avw - Een vreemde en toch zo vertrouwd en waardevol
avw - Een vreemde en toch zo vertrouwd en waardevol
Een vreemde en toch zo vertrouwd en waardevol

Tijdens de kraamperiode komt er van alles op je af, zeker als je voor de eerste keer ouders mag worden. Ik vond de eerste twee weken met Fos overweldigend en toen de deur achter de verloskundige achter haar dicht viel, keken Boris en ik elkaar aan met een beetje angst in de ogen. Wat nu? Hoe nu? Kunnen wij dit wel? Ja, maar wel met een beetje hulp. Die hulp kwam van een vreemde en hoe waardevol is zij gebleken.

De eerste keer hadden wij niet een geweldige ervaring met onze kraamweek, onderhand is dat wel bekend. Ik hoopte zó erg dat ik met Hazel een tweede kans kon krijgen. Ik wilde genieten, een keertje wél die roze wolk ervaren. Want bestaat die eigenlijk wel? Ik herstelde sneller deze keer, zag het positiever in (want zo erg als toen bij Fos kon het niet worden toch?) en zette een knop om. Gelukkig waren alle facetten rond mijn bevalling en de gezondheid van Hazel positief en alleen al voor dat feit was ik enorm dankbaar. Maar het meest ben ik dankbaar voor de kraamverzorgster die aan mijn bed stond, tijdens de bevalling en in de dagen daarna.

Vandaag is het de dag van de kraamzorg, een dag waarop wij even stil mogen en moeten staan bij deze geweldige vrouwen (en ook mannen!) die – om en nabij een week – lang je helpen, steunen en een bron van informatie zijn. Informatie die van onschatbare waarde is, ook bij een tweede. In het laatste half uur van mijn bevalling ging de deurbel en Marjanne stond voor de deur. Een vrouw zoals ik nog niet eerder had ontmoet en die ontmoeting zal mij altijd bij blijven.

Na de bevalling stelde ik mij voor aan Marjanne. Want tijdens de bevalling had ik nergens en voor niemand oog, ik had even andere prioriteiten. Ik voelde wel haar aanwezigheid en die vond ik enorm prettig. Toen ik eenmaal enigszins was bijgekomen keek ik haar aan en zag een vriendelijke, spontane en lieve vrouw. Maar toen wist ik ook; zij zou niet blijven. Vaak is de helpende hand tijdens de bevalling niet de kraamverzorgende in de dagen daarna. Er is dan een wisseling van de wacht en de volgende ochtend staat er een ander op de stoep. Nu al helemaal want wegens drukte werd Marjanne uit een andere provincie geplukt om hier in Zwolle haar collega’s bij te staan. Het feit dat ze ons weer moest verlaten maakte mij enorm verdrietig. En ook onzeker want met Marjanne haar hulp ging de borstvoeding – die ik Hazel zo graag wilde geven – deze keer wel meteen vanaf het begin af aan goed. En dat kwam niet alleen door Hazel haar grootte en kracht, Marjanne gaf mij het vertrouwen dat het deze keer wél kon lukken en dat mijn eerdere ervaringen niets hoefde te zeggen. Dat bleek ook.

Ik zei het dan ook spontaan tegen haar, dat ik het zo jammer vond dat wij haar niet mochten ‘houden’. Wij vertelden over ons eerdere ervaringen en hoezeer dat ons nog steeds pijn deed. Ze luisterde aandacht en besloot contact op te nemen met haar werkgever. Ze zou eigenlijk vrij hebben maar wilde graag ons helpen deze keer wel een fijne kraamtijd te krijgen. Sowieso was er maar een kleine kans dat het zou lukken, dat ze mocht blijven, want ze kwam uit een andere provincie en als er hier in Zwolle kraamverzorgenden vrij waren, tja.. Ze beloofde niks maar zou haar best doen om het management ervan te overtuigen. De volgende ochtend zouden wij zien wie er voor onze deur zou staan en Boris en ik hoopten uit alle macht dat zij het zou zijn.

De Kraamweek

De deurbel ging en warempel, Marjanne stond voor de deur. Ik kan je niet vertellen hoe blij ik daarmee was, en hoe fijn ik het vond dat zij en ook de organisatie waartoe zij behoorde begreep hoe belangrijk het was voor ons om een positieve ervaring te hebben. Het bracht extra kosten met zich mee om haar in ons huis te mogen verwelkomen en ook daar werd niet naar gekeken, wij als gezin waren belangrijker. Ik als moeder was belangrijker.

Mede door deze ervaring kan ik kraamverzorgenden wel bejubelen, prijzen om hoeveel tijd, aandacht en zelfs liefde er wordt gegeven aan een gezin. Kennis, informatie, liefde, kracht en enthousiasme wordt overgebracht. Marjanne had vrij kunnen nemen, ze had namelijk al bij een ander gezin gewerkt die week en mijn bevalling stond als laatste op het programma. En ook dat alleen uit pure noodzaak vanwege te weinig krachten dat weekend. Maar ze bleef, acht dagen lang bleef ze.

Kraamhulp zoals we dat in Nederland hebben is een vrij uniek concept. Nergens anders krijgen ouders van een pasgeboren baby zoveel georganiseerde hulp als hier. Iemand die helpt met het verzorgen van de baby, die informatie verschaft en praktische tips. Maar die ook helpt met de andere kinderen die er rondlopen en de mentale gezondheid van de ouders. In deze acht dagen was Marjanne mijn steun en toeverlaat, daar is geen woord van overdreven.

Zij zijn onmisbaar. Het werk van kraamverzorgenden is echter ook intensief en de werkdruk is hoog. Er dreigt er een tekort aan kraamverzorgenden wat erin resulteert dat sommige gezinnen minder uren aan kraamzorg krijgen of zelfs zonder kraamverzorgende komen te zitten. Dus toen Pampers mij als ambassadeur vroeg of ik samen met hun de kraamverzorgenden in het zonnetje wilde zetten was ik zéér enthousiast. Ja, dat wil ik zeker! Om dit te doen heeft Pampers de campagne ‘Bedankt, Kraamverzorgende’ is in het leven geroepen. Daarom deel ik vandaag – mede door mijn persoonlijke verhaal uiteen te zetten – het belangrijke gedachtegoed hierachter.

Een vreemde en toch zo vertrouwd en waardevol

Tijdens deze campagne worden ouders door Pampers opgeroepen om hun kraamverzorgende te bedanken met de hashtag #BedanktKraamverzorgende. Wij als ouders kunnen met deze hashtag aandacht vragen en aandacht geven aan zij die het verdienen. Wanneer jij als deze hashtag gebruikt in een post op Facebook waarin je jouw kraamzorg-ervaring deelt,  maak je er kans op dat Pampers jouw kraamverzorgende verrast met een mooi bloemenbon. Ik vind dit een prachtige campagne van Pampers en doe graag mee.

Wij hebben Marjanne bedankt met de grootste bos bloemen die er gemaakt en gekocht kon worden maar eigenlijk was hij nog steeds niet groot genoeg. Dit artikel is opnieuw een dankzegging voor haar en voor al haar collega’s die zich tomeloos inzetten voor alle (nieuwbakken) ouders. Marjanne weet hoe wij ons voelen als wij terugdenken aan haar aanwezigheid, daar bestaat geen onduidelijkheid over. Maar ook zij krijgt binnenkort weer een bloemetje, opdat wij niet vergeten en zij niet vergeet hoe belangrijk zij kan zijn voor ouders. Hoe belangrijk zij was voor óns.

De onderstaande video is een mooie eerbetoon geworden aan alle kraamverzorgenden, absoluut het waard even te bekijken.

Doe jij mee? Ik denk dat dit alom gewaardeerd zal worden!

Liefs,

Elise Joanne