De Kraamweek

Zo, het zit er op. Wanneer ik dit schrijf is het dag acht en is mijn zeer lieve kraamverzorgster vertrokken, op naar een ander gezin dat haar hulp goed kan gebruiken. Ze boffen maar met haar, zoals wij hebben geboft. De kraamweek met Fos verliep heel anders, door pijn, stress, gevoelens van falen omtrent borstvoeding en geen fijne klik met de verzorgster die toen voor onze deur stond verliep het allemaal heel anders. Ik blik terug op de afgelopen dagen, kijk je mee?

De Kraamweek

Foto Vetportret

Dag 1

De eerste dag startte op zondag, de dag dat ik beviel van Hazel. ik voelde mij meteen beter dan bij Fos ondanks de knip en de hechtingen. Ik moest wel echt flink bijkomen van de bevalling – ik was helemaal koekwaus het eerste uur, haha – maar ik voelde mij goed. Na een douche en een schoon bed kan je de wereld al veel meer aan! Bij de bevalling was Marjanne van de Kraamvogel, de ‘bevalhulp’ zoals verloskundigen dat noemen. De extra paar behendige handen. Pas ná de bevalling wist ik hoe ze heette en met wie ik eigenlijk te maken had maar tijdens de bevalling voelde haar aanwezigheid al als prettig. Ik wist dus ook dat ik afscheid van haar moest nemen want het is gebruikelijk dat de volgende dag iemand anders komt, zeker omdat Marjanne uit een hele andere regio kwam wegens drukte in Zwolle.

Ik zei dat dan ook spontaan tegen haar, dat ik baalde dat ze weer weg moest. Dat ik er stiekem wilde houden. Ze vroeg daar meteen op door en ik vertelde over de moeilijke start die wij vorige keer hadden, met eigenlijk alles. Hoe de bevalling was verlopen en de toch wel heftige periode daarna. En de bijbehorende mentale consequenties. Diezelfde avond stuurde ze een mail aan de Kraamvogel met het verzoek te blijven en dat werd – hoera! – gehonoreerd. Dat had niet gehoeven, ze kwam immers uit een andere regio en er waren genoeg verzorgende uit Zwolle die kon bijspringen maar het werd toegezegd. Opluchting!

Dag 2

Ontbijt op bed, fruit in palmboompjes in de middag, gewassen lakens en veel kundig advies over borstvoeding. Het was een hele fijne dag! Ook een dag waarop Fos Hazel voor het eerste ontmoette en wat was dat fijn. Hem eindelijk voorstellen aan zijn zusje voelde heel goed en wij waren heel benieuwd hoe hij het zou doen. Met bloemen liep hij de trap op, ik had Hazel in haar nestje op ons bed gelegd, en hij riep bij binnenkomst al ‘baby kijken!’. Kusjes werden uitgedeeld en heel veel knuffels. Hij was meteen dol op haar en dat was voor ons een opluchting.

Verwerking heeft hij wel echt gehad en heeft hij nog steeds. Niet tegenover haar – zó fijn! – maar tegen ons. Hij is baldadig en ronduit brutaal. Zegt vaker nee en gooit zijn kont in de krib. Logisch ook, zijn hele leven staat op de kop. Een vreemde dame in huis die het huishouden regelt, een moeder die op bed ligt, een kleine baby in het bedje wat tot nu toe máánden leeg stond en bezoek met cadeautjes die niet voor jou zijn. Wij proberen overal rekening mee te houden, van niet te veel Hazel in onze armen als hij thuis komt van de opvang tot een cadeautje voor hem en niet alleen voor haar van het bezoek. Wij geven hem ruimte, zeggen minder vaak ‘nee’ en zitten niet bovenop hem. Dat helpt enorm, hij moet de ruimte krijgen te kunnen bokken en dat geven wij hem. Ik ben allang blij dat hij zich veilig genoeg voelt zich af te reageren op en bij ons en tegelijkertijd niet op haar. Top!

De Kraamweek

Dag 3

Oef, een behoorlijk heftige dag van ‘vraag en aanbod’, mijn borstvoeding is op gang en Hazel drinkt als een malle omdat ze het nodig heeft. Ik voed deze dag dan ook 16 keer en dat is slópend. Ik wissel af per borst en met een maximaal aantal minuten om te zorgen dat ik niet een en al kloof ben aan het einde van deze dag. Het vraagt mentaal best veel van mij om zo vaak te voeden, om een ‘melkmonster’ te zijn. Hazel wordt al wild als ik in de buurt kom, dat heb ik met Fos nooit meegemaakt. Borstvoeding is meer dan alleen voeden en dat heb ik nooit eerder zo ervaren.

Dag 4

Okay, de borstvoeding is héél goed op gang en de stuwing is aanwezig als een malle. AUW! wij gaan nu blok-voeden en dat betekent elke drie uur lang één borst aanbieden. Die helemaal leeg laten drinken en zorgen dat ze dus de goede vettere achterste melk kan krijgen. Dit werkt als een tiet en verlicht enorm de druk. Ze drinkt nu één keer per 2,5 uur en daarmee ook goed te doen voor mij. Fos volgt zijn normale routine en dat is fijn voor hem. Hij kijkt uit naar de momenten bij opa en oma en het spelen met vriendjes op de opvang. Bij thuiskomst stort hij zich op Hazel, erg lief!

De Kraamweek

Dag 5

Hazel komt weer aan, hoera! Daar ben ik super trots op. Ik beken wel dat borstvoeding niet helemaal ‘mijn ding’ is, ik vind voeden toch meer functioneel dan wat anders maar koester de momenten wel. Elke dag is er eentje meer, elke dag is er eentje die ik Fos niet kon geven. Dag vijf is ook de dag voor het eerste badje! Hazel had veel huidsmeer die wij juist niet weg wilde halen, haar huid heeft profijt hiervan en ik wilde proces niet verstoren. Ze vond het héérlijk! Fos hielp ook mee en dat was geweldig om te zien.

Dag 6

Een deuk in de roze wolk helaas, ik eindig dag vijf met buikpijn en ik sta er wederom mee op. Ik loop kreupel rond in huis, ik kan amper overeind komen. Héél vervelend en het is eerst onduidelijk waar het vandaan komt. Toch maar even een plasje inleveren om blaasontsteking uit te sluiten want ik heb meer pijn voor en na het plassen, je blaas staat zo – letterlijk – dichtbij je baarmoeder en die doet voor mijn gevoel pijn. Maar wat is het dan? Toch blaasontsteking en voor het weekend krijg ik een stootkuur mee. Vijf dagen antibiotica met viermaal daags een pil. Na twee pillen voel ik al verschil en ik kan rechtop naar de wc lopen, hoera! Deze zesde dag eindigt beter dan dat hij begon want de pijn tezamen met wat slaapgebrek is moordend voor je algehele emotionele staat van dienst. Ik kan Fos niet tillen, niet eens Hazel verschonen en dat wringt heel erg. Gelukkig is Boris er en helpt enorm met álles.

Dag 7

Clusteren, een woord waar ik zéér bekend mee ben geworden. Hazel zuigt mij letterlijk leeg, uren lang. Te lang blijkt achteraf want ik trek het niet meer en mijn tepels zijn rauw aan het einde. Zij krijgt ook krampjes vanwege teveel voeding – he verdorie.. – en raakt gefrustreerd omdat ik te weinig melk heb aan het einde van de urenlange clustersessie. Poeh, heftig. Voor mij is borstvoeding niet iets waar ik heel bekend mee ben dus dit clusteren ook niet. Gelukkig is Marjanne een bron van kennis en helpt mij en ons hier enorm goed doorheen. Ik heb zoveel aan haar tips, en elke keer als ik die toe pas werkt het en gaat het weer beter. Na het clusteren slaapt ze wel twee keer vier uur achter elkaar en dat betekent dat ik dus 7 uur slaap heb gehad, HOEZEE! Ze doet het zo verrekte goed jongens.. (ik hoop dat ik dit niet jinx door zo op te schrijven en aankomende nacht een verschrikkelijke nacht heb, haha).

De Kraamweek

Dag 8

De laatste dag. De dag dat ik afscheid moet nemen van Marjanne en dat doe ik met een traan. Mede door haar hebben wij een geweldige kraamweek gehad. Nee, niet alles was makkelijk en ik heb absoluut minder fijne momenten gehad waar ik behoorlijk van en bij moest huilen. De blaasontsteking, het intense clusteren en de pijn aan mijn tepels waren geen leuke momenten om doorheen te moeten. Hoort er ook bij, maar als je minder goed slaapt en last heb van je hormonen dan lukt het je minder goed om rationeel te zijn. Maar er waren ook hele mooie momenten met Fos, fijne gesprekken met Marjanne, heerlijke knuffelsessies met Hazel en Boris en ik zijn wederom sterker gekomen uit een nieuwe situatie.

ik sluit de kraamweek hierbij dan ook af met een zéér goed gevoel. Want de betere momenten hebben de overhand en ik besluit ook dat die de overhand moeten hebben. Hazel groeit op mijn borstvoeding, onderhand nog maar 100 gram tot haar geboortegewicht en ik ben trots op het feit dat dit lukt door mijn eigen boezem. Hoe lang ik ga voeden weet ik niet, ik bekijk het echt per dag. Elke dag is er eentje meer dan ik Fos heb kunnen geven en ik vind het fijn dat er een hele goede tweede optie is. Van die optie zal ik ook graag gebruik maken maar nu hoeft het nog niet, nou top. Ik probeer mij er niet druk op te maken, ik voed nu op deze manier en wanneer het voor mij of haar klaar is gaan wij over op flesvoeding.

De komende zes weken ben ik nog kraamvrouw en ik behandel mijzelf ook als dusdanig. Ik heb nog verlof, daar ga ik van genieten. Alle energie die ik op kan doen in de nachten moet gaan naar borstvoeding zodat Hazel kan groeien en naar Boris en Fos. Boris heeft aankomende week nog vrij gelukkig dus wij verlengen onze kraamweek in die zin wel een beetje. Het normale leven begint wel weer een beetje maar zolang als dat ik kan zal ik zorgen dat ik het kalm aan doe. Mijn lijf is echt nog herstellende. Mijn stuitje is gevoelig, mijn doos is nog gevoelig – ja, zo is het het gewoon! – en mijn borsten zijn ongeleide projectielen. Die blaas van mij moet nog die ontsteking kwijt raken en mijn baarmoeder moet de kans krijgen te kalmeren.

Ik kruip terug op die roze bubbel lieve mensen!

Liefs,

Elise Joanne