Vlog #57: Kleding shoplog & De beste zilvershampoo ooit! - Elisejoanne.nl

Het is alweer drie maanden geleden dat ik om 13:22 moeder werd van een dochter. Drie hele maanden geleden. In de eerste weken vond ik niet eens dat de tijd snel voorbij vloog maar nu wij deze drie maanden verder zijn vind ik dat wel. Mijn kleine pasgeboren spruit is een flinke tante die heerlijk ondernemend, vrolijk en lief is. De hele dag door. Vandaag een update hoe het met haar en ons gaat! Wat is ons ritme, hoe vaak drinkt ze en wat weegt ze nu?

Hazel is een droombaby, ik kan niet anders zeggen. Wij hoopten uit alle macht dat het met deze tweede makkelijker mocht gaan dan met Fos, want zwaarder dan toen kon het eigenlijk niet worden toch? Wij hebben een baby gekregen die zo lief is, zo zachtmoedig, zo’n adembenemend mooi en sterk. Soms knijp ik mijzelf wel eens om te checken of dit echt is, of zij echt óns kind is. Wij maken deze keer een hele andere kant van het spectrum mee en daar ben ik niet alleen enorm blij mee maar ook echt heel opgelucht over. Bijzonder om, wat betreft de baby zelf, wél een roze wolk te kunnen ervaren.

Het is een dame die behoorlijk klaar was om op de wereld te komen met haar lange nagels en flinke bos haar. Die haren zijn nu van donkerbruin al naar lichtbruin gegaan, over een paar maanden zal ze net zoals haar broertje blond zijn. Flinke blauwe ogen staren je lachend aan en met bijna 7 kilo en 64 centimeter is het absoluut geen kleintje meer! De maten 50 en 56 gingen na een paar weken de kast al uit (ongedragen vanwege het warme weer, haha), en maat 68 zit haar als gegoten. ‘Geniet er maar van want ze zijn zo snel groot’, nou dat blijkt wel. Deze baby is geen pasgeboren uk meer, deze baby is een levendige bonk van een meiske! En haar eerste tandje begint al door te komen.. Zelfs Fos was niet zo snel, haha.

Elise's Weekly Pictorama - Laatste dagen vakantie & verlof

Ze groeit dus enorm goed en omdat ze al wat groter is merk ik ook dat ze erg sterk is. Rechtop willen zitten, zichzelf naar voren duren, dat nekje dat constant omhoog schiet om de wereld te aanschouwen. Je moet haar absoluut niet houden in een ‘babyhouding’ in je armen want dat vind ze niks, ze wil rondkijken en meegenieten. Dat liggen doet ze wel als ze slaapt. En slapen doet ze, enorm goed. Rond een week of acht, negen gaven wij haar de avondfles – rond 23:00 zoals altijd – en schoten wij wakker om half 7. Nou, ik wist niet wat ons overkwam; ‘heeft ze nou serieus doorgeslapen Boris?!’. Ja! Nou, dat was even een heel nieuw fenomeen voor ons, haha. Af en aan sliep ze de nachten daarna door en bij een week of tien deed ze niet anders meer. Over het algemeen krijgen wij dus al een kleine maand elke keer een goeie nacht en dat is mij toch een potje prettig! Nog steeds ben ik er helemaal verbaasd over, haha.

Ons ritme is nog niet echt een écht ritme want tja, ze is drie maanden. Ik merkte bij Fos, toen hij vier á vijf maanden was en vast voedsel begon te krijgen dat we konden spreken van een relatief vast ritme. Hij had daar ook enorme baat bij en regelmaat was heilig in ons huis. Hazel kan veel beter tegen verandering, spontane acties en slaapt wanneer ze daar behoefte aan heeft. Ze is sterker dan Fos, heeft geen verborgen reflux die ervoor zorgt dat momenten na drinken zorgen voor ondraaglijke pijnen. Ze ligt in de box te spelen, zit lekker bij ons aan tafel mee te gluren tijdens avondeten, wil af en toe loeren en bewegen in de Stokke bouncer en doet een dutje in de kinderwagen. Geen gehannes, geen gesjouw de hele dag, geen draagdoek/zak praktijken zodat ze EINDELIJK een keertje haar ogen sluit. Want met Fos moest dat wel. Die sliep amper, had constant pijn, huilde veel, speelde absoluut niet alleen of nauwelijks in de box en zat niet lekker in zijn vel. Nou, hoe anders gaat dat nu!

Hazel is op dinsdag en woensdag bij opvang of oppas en vanaf oktober komt daar de vrijdag bij. Bij ons thuis gaan alle dagen eigenlijk nagenoeg hetzelfde, bij een ander niet altijd. Dat is okay en logisch, ze moet daar mee in een ander ritme. Ze kan daar heel goed tegen en doet echt ‘d’r ding’. Geen verwerking in de avonden, alleen maar een lachebekje! Als dat niet zo was had ik mijn verlof ook langer gemaakt. Fos had ik echt niet weg kunnen brengen met drie maanden maar Hazel vind het allemaal wel best. Zorgt er ook voor dat ik mij er dus niet vervelend voel om haar weg te brengen, dat is ook goud waard.

2018 07 31 om 19.10.09 - Hazel drie maanden oud - Update!

Globaal ons ritme voor de meeste dagen van de week:

Om zeven uur de fles á 150CC. Voor degene die ook flesvoeding geven; wij geven Forte en áltijd één schep Omneo voor betere stoelgang. Flesvoeding kan verstoppend werken namelijk en onderhand kan ik mijzelf echt een aardige expert noemen. Forte omdat ze een hongerige baby is. Als wij ‘normale’ standaard voeding geven dan wil ze na een uur weer drinken. Dit had ik al na een paar dagen door dus meteen de voeding aangepast. Je merkt wel als je kindje een hongerige baby is, als de hoeveelheid aan de maat is en hij/zij komt nog steeds erg snel dan weet je bijna wel hoe laat het is. Standaard, in elke fles, doen wij johannesbroodpitmeel. Waarom? Ik ben gekke Henkie als ik nog een kind reflux zou laten krijgen, dat nooit maar dan ook nooit meer nog een keer. En JBPM is een neutraal middel, er is geen extra verwerking van de darmen voor nodig. Anders dan bij rijstebloem wat je dus wel echt pas na vier maanden – soms liever zelfs na zes maanden – kan gebruiken. Hazel spuugt dus ook amper, geeft zelden wat terug en heeft geen verwerking na voeding. Wij gebruiken de flessen van Dr. Brown trouwens! Speen twee op dit moment, sinds een week nu. Je past dus ook je JPBM aan op de spenen.

Daarna wil ze vaak ‘spelen’ en zit ze in de Stokke Baby rond ontbijt en daarna ligt ze vaak in de box. Als ik nergens heen hoef en er staan geen afspraken op de agenda dan keutel ik wat aan met d’r en laat ik het van haar afhangen wanneer ze wil eten. Hazel huilt niet, ze mokt als het zover is. Als ze huilt ben je te laat, simpel als dat. Rekken doe ik dus ook niet aan, ze laat er zelf genoeg tijd tussen zitten. Ergens tussen negen en tien krijgt ze weer een fles, deze keer 120CC. Wij gaan wandelen met de kinderwagen, ik doe een boodschapje zodat ze in de maxi-cosi gaat of ik leg haar op d’r bedje. Ze slaapt dus altijd even na deze fles. Hoe lang is afhankelijk van hoe goed de nacht was. Dat kan 20 minuten zijn maar ook een uur. As we speak ligt ze nu al 1,5 uur te slapen. Ze wil ook nog wel eens voor haar fles in slaap vallen in de box, dan wacht ik tot ze wakker is en geef daarna de fles. Dan draait ze het zelf om, ook helemaal prima. Na dat dutje is ze wakker en ‘speelt’ ze weer.

Rond lunchtijd krijgt ze weer een fles, wederom 120CC en leg ik haar op bed voor haar langere slaapje. Vaak is deze vanaf een uur of twaalf, half één tot een uurtje of drie. Nan het slapen krijgt ze weer een flesje van 120CC en is ze wakker tot aan het avondeten en valt ze ergens nog even, voor een kort dutje, in slaap. Het verschilt per dag hoe dan het ritme verloopt, maar over het algemeen krijgt ze dan rond zes uur weer te drinken (zo’n  90CC) en daarna gaan wij omkleden en/of badderen. Fos gaat ook rond een uur of zeven slapen dus beide kinderen doen wij dat meteen samen naar bed brengen. Waarom een kleiner flesje rond dat tijdstip? Omdat wij hebben gemerkt dat ze dit fijner vind. Alles in één keer zorgt ervoor dat ze te vroeg op bed ligt want slapen voor de avond wil ze nog niet. Maar ze heeft wel drinken nodig om lekker op te kunnen slapen, het drinken is een middel om haar in slaap te krijgen. En dan rond zeven uur á half acht krijgt ze een fles van 120CC en gaat ze tukken. Dit is dus één fles eigenlijk maar wij delen die op in twee momenten want dat werkt dus voor haar fijner. Vaak leggen wij haar weg na dat laatste drinkmoment, begint ze te mokken, wiegen wij haar nogmaals in slaap en is ze vertrokken naar Dromenland.

Ergens tussen half elf en elf uur krijgt ze haar avondfles van 150CC en slaapt ze door tot de volgende ochtend. Zo krijgt ze dus zes flessen, verspreid over zeven momenten. Ze slaapt goed, drinkt goed en is een hele fijne aanwezigheid.

Voor degene die benieuwd zijn; bij de opvang slaapt ze op haar rug en af en aan in een slaapzak. Hier thuis slaapt ze op haar buik overdag (vandaar de ultraluxe camera op d’r hoofd gericht, haha) en in de nachten in de Puckababy mini van drie tot zes maanden met 2,5 TOG. Het is koud in haar kamertje in de nachten nu dus ze werd wakker van de dunnere Puckababy met 0,5 TOG. Daaronder heeft ze een lange mouw romper en vaak een dun broekje. Hazel is net als Fos een échte buikslaper en omdat haar broer het dus ook al deed wisten wij meteen dat ze deze houding prefereerde. Ze slaapt ook enorm goed op d’r buik, veel dieper. Op de opvang dus niet, daar voelen wij ons niet prettig bij. Tevens in de nachten niet want dan kan ik er niet als een havik in de gaten houden.

Dat was ‘t!

Het gaat dus zeer goed met ons, absoluut geen klagen wat betreft Hazel en haar gezondheid. Het is een heerlijk kind, allemachtig wat zijn wij gezegend met deze bonk liefde. Een prachtige baby, een hartendiefje met een zacht en gemoedelijk karakter. Dat heeft ze denk ik niet van mij, haha.

En onthoud; elke baby is anders. Lijkt jullie ‘ritme’ totaal niet op die van ons? Wordt jouw engel elke drie uur wakker in de nacht? Been there, done that. Ook dat is normaal, juist meer dan een baby die al doorslaapt op deze leeftijd. Laat je dus niet gek maken door andere moeders, verhalen of vervelende vragen. Rijd je eigen race, volg je eigen kind en bepaal voor jezelf wat werkt. Doe ik ook! En ik twijfel geen seconde of mijn handelingen juist zijn. Geen onzekerheid van mijn kant wat dat betreft, en als ik een keer een fout maak en de situatie niet goed inschat? Tja, volgende keer beter!

Liefs,

Elise Joanne