Tweede Trimester - Week 17 tot en met 19 (waaronder 20-weken echo)

Wij zijn onderhand een kleine maand verder sinds de vorige update en er is wel wat veranderd qua symptomen en ‘gevoel’ in deze zwangerschap. Ook hebben wij afgelopen week de 20-weken echo gehad en alles zag er goed uit tot onze enorme opluchting. Altijd spannend die echo vind ik! Lees je mee?

Lees hier mijn artikel over week 13 tot en met 16 uit het tweede trimester! 

Ik behandelde de vorige weken apart per week maar deze keer is dat wat minder ‘nodig’ dus ik pak het meteen even samen. Ik eindigde het vorige artikel met dat mijn energielevel omhoog ging en dat ik Baby Zusje al behoorlijk goed voelde bewegen. Kleine plopjes toen nog maar ze was al erg aanwezig en ik vond dat enorm fijn. De misselijkheid was vrijwel geheel weg, op een enkel moment na, en dat kon ik wel vieren! ook begon vanaf week 16 de pijn in mijn baarmoeder, de ‘zwaarte’ zoals ik het noem, toe te nemen. Hoe is dat nu?

Tweede Trimester - Week 17 tot en met 19 (waaronder 20-weken echo)

Bandenpijn

Dat is eigenlijk alleen maar erger geworden merk ik. In week 17, week 18 en week 19.. het wordt alleen maar erger en zwaarder. Eind van de middag komt het behoorlijk op maar ook elke keer na een wat drukkere bezigheid zoals boodschappen doen. Ik ga dan vaak liggen of dusdanig hangen in een stoel dat de druk op mijn baarmoeder weg is en dat geeft enorme verlichting. Als ik dat dus doe dan merk ik wel dat het echt beter wordt en als ik het láng genoeg doe dan kan ik er weer even tegenaan. Maar dat kan niet elke dag, zeker niet als ik in Amsterdam zit. Ik had ook met mijn moeder met potlood in de agenda een dag neergezet om samen naar de 9-maandenbeurs te gaan maar ik heb in alle wijsheid besloten dat dit gewoon niet te doen is voor mij. Daar moet ik teveel voor boeten en het doet mij simpelweg te veel pijn. Ik kan daar amper (prettig) zitten en ik kan daar al helemaal niet liggen. Een rondje Ikea vorige week zorgde er al voor dat ik de rest van de middag mij koest moest houden, de laatste meters naar de kassa moest ik al als een pinguïn afleggen. Als ik mij er op instel, ervoor zorg dat ik lichamelijke bezigheden compenseer met lichamelijke rust dan komt het wel goed maar ik merk dat het mij echt al minder mobiel maakt. Alsnog ga ik met mijn moeder wat leuks doen maar dan voornamelijk zittende bezigheden, haha. Met Boris was ik afgelopen weekend in Haarlem en de eerste dag hield ik het heel goed vol. Ik heb wel 1,5 uur voordat wij gingen dineren geslapen en dus gelegen, dat was enorm nodig. Ook omdat ik de rest van de avond rechtop moest zitten na al een hele dag gelopen te hebben. De volgende dag (gisteren) was behoorlijk pittig en ik was ook vrij snel wel klaar met de dag, in lichamelijk opzicht.

Qua verdere symptomen en klachten vind ik dat het heel erg meevalt! Ik moet ook wel zeggen dat ik het bovenstaande al wel lastig genoeg vind hoor dus de rest mag ook wel even achterwege blijven, haha. Af en toe komt er al wat maagzuur-momentjes doe hoek om kijken als ik in bed lig maar ach, dat is voor nu verwaarloosbaar. Nog geen dikke vingers of dikke enkels van het vocht hier, dat duurt hopelijk nog even.

Bang voor de (tweede) bevalling?

Hormonen

Wellicht herkent iemand dit, misschien heb je geen idee waar ik het over heb. Tijdens mijn zwangerschap van Fos (en ook alleen tijdens mijn zwangerschappen) kwam dit de kop op steken en nu met deze ronde weer; een unheimlich gevoel. Nee, ik heb het niet over angst voor de baby (niet dat ik dat niet heb maar dit is anders), of ineens onzekerheid over de gezondheid maar meer een.. tja. Ik denk dat ‘onbehaaglijk’ of ‘beklemmend’ de juiste vertaling is. Ineens kan mij het gevoel bekruipen – als ik weg ben van huis, waar dan ook – dat ik mij niet meer prettig voel in die ruimte. Dat komt door mijn hormonen, zoveel is zeker maar het is heel vreemd om te ervaren. Ik had het afgelopen weekend in het restaurant met Boris, voor een paar seconden en wat langer in een héél druk café waar de mensen een beetje op elkaar stonden. Ik kan in die paar seconden of minuten – zo lang als dat die ‘aanval’ duurt – mij extreem naar voelen, ik word dan enorm onzeker, voel mij uiterst onprettig en kan wel huilen van angst. Wanneer Boris bij mij is dan duurt het altijd wat minder lang en thuis heb ik het nooit. Ik was afgelopen week aan het lunchen met een vriendin en ineens is het er. Het ebt langzaam weg, de ene keer sneller dan de andere, en dan is het alsof het er nooit is geweest. Ik merk dat dit erg lastig uit te leggen is, wellicht herkent iemand dit? Het is meer dan je alleen maar onprettig voelen omdat het ergens wat drukker is, ik kan het ook in iemands woonkamer hebben terwijl ik thee drink met een vriendin.

Tweede Trimester - Week 17 tot en met 19 (waaronder 20-weken echo)

20-weken echo

Zo, dat was spannend! Afgelopen week hadden wij de 20-weken echo. Boris en ik brachten Fos bij zijn tante en wij reden door naar het ziekenhuis. Wegens een nieraandoening in de familie wil mijn verloskundige graag dat de medische echo in het ziekenhuis plaatsvind. Ik heb daar geen moeite mee en maak mij hier geen extra zorgen om. De echoscopisten in het ziekenhuis zijn enorm vriendelijk en lief. Vooral de dame van deze echo was erg leuk, ze sprak onze freubel ook aan zoals ik zelf zou doen; ‘aapje, waar ga je heen? Blijf eens hier, ik kan je niet goed in beeld brengen doerak’. Na een half uur langer wachten wegens drukte mocht ik dan eindelijk gaan liggen. Het apparaat werd op mijn buik gezet en wij zagen haar meteen dansen en springen én een paar seconde stil liggen om te zwaaien – zie foto hierboven – wat echt geweldig was! Ze lag er prachtig bij, veel ‘mooier’ dan bij de pretecho want toen zagen wij haar profiel amper. Nou, nu was het heel goed loeren! Van wat wij nu kunnen zien lijkt ze totaal niet op Fos zijn 20-weken echo en dus op Boris (Fos leek toen al als twee druppels water op zijn vader, haha). Ik herken mijn eigen neus en mijn moeders kin wat ik heel grappig vind. De rest is mij een raadsel, ik ben enorm benieuwd op wie zij lijkt. Belangrijkste natuurlijk is dat alles er heel goed uit zag. De nieren, het hartje, alle teentjes en vingertjes en de botjes; het ziet er uit zoals hoort, hoera. Ze is voor nu iets bovengemiddeld qua lengte van romp, hoofdje en qua gewicht.

Elise's Weekly Pictorama Januari 2018 #3 - Verf uitzoeken voor de babykamer!

Babykamer

De vorige keer had ik het over de babykamer en de meubeltjes. De spekkast word vandaag opnieuw geleverd nadat hij beschadigd aankwam. Ik ben enorm benieuwd! En ik kan eindelijk alle kleertjes in de kast leggen, hoera! Aankomende woensdag komt de tweede shoplog online en de uboxing van de Blije Doos. De eerste shoplog met kleertjes van Next Direct, Zalando en Zara kan je hier vinden.

Als de spekkast staat en ik het babynestje binnenkrijg tezamen met de maxi-cosi zak (speciale bestelling, zo tof!) dan komt er een video waarin ik de gekochte meubels en accessoires in een shoplog video laat zien! Ik moet ook nog de posters ontvangen deze week dus het is even wachten op die items. Het boxkleed vonden wij in een leuk winkeltje in Haarlem en bij Loods 5 kochten wij de lamp voor in de kamer.

Wij gaan dit weekend een begin maken met het verven van de babykamer en de week erna komt mijn schoonvader het een en ander ophangen. Nu ergens op de uitkijk naar een leuke actie met gordijnen aankomende weken.

Volgende update

Pas eind februari heb ik mijn reguliere controle bij de verloskundige en ik maak mij ook niet zo druk zoals ik normaal zou hebben gedaan tussen deze afspraken door. De echo zag er goed uit, ik voel Baby Zusje elke dag enorm vaak en ze is erg krachtig. Vertrouwen hebben, als een malle.

Hoe is het met de zwangere dames die mij volgen? Hoe is het met jullie en de symptomen, klachten en hormonen?

Liefs,

Elise Joanne