IMG 5225 1024x683 - Zwangerschapsperikelen,  kwaaltjes & activiteiten: week 17 tot en met 24

Hoi! Het is eindelijk tijd voor weer een nieuw artikel, vooral een nieuwe update hoe het met mij/ons gaat. Want de weken vliegen voorbij namelijk. Onderhand ben ik 25 weken zwanger, steven ik af op mijn derde en laatste trimester en is het goed om terug te blikken op de afgelopen weken. Lees je mee?

De reden dat het hier wat stiller was de afgelopen tijd heeft meerdere oorzaken. Het is vooral een hele drukke periode, zakelijk en privé. En alle ballen hoog houden qua onderhoud van elk kanaal lukte mij simpelweg niet. Ik was en ben veel op Instagram te vinden – met veel plezier! – en neem jullie daarin volle bak mee, bijna de hele dag door. Daar gaat ook veel tijd in zitten maar is tevens heel laagdrempelig en makkelijk te realiseren. Voor een deel dan, qua campagnes gaat er net zoveel – al dan niet meer – tijd in zitten als normaal. Dus ik ben zeker niet van de radar, ik ben juist meer óp de radar! Alleen wel op een ander kanaal. Volgen? Leuk! Dat kan hier, mijn naam op Instagram is Elisejoanne_nl.

Daarnaast is zwanger zijn van je derde terwijl je twee prachtige maar energie vretende kindjes al rond je hebt lopen best pittig. Tel daarbij de eeuwige zwangerschapsmisselijkheid en enorme last van mijn bekken bij op en je komt uit op vrij weinig. De focus lag – en ligt – bij het gezin – en dus koos ik voor een ander kanaal om daar mijn aanwezigheid te tonen.

Als laatste is het ook zo dat mijn therapiesessies weer zijn gestart. Voor degene die dit niet weten; ik ben gediagnosticeerd met PTSS n.a.v mijn bevallingen. Het trauma lag bij de bevalling van Fos maar is na de bevalling van Hazel in volle glorie naar boven gekomen. Toen heb ik zeer succesvol een langdurig EMDR traject gevolgd. En omdat ik logischerwijs weer moet bevallen hebben we het traject opnieuw opgestart. Dat gaat niet zonder slag of stoot, het is enorm zwaar en zeer overweldigend. Ook daar heb het ik op Instagram vaker over. ik ben er ook zeer open over en vind dit een enorm belangrijk onderwerp. Maar het vraagt wel veel van mij en dat tezamen met alle drukte die privé en zakelijk – zeker in deze periode – ontstaan zorgt het ervoor dat ik niet overal zichtbaar bent.

Week 17 – Week 18 & week 19

Eigenlijk kan ik daarmee een groot deel van mijn weken, van week 17 tot en met week 24 – samenvatten. In week 17, 18 en 19 had ik nog steeds last van zwangerschapsmisselijkheid, in volle vaart. De Emesafene werkte zeker wel maar is geen wondermiddel, de misselijkheid was nimmer aflatend. Wat vermoeiend was dat! En langzaam begon ook de pijn in mijn bekken en schaambot te arriveren. Alles moet ‘weker’ worden natuurlijk en dit merkte ik in volle glorie.

De 20 weken echo stond in deze periode ook gepland en alles blijkt goed te zijn. Een enorme opluchting! Je weet des te beter bij een derde wat er allemaal mis kan gaan en wij staan niet geheel onbevangen in deze zwangerschap. Maar, ze (ja, nog steeds een meisje!) lag er goed bij en is een sterke tante. Boris voelt haar rond week 18 voor het eerst wat ook echt magisch te noemen is.

Week 20

Ik start met de nieuwe ronde EMDR en die hakt er werkelijk in als een bom. Het verwerken van beelden uit het verleden is heel anders dan werken aan een hypothetisch toekomstig beeld, dat is – zo blijkt – nog lastiger. Ik moet namelijk mijn trauma full on aanpakken want ik moet ‘hetzelfde’ weer opnieuw doormaken. En dan bedoel ik de bevalling an sich, niet het trauma. Maar, dat is wel waar ik bang voor ben. Angst voor angst. Bang voor herhaling, want het is immers twee keer gebeurd. Ik heb een week met m’n ziel onder m’n arm gelopen, kwam amper het bed uit. Mijn hoofd zat overvol en die ging op standje rust; er kwam werkelijk geen beslissing meer uit mijn vingers. Wat we moesten eten die avond was al lastig. Naar mate de week vorderde werd dit, mede door nieuwe gesprekken met de psycholoog via telefoon, beter. Wel heb ik de tweede sessie even verzet zodat ik niet achter elkaar door zou gaan, dat trok ik gewoon niet.

Week 21

De scherpe randjes gaan van de eerste sessie af en ik ga weer aan het werk. Dat is maar goed ook want er ligt een stapel te wachten, om bang van te worden. Maar de afleiding is ook welkom! En de eerste zaken voor de babykamer druppelen binnen; de prachtige spekkast, het babybedje en het behang staan allemaal in de kamer te wachten. Het is heerlijk om te rommelen in die ruimte! En ook dat helpt qua afleiding, de leuke kanten van het zwanger zijn opzoeken.

Week 22

De ischias start. En dit is pijnlijk! Ik had hier enorme last van bij beide zwangerschappen en had al verwacht dat het deze keer weer zou gebeuren. Toen had ik het enorm in mijn benen, zeker toen de baby’s eenmaal indaalden, maar nu startte het vanuit mijn rug. AUW! Dat betekent dat soms – vrij letterlijk – mijn benen onder mij weg vallen door de druk op mijn zenuwen. Niet leuk, niet grappig, zeer pijnlijk en enorm belemmerend. Afijn, het is weer een kwaaltje op het lijstje die ik af kan vinken. Qua misselijkheid is het eindelijk en zo goed als voorbij, hoezee! Wat een enorme opluchting. Ik stop dus ook met de medicatie en merk dat ik het heel goed trek zonder. Af en toe steekt het de kop op maar dit is niks vergeleken met hoe het was.

Week 23

De naam. De namen. We zijn er echt definitief over uit. We wisten het eigenlijk al sinds het begin maar toch, je houdt je opties open en dat is ook goed denk ik. Dat doen we nog steeds maar sinds we zijn begonnen baby meisje ook zo te noemen – wanneer niemand ons kan horen, haha – dan voelt dit zó goed! De doopnamen waren wat lastiger maar we hakken ook daaromtrent een knoop door en het past gewoon. Ja, ik ben héél blij!

De pijn in de bekken is onderhand eigenlijk een vaste metgezel maar zolang ik let op mijn houding en zitwijze is het te doen. Ja, ik ben kapot moe aan het einde van een dag en ga niet meer voor m’n plezier een dag winkelen maar ach, soit. De boodschappen worden toch bezorgd, we hebben een nieuwe auto die veel comfortabeler is én ik kan vanwege mijn werk veelal zitten of liggen zoals ik wil. Niemand die mij ziet, haha.

De behanger komt binnenkort de muren van de gekozen prenten voorzien en Boris gaat alvast aan de slag met de delen die geverfd moeten worden. Het gaat zó mooi worden!

Week 24

Dit is deels deze week en afgelopen week. Er staat een afspraak bij de verloskundige om – samen met Boris – over een aantal opties te hebben. Mede vanwege mijn ervaringen met natuurlijk bevallen gaan we bespreken wat er verder allemaal mogelijk is. Dit gesprek moet nog plaatsvinden als ik dit tik maar o.a. een epiduraal, geplande keizersnede maar ook een bevalbad en extra mentale steun van buitenaf tijdens de bevalling. Het is een gesprek om alle opties af te vinken, door te lopen en daarna het goed te laten bezinken. Ik heb wat dat betreft nog tijd, ik hoef geen keuze te maken maar voor de progressie tijdens de therapie merk ik wel dat het goed is alle opties te weten. Boris mag eigenlijk niet mee vanwege Corona maar er word – gelukkig! – een uitzondering gemaakt.

Tevens beginnen de gesprekken voor hypnobirthing deze week, ook hier ben ik enorm benieuwd naar! Nienke zal ons helpen, we hebben in totaal zo’n zes zeer uitvoerige sessies staan.

En we eindigen de week met de tweede EMDR sessie, ik ben benieuwd hoe ik mij voel naderhand.

Een drukke week en allemaal ook lekker op elkaar gepland, haha. Maar dat kon even niet anders en wellicht is het ook prima zo.

Ik zal voor de komende weken weer meer proberen per week te schrijven in plaats van een deel naderhand. Soms is het ook lastig om terug te gaan wat er toen ook alweer speelde namelijk en het is zonde als zo’n update eigenlijk niet volledig is.

Ik spreek jullie over een paar weken weer met een nieuwe zwangerschapsupdate!

Liefs,

Elise Joanne

Foto – Nienke in Beeld