Tweede Trimester - Week 13 tot en met 15

Het tweede trimester is inmiddels een paar weekjes bezig en sinds dit weekend zit ik alweer in mijn zeventiende zwangerschapsweek. Vandaag ben ik 16+ weken zwanger en het is tijd om eventjes terug te kijken naar de afgelopen weken. En hoe gaat het nu? Ben ik nog steeds een comateuze schone slaapster? En hoe zit het met de babykamer? En zal onze 20-weken echo weer in het ziekenhuis plaatsvinden? Lees mee!

Lees hier mijn artikel over het gehele eerste trimester 

Week 13 & Week 14

Ik schreef aan het einde van mijn eerste trimester dat ik moest walgen van Boris zijn craving naar chocoladepepernoten (het begint uit de hand te lopen!) en dat heeft wel een tijdje nog geduurd. Ik hoefde er alleen maar aan te denken en ik kreeg al kippenvel. Ik bleef maar last houden van misselijkheid hoewel ik het te doen vond. Storend, dat is het goede woord. Maar wat ik vervelender vind is de vermoeidheid. Ik wist dat het even kon duren voordat het weg zou gaan, ook met Fos zat ik goed en wel in mijn zestiende week voordat ik überhaupt kon spreken van iets meer energie. Zo rond een uur of 12 dan kak ik volledig in en moet ik echt slapen, anders doe ik het staand. Op dagen dat ik met Fos ben kruip ik ook de seconde dat hij op bed ligt, mijn eigen bed in. En op werkdagen doe ik ook een powernap, anders zijn de dagen niet vol te houden. Ik ben ook meer een huismuts en vind de buitenwereld even niet zo spannend, ik kruip lekker op de bank in de avond en laat de boel de boel. Ik kom alleen uit mijn schulp voor de kerstdagen.

Tweede Trimester - Week 13 tot en met 15

Week 15 

Het is oud & nieuw in mijn zestiende week en Boris en ik doen het rustig aan. Ik doe een heel lang dutje in de middag want anders houd ik het echt niet vol. Net voor nieuwjaar gaan Boris en ik naar Baby Live in Zwolle voor een pret/wensecho. Ik kan dit absoluut iedereen aanraden! Of je nou wil weten wat het geslacht is van je kindje of niet, het is geweldig leuk om te loeren kan ik je vertellen. En met de kosten valt het ook mee; wij betaalden €35,- voor een dik kwartier kijken en kregen de hele video en een boel foto’s mee naar huis. Mochten ze het geslacht niet kunnen zien dan mag je gratis terug komen voor een herkansing. In de weekvlog van die week kon je horen hoe oprecht enthousiast ik werd van het nieuws dat wij een meisje kregen, dat deed mij veel meer dan ik dacht! Een Koningskoppel zoals men het noemt, een jongen en een meisje. Ik ga waarschijnlijk weer een echo in laten plannen voor rond week 25 zodat mijn moeder met ons mee kan kijken. Onze 20-weken echo is namelijk in het ziekenhuis vanwege een erfelijke nierafwijking in de familie en daar hebben ze liever maar één persoon met de zwangere mee en dat is natuurlijk Boris in ons geval. Wij hebben geen extra groeiecho’s deze keer – voor nu – want mijn BMI is nu net iets onder gemiddeld voor mijn lengte en niet meer een hele punt. Diezelfde week hebben wij ook de reguliere check bij de verloskundige en mocht ik het hartje weer horen, prachtig geluid! Ook dat zal in de weekvlog van aankomende woensdagmiddag te zien zijn.

En dan gebeurd hetgeen ik sinds week 3+ al op zit te wachten; ik ga winkelen! Ik wilde niks kopen in het eerste trimester, alsof ik het daarmee zou jinxen en later wilde ik nog niks kopen omdat ik toch genderspecifieke kleding leuker vind. Dus toen wij hoorden dat het een meisje was.. tja, toen kwamen de eerste bestellingen binnen! En die shoplog zal je dinsdagavond op Youtube en woensdag op de blog zien. Ondanks dat jurkjes hartstikke onpraktisch zijn de eerste paar weken heb ik toch jurkjes gekocht want dat moest gewoon, haha.

Tweede Trimester - Week 13 tot en met 15

Week 16

De eerste dagen dat ik niet meer héél moe ben rond het middaguur arriveren en dat is toch best een beetje een opluchting! Wel ben ik dan na het eten echt een complete plumpudding maar overdag trek ik het onderhand goed. Fijn! Wat meer energie is goud waard en ik merk meteen dat ik productiever ben. Gelukkig ligt de halve wereld nog op zijn gat door de kerstvakantie dus ook ik doe wel rustig aan. Wij vinden dé perfecte kledingkast voor Zusje haar kamer (vandaag komt ‘ie binnen!), het is een waanzinnig mooie okergele spekkast van Droomkamertje. Ja, een rib uit ons lijf maar ik moest hem gewoon hebben! Ook zie ik de perfecte commode op marktplaats voor een prikkie dus daarmee compenseer ik de boel weer goed, haha. De commode staat in het kamertje en Boris heeft het bedje in elkaar gezet vanwege een video die ik op wilde nemen dus het ziet er al iets meer aangekleed uit nu. De kamer zal wit, naturel hout, oudroze en okergeel als kleuren bevatten en ik kan je vertellen; het staat waanzinnig gaaf! Nu nog de perfecte stoel en qua meubilair zijn wij dan al zo goed als rond. Ja, als ik iets in mijn hoofd heb, haha. Verven en behangen komt later en ook het verder afmaken van de kamer, dat wij dit nu al hebben is – op zijn zachts gezegd – aardig op tijd. Maar die commode en die kledingkast had ik niet aan mijn neus voorbij willen laten gaan!

Qua lichamelijke klachten merk ik dat de vermoeidheid en de misselijkheid dus echt zijn afgenomen maar dat de pijntjes in de baarmoeder en mijn rug toenemen. Zeker aan het einde van de dag als ik Fos heb opgehaald, gekookt en opgeruimd heb, dan begint mijn lichaam aan te geven dat ik moet liggen. Zitten is nu al minder prettig, mijn baarmoeder voelt dan erg ‘aanwezig’ en dan is rechtop staan of liggen het prettigste. Zo lig ik dan ook nu; het is zeven uur in de avond en met mijn laptop op schoot ben ik dit artikel aan het tikken. Overdag heb ik daar dus weinig last van maar zodra het donker wordt en de dag voorbij is doet is het eigenlijk erg ongemakkelijk en soms zelfs al pijnlijk. Ik plas mijzelf nog steeds een ongeluk elke dag maar hoef het nu niet meer op te vangen; morgen worden mijn laatste blauwe bakken voor Moeders voor Moeders opgehaald. Toch voelt het goed weer mee te hebben gedaan en ben ik er erg blij mee.

En voel ik Zusje al? Ja, heel goed! Mijn placenta zit, net zoals met Fos weer van voren maar dit is allerminst een probleem. Grappig genoeg herken ik juist daarom sneller trapjes en beukjes aan de zijkanten omdat het precies zo voelde met Fos. Ik maak mij niet druk als ik er een paar uur niet voel want daar is het allemaal te pril voor, maar ik voel haar onderhand wel elke dag. Super leuk en geeft natuurlijk ook meer zekerheid.

Want als het gaat om onzekerheid, gaat het daar al wat beter mee? Ja, eigenlijk wel! Nu wij de pretecho hebben gehad, haar hebben zien dansen, springen en bewegen ben ik wel zekerder. Ook absoluut nu ik haar elke dag voel. Ik maak mij wel gepaste zorgen om de 20-weken echo, dat blijft een dingetje vind ik. Wij hebben een hele leuke en fijne echo gehad met Fos omdat alles al zeer snel goed bleek te zijn, dus ik hoop dat wij ook deze keer zo’n ervaring mogen krijgen.

En dat is hetgeen waar wij nu op wachten, eind januari zal ik met 19 weken al die echo hebben (zodat als er iets mis is, ze met 21 weken weer opnieuw kunnen kijken) en een paar weekjes daarna pas mijn reguliere controle. Voor nu gaat alles goed en ik hoop dat dit zo mag blijven gaan.

De volgende update zal rond de 20 weken zijn, als wij de 20-weken echo hebben gehad! Hoe gaat het met alle zwangere dames die mij volgen? Er zijn zoveel van jullie uitgerekend in de lente en zomer, echt geweldig leuk!

Liefs,

Elise Joanne