De namen - Hazel Louise Johanna

Zo, het hoge woord is er dan eindelijk uit! Baby Zusje heet niet langer Baby Zusje maar Hazel Louise Johanna. Namen die wij met zeer veel zorg en liefde hebben uitgezocht, zoals vrijwel iedere ouder die voor deze keuze staat. In de Babynamen Video kon je al horen welke het niet werden, een mengelmoes van oud en nieuw, van Nederlands en Amerikaans. Hoe zijn wij op de naam Hazel gekomen en waarom Louise en Johanna?

De naam Hazel is niet zomaar uit de lucht komen vallen. Na de bevalling van Fos las ik in een Ouders van Nu de naam Hazel, een prachtig popje van nog geen jaar. Het sprak mij meteen aan, ‘onthouden Elise!’, dacht ik nog. En toen ook de film The Fault in our Stars uitkwam was ik er zeker van; dit is een mooie naam. Een Engelse naam, eentje van Amerikaanse makelij. Althans, daar wordt hij het meest gegeven. Ook enkele meer Oosterse landen gebruiken de naam maar dan met een trema op de a en geheel anders uitgesproken. In 2016 kregen 19 meisjes de naam ‘Hazel’. Daar gelaten of het op zijn Nederlands of Engels wordt uitgesproken, dat staat er dan weer niet bij.

De Amerikaans uitgesproken versie, Haezel, (even ter beeldvorming) vinden wij prachtig maar ik heb een enorme hekel aan buitenlandse namen die verkeerd worden uitgesproken. Mijn absolute eis is dat er over de manier van uitspreken, van welke naam dan ook, absoluut geen twijfel mag bestaan. Scheelt mij continu irriteren in ieder geval en ik ben een persoon die zich daar compleet over kan opwinden als iemand het fout doet, haha. Een hazelnoot zonder de noot zoals wij zelf gedurende de zwangerschap zeiden.

Omdat ik hier vraag over krijg even ter verduidelijking; dat iemand kan twijfelen of het op zijn Nederlands of Amerikaans moet, daar heb ik geen problemen mee. Het is meer dat bij namen zoals bijvoorbeeld ‘Matthew”, heel duidelijk Engels, er veel Nederlanders zijn die zo’n naam heel verkeerd uitspreken want ze zijn de Engelse taal gewoon niet machtig genoeg. Dat vind ik zonde. Dus of iemand nou Heezel zegt of Haazel zegt; zolang het op beide manieren maar duidelijk is hóe het uitgesproken moet worden. De ‘fout’ maken welke taal voorkeur wij hebben gekozen vind ik niet boeiend, kan gebeuren! Dan kan ik altijd nog zeggen; ‘nee, op zijn Nederlands’. Hopelijk is het nu wat meer helder, ook dit artikel is geschreven in de nachtelijke uurtjes! 

De keuze was niet één, twee, drie gemaakt. Wij hadden een geweldige top vijf klaarliggen die ik nog steeds prachtig vind. Izzy – van Isabella – had lang onze voorkeur. Over Guusje hebben wij bij dertig weken ineens getwijfeld ondanks dat Hazel al op het geboortekaartje stond. Pippa was de naam voor Fos en was mede daardoor de gedoodverfde nummer één. Als wij niet op Hazel waren gekomen was het een hele nauwsluitende race tussen Guusje en Pippa geworden. Maar Hazel had iets. Hazel is bijzonder en uniek zonder vreemd te zijn, zonder té uniek te worden. En sowieso al decennia een vaste naam, alleen toevallig niet in dit land. Geen typisch ouderwetse Nederlandse naam dus! Maar voor degene die de babynamen video goed heeft beluisterd; daarin zei ik op het laatste dat dé naam niets in zich heeft van alle facetten van de eerder genoemde namen. En nu ze geboren is past het perfect en ben ik zó blij dat wij hebben besloten haar Hazel te noemen!

De doopnamen, daar waren wij aan de ene kant snel uit en aan de andere kant duurde het even voordat wij écht een beslissing hadden genomen. Wij vonden namelijk Louise en Johanna beide prachtig maar Boris wilde eerst een keuze uit de twee, niet allebei. Ik wilde wel allebei want tja, één kind heeft er twee dus het andere kind ook. En als ik Boris zijn gedachte al wilde volgde; ik vond beide namen gewoon echt héél mooi, ik wilde niet kiezen! Gelukkig begreep Boris dat. De naam Louise  heeft in die zin geen bijzondere betekenis voor ons. Wij vinden het gewoon een prachtige doopnaam. Koninklijk, vrouwelijk en neutraal genoeg. Johanna is enorm belangrijk voor ons beide, die zou het sowieso worden, hoe dan ook. Ik heeft zelf zo – maar dan de moderne versie Joanne – en ben vernoemd naar mijn grootmoeder aan vaders zijde. Ik had nooit veel met mijn doopnaam, vond hem zelfs niet eens echt bij mij passen. Ik snapte het sentiment van vernoemen en was daar trots op maar verder had ik er weinig gevoel bij. Tot ik deze website begon en het een onlosmakend deel van mij is geworden. Ik onderteken álles wat maar betrekking heeft tot mijn werk met Elise Joanne en noem mijzelf ook Elise Joanne als ik mijzelf – zakelijk – voorstel. Dat is mijn naam als ik aan het werk ben, ik ben meer dan alleen Elise en door dat altijd met elkaar te verbinden ben ik ook graag ‘alleen’ Elise als ik niet aan het werk ben. Zo scheid ik een beetje mijn twee werelden. De naam is intens belangrijk voor mij geworden en ik ben hem steeds meer gaan waarderen. Maar ouderwetse sucker als dat ik ben wilde ik wel de naam van mijn grootmoeder terug, niet de moderne versie die mijn ouders mij hebben gegeven. Het werd dus Johanna. Ook voor Boris was het een speciale naam, ik ben namelijk niet de enige die zo heet, zijn eigen moeder heeft ook deze doopnaam. Op deze manier konden wij de twee families nog meer verbinden, al zij het symbolisch.

Louise was te mooi om te laten gaan, Johanna was te belangrijk om te passeren. Maar in welke volgorde? Louise is toch als tweede gekomen, gewoon omdat wij esthetisch en qua uitspraak van de namen dit mooier vonden, ondanks dat Johanna ‘belangrijker’ is.

Hazel dus. Waanzinnig mooi als zeg ik het zelf. Een naam waar mensen wellicht ook aan zal moeten wennen maar ik denk wel dat hij minder ‘vreemd’ wordt gevonden dan Fos. Hoewel ik daar eigenlijk alleen maar leuke reacties op heb gekregen, de enige personen die ietwat moesten wennen waren mijn ouders, haha. En ook nu zullen sommige misschien een wenkbrauw optrekken, de origine niet begrijpen en bepalen dat het wellicht leuk is maar niet voor hen. Helemaal prima, ik hoef het niet te weten. Wij zijn blij, en dat is het voornaamste.

Fos & Hazel, mijn prachtige kinderen!

Liefs,

Elise Joanne

Foto – Martine van Vetportret