Tweede Trimester Derde Trimester - Zwangerschapsweek 25 tot en met 33

Terwijl ik dit schrijf zit ik alweer halverwege mijn laatste trimester. Dat betekent dat het een goed moment is om terug te kijken naar de afgelopen weken. Grappig genoeg ging het na de laatste update anders met mij en sinds korte tijd wéér. Dan bedoel ik wel qua klachten, met Zusje gaat alles voorspoedig. Maar ook daar natuurlijk genoeg over te vertellen. Lees je mee?

Bekkenpijn

Ik schreef de vorige update en toen begon het een beetje te zeuren. Ik was een aantal keren naar Amsterdam gereden, had tot laat in de avond gewerkt en weinig rust genomen. Dat bleek meteen funest te zijn. Lichamelijk voelde ik mij tot ongeveer week 20 prima, ik begon net weer wat energie te krijgen en los van de normale klachten had ik weinig te klagen. Zeker gezien het pad wat ik daarna ben gaan belopen.. Rond week 23 startte het dus, pijn aan mijn bekken. Althans, in mijn geval niet perse mijn bekken maar mijn heiligbeen en stuitje. Datzelfde stuitje dat ervoor zorgde dat ik maanden op een donut moest zitten na Fos zijn bevalling. De kracht van de rugweeën en het persen had mij een gekneusd stuitje opgeleverd. En er kwam pijn opzetten die mij heel erg daar aan deed denken.

Elise's Weekly Pictorama April 2018 #1 - Wat een heerlijk weer!

Ik meldde mij dan ook maar weer bij de bekkentherapeut en op aanraden van jullie (via Instagram) belde ik ook de osteopaat. Ik kreeg oefeningen mee, dezelfde als toen, en de conclusie was duidelijk. Mijn heiligbeen loopt te etteren, de druk neemt toe, mijn onderste ruggenwervels staan scheef, mijn spieren zitten vast en rust is hét woord van de dag. Met oefeningen en rust zou het niet beter worden maar in ieder geval niet erger naar mate de zwangerschap toe zou nemen en dat was het voornaamste, dat het niet nog erger wordt. Dat deed mij wel enorm verdriet om dat te horen, de pijn was behoorlijk aanwezig en het belemmerde mij enorm in dagelijks handelen. En rusten? Ik werk en heb een peuter, ik kan heus wel eens een dutje doen of een uurtje liggen maar verder dan dat? Dingen zoals de vaatwasser uitpakken zorgt er al voor dat het ‘er in schiet’. Fos optillen uit zijn autostoeltje is al een dingetje geworden.

De osteopaat kwam tot hetzelfde oordeel alleen hij hoopte dat hij het deels op kon lossen door het los te maken en te ‘herzetten’. Dat duurt een aantal weken en sessies maar wellicht was het mogelijk. Daar zijn wij inmiddels, na twee sessies, op terug gekomen. Het kost dermate veel pijn dat het dal waarin ik door moet na de behandeling, tezamen met te weinig progressie na een aantal dagen, het geheel niet uitkomt in een positieve rekensom. Twee minnen maken geen plusje dit keer. Het is het simpelweg niet waard. Ik voel mij wel beter na zijn tweede behandeling maar ga vooralsnog niet terug.

Elise's Weekly Pictorama Maart 2018 #4 - Vakantie & Pasen!

De vakantie in Kesteren heeft er dan ook enorm ingehakt. Het was eigenlijk niet goed maar ik wilde zó graag die laatste dagen met ons gezin in deze huidige samenstelling. Ik wilde dat de hele week om Fos zou draaien en alles wat hij leuk vond. Dat ik daarvoor zou boeten, en flink ook, was het mij enorm waard. De foto’s en de herinneringen zijn blijvend en als het goed is gaat deze pijn ooit weg. Mijn zoon niet, die is blijvend en verdient zijn moeders onverdeelde aandacht, zeker nu ik die niet altijd kan geven vanwege diezelfde klachten.

Dus wat nu? Oefeningen doen, rust houden waar kan, taken uit handen nemen, minder naar Amsterdam, minder werken, minder tillen.. eigenlijk is meer van het rusten en minder van ál het andere hetgeen nodig is. Ik merk wel dat het beter gaat als ik inderdaad doe wat moet en dus eigenlijk minder doe. Snap je het nog? Ik heb nu niet alleen slechte dagen maar ook prima dagen en zelfs goede dagen. Wat dat betreft is het beter dan rond week 23 (schrijf ik nu bij week 33). Ik moet ook gewoon met verlof, mijn werk laten voor wat het is en op meer manieren de rust opzoeken.

Tweede Trimester – Zwangerschapsupdate week 22 tot en met 24

Dus er moet een knop om. Dit is hetgeen ik moet dragen – letterlijk – tot ik ga bevallen. Daarna zien wij wel waar het schip zal stranden als het gaat om de pijn en het stuitje, dat is een volgende stap. Eerst maar eens mij hierom bekommeren. Het met enig fatsoen en lichamelijke kracht halen tot aan de bevalling, wanneer dat ook mag zijn.

Verlof

Ik besluit dan ook iets eerder met verlof te gaan dan toen ik zwanger was van Fos. Ik heb de afgelopen weken enorm hard gewerkt om dat te bewerkstelligen en het moment is bijna daar. Ik hoop dan meer van twee dingen te kunnen doen; rusten en met Fos zijn. Mijn energie hoort naar hem te gaan. Helemaal met verlof gaat niet met mijn werk, onderhand heeft dat geen uitleg nodig denk ik maar ik probeer de vaste content al geschreven te hebben, dat scheelt enorm. Meer over mijn verlof in een ander artikel, aankomende vrijdag taai ik af.

Groeiecho

Wat betreft Zusje zelf; met haar gaat alles goed! Ik wilde eerst een groeiecho rond week 32 maar heb besloten dit niet te doen. De verloskundige wilde hierin mij voorzien maar zag er zelf geen reden toe. Zusje doet het goed en groeit goed. Ze gaan ook niet kijken naar de organen, ze gaan haar alleen opmeten. En voor zover ze nu weten is er geen reden tot zorg. Ze is ook ingedaald, twee weken geleden kwam dat bevestigende woord. Er is een kans dat ze nog gaat draaien maar ergens heb ik dat idee niet. Ze beweegt daarom ook wat minder en ik heb sinds de daling enorm last van ischias. Absoluut niet tof, dat maakten de laatste weken van mijn zwangerschap met Fos behoorlijk zwaar. Ik had gehoopt het deze keer niet te krijgen maar ook die kwaal heeft zich gemeld.

Ik kijk af en toe via de BabyWatcher en dat vind ik enorm leuk. Ik herken een handje of een voetje en dat is voldoende. Ze ligt ook al met haar koppie naar beneden toe, al sinds week 18 dus ik kan haar silhouette niet goed aanschouwen. Het is dus gewoon wachten tot de bevalling met bepalen zij eruit gaat zien.

Elise's Weekly Pictorama Maart 2018 #4 - Vakantie & Pasen!

Zij groeit dus goed en ligt perfect op schema, de laatste keer werd er gezegd dat ze iets groter is dan gemiddeld. Ik vind het allemaal prima. Fos bleek uiteindelijk 1,5 pond minder te wegen dan de inschatting bij de laatste groeiecho dus ik weet dat ik dit soort zaken met een korrel zout moet nemen. Wij zien wel, zolang ze het goed doet en gemiddeld is ben ik helemaal happy!

Laatste dingetjes 

De babykamer is af en de roomtour is gefilmd. Die video zal binnenkort online komen! Ik ben énorm tevreden en ben trots op mijn kleine projectje.

Onderhand heb ik ook de kraamorganisatie weer gesproken en hebben wij de details afgehandeld. Wij kiezen wederom voor De Kraamvogel hier in Zwolle (en omgeving) maar wel voor een andere dame. Ik heb er spijt van toch niet om een andere te hebben gevraagd toen bleek dat de klik er niet was, deze keer zal ik het toch anders aanpakken. De organisatie zelf vond ik wel prettig en zij hebben enorm veel medewerkers dus er zal vast iemand anders tussen zitten die kan komen en die past bij ons gezin.

Gewicht

Qua gewicht merk ik dat er onderhand wat bij zit, ik ga steeds sneller de hogere cijfers in. Dat viel te verwachten in deze fase en ik merk dat ik het niet zo storend vind. Ik kom echt aan op mijn buik (en ook een beetje mijn kop maar he, dat gebeurt áltijd bij mij), en minder op mijn armen, benen en billen. Ik vind het wel best, ik heb het een keer eerder verloren en ik zal het weer verliezen, die extra kilo’s. Ik zie mijzelf en ben trots, tevreden en uitermate gelukkig. Schijt aan die weegschaal, ik zie wel waar deze walvis zal stranden straks.

Hoe is het met alle andere zwangeren in mijn omgeving? Hebben jullie nog verzoekjes of ideetjes of andere dringende vragen waar je graag wat over/van zou willen horen van mij? Een bepaalde video of onderwerp? Hoor het heel graag!

Liefs,

Elise Joanne