De relatie met je eigen moeder(s) als je moeder wordt

Toen ik nog geen moeder was, toen heb ik het er wel eens over gehad met mijn moeder hoe die liefde voor een kind voelt. Is dat hetzelfde als liefde voor een ouder of voor een partner? De liefde die ik voel voor Boris, nóg meer kon er toch niet gevoeld worden voor een kind? Mijn moeder antwoordde; ‘ik hoop dat je de kans krijgt dit ooit zelf te mogen ervaren maar in mijn ervaring is het niet zozeer meer of minder maar simpelweg een ander soort liefde’. Op 1 maart 2016 kreeg ik die kans en ik geef mijn moeder groot gelijk. Maar heeft dat ook mijn blik naar haar toe veranderd, of zelfs naar mijn schoonmoeder?

De liefde die ik voor Fos voel is amper te omschrijven. Hij heeft in mijn buik gewoond, onder mijn hart. Alsof er een soort samensmelting heeft plaatsgevonden van mijn hart en die van hem, wij zijn één. Er is niets in deze wereld waar ik hem niet voor zou willen beschermen, wat ik hem niet zou willen geven als hij daar naar verlangt of weg zou willen nemen als het hem pijn of verdriet doet. De band met mijn kind is er eentje die ik nog nooit heb ervaren met een ander persoon, gevoelsmatig kan dat ook eigenlijk niet. Ik houd van Boris, mijn hemel wat houd ik van mijn man, maar het is een ander soort liefde. Hij is de vader van mijn kind, hij maakte van mij een moeder en daar zal ik hem altijd dankbaar voor zijn. Maar Boris heeft niet onder mijn hart gewoond, Boris is mijn bloedverwant niet. Fos wel. Zusje ook.

De liefde die ik voel is niet te vergelijken, en dat moet je ook allerminst willen. Maar ik begrijp nu wel wat mijn moeder bedoelde. De relatie met een kind en een partner is – logischerwijs – anders, dus ook de invulling qua gevoelens.

Maar, heeft dat dan ook mijn blik doen laten veranderen naar mijn eigen moeder of zelfs naar mijn schoonmoeder? Want op die eerste van de maand maart, nu twee prachtige jaren geleden, begreep ik die invulling die zij beide hebben naar mij en naar Boris. Eerder kon ik er naar raden, een hele goede gok doen maar écht voelen wat zij voelden..? Nee, dat kon simpelweg niet. Maar nu dan, nu ik weet hoe het is om van een kind te houden die ik de mijne mag noemen?

Ik heb meer respect gekregen voor de positie die een ouder heeft, in dit geval die moeders hebben. Ik vond de relatie moeder-kind ook nog wel eens verstikkend toen ik jonger was. Ik wilde vrij zijn, niet bemoederd worden en geen bemoeienis ervaren. Nu begrijp ik des te meer dat het geen bemoeienis was maar liefde, simpelweg ervoor zorgen dat er een veilige omgeving werd gecreëerd om te kunnen vallen en opstaan. Om na die val heil te kunnen zoeken bij mijn ouder(s). Wat een enorm zware, moeilijke en ook wel ondankbare taak moet dat zijn geweest. Hoe vaak was ik wel niet boos om die bemoeienis, hoe vaak heb ik als kind wel niet gezegd; ‘nee, mama ga weg’. Mijn moeder kreeg niet altijd een bedankje als ze weer de was had gedaan, ik durf zelfs te zeggen dat er járen voorbij gingen zonder enig woord van dankbaarheid om de dagelijkse – nu zeer gewaardeerde – taken die zij deed.

De relatie met je eigen moeder(s) als je moeder wordt

Maar niet alleen met mijn moeder, ook nu kijk ik anders naar mijn schoonmoeder. De relatie die zij heeft met haar kind, haar zoon is er eentje die ik nooit volledig begreep. Ik vond de getoonde moederliefde bij tijd en wijle zelfs irritant als vrouw van het bewuste kind. Er moest plaats gemaakt worden, als moeder dien je een stap opzij te doen als het kind eenmaal onder de vleugels van Moeder Gans vandaan waggelt en zich voegt bij zijn partner. Nog steeds vind ik dat wel maar ik heb veel meer nuance aangebracht in dat beeld. Nu ik zelf niet alleen een kind heb maar ook een zoon begrijp ik haar zo enorm veel beter. Het idee alleen al dat hij met iemand zoals ik thuis komt en er van mij verwacht zal worden pas op de plaats te maken.. Ik gruwel! Gelukkig gaan daar nog vele jaren overheen en zal dat – hopelijk – een stuk harmonieuzer gaan dan dat ik het nu schets. En het is ook een natuurlijk gevolg, iets wat ik Fos ook gun en hoop dat hij partnerliefde mag ervaren want het is iets waanzinnig moois.

Moederdag is een dag waarop je de moeders die je wil eren, kan eren. En de mijne verdienen dat. De een omdat ik al bijna dertig jaar moederliefde in allerlei vormen mag ervaren en áltijd terug mag keren onder haar vleugels, hoe oud ik ook ben. De ander voor het mij geven van een man die mijn hart nog elke dag sneller laat kloppen. Vooral in de wetenschap dat ik het haar niet altijd makkelijk heb gemaakt met mijn aanwezigheid, mijn visies stak en steek ik niet onder stoelen of banken. Maar voornamelijk wil ik beide eren omdat ze dat verdienen, omdat ik van beide houd. Op verschillende manieren maar liefde is er zeker.

Eigenlijk zou je het ook op ‘normale’ dagen moeten doen, maar ik vind een waardering met Moederdag sowieso leuk om te doen. En dat is precies wat ik ga doen! Voor mijn eigen moeder heb ik twee leuke cadeaus uitgezocht bij de website waar ik vrijwel elk jaar naar terugkeer, een paar dagen voor Moederdag.

De relatie met je eigen moeder(s) als je zelf moeder bent

Het volgende gedeelte bevat betaalde content. 

Voor mijn eigen moeder heb ik een prachtige bos bloemen besteld, eentje met gerbera’s erin. Ik weet dat háár moeder daar van hield en dat mijn moeder op haar beurt enorm blij wordt bij het zien van deze bloem. En een doosje chocolade want ik heb mijn verslaving niet van een vreemde, haha.

Mijn schoonmoeder geef ik ook bloemen maar dan een veld-boeket dat past enorm goed bij haar en haar groene vingers. De diversiteit van kleuren en soorten weet zij als geen ander te waarderen. Als tweede cadeautje geen chocolade maar een parfum, eentje waarvan ik weet dat zij hem heerlijk gaat vinden, de Gucci Bamboo. Wanneer er bij mij een exemplaar arriveert probeer ik die altijd weg te zetten voor iemand uit mijn familie, en ik weet bij elke dame wat de voorkeur is. De Gucci Bamboo is een tijdje mijn dagelijkse parfum geweest en ik heb onthouden dat zij die wel kon waarderen.

De cadeaus van Hallmark laat ik bezorgen op zaterdag, de dag voor Moederdag. En voor beide een kaartje want ik weet hoe zij het geschreven woord waarderen.

Ik kijk als dochter, schoondochter, als moeder voor Fos en als toekomstig moeder voor Zusje enorm uit naar deze dag. En ik hoop dat alle mama’s die hem voor het eerst vieren, zwanger vieren en voor de dertigste keer vieren ook enorm mogen genieten. Ik hoop ook dat de lieve vrouwen die hem zouden willen vieren maar het op de een of andere manier niet kunnen troost mogen vinden, ik denk aan jullie.

Alvast een hele fijne Moederdag zondag!

Liefs,

Elise Joanne