Zwanger

Zwanger zijn is fantastisch, zwanger zijn is geweldig, zwangerschap is zo’n rijke ervaring dat ik er, als ik er lang over na denk, helemaal mal van word. Maar, het was geen kattenpis en er waren momenten dat ik het moeilijk had en zwanger zijn ook zwaar vond. Natuurlijk boeit dat niet want ach, je bent zwanger (!) en je krijgt een kindje. Maar he, die liefdevolle hormonen schakel ik even uit voor dit artikel want je zwangerschap afsluiten met een artikel waarin je je zwangerschap ophemelt en een beetje afzeikt is gewoon nodig op een blog. Binnenkort het mooie artikel, nu het – neem het met een korrel zout! – artikel. Kijk je mee?

Waggelen - Elisejoanne.nl

♥Vanaf week 20 begon ik te waggelen als een pinguïn. Aandoenlijk hoor, maar absoluut niet charmant. Alsof ik telkens moest poepen en ik infantiele trekjes had gekregen.

♥Die verrekte maagzuur die vrijwel na elke maaltijd op kwam zetten ná week 18. Oef, niet grappig hoor!

♥Die verschrikkelijke misselijkheid tot week 14 en sporadisch in de weken erna. Dat vond ik denk ik nog wel het meest zwaar! Hoewel die bekkenpijn ook niet mis is. Is mijn schaambot de enige bij wie die constant in de fik lijkt te staan?

♥Mijn eigen schoenen niet fatsoenlijk uit en aan kunnen doen na week 20. Ja, zo vroeg had ik daar al moeite mee. Rond week 17 begon Boris al met mijn teennagels te knippen. Lieverd is het ook. Oh, en dan hebben wij het nog niet gehad over het oerwoud op de benen en down under bijhouden. Onbegonnen werk, ik zeg het je.

Scheren - Elisejoanne.nl

♥Omkieperen als ik even niet vast op mijn benen stond. Ik moest echt even wennen dat meer volume had aan de voorkant van mijn lijf.

♥Tepels als salami-schijven. Sorry not sorry for sharing that..

♥De kilo’s. Die dikke buik is meer dan welkom (nou..), de bijbehorende getalletjes niet. Is effe een dingetje om ineens een getal te zien wat ik nog nooit voor mogelijk had gehouden óóit te zien! Maar he, alsnog mag ik er niet over klagen maar ik vind het niet erg dat ik straks weer richting mijn oude gewicht ga. En ja, dat ga ik.

image19 (2)

♥Ik ben altijd al emotioneel labiel geweest maar sinds die zwangerschap.. Ik huil om ALLES! Werkelijk de meest stomme reclame, de meest suffe grapjes, Boris zijn blikken, Pinda’s schopjes, een liedje van geen betekenis op de radio.. Het houd niet op! Niet vanzelf..

♥Het straks weer fatsoenlijk kunnen poepen. Ooh, wat heb ik dat gemist! Keihard werken voor drie magere keutels is écht niet satisfying. En weet je; niet poepen zorgt er ook voor dat je je zó verschrikkelijk vervelend kan voelen, obstipatie is echt geen grapje.

♥Wanneer ik wil omdraaien in bed dat ik mijzelf (en Boris) wakker maak omdat ik zo rond en log ben dat ik de wereld laat schudden door die handeling.

♥Scheetjes laten op ongepaste momenten. Oh, en boeren zonder reden. Ik heb mijn lijf gewoon niet meer onder controle! Ik voel mij echt amper vrouw in dit zeer vrouwelijke lijf. Het is dubbel, zó dubbel.

Hormonen - Elisejoanne.nl

♥Dat constante geplas van mij de hele tijd. Oh jongens toch, ik hoef maar te kijken naar een kraan, een glas water of de douche maar te horen gaan en mijn blaas zorgt er voor dat ik spontaan incontinent wordt. Nou, mijn blaas niet alleen, Pinda vind het een leuk speeltje om tegenaan te trappen als die vol is. En als je dan je dikke kont van de bank hebt gehezen om die ultieme verlichting te zoeken, dan pers je er welgeteld vijf hele druppels uit. Zó niet de moeite waard. En het vervelende? Een kwartier later mag ik weer voor waarschijnlijk de helft minder.

♥Ik zou het fijn vinden mijn lichaam weer terug te hebben. Gewoon strakjes te kunnen genieten van het kleine wonder dat in mij heeft gezeten met een lichaam dat weer relatief normaal werkt en gedraagt. Zou fijn zijn!

♥Slapeloze nachten.. Vooral in het derde trimester gingen mijn hormonen écht los! Ik viel als een blok in slaap om rond een uur of 2 *Ping!* klaarwakker te zijn en echt niet verder te kunnen slapen. Nu mag ik niet klagen want ik kan in de middag dit inhalen indien ik daar behoefte aan heb, ik werk immers thuis. Alsnog werd ik er niet gelukkig van. Wél was ik héél productief in de nachten. Deze zinnen, degene die je nu leest? Geschreven om vier uur in de ochtend. Moet kunnen.

Ach, alles is behapbaar en alles is het ZÓ waard. Maar een blog zonder een zeik-artikel zoals deze is eigenlijk niet compleet.

Vertel, wat mis of ga je absoluut niet missen aan je zwangerschap? Vertel het mij in de comments!

Liefs,

Elise Joanne

Vandaag hoogstwaarschijnlijk de één na laatste zwangerschapsdagboek-aflevering met dikke buik! De volgende keer zal ik namelijk alweer 39 weken zwanger zijn en wanneer de video online komt zelfs al bijna 41 weken. Dan ga ik het hebben over de allerlaatste loodjes maar vandaag nog even van alles en nog wat wánt ik beantwoord vragen die jullie hebben gesteld! Ik durf mij zelfs te branden aan de vraag of ik voor borst- of flesvoeding wil gaan geven. Kijk je mee naar mijn Zwangschapsdagboek Week 37 – Zwangerschap Q&A #2?

Ik beantwoord de volgende vragen:

♥Ondanks dat je veel (ongevraagd) advies krijgt, van wie neem je wél heel gemakkelijk advies aan omdat je die persoon vertrouwt?
♥Welke aspecten uit je eigen opvoeding zou je graag je eigen kindje meegeven en ben je van plan in de praktijk te brengen?
♥Wat is het eerste uitstapje wat je graag wilt ondernemen met Boris en de baby?
♥Dé vraag der vragen; wil je borst- of flesvoeding gaan geven?
♥Wil je een natuurlijke vaginale bevalling of wil je een keizersnede?

Bedankt voor het vragen stellen! Je kan je hier abonneren op mijn kanaal en bedankt voor het kijken!

♥Buikfoto’s week 36 – 37 & 38

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 36

Week 36

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 36

Week 36

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 37

Week 37

Liefs,

Elise Joanne

image7 (5)

Slapeloze nachten, daar zijn er menig van gepasseerd in de afgelopen tijd. Het was te zien in mijn EWP’s en als je mij volgt op Snapchat kwam vrij frequent mijn brakke kop voorbij. Het is ‘t waard, laat dat duidelijk zijn maar alsnog hoogst irritant, ja toch? Ja. Ik schreef al eerder over wat ik denk en doe tijdens zulke ontberingen – dat werd goed ontvangen – en het helpt mij weer in slaap te komen. Twee vliegen? Dat is de hoop. Ik ratel lekker door in het komende artikel en ik spring weer goed van de hak op de tak. Lees je mee?

Alles is onderhand klaar en af; de baby – onze prachtige Pinda – kan echt komen. En wat wij niet hebben geregeld of gekocht, alles wat nog niet van mijn befaamde to-do lijstje af is, is waarschijnlijk niet significant genoeg om te onthouden. Of als eerste te hebben gedaan. De kleertjes zijn gewassen, de vluchtkoffer gepakt, de artikelen voor de website staan grotendeels klaar en mijn lijf is klaar voor de start.

De laatste paar weken, eigenlijk al sinds week 32, verlang ik om mijn kind te zien. Gelukkig voor iedereen maar bovenal hijzelf, blijft ‘ie nog goed zitten en zijn wij inmiddels de 37 weken gepasseerd. Dat is dé mijlpaal der mijlpalen, nu kan hij echt komen zonder dat de artsen zich in eerste instantie ergens druk om gaan maken. Ik zou zelfs thuis kunnen bevallen als ik dat wil maar voor nu zeg ik nog steeds luid en duidelijk – zeker wanneer de verloskundige er elke week naar vraagt – nee, dat is niet aan mij besteed. Ach, natuurlijk houd je er rekening mee en ik zou Elise niet zijn als ik niet óók het huis klaarmaakte voor een dergelijke mogelijkheid. Je ben een neuroot of je bent het niet.

DSC_1617

Terwijl ik dit typ kijk ik naar een boekje wat naast mij ligt genaamd ‘Raad eens hoeveel ik van jou houd’. Een kinderboekje, gekregen van Boris zijn collega’s. Toen Boris het aan mij gaf en ik erin begon te lezen en de illustratie bekeek moest ik huilen. Wellicht van de overtollige emoties maar voornamelijk omdat dit boekje en de tekst er voor zorgde dat ik het voor mij zag; zittend in de grote gele stoel in de babykamer, die zelfde woorden sprekend tegen mijn kind als de ‘Grote Haas’ tegen ‘Hazeltje’ sprak. Woorden die ik hoop nog vaak te mogen zeggen; ‘Toen ging hij naast hem liggen en fluisterde.. ik houd van jou tot aan de maan .. en terug’.

Moederliefde, ‘t is wat. Onderhand mag duidelijk zijn hoeveel ik houd van Boris en wat soort relatie wij hebben, maar moederliefde is echt wat anders dan partnerliefde. Mijn moeder zei wel vaker; ‘het is anders en je weet pas op wat voor manier als je het zelf mag ervaren’. Dat ik dat nu ervaar en gá ervaren vind ik zo intens bijzonder. De liefde voor babbie, Pinda, Uk, Snotneus, ‘lijkt nu al op zijn vader’, mijn knulletje, is allesomvattend. Ik heb nog nooit zoveel gehouden van een iets of iemand als van hem. Nu al.

Ik ben altijd een beetje bang om zo’n ‘typische’ moeder te zijn. Zo’n iemand die er bij loopt als een slons met in d’r haar nog een vers spoortje moedermelk dat kindlief lieftallig heeft terug gegeven aan de rechtmatige eigenaar. Eentje die ‘kids’ zegt en altijd spreekt in de wij-vorm alsof ze niet meer een individu is. Een vrouw die amper vrouw is maar moeder en alleen maar moeder van. Een exemplaar dat lid wordt van Facebook pagina’s die ze een jaar geleden angstvallig had vermeden maar nu gretig mee doet aan de discussies die ontstaan. Een versie die ook ongevraagd advies gaat geven, zelfs wanneer het ongepast en ongewenst is en de toekomstig moeder in kwestie niet ook nog jouw gezanik erboven op kan horen. Want ik ben als moeder even vergeten hoe vervelend het was altijd van iedereen maar te horen wat het beste gaat zijn voor jouw kind. Of eentje die ineens ook een mening creëert die ze af en toe iets te dominant ten toon stelt. Een moeder die zelfs aan wildvreemden in de bus foto’s laat zien van hetgeen zij geproduceerd heeft en hoe het – nog niet bepaald zinnig – uit zijn ogen kan kijken.

Waar ik oprecht geloof dat er niks mis mee is om eruit te zien als een vod in de eerste paar dagen/weken/maanden (he, neem de tijd die je nodig hebt) en écht te leven voor je kind hoop ik ook dat ik altijd nog onthoud dat ik er ook mag zijn. Niet ten koste van mijn kind maar wel ten behoeve van mijzelf. En stiekem denk ik ook mee te gaan doen in het ‘kijk mijn kind dan mooi/knap/slim/de allerbeste te zien zijn van de héle wereld! En dat mag. Het is immers mijn kind. Ik hoop simpelweg te onthouden, dat ik mag genieten van het moederschap en alle bovenstaande perikelen die daarbij komen kijken. Maar nooit ten koste van die ander.

Ik schreef de vorige keer namelijk al over ongevraagde adviezen en hoe erg ik daar een broertje dood aan heb. Begrijp mij trouwens niet verkeerd, er komen genoeg tips binnen van vrouwen die het beste bedoelen en ik heb er zeker wel eens wat aan – houd je dus ook niet in! – maar ‘t gaat vaak om de toon waarmee het gedaan wordt. De familieleden die vinden dat het onzin is je kind in de eerste paar weken te behoeden voor bacteriën en allerlei vreemde mensenhanden want dat zou juist karakter kweken bij een pasgeboren, of de kennissen die zeggen dat je echt je kind wel mag laten huilen voordat ‘ie 6 weken oud is wánt hij zou hij je al kunnen manipuleren. Of de vriendinnen die al dan niet opzettelijk laten blijken wat ze vinden van nieuwbakken moeders die ‘te snel’ borstvoeding zouden opgeven en overstappen op flesvoeding. Want ja, in hún opinie hebben ze er niet alles aangedaan.

Waarschijnlijk zal het alleen maar erger worden en zal ik mij daar tegen moeten wapenen. Het proberen, zonder een venijnige opmerking of hatelijke tegenreactie, van mij af te laten glijden. Boris kan dat. Boris is daar een koning in. Ik niet eens een dienaar. Maar het kost mij (negatieve) energie – het een ander duidelijk willen maken met man en macht hoe het wél zit en dat ze gewoon niet zo dom moeten lullen. Ik moet leren onthouden dat ik het beter weet en dat dát voldoende moet zijn om de dag door te komen. En al zou ik het niet beter weten, dan gaan Boris en ik zelf wel op pad om te achterhalen wat wij vinden. Want waar ik niet over twijfel bij ons, bij mijzelf, dat wij er alles aan zullen doen om de beste ouders ter wereld te worden. Daarin zullen wij falen. Jammerlijk waarschijnlijk. Maar proberen zullen wij het sowieso en dat is voldoende. Misschien is het zelfs wel goed genoeg. Ook in mijn ogen.

Tot de volgende nachtelijke overdenkingen.

Liefs,

Elise Joanne

Ik zag deze TAG voorbij komen op de blog van Bibian en Manon, maar hij is gemaakt door Betty. Af en toe vul ik weer eens een populaire TAG in en deze vond ik, nu ik in mijn 37e zwangerschapsweek zit (ik ben vandaag 36 weken en 5 dagen), toch wel toepasselijk. De tijd gaat snel namelijk en wij zijn er bijna! Even kletsen over onze wens, verwachtingen en de zwangerschapstest. Even een keertje geen video waarin ik klets over de babbie (zoals Boris hem ook wel noemt), maar lekker een gewoon artikel. Lees je mee?

DSC_3845

1. Had je al lang een kinderwens voordat je zwanger werd?

Ja, ik heb eigenlijk altijd wel moeder willen worden. Niet het typische ‘zodra het kan dan gaan we ervoor’ – achtige wens maar meer de; ‘na een aantal jaren huwelijk zullen we eens kijken hoe of wat’. Ik heb namelijk nooit het het antwoord MOEDER! gegeven op de vraag wat ik zou willen worden als ik groot ben, dat niet. Maar ja, het hoort zeker bij wat ik voor mijzelf voor ogen had als ik ouder werd. Het verlangen werd vorig jaar zo groot en nu ben ik alweer 8 maanden zwanger.

2. Had je van tevoren verwachtingen over je zwangerschap?

Lastig! Vanwege mijn knieën hadden wij de verwachting dat het lichamelijk sneller zwaar voor mij zou worden en dat blijkt ook inderdaad wel zo te zijn; het extra gewicht wat ik heb is echt wennen voor mijn lijf om met zich mee te dragen. Gelukkig houden mijn knietjes zich nog redelijk goed! Verder.. tja.. ik kon mij in alle eerlijkheid niet echt voorstellen hoe het zou zijn om een kindje te mogen dragen. Geen idee hoe het zou voelen om moeder te mogen worden. Plopjes, schopjes, hormonen etc; allemaal even vreemd voor mij. Ik stond er dus wel vrij blanco in! Wel had ik fantasietjes over een dikke buik waar ik liefkozend over zou aaien en Boris die tegen de Pinda zou praten. En dat is uitgekomen!

Baby Week 20 Elisejoanne.nl - Zwangerschap

3. Wat ging er door je heen toen je een positieve zwangerschapstest in handen kreeg?

Oh jongens toch.. Ik schrok mij helemaal wild! Ja, wij waren al enkele maandjes bezig maar toch.. een positieve test? Ik had het niet durven dromen. Ik was namelijk best angstig (geheel zonder reden) dat ik geen kindje zou kunnen krijgen, dat er iets ‘mis’ was met mij. Het weekend voordat ik de test deed zat ik er mentaal eventjes doorheen; twijfel, angst en een beetje wanhoop sloeg toe.. wat nou als ik nooit een kindje zou mogen krijgen? Die dag was ik zéér emotioneel en lichamelijk behoorlijk ziekkig. Wat bleek? Toen was de innesteling gaande! Maar je snapt dus dat toen ik die test zag ik helemaal van de kaart was; ik viel op mijn knieën en met trillende handen de test onder elke lamp vastgehouden om te checken of ik wel écht een plusje zag. En dat bleek zo te zijn.

Bekendmaking geslacht elisejoanne.nl Still

4. Had je een voorkeur voor een zoon of een dochter?

‘Voorkeur’ is altijd zo’n naar woord vind ik want beide geslachten is welkom in dit huis. Maar toch kan ik mij voorstellen dat iemand ‘voorkeur’ zou hebben. Boris had misschien meer de neiging naar een jongetje maar dat vind ik niet vreemd; meisjes zijn een beetje spannend want dat zijn ‘mini-elise-popjes’.. aldus Boris. Ikzelf had een voorgevoel voor een meisje, enorm sterk. Maar was dat ook mijn voorkeur? Toen ik zó begon te geloven dat het een meisje zou worden neeg ik wel veel meer naar de maillotjes, jurkjes en meer zachte kleuren voor in de babykamer, dat zeker. Maar of dat voorkeur was? Neh. Nu wij weten dat het een jongetje is vind ik dat fantastisch; het voelt goed en ik denk dat dit heel erg bij ons past. Starten met een zoon. Klinkt goed! En ja, stiekem ‘hoop’ ik, dat als wij een tweede mogen krijgen, dit een meisje mag zijn; eentje van elk. Maar een tweede jongetje lijkt mij ook prachtig; een jongens-mama, hoe tof :).

IMG_2239

5. Had je van tevoren al een duidelijk idee over welke babyspulletjes je wilde hebben? Wat heb je daar uiteindelijk van gekocht?

Oef.. Ik wilde gewoon los gaan op leuke babykleertjes, dat was het enige wat ik écht wilde! De vrijheid om de garderobe van dochterlief of zoonlief nog leuker en groter te maken dan die van de ouders bij elkaar. Verder waren er geen specifieke items van merken die ik wilde. Ook omdat wij niet wisten wat er was en welk merk ‘beter’ is. Ik wilde wel een mooie en goede kinderwagen! De eerste keuze viel op een Joolz maar na hem in het echt te hebben gezien vond ik hem minder mooi.. Toen ik de Mutsy kinderwagens zag was ik meteen verkocht; net even iets klassieker dan de Joolz en dat past perfect bij ons! En lekker in een unisex kleur want dat vonden wij praktischer en mooier. Uiteindelijk hebben wij de babykamer die wij wilde; een hele mooie ruimte die met zorg en aandacht is ingericht voor Pinda. Een kamer waar wij graag zijn en waar ik ons kindje echt ‘zie’ liggen.

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 36

6. Hoe vind je het om een steeds dikkere buik te krijgen?

LEUK! Oooooh, ik vind het héérlijk om zo lekker rond en zacht te zijn, haha! Mensen die het nu echt kunnen zien; er is geen twijfel over mogelijk dat ik zwanger ben. Fijn! Die fase van ‘ben je nou aangekomen of ben je nou zwanger’ is gelukkig allang voorbij, ik ben reusachtig, haha. Al zag je het vanwege mijn figuur sowieso best snel gelukkig. Het enige wat ik lastig vind is dat de buik ‘in de weg zit’.. Bukken, omrollen in bed, opstaan, schoenen uit doen etc; ik vind het al vanaf week 17 katslastig! Ja, echt. Ik ben het ook gewoon niet gewend om daar wat te hebben dus ik denk dat het ook daar aan ligt. En het is geen zachte massa meer, het is een stevige ronde buik. Van achteren lijk ik nog steeds niet zwanger, haha. En tja, dat je die paar kilo’s ziet aan mijn koppie vind ik niet gek. Uh, volgens mij is dat bij elke vrouw!

7. Had/heb je twijfels en onzekerheden tijdens deze zwangerschap?

Ja. Maar dat lag niet aan Pinda maar aan mij; ik ben een neuroot die het liefst alles in de hand heeft. En dat had ik nu een keertje niet. Ik ga ook om de 2 weken naar de verloskundige toe; vind ik prettiger dan telkens wéken wachten.

image7 (5)

8. Doe je iets om je voor te bereiden op de bevalling?

Ja, een bezoekje aan de voorlichtingsavonden van ons ziekenhuis en onze verloskundigepraktijk zijn inmiddels geweest, alsmede de borstvoedingscursus én wij hebben de bevallingscursus ‘Samen Bevallen’ gevolgd; 8 avonden om je voor te bereiden op de laatste weken, de bevalling en de tijd erna. En ja, samen met Boris; wij doen alles samen in deze zwangerschap, behalve dat ik het kindje in mijn eentje draag ;). Sommige mensen vinden het onprettig of zelfs overdreven (say what now?) om zoveel te willen weten. Ik word daar rustig van en volgens mij is het ‘belangrijkste dat ík mij het meest relaxed voel bij wat ik doe.

9. Waar kijk je heel erg naar uit als je baby er straks is?

Hoe ziet hij eruit? Hoe zal het zijn? Hoe zal hij ruiken? De eerste keer knuffelen, de eerste keer borstvoeding, de eerste keer in bad, de eerste keer zelf de luier aandoen etc. ALLES! Spannend..

image4 (2)

Hormonen

10. Valt de zwangerschap je tot nu toe mee of tegen?

Mee én tegen. Soort van. Ik had niet echt verwachtingen dus dan neem je alles zoals het komt, lekker makkelijk. Maar ik vind zwanger zijn best pittig. De misselijkheid, de maagzuur, de krampen, de ongemakken etc. Het is niet makkelijk vind ik, dat zeker niet. Wellicht voor sommige vrouwen wel maar af en toe vond ik het behoorlijk vermoeiend. Maar aan de andere kant; als het daar nou bij blijft.. Ik mag best zeggen dat mijn zwangerschap niet loeizwaar is geweest en ik heb ook echt heerlijk genoten van heel veel dingen, zelfs van de minder leuke symptomen. Het is meer dat ik ‘zwanger zijn’ geen wandelingetje in het park vind. Ook omdat het mentaal gewoon behoorlijk veel van je vraagt. Maar ik heb echt een zwangerschap uit het boekje gehad (met dus alle leuke en minder leuke kanten) en uiteindelijk ging wel alles vrij voorbeeldig. Over de gezondheid van Pinda hebben wij gelukkig geen dag hoeven twijfelen, alles werd al snel duidelijk helemaal okay te zijn. Ja, ik zou het zeker weer opnieuw willen doen als dat ons gegeven is!

Zo, dat waren de vragen en mijn antwoorden! Vind jij hem leuk om over te nemen? Gerust doen! De TAG is dus gemaakt door Betty; even haar erbij vermelden!

Liefs,

Elise Joanne

Er zijn weer twee weken voorbij gevlogen (ja, ook ik vind dat nu écht) en het is tijd geworden om de vluchttas klaar te zetten. Zelfs al beval je niet in het ziekenhuis maar is het je wens thuis deze daad te verrichten, dan is het alsnog handig een tas te pakken. Ik klets je bij over hoe het nu gaat en laat de inhoud zien van mijn koffertje voor de bevalling. En eigenlijk is dat best een persoonlijk iets kwam ik achter! Ook laat ik het pakje zien wat Pinda waarschijnlijk voor de eerste keer aan gaat hebben, dat was bijzonder om uit te zoeken. Kijk je mee naar Zwangerschapsdagboek Week 35 – De ‘Vluchttas’?

Voor de volgende video – en dit is sowieso de één na laatste update van mij met een bolle buik achter de camera! – wil ik graag weer een Question & Answers video opnemen. De vorige keer was rond de 20 weken en er kwamen zóveel vragen dat het mij leuk leek om het gewoon weer te doen, maar nu het wellicht wat meer te hebben over (toekomstig) moederschap. Heb jij een vraag? Stel die dan gerust hieronder. Waarvoor dank!

Je kan je hier abonneren op mijn kanaal en bedankt voor het kijken!

Het lijstje wat er in mijn vluchttas gaat/zit:

♥Kleding voor mij tijdens bevalling
♥Kleding voor mij ná bevalling
♥Dik paar sokken
♥VoedingsBH
♥Grote onderbroeken
♥Tandenborstel/Tandpasta (zelfde voor Boris)
♥Deo (zelfde voor Boris)
♥Shampoo/conditioner
♥Labello (droge lippen door puffen
♥Créme handen/gezicht
♥Make-up reiniger
♥Mascara/lippenstift etc (indien gewenst)
♥Eten (Zelfde voor boris) – koekreep oid
♥Schoon T-Shirt Boris
♥Detro Energy
♥Kleertjes voor Pinda maat 50 (ziplock zakje)
♥Kleertjes voor Pinda maat 56 (ziplock zakje)
♥Jasje Pinda
♥Maxi Cosi
♥Dekentje/Wrapper
♥Elastiekje voor het haar
♥Kleingeld rolstoel
♥Verzekering/rijbewijs/identificatie/ponskaartje (laatste indien nodig)
♥Camera & Telefoon
♥Opladers voor camera & telefoon
♥Extra SD kaartje
♥Zoogcompressen
♥Tepelcrème (je kan maar beter de situatie voor zijn)
♥Brillendoekjes
♥Slippers
♥Badjas
♥Kraamverband
♥Borstel/kam

♥Buikfoto week 36

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 36

Liefs,

Elise Joanne

Babykamer Roomtour Elisejoanne.nl #2

Jaaaa, dé zwangerschapsvideo der video’s (naast de bekendmaking van het geslacht natuurlijk!), het showen van de babykamer van Pinda! Vorige week was ik een hele ochtend bezig dit kamertje, waar Boris en ik 7 maanden over hebben gedaan, in volle glorie goed in beeld te krijgen. In de video neem ik je mee langs elk facet en meubelstuk en in dit artikel laat ik ook nog enkele sfeerbeelden zien. Kijk je mee?

Ik probeer bij heel veel items te vertellen waar het vandaan komt, maar mocht er iets tussen zitten waarbij ik het niet vertel en je wilt wel weten waar het vandaan komt? Laat het mij weten in de comments!

Onder de video kan je sfeerbeelden vinden en natuurlijk buikfoto’s. Ik was bij het opnemen van de video 33,5 week en ben bij het publiceren van deze video 34,5 week. Het jurkje wat ik aan heb komt van Loavies en de lipstick is M.A.C Faux.

Omdat de video helemaal gaat over de babykamer hier even een kort stukje hoe het mij/ons is! Pinda doet het geweldig, niks nieuws onder de zon gelukkig. Afgelopen week weer controle gehad en Pinda is ingedaald, hoezee! Ik krijg dus wat meer lucht (letterlijk) maar er is ook een druk op mijn bekken komen te liggen, best heftig. Hij beweegt er ook niet bepaald minder om; volgens mij is de binnenkant van mijn baarmoeder bont en blauw! Sterk zoontje, gelukkig maar. De nachten blijven wisselend, af en toe zit er een goede bij maar over het algemeen is het niet fantastisch meer te noemen. Dit zo hoogstwaarschijnlijk zo blijven. De kilo’s stabiliseren zich (gelukkig!) maar de vochtophoping neemt toe. Oh en ik waggel. Ik waggel echt héél erg! 

Je kan je hier abonneren op mijn kanaal. Bedankt voor het kijken!

♥Buikfoto’s Week 33

DSC_7926

Zijaanzicht na Belly Paint – 33 weken en 6 dagen.

♥Sfeerfoto’s Babykamer

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

DSC_0220

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

DSC_0172

Babykamer Elisejoanne.nl

Wil jij nog meehelpen aan het steunen van een goed doel? Bekijk dan de video in dit artikel! Meer hoef je niet te doen.

Liefs,

Elise Joanne

Mama Swap met Kelly Caresse #2 - Elisejoanne.nl

Toen ik bekend maakte op mijn trouwdag zwanger te zijn van ons eerste kindje was ik niet de enige in blogland die op deze magische dag aankondigde een kindje te mogen ontvangen – en wel voor de tweede keer! – want gewaardeerde collega en lieve vriendin Kelly Caresse ook! Kelly en ik kennen elkaar onderhand al meerdere jaren en en nu wij beide zwanger zijn is de band nog hechter geworden. Ik heb ook veel aan haar advies! Vorig jaar deden wij een ‘Christmas Swap’ en nu wilde wij elkaar een Mommy-box geven; allemaal cadeautjes voor elkaars Pinda’s! Ik laat in de video van vandaag de box zien die ik van Kelly kreeg afgelopen week.

Wat een verschil he, hoe Kelly er ik eruit zien (nee, ik doel niet op de bolle buiken, haha) in vergelijking met vorig jaar? Bijzonder! Echt een aanrader om die video te kijken, ik ben daar best een guppekoppie! De items die ik Kelly heb gegeven kan je vandaag zien natuurlijk op haar site in de unboxing die Kelly online heeft gezet! Ik weet nog steeds niet, nu ik dit schrijf, wat ze precies van mijn box vind, dus ik ben héél benieuwd, haha!

Kelly loopt 10 dagen op mij vooruit en is onderhand 35 weken zwanger en ik ben 33,5 week. Kelly is moeder van haar eerste dochter Lana en zij verwacht samen met haar man Jannick hun tweede meisje. Op haar blog kan je allerlei moederschap- en zwangerschapgerelateerde artikelen vinden maar ook recepten, vlogs, interieur, OOTD en gedachtespinsels. Onderhand kent menig persoon Kelly wel, dat kan bijna niet anders!

Je kan hier je abonneren op mijn kanaal en hier kan je klikken voor het kanaal van Kelly op Youtube.

Bedankt voor het kijken!

Lieve Kelly; bedankt voor alle leuke items! 

Liefs,

Elise Joanne