Moederschap

avw - Je Baby en Doorslapen - Tips & Mijn Ervaring

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Pampers.

Bedje Fos Elisejoanne.nl

Ik schreef vorige week over Fos zijn eerste hapjes, hoe ik deze maakte, wanneer ik ze gaf en hoeveel precies. Een soort praktische handleiding met tips en mijn persoonlijke ervaring. Toen schreef ik al dat er een soort vervolg zou komen maar dan over de avonden en de nachten, tips om ervoor te zorgen dat je baby door kan slapen en hoe je op termijn de avondfles eraf krijgt. Vandaag heb ik het precies daarover!

Ik kreeg de vraag om dit artikel te schrijven omdat Fos al sinds drie maanden doorslaapt. Toen hij vijf maanden was hebben wij langzaamaan gewerkt naar ook de avondfles eraf. Beide zijn zeer geslaagde ‘projecten’ en net zoals bij het hapjes-artikel heb ik menig boek gelezen en dingen geprobeerd. Ik hoop dus dat dit artikel wellicht handig is voor sommige moeders die mij volgen. Deze tips zijn algemeen of juist heel persoonlijk. Wellicht heb je er iets aan, misschien ook helemaal niet. Van mij zal je sowieso nooit horen wat ‘moet’, ik weet dat immers ook niet. Maar er was vraag naar hoe wij het deden en ik deel graag mijn gedachtegang en ervaring. Pas het toe, pas het niet toe, de keuze is aan jou.

Allereerst wil ik zeggen dat een baby niet hoeft door te slapen, zeker niet als hij er niet aan toe is. Jij kan dat wel willen maar wie zegt dat de baby dat ook wil? Of zelfs kan? Het is belangrijk te onthouden dat je niet iets rigoureus moet afdwingen, zeker niet onder een bepaalde leeftijd. Wij zijn dus overgegaan op het niet meer voeden in de nachten vanaf 3 maanden maar ook omdat wij dachten dat Fos dat aankon. Je kind is natuurlijk geen robot en zal het niet elke nacht hetzelfde gaan wellicht. Ritme verandering – of een grote aanpassing – heeft vaak tijd nodig.

In het boek ‘Buskruit met Muisjes’ staan veel tips die wij hebben omgebogen en aangepast naar behoeften van Fos. Dat is in ieder geval een aanrader om te lezen.

Doorslapen

Wij begonnen dit proces toen in het weekend want dan kan je bijslapen wanneer het niet helemaal gaat zoals je wilt of verwacht, absoluut een aanrader om te doen! Fos werd altijd één keer wakker in de nacht, zo rond een uurtje of drie, vier. Ik vond altijd wel tijdens dit proces dat als Fos honger had – en dat hoor je aan zijn huilen – dat ik hem niet hongerig in bed zou laten liggen. Dat vond ik onnodig, simpel als dat. Ik ga hem niet weigeren waar hij echt behoefte aan heeft. Maar dat typische honger-huiltje bleef uit. Dat was voor ons bevestiging één dat wat wij deden goed was. Normaal kreeg Fos zo’n 90 CC in die tijd in de nacht als hij wakker werd. Je kan besluiten een paar dagen 60 CC te geven , daarna 30 CC om uiteindelijk over te stappen op een vinger en een aai over de bol. Misschien uiteindelijk helemaal niet meer in te gaan op wakker momenten. Fos krijgt flesvoeding dus aan de hoeveelheden heb je natuurlijk niks als je borstvoeding geeft. Daar kan en wil ik dan ook niks zinnigs over zeggen want die ervaring heb ik niet. Het bovenstaande handelen blijft wel hetzelfde.

Het waren 10 best pittige dagen. Zijn slaapkamer grenst aan die van ons, elke scheet hoor ik. Voordelig voor de veiligheid, niet voor mijn nachtrust. Een enkele nacht vond Fos het niet zo leuk en ja, hebben wij hem laten huilen. Nee, niet het hartverscheurende huilen maar wel hem laten zeur-huilen. Tanden op elkaar en doorzetten. Onze grens was altijd 10 minuten lang, daarna weer naar hem toe. Was hij langer dan een minuut stil alvorens weer te ‘huilen’? Dan ging de tijd opnieuw tellen.

Als je baby 6 uur redt (en wanneer dat gebeurt spring je een gat in de lucht, haha) dan ga je dat langzaam met tien minuten per keer, rekken tot 7 uur. Dit laatste is wel afhankelijk van je baby/kindje en zijn voorkeur hoor, je hebt er namelijk ook vroege vogels bij zitten en hun dag start gewoon altijd eerder. Op dag 10 kwam bij ons de verlossing, hij werd uit zichzelf om half 7 wakker. Tranen van geluk, haha. Heel snel daarna zal hij op 7 uur en dit is eigenlijk altijd zo gebleven.

Je moet ons geval niet vergeten dat de eerste 10 weken bij ons héél zwaar waren. Ik had erg veel pijn nog, elke dag weer en toen Fos zijn reflux erbij kwam deden wij geen oog dicht. Ik sliep elke nacht op amper 2 uur slaap en Boris moest daarna ook nog gewoon werken. Toen wij dus een beter slapende, beter etende en gelukkiger kind kregen die geen pijn meer had, was dat voor ons aanleiding om meteen een ritme in onze ritmeloze leven te krijgen en hebben wij ook de nachten meteen meegenomen in dit proces. Ik sindsdien elke dag zó blij dat wij dat hebben gedaan, het gaat namelijk fantastisch met ons! Ik ben stiekem enorm trots op hoe ik het doe als moeder, hoe ik mijn kind aanvoel en hoe ik gewoon weet te handelen bij een sprong, nood of verandering. Ik ben niet meer zo onzeker als in het begin, ‘ik snap’ ‘t gewoon!

Avondfles eraf

Wanneer je kindje lekker de nacht doorslaapt dan wil je misschien ook de avondfles eraf halen. Vaak, als je een fles eraf haalt, dan is deze avondfles de eerste die eraf gaat. Misschien is de papfles na het avondprakje iets voor jou? Wij geven dat niet, Fos krijgt in de ochtend een papfles.

Waar ik ook mee zat was de luier, die moest het immers ook zo’n 12 uur volhouden! En dat is een lange tijd, poeh. In Fos zijn geval moet een luier het dus zeker wel 12 uur volhouden, hij slaapt van half 7 tot en met 7 uur/ half 8. En daarvoor twijfelde ik niet welk merk ik moest pakken. Pampers. Ik ben ontzettend tevreden over Pampers en jongens, ik wil nooit meer iets anders totdat Fos zindelijk wordt. Ik hoor veel moeders sowieso Pampers gebruiken voor de nachten tegen doorlekken.

Goede luiers zijn echt net zo belangrijk als weten welke stap je wanneer kan uitoefenen in het proces van doorslapen. Als je kindje wakker wordt omdat hij ‘nat’ is dan heb je alsnog een probleem. Uk moet een schone luier, een schone romper en een schone slaapzak. Wellicht ook nog een flesje want meneer is wel héél erg wakker gemaakt door dit proces.

Welke luier gebruik je dan? Ik zou voor de nachten kiezen voor de nieuwe Pampers Baby-Dry luier, deze luier ligt vanaf 5 september in de winkels en zij werken geweldig voor deze lange nachten. In deze vernieuwde versie heeft Pampers 3 absorberende banen gestopt die ervoor zorgen dat het vocht gelijkmatig verdeeld wordt over de luier zelf, en je niet een ‘hang’ plekje van plas krijgt. Ik merk dit dus ook bij Fos na een nacht lang slapen, de luier voelt niet typisch zwaar aan, heeft niet één geconcentreerde plasvlek en zijn billen zijn droog. Dat laatste komt door het extra toplaagje dat is toegevoegd aan de luier waardoor de plas sneller wordt geabsorbeerd en weg blijft van de baby’s huid. Sowieso zit de luier comfortabel om zijn billen en buikje en heeft hij er geen last van tijdens de nacht. Geen afdrukken in zijn huidje of rode striemen. Ze voelen ook erg zacht aan en nergens schuurt het langs zijn huid.

Pampers Baby-Dry Elisejoanne.nl

Ook ik heb de test gedaan! Ik heb 220 ml water gepakt en een kleurtje gegeven om te kijken hoe de ‘plas’ beweegt en waar het uiteindelijk beland in de luier. En jongens, 220 ml is véél dus ik ben wat enthousiast te werk gegaan. Je ziet dat de plas in de drie banen wordt geleid en het evenredig verdeeld wordt over heel de luier. Geen ‘hang’ luier dus of een grote plasplek. De luier is droog, mijn vingers zijn niet nat en ál het vocht is weggeborgen, veilig achter het laagje en in de absorberende micro parels.

Op een gegeven moment had ik door dat Fos zijn ritme overdag weer aan het veranderen was (hij was 5+ maand), hij sliep minder lang op het ene moment en langer op het andere. Dat is vaak een teken voor mij om weer aan de slag te gaan. En toen besloot ik ook de avondlfes meteen weg te halen want als je dat doet krijg je vaak een ander slaapritme overdag. Dan maar meteen beide aanpakken want het één zorgt voor een natuurlijk verloop van het andere.

Je kan besluiten de avondfles telkens iets te vervroegen. Elke dag smokkel je een kwartiertje eraf en je verspreid dit over een aantal weken. Op een gegeven moment zit er te weinig tijd tussen de voeding na het avondeten en de avondfles en op dat moment besluit je de avondles eraf te halen. In ons geval werkte dit averechts, Fos had dit namelijk door en waardeerde dit geflikflooi met zijn tijden niet bepaald. Dus dan maar ‘cold turkey’; gewoon in één keer eraf halen. Niet meer wakker maken, gewoon door laten slapen. En mocht Uk dan wakker worden in de nacht dan handel je zoals je ook bij het doorslapen zou doen; eerst 60 CC dan 30 CC etc. Kijk altijd wel of een knuffel voldoende is, ga niet meteen een fles maken, dat is misschien helemaal niet nodig.

Hoe verliep het bij ons? Fos sliep bij nacht 1 van ‘project avondfles’ door tot de volgende ochtend kwart over 7, mijn mond viel open van verbazing! Dit ging dus heel soepel en zonder gedoe. Hoera!

Hopelijk heb je een aantal tips kunnen halen uit dit artikel! Mocht je nog verder vragen hebben dan hoor ik het zeker graag en veel succes!

Liefs,

Elise Joanne

DSC_0375 (800x530)

Als je baby 4,5,6 maanden is geworden dan zit je er over na te denken om hapjes te geven. Een behoorlijk belangrijke stap, eentje waar ik persoonlijk heel erg naar uit keek. Spannend ook, dat zeker! En bij welke leeftijd begin je en wat geef je dan eigenlijk? Ik heb – zoals altijd – vrijwel elk boek op deze planeet gelezen en onderhand krijgt Fos nu een kleine twee maanden hapjes. Onderhand ook nog eens behoorlijk essentieel nu hij 12 uur slaapt in de nacht en dus ook echt genoeg moet krijgen overdag. Zijn prakjes zijn dus niet meer weg te denken uit onze routine. Ik vertel vandaag wat wij geven, enkele tips en hoe wij dat hebben aangepakt.

Wanneer begin je?

Natuurlijk verschillen de meningen over wanneer en wat je kindje moet krijgen en vanaf welke leeftijd. In het algemeen is het zo dat flesvoeding kindjes beginnen aan een hapje vanaf 4 maand en borstvoeding kindjes vaak vanaf 6 maanden. Daar ga ik gemakshalve dus ook vanuit in dit artikel. Omdat Fos flesvoeding krijgt behandel ik dus ook zijn gepureerde hapjes, niet een Rapley methode die vaak bij borstvoeding kindjes wordt ingezet. De Rapley methode heeft veel goede eigenschappen maar is wel eentje die niet al kan worden ingezet bij baby’s van 4 maanden. Geef je dus de fles en wil je ook de Rapley methode doen? Dan zou ik wachten tot 6+ maanden en ook je goed inlezen. Deze methode gaat namelijk uit van hele stukken eten geven zodat een kindje zelf kan leren spelen met eten en de natuurlijk textuur beter leert kennen. Wij passen hier en daar ‘Rapley-achtige’ aspecten toe maar over het algemeen krijgt Fos geprakte of gepureerde hapjes. Zodra hij ouder is dan kan dat al beter en is dat ook voor hem erg goed en tevens leuk om al spelenderwijs eten te leren kennen in zijn natuurlijke vorm.

Er zijn een aantal dingen die je kan checken bij je kindje als je over wilt stappen naar de hapjes fase maar je nog niet zo goed weet of je baby daar aan toe is. Dat is ook vrij lastig te bepalen maar er zijn een aantal dingetjes die ik bij Fos merkte. Eentje daarvan was het gemak waarmee hij een lepel in zijn mond kreeg en de vloeistof (vitamine en VSM druppels) ervan af likte. Het hele ‘mond open en iets op de lepel krijgen’ sprak hem wel aan grappig genoeg.

Hoe begin je?

Belangrijk is dat je de eerste twee weken lekker de baby laat wennen aan een hapje. Niet iets forceren, je moet het leuk maken en houden en een fijn moment creëren. Niet gehaast zijn, niet stress hebben en er even lekker voor gaan zitten. Wij hebben Fos een kleine hoeveelheid (voor de beeldvorming maximaal 2 ijsblokjes) aan eten geven elke dag voor 2 weken lang. In de derde week ben ik dit gaan vermeerderen en ben ik er vaste tijden – ongeveer – van gaan maken. De maand die daarop volgde maakt het dus een vast onderdeel uit van zijn voeding elke dag. Melk is nog steeds in deze fase het belangrijkste voedingsbron die je kindje krijgt maar je bouwt de ene langzaam op en de andere langzaam af. Dit proces duurt enkele maanden. Vandaar dat wanneer het nog niet helemaal gaat zoals je wilt dit ook niet erg is want een kindje hoeft eigenlijk pas vanaf 8 maanden echt te eten naast de fles. Ik raad wel echt aan er eerder mee te beginnen zodat Uk er niet geheel onbekend mee is. En met alles in het leven van een baby; soms moet je even doorzetten.

Baby's eerste hapjes - elisejoanne.nl

Fruit & Groente

Je geeft eigenlijk vaak in de ochtend of aan het begin van de middag een fruithapje. Aan het einde van de middag geef je vaak groente. Mocht je kindje nog niet afhankelijk zijn van deze voeding dien je een uur vóór of een uur ná de gebruikelijke melkvoeding dit te geven. Zoals ik hierboven al zei; dit is nog steeds de voornaamste voeding en hij mag niet vol zitten met iets anders en de melk weigeren. Naarmate de tijd vordert is dit minder erg en ook een goede ontwikkeling want je kan het gebruiken als basis voor een goede nachtrust. Ik laat straks hieronder onze routine zien, dan snap je wat ik bedoel. Afijn, fruit en groente dus. Belangrijk om te onthouden is dat je beide geeft aan je baby. Fruit is natuurlijk zoet en vinden baby’s vaak lekker en geef je daarmee ook gemakkelijker. Groente bevat wat minder smaak, is vaak flauwig en soms gewoon niet echt lekker. Geef je baby eens ongelijk want ook ik vind gekookte bloemkool zonder zout niet te eten. Maar het is een kwestie van wennen.

Toen ik bij mijn zus aangaf dat fruit er goed ging maar groente echt een stuk minder en ik de neiging had het op te geven, zei zij tegen mij dat ik gewoon moest doorzetten. Niet forceren maar hem welk elke dag rond hetzelfde moment het aan blijven bieden. Al eet hij maar een paar hapjes en is het klaar, een baby moet er aan wennen. Er staat ook een gemiddelde van 4 dagen voor het proberen van een soort groente of fruit. Dit niet alleen om je baby dus te laten wennen aan die specifieke smaak maar ook zodat je enige negatieve (allergische) reactie kan uitsluiten.

DSC_0765 (800x530)

Wat maak je dan precies?

Bepaalde fruit- en groentesoorten zijn niet verstandig om te geven vanwege een mogelijk allergische reactie, Denk hierbij aan aardbeien. Hierbij wordt gezegd dat het handig is om dit pas na het eerste levensjaar te doen om een mogelijk allergische reactie ook niet te ontwikkelen. In het boekje hierboven – die ik kreeg van vriendin Sanne – staat uitgebreid welke soorten je nog beter even kan laten liggen. Daarnaast staan er leuke tips in wat je wel kan geven en ook vanaf welke leeftijd.

Ook moet je onthouden dat sommige soorten juist obstipatie kunnen opleveren (ik zeg expres kunnen, dit hoeft niet zo te zijn maar in het algemeen wel) zoals banaan. Avocado’s daarentegen werken weer laxerend. Zure soorten zoals grapefruit en sinaasappel werken ook laxerend en word ook aangeraden niet te geven in de eerste paar maanden.

Wij zijn begonnen met banaan en hebben dit op een gegeven moment gecombineerd – na vier dagen – met avocado. Een groot succes! Mits de smaak meer banaan was dan avocado, dat wel. De kleur ziet er niet uit maar het smaakt dusdanig lekker dat ook ik af en toe mee eet. Daarna zijn wij overgestapt op perzik, nectarines en galiameloen/cantaloupe (pas op met fruitsoorten die veel suikers bevatten, alles met mate). Vaak doen wij altijd een hele banaan gecombineerd met een hele nectarine. Dit ook vanwege de substantie. Een meloen geeft heel veel vocht en is net een sorbet anders. Een dergelijke portie is goed voor meerdere keren hapjes geven.

Qua groente zijn wij begonnen met wortel en broccoli en breiden dat uit naar bloemkool en pompoen. Dit kan je stomen voor behoud van vitamines of gewoon zachtjes en kort koken. Pas na enkele maanden, als zoon- of dochterlief 8+ maanden is kan je daar rijst, pasta of vlees/vis aan toevoegen.

Wij maken niet gebruik van de heilige babycook omdat ik het zonder prima red en het eigenlijk een onnodig object vind. Een staafmixer en een vork is voldoende. Oh, en bakjes die BPH vrij zijn en die je kan gebruiken in de vriezer en in de magnetron.

Ik maak vaak elke week 2 keer hapjes die ik dan weer invries om de rest van de week te gebruiken. Meer maak ik niet want ik heb een kleine vriezer en vind het idee dat ik Fos vers eten geef prettig. Ik kook dan zo’n 400 gram wortels (goed voor 4 keer ‘avondeten’ of bijvoorbeeld een hele broccoli die goed is voor dezelfde hoeveelheid van 3 á 4 keer eten. Een hele banaan en een avocado is weer goed voor 5 fruithapjes. Een grote pompoen, daar kan je zeker wel bijna 2 weken mee doen. Speel er ook een beetje mee zou ik zeggen. Eerst gaven wij Fos een paar hapjes, nu eet hij 100 gram groente en fruit elke dag. Indien je een fruit of groente soort hebt die harder is en je staafmixer heeft wat vocht nodig kan je gekookt water toevoegen of een paar eetlepels flesvoeding (gewoon 30 CC met één schep maken), dit maakt het smeuïger. Je kan ook voor jezelf een banaan pakken, de helft eten en de andere helft delen met je Uk. Zo heb jij elke dag je fruit/groente en je baby ook.

Elise's Weekly Pictorama Augustus #3 - Een Gewone Week

Wij pureren dus het eten vrij glad indien de substantie dat toelaat – zeker in het begin – maar nu is het al wat steviger.

Ons ritme elke dag:

07:00 – Fles 200 CC (papfles)*
09:00 – 11:00 – Slapen
11:00 – Fruithapje
12:00 – Broodje**
13:00 – Fles 140 CC***
13:30 – 16:00 – Slapen
16:00 – Fles 140 CC***
17:00 – Soepstengel/koekje/cracker
18:00 – Groentehapje
18:30/18:45 – Fles 200 CC****
19:00 – Slapen

*6 scheppen Nutrilon waarvan 2 Omneo en 4 standaard. Daarbij 2 scheppen JBPM vanwege zijn reflux en 2 kleine schepjes havermout 6+ maanden van Bambix.

**Half broodje met een beetje boter in kleine stukjes. Brood kan obstiperend werken, houd daar rekening mee. Wij geven Fos daarom ook Omneo in zijn fles, dit heeft hij al sinds het begin nodig. Kindicol van VSM werkt ook goed.

***4 scheppen Nutrilon waarvan 1 Omneo en 3 standaard. Daarbij 2 flinke scheppen JBPM vanwege zijn reflux.

****6 scheppen Nutrilon waarvan 2 Omneo en 4 standaard. Daarbij 2 scheppen JBPM vanwege zijn reflux.

Hij krijgt genoeg vocht uit zijn fruit- en groentehapjes dus qua CC zitten wij op wat hij nodig heeft en wil maar meer hoeft niet. Het kan zijn dat jouw kindje 5 x 200 CC nog krijgt maar zodra je dus overstapt op hapjes zou ik hier dus rekening mee houden. De ‘norm’ is maximaal een liter vocht per dag voor je baby. Maar dit wordt dus significant minder na 6 maanden. De norm na 6+ maanden is 500-700 CC. Als je er iets boven of onder zit dan is dat niet erg. Pas altijd een routine aan op jouw kind, geen CB die het beter weet dan jij. Langzaamaan zal dus de melkhoeveelheid wat minder worden en de andere maaltijden wat meer naarmate hij ouder wordt. Wij geven dus nu een flinke fles na zijn 6 uur hapje omdat Fos al doorslaapt van 7 tot 7 (hoera!). Zodra hij meer begint te eten na 8 maanden kan dus de hoeveelheid melk ook vermindert worden. De fles na zijn dutje, rond een uur of 4, is de eerste die vermindert zal worden binnenkort, daarna langzaam aan – naarmate hij eet avondeten krijgt – de ‘diner’-fles.

Ik hoop dat dit een handig artikel is voor nieuwe mama’s zoals ik! Ik doe grondig mijn onderzoek en werk dan een routine uit qua eten die past bij Fos. Dit doe ik met de uiterste zorg en ik weet gewoon dat hoe ik handel goed is. Zelfverzekerd? Ja. Ik ken mijn kind als geen ander en ik heb écht alles gelezen op deze groene wereld. Als ik nu iets doe ben ik niet onzeker ook al weet ik niet of het altijd perfect gaat werken. Dan zien wij dan wel weer en als het niet werkt pas ik het aan. Zo simpel is ‘t!

Heel veel plezier met hapjes maken en geven! Ik heb altijd de tijd van mijn leven met de babbelende Fossel, het zijn hele fijne momenten. Oh, en als je besluit fruit en groente uit potjes te geven is daar niks mis mee, jij bepaalt als ouder wat het beste is voor je kind. Mocht je het willen doen zoals ik dan hoop ik dat dit je helpt!

Omdat Fos al een aantal maanden doorslaapt en wij ook daar hem een handje in hebben geholpen toentertijd en ik daar veel vraag over krijg hoe wij dat hebben gedaan, komt er binnenkort een artikel waarin ik dit behandel. Nu Fos ook de avondfles niet meer krijgt zal ik dat ook meenemen. Een beetje op dezelfde manier, hoe/wat/waar. Algemene tips en persoonlijke ervaringen. Binnenkort online dus!

Liefs,

Elise Joanne

Elisejoanne.nl - Foto door Robin Kuijs - Trouwdag

Elk jaar schrijf ik op 17 augustus één van mijn meest persoonlijke artikelen. Op deze dag trouwde ik met de liefde van mijn leven en nu vader van mijn zoon. Vorig jaar kondigde ik onze zwangerschap aan, geen beter moment dan op onze trouwdag want ik was dé grens gepasseerd. De jaren daarvoor schreef ik over het jong trouwen, onze dag zelf en over mijn huwelijk. Vandaag over een mix van alles eigenlijk met natuurlijk de bijbehorende foto’s die ik alleen deel op dit soort dagen.

Vier jaar getrouwd. Acht jaar samen. Zeker een behoorlijke tijd, in het licht gezien van diamanten huwelijken hebben wij een mooie begin en niet meer dan dat. Alsnog voelt het niet als maar een paar jaar, maar – op een positieve manier – als ál vier jaar. Wanneer je getrouwd bent met je beste vriend, je maatje en je hart dan is geen dag te lang en geen dag te veel als je die samen doorbrengt. Maar Boris en ik zijn wel absoluut twee individuen. Wij zijn niet ‘Boris en Elise’ op Facebook, wij hebben niet dezelfde hobby’s, wij brengen niet elke minuut van de dag met elkaar door. Hij is rustig, beschouwend en vrij laconiek. Ik ben emotioneel, opgefokt en gestructureerd. Tegenpolen kunnen elkaar aantrekken maar ook zeker afstoten. Hoe zit dat bij ons?

Toen Boris en ik elkaar leerde kennen op mijn negentiende was ik jong, naïef en had ik mijn hedendaagse karakter maar dan met alle scherpe randen nog aanwezig. Ik had geen verstand van muziek, liep in zeven sloten tegelijk maar was wel zeer neurotisch en een tikkeltje dominant. Boris was rustig, zag overal wel een goede grap in, sociaal, ietwat te lui met schoolwerk, niet nauwkeurig of gestructureerd. ‘Ik ben er rond drie uur’ betekent bij mij dat je om vijf voor 3 er bent. In zijn wereld betekende dat ergens tegen vieren. Resultaat? Een pissige vriendin.

Omdat wij zo jong elkaar hebben leren kennen en wij echt nog in de ‘word eens volwassen fase zaten’ zijn wij gegroeid tot de personen die wij zijn met elkaar en door elkaar. Samen zijn wij volwassen geworden. In dat proces kan het zijn dat je elkaar tegenhoud in groeien, zeker omdat je dat niet doet in dezelfde fase, op dezelfde manier of in dezelfde snelheid. In ons geval maakten wij elkaar beter, al vanaf het eerste moment. Boris werd serieuzer met schoolwerk, ambitieuzer en ook wat burgerlijker. Ik leerde hem dingen meer serieus te nemen, mijn wensen meer serieus te nemen en na te denken over de toekomst. Hij leerde mij minder rigoureus en te snel tot conclusies te komen die niet terecht zijn, meer beschouwend op te treden en over het algemeen ‘effe wat chiller te doen’. Ik heb geleerd zijn behoefte om alleen te zijn te respecteren, zijn hobby’s uit te laten oefenen wanneer hij dat wil en stoom af te blazen zonder mij met vrienden. En ik heb geleerd dit niet te zien als een kwetsende daad. Ik ben spontaner, liever en makkelijker geworden door hem. Hij leerde van mij dat zwijgen niet altijd goud is en ik leerde van hem dat dat juist wel het geval is.

Wij vullen elkaar aan, elke dag weer. Nog steeds ben ik het opgefokte vrouwtje dat soms helemaal ril wordt als dingen niet lopen zoals zij wil. En Boris kan nog steeds verstopt zijn in zijn eigen hersenpan en mij te laat binnenlaten om hem te helpen met een probleem. Nog steeds ruimt hij de rommel achter zijn kont niet op maar maakt hij steevast een kopje thee voor mij na het eten. Hij leest mijn artikelen voordat ze online komen, helpt mij met het bouwen van mijn site, bewerkt mijn video’s wanneer er veel te doen is of als ik geen tijd heb. En als ik tank dan koop ik een Magnum Double Caramel ijsje voor hem omdat ik weet dat ‘ie dan spontaan weer verliefd op mij wordt.

Ook wij hebben ruzie, dat kan ook niet anders wanneer de helft van het stel soms teveel vraagt en vrij veeleisend is. Maar zoals Boris zegt; ‘tja maar ik krijg er dan ook werelds meest loyale en liefhebbende vrouw voor terug’. Zeker nu Fos er is, is ons huwelijk, onze relatie, veranderd. Wij zijn nog steeds Boris en Elise maar onze gesprekken gaan nu ook over tandjes, poep en slijm. Zeker de eerste twee maanden – toen het niet goed met mij ging en later niet met Fos – was het behoorlijk pittig. En in zo’n tijd kan je juist wat apart groeien van elkaar, frustratie op elkaar afreageren en het niet meer leuk hebben. Nu weten Boris en ik dat het leven niet altijd leuk is maar zo’n intense fase kan behoorlijk inhakken op je gemoedstoestand, mentale labiliteit en dus ook je relatie. Boris en ik besloten om ervoor te kiezen, wanneer wij het even niet meer zouden zien zitten, – heel bewust – om steun bij elkaar te vinden. En niet alleen na zware nachten vanwege een new-born maar eigenlijk bij elk moeilijk facet in ons leven. En die zijn er door de jaren heen genoeg geweest. Niet alles komt naar voren op de site maar de afgelopen jaren hebben wij zeer mooie momenten maar zeker hele intens verdrietige situaties mee moeten maken.

Elisejoanne.nl - Foto door Robin Kuijs - Trouwdag

Ik weet dat het kleffe gedoe omtrent stelletjes niet gewaardeerd wordt maar gun mij een moment om uit te leggen wat Boris voor mij betekent met alle emotionele prietpraat van dien. Mijn liefde te verklaren, een afhankelijkheid te tonen waar ik – als hedendaagse vrouw – toch trots op ben. En dat ik ondanks die afhankelijkheid nog steeds een sterk individu mag en kan zijn, juist door hem. Induldge me, Het is immers mijn trouwdag.

Toen ik Boris zag staan, 8 jaar geleden bij gebouw Q op het terrein van Windesheim, met die verschrikkelijke oorbel, mogelijk nog lelijkere armband en een te strakke jeans aan, was ik meteen verliefd. Op slag, compleet over mijn oren, halsoverkop en recht in mijn gezicht verliefd. Hij was ‘t, ik wist. Geen twijfel mogelijk. Acht jaar later, waarvan vier getrouwd, en een prachtige zoon verder is dat niet anders. Hij haalt het bloed onder mijn nagels vandaan, kan mij als geen ander op de kast werken en genadeloos irriteren maar hij is ‘t nog steeds. Boris is de liefde van mijn leven, oprecht de ware waarover ze schrijven in sprookjesboeken. Ik heb mij nog nooit zo geborgen, vertrouwd en veilig gevoeld bij iemand dan bij hem. Hij zorgt voor mij, vult mij aan, maakt mij een betere vrouw, mens en moeder. Hij zet vraagtekens bij mijn gedrag en keuzes, steunt mij in het verwezenlijken van dromen, respecteert mijn wensen en beschermt mij tegen mijn angsten. En hij is de vader van mijn zoon. Hij heeft mij moeder gemaakt en alleen al daarvoor ben ik hem eeuwig dankbaar.

Vier jaar geleden sprak ik de volgende woorden. Vier jaar geleden waren ze de waarheid, voldongen met liefde. Vier jaar geleden verbond ik mijzelf aan hem voor het leven. En vandaag zijn ze nog steeds even waar, even krachtig en even zoveel verdiend:

‘Ik beloof je te eren en te respecteren. Ik beloof je In goede en in slechte tijden trouw te blijven. Ik beloof je om je in je waarde te laten, je te sterken in je geloof en je te steunen in de keuzes die je wilt maken. Ik beloof je loyaal te zijn, lief voor je te zijn, mijn mond te houden wanneer dat nodig is, hem te openen wanneer de situatie daarom vraagt en je te waarderen voor wie jij bent. Ik beloof je Elise te blijven. Ik beloof je het meisje op wie jij verliefd werd, de vrouw die nu voor jou staat, te blijven. Want jij houdt van mij om wie ik ben, met al mijn zwaktes en eigenaardige karaktereigenschappen. En alleen al daarvoor verdien je mijn liefde. Er is niets wat ik niet voor jou zou willen doen, geen droom die ik niet wil najagen samen met jou, geen brug is te ver en geen water te diep. Alles zodat jij weet hoeveel ik van jou houd. Ik vroeg God om een man van wie kon houden, met wie ik mijn leven zou kunnen delen en waar ik mijzelf in kwijt kan. Hij gaf mij jou, meer dan wat ik verdien, verwachtte, dacht te mogen ontvangen en jij blijkt alles te zijn wat ik nodig heb. Mijn liefde heb je, mijn hart bewaar je en mijn toekomst is samen met jou. Want zo staan wij sterk, hand in hand, zij aan zij. Jij en ik Boris. Jij en ik. Nu, morgen en voor altijd. Want daar geloof ik in, met heel mijn ziel en zaligheid. Jij bent mijn ziel en zaligheid.’ 

Liefs,

Elise Joanne

Foto’s gemaakt door Robin Kuijs.

Trouwdag 2013
Trouwdag 2014
Trouwdag 2015

Help/Hoera, ik bén papa! - Elisejoanne.nl

Vandaag is het mijn eer om voor de tweede keer niet zelf een persoonlijk artikel te publiceren, maar Boris het volgende artikel te laten ondertekenen. Na een overweldigend aantal views, reacties en enthousiasme werd het tijd voor een vervolg op zijn eerste verhaal en hij doet dat met veel plezier. Zijn vorige artikel werd bijna even vaak gelezen als onze baby-aankondiging van mijn hand en na veel vraag leek het ons niet meer dan logisch om hem wederom het woord te geven. Lieverd, allerliefste vader voor mijn zoon die ik maar kan wensen, het is tijd om jouw verhaal te horen.

Mijn EWP zal morgen komen, wij zijn namelijk gisteravond laat thuisgekomen van een weekendje Zeeland.

Hallo, daar ben ik weer!

Voorafgaand aan de geboorte van Fos schreef ik Help/Hoera, ik word papa. Nu, ruim 4 maanden na de geboorte krijgen jullie het onvermijdelijke vervolg. Hoe heb ik de bevalling ervaren? Hoe waren de eerste dagen en weken en hoe is het nu?

De bevalling

Dit moment zal ik nooit meer vergeten. Terugkijkend is het één adrenaline rush geweest voor mij. Dit komt omdat alles zo snel ging. Op de bewuste dag ben ik ‘s ochtends naar mijn werk vertrokken om 8:30 en toen Elise mij belde om 11:30 wist ik meteen waarom. De afspraak was dat ze alleen zou bellen als HET zover was. Ondanks die ene keer dat ze belde of ik uit mijn werk brood wilde halen, was dit een heldere afspraak. Onderschat zwangerschapsdementie niet.

Natuurlijk wil je dan gelijk naar huis racen want je wilt bij je vrouw zijn. Elise kalmeerde mij even en nadat ik alles had afgerond en overgedragen was ik om 12:15 thuis.

Vanaf toen ging het heel snel en als ik er aan terugdenk krijg ik nog steeds het gevoel wat ik toen had. Het gevoel wat je hebt net voordat je een optreden of belangrijke presentatie hebt. Je staat achter het gordijn te wachten op het grote moment en je probeert je voorbereiding nog even de revue te laten passeren. Gelukkig hebben wij de Samen Bevallen cursus gedaan (niet zo zeiken mannen, het is enorm behulpzaam) en waren wij goed voorbereid. Maar op dat moment pak je niet nog even rustig je aantekeningen erbij, je gaat er gewoon voor en hoopt dat je het goed doet.

Na een aantal hele intense en bijzonder spannende uren was hij daar, onze Fos. Het moment zelf, de bevalling, is niet te omschrijven maar ik zal een kleine poging wagen. Het is eng, vreemd, bijzonder, mooi, ontzagwekkend en emotioneel te gelijk. En als hij er dan is…. Wow, dat is zo bijzonder! De liefde, trots en waardering die ik voor Elise voelde was buitengewoon! En als je hem dan in je armen krijgt… Poeh.. Dat ga ik niet proberen te omschrijven. Dat zal mijn mannelijkheid niet ten goede komen.

De eerste dagen en weken

Naast de extase van het vader worden komt ook vrij snel de realiteit binnen walsen. De rest van de wereld bestaat even niet en al je tijd en aandacht gaan naar je kind en je vrouw. Vanaf de bevalling was ik twee weken vrij en dat kan ik iedere man aanraden. De drie dagen die je officieel krijgt zijn echt belachelijk weinig.

De eerste dagen zijn echt bizar, het gevoel van verantwoordelijkheid en alle vragen waar je mee zit hebben mij echt overvallen. De zwangerschap en de bevalling waren een opgave, maar nu was het dan echt game on. Luiers verschonen, badderen, boodschappen doen en kraambezoek coördineren. Gelukkig krijg je ondersteuning van de kraamhulp!

De dagen vliegen voorbij en je leeft van voedingsmoment naar voedingsmoment. Tussendoor probeer je nog een beetje voor jezelf te zorgen en te slapen. Ik dacht altijd dat ik het zwaar had als ik een nacht minder goed had geslapen, maar met een baby worden je grenzen flink verlegd.

Ik lieg niet als ik zeg dat wij het zwaar hebben gehad. Vanwege de heftige bevalling duurde het herstel van Elise langer en daarbij had Fos last van verborgen reflux. Dit zorgde ervoor dat ik soms ook niet wist waar ik het vandaan moest halen. Maar voor dat kleine wezentje doe je alles, evenals voor je vrouw. Je gaat door en weet dat het echt wel een keer beter zal worden. En enkele weken later was zijn reflux onder controle en Elise was meer hersteld waardoor er wat meer rust en regelmaat in huis kwam. Vanaf toen was er ook steeds meer ruimte om te genieten met zijn drieën. Elke dag zie je dat je zoon zich ontwikkelt, groeit en verwondert over de wereld om hem heen. En dat is prachtig!

Nu

Fos is nu 4,5 maand oud en het is een fantastisch mannetje! Hij lacht naar alles en iedereen en we zitten in een goed ritme. We weten echt wat we aan hem hebben. En dat is heel fijn. Het is gewoonweg eng hoeveel hij op mij lijkt qua uiterlijk. Ik zie het zelf ook heel duidelijk. Dit maakt mij natuurlijk alleen maar trotser!

Terugkijkend is het allemaal voorbij gevlogen. Hoewel op de pittige momenten dit niet zo voelde. Maar dat is het mooie aan tijd, achteraf voelt het vaak anders.

Het feit dat Fos zich al om kan draaien en als ik hem bij zijn handen vasthoud al kan staan, zorgt er ook voor dat het snel gaat. Maar al die dingen die er bij komen vind ik prachtig en geeft aan dat hij lekker gezond is en zich goed ontwikkelt. En dat allemaal brengt hem dichter bij het moment dat bijna elke vader met smart afwacht… (althans, ik wel) Fietsen! Ik kan niet wachten om hem voorop te zetten en een rondje te maken. Het kinderzitje ligt al klaar in de berging.

Verder is mijn vrouw, Elise dus, nu moeder. Dat is bijzonder want dat verandert ook je relatie. Je gaat van een stel naar ouders. En als je je vrouw met haar kind ziet, ga je ook anders naar haar kijken. Op een andere, nieuwe manier. Dat is een manier die alleen door het moederschap kan ontstaan.

Met z’n tweetjes zullen we komende jaren van ons leven elke dag keuzes maken hoe we ons kind gaan opvoeden en zullen we beslissingen moeten nemen. Deze eerste maanden zijn daar nog maar het begin van. Ondanks dat ik dat stiekem best spannend vind, ben ik blij dat ik samen met Elise mag doen. Daardoor heb ik er vertrouwen in dat het zeker goed gaat komen.

Je zult begrijpen dat ik nogal gelukkig ben met mijn gezinnetje. Ik vond het al heerlijk om bij Elise thuis te komen maar als ik nu thuis kom en Mini-Me begint te lachen, tja… Dat is onbetaalbaar.

Boris.

Shoplog Baby - Kleding & Speelgoed Elisejoanne.nl (800x501)

Tijd voor een shoplog! Niet voor mijzelf, nee voor Fos. Ik kocht de afgelopen week wat speelgoed bij een winkeltje in Zwolle (een merk wat ook online te koop is, meer in de video) en ik bestelde enkele items bij Next Direct voor aankomende herfst. Vandaag laat ik deze items graag aan jullie zien! De kleding is natuurlijk nog niet getest maar op ‘t zicht ben ik er super tevreden over en het speelgoed is een héél groot succes! Kijk je mee?

Alle prijzen worden in de video genoemd.

Het merk Lilliputiens wordt o.a. verkocht bij Bol.com kwam ik achter, lekker makkelijk! Ook is het te koop bij hun eigen webshop ‘allesvanlilliputiens‘ en daar zijn sommige items een stuk goedkoper dan ergens anders. Happy Horse ook en is blijkbaar een populair merk, ik kende het nog niet.

Vergeet je niet te abonneren op mijn kanaal en bedankt voor het kijken!

Liefs,

Elise Joanne

 

IMG_6690 (480x640)

Goedemorgen! Het is weer vrijdag, vandaag weer een nieuwe Body after Baby. Vorige week leek het wel of ik niet wilde zakken in gewicht, verdorie daarom. Lichte teleurstelling maar ergens wist ik wel waar het probleem lag. Toch te weinig beweging en teveel taart, zo simpel is het. Gisterochtend stond ik weer met mijn goede gedrag en naakte lijf op de weegschaal en ik werd weer wat blijer! Ook na het meten was ik weer positief gestemd, dan eindelijk weer eens goed resultaat om te delen?

Elise's Weekly Pictorama Juli 2016 #1 - Amsterdam, Fos en Lepeltje-Lepeltje

Vorige week had ik mij van maandag tot en met donderdag heel braaf gedragen en toch gaf de weegschaal exact hetzelfde gewicht als de twee weken daarvoor weer. Ook in centimeters geen resultaten waar ik blij van werd, complete stilstand. Ik kon het amper geloven, wat frustrerend! Dus stond ik vorige week op vrijdagochtend ook op de weegschaal, had mijn lijf gewoon nog een dag nodig om iets beters te laten zien? Ja! Want toen ik op de weegschaal stond gaf hij eindelijk weer wat ik nodig had; een halve kilo eraf! Gemeten heb ik toen niet, alleen gewogen.

Mijn doel voor deze week was dan ook om dat getal, 62,0 kilo, te blijven zien gedurende de week maar vooral op donderdagochtend. Dan is natuurlijk mijn weegmoment! Met samengeknepen billen zette ik dat stapje op dat akelige ding die de verlossende cijfers moest tonen. En ik zag inderdaad, tot mijn grote blijdschap, een zesje, een tweetje en een nulletje, hoezee!

Afgelopen week ging goed met het houden aan mijn calorieën. Twee weken geleden schreef ik ook over mijn BMR en ik heb dus niet alleen gelet op mijn maximale calorie-inname maar ook op mijn minimale calorie-inname. Die is namelijk ook erg belangrijk, je lijf heeft gewoon een bepaald aantal nodig al zit je op de dikke kont de hele dag. Nu doe ik dat niet want die babbie van mij zorgt er wel voor dat ik heen en weer hol dus is het helemaal belangrijk dat ik neem wat ik nodig heb. Elke dag kwam ik dus goed aan de 1400 calorieën.

Body after Baby week 6 - Elisejoanne.nl #2

Toen ik mijzelf meette gisterochtend was ik teleurgesteld toen ik begon bij mijn buik en weer positief gestemd toen ik eindige bij mijn billen en benen. Daar zag ik wel resultaat. Ik ben eens kritisch gaan kijken naar mijn afvalproces de afgelopen weken en heb een aantal conclusies kunnen trekken. Als eerste dat met alleen goed eten en letten op eten je er eigenlijk niet komt. Ja, je valt daardoor wel af  – mondjesmaat – maar als je net zoals ik 10 kilo kwijt wil raken moet je eigenlijk meer doen. Niet qua eten want minder eten dan dat ik doe is niet gezond zoals hierboven al beschreven is waarom. Echt diëten doe ik daarom ook niet, wil je resultaat die ook op de langere termijn blijvend is, is een strak dieet volgen gewoon niet goed en die behoefte heb ik ook niet. Zoals ik nu eet, 3 maaltijden op een dag en 3 tussendoortjes, minimaal 300 gram groente en 2 stuks fruit, weinig suiker, vetten en minder koolhydraten is de sleutel. Ik heb een ritme gevonden, eentje die prettig aanvoelt, waarmee ik uit de voeten kan en gezond bezig ben.

Maar.. de tweede conclusie heeft meer te maken met mijn beweging. Ik doe aan aquarobics elke week (althans, normaal wel, afgelopen week schoot het erbij in) maar daar red ik het niet mee. Ik moet echt meer bewegen alleen al omdat dat óók echt beter is voor mijn lijf naast dat het helpt met afvallen. Maar met mijn knieën is dat niet heel makkelijk, er is veel wat ik niet mag en kan doen. Daarom zwem ik natuurlijk, in het water beweging kan grotendeels wel, vandaar de keuze voor aquarobics elke week. In de eerste paar weken liep ik elke dag met Fos maar vanwege het weer ben ik echt minder buiten. Wel merkte ik dat letten op eten in combinatie met toch meer bewegen wel sneller en betere resultaten geeft maar als het weer niet mee werkt… Want ik heb de behoefte ook niet om naar een sportschool te gaan en heb daar de tijd ook niet echt voor even los van mijn knieën. Aquarobics elke week is al genoeg maar daarnaast is wandelen wel echt nodig. Dus lieve Moeder Natuur; kom maar op met het betere weer, mijn lijf heeft je nodig!

De derde conclusie die ik kon trekken besefte ik mij door bezoekers die er naar vroegen vorige week; ik drink te weinig water (of vocht in het algemeen). Ik ben áltijd al iemand geweest die te weinig drinkt, haar drinken vaak laat staan en er ergens in de middag achter komt dat alleen de amandelmelk bij de cruesli het enige vocht was dat ze tot zich heeft genomen. Oeps. Maar water drinken is heel belangrijk als je af wilt vallen (naast dat het sowieso goed voor je is). Honger kan je soms ook verwarren met dorst heb ik ondervonden afgelopen week. Dan at ik een cracker en ik had nog trek. Als ik dan gewoon een glas water nam was dat gevoel weg. Nou moet ik zeggen dat ik er afgelopen week op het geprobeerd te letten maar nog niet tot actie ben overgegaan dus het wordt tijd dat ik dat volgende week ga doen!

Body after Baby week 6 - Elisejoanne.nl

De resultaten van deze week:

Vlak voor mijn zwangerschap

Gewicht: 55,5 kilo
Buikomvang: 83,5 centimeter
(gemeten op het dikste punt van je buik, een centimeter onder je navel)

Aan het einde van de zwangerschap:

Gewicht: 73 kilo
(gewogen bij 39 weken en ik beviel met 39 weken en 5 dagen)
Buikomvang: 106 centimeter.

De stand van zaken 7 weken geleden – gewogen op 22 mei 2016

Gewicht: 65,8 kilo
Buikomvang: 93,5 centimeter

De stand van 5 weken geleden – gewogen op donderdagochtend 9 juni

Gewicht: 63,6 kilo
Buikomvang: 91 centimeter
Benen: 59,5 centimeter
Billen: 99 centimeter

De stand van zaken 4 weken geleden – gewogen op donderdagochtend 16 juni

Gewicht: 63,4 kilo
Buikomvang: 89 centimeter
Benen: 59 centimeter
Billen: 98 centimeter

De stand van zaken 3, 2 & 1 week geleden – gewogen op 22 juni, 30 juni & 7 juli 

Gewicht: 62,5 kilo
Buikomvang: 88 centimeter
Benen: 58,5 centimeter
Billen: 97 centimeter

De stand van zaken deze week – gewogen op donderdagochtend 13 juli

Gewicht: 62,0 kilo
Buikomvang: 88 centimeter
Benen: 56,5 centimeter
Billen: 96 centimeter

Body after Baby week 6 - Elisejoanne.nl #2

22 mei 2016: 65,8 kilo
9 juni 2016: 63,6 kilo
16 juni 2016: 63,4 kilo
23 juni 2016 – 62,5 kilo
30 juni 2016 – 62,5 kilo
7 juli 2016 – 62,5 kilo
13 juli 2016 – 62,0 kilo

Zoals je kan zien ben ik een halve kilo afgevallen en ben ik één centimeter op mijn billen en twee centimeter op mijn bovenbenen kwijt, een prima resultaat na 3 weken stilstand dacht ik zo! Op mijn buik helaas nog geen vordering te zien, wellicht toch iets meer buikoefeningen doen? Maar naast mijn buik – wat ik zie als het grootste probleemgebied – wél resultaat op mijn onderlijf en daar was ik ook even aan toe. Ik voel(de?) mij uit proportie namelijk na de bevalling, er waren veel kilo’s op mijn kont en benen beland, dat zag iedere oen. Ik kreeg er zelfs opmerkingen over helaas. Nu zie ik ook aan mijzelf dat ik daar al wat heb verloren en ben daar erg blij mee kan ik je vertellen. Grappig genoeg (eigenlijk niet grappig maar toch) heb ik helemaal geen uitgesproken peer-figuur maar sinds de bevalling dus wel. Dames die een peer-figuur hebben vind ik prachtig maar omdat het niet bij mij hoort oogt het vrij vreemd. Ook dat laatste heb ik menig keer van andere moeten horen.

Volgende week ben ik een kleine 2 maanden bezig en ben ik benieuwd op hoeveel de teller dan zal staan, qua gewicht en qua centimeters. Nu staat de teller op bijna 4 kilo er af. Qua centimeters ben ik er 5,5 kwijt op mijn buik, 4 centimeter op mijn billen en 3,5 op mijn benen. Nou, als je dat zo ziet staan is het niet verkeerd toch?

Tot volgende week!

Ik zit er trouwens over na te denken om Body after Baby na volgende week om de twee weken te doen in plaats van elke week. Wellicht wat meer te vertellen en ook andere dingen te laten zien – meer foto’s. Meer resultaten hoop ik natuurlijk ook! Wat vinden jullie?

Liefs,

Elise Joanne

Baby Update! Fos is 4 maanden! Hoe gaat het met ons?

Wat leven jullie ontzettend mee met ons als gezin, geweldig leuk! Jullie konden zien dat ik een lastige start had na de bevalling vanwege mijn lichamelijke klachten en dat het daarna eventjes wat minder met ons ging omdat Fos verborgen reflux bleek te hebben. Ik schreef vorige week over mijn harige benen die ik vergeet te scheren door tijdgebrek en de kleurrijke bende die zo’n kleintje kan geven in je eerder esthetisch zo perfecte woning. Maar hoe gaat het nu met ons?

Ik schrijf voornamelijk ‘ik’ omdat dit handiger is dan ‘wij’ en ik doordeweeks de meeste zorg voor Fos natuurlijk heb omdat Boris werkt (op een andere locatie dan ik, ik werk namelijk ook maar dan thuis). Lees dus vooral ook meervoud waar ik enkelvoudig heb geschreven, Boris en ik zijn namelijk een geweldig team. Zonder hem ben ik niks, hij is een geweldige vader die mij enorm goed ondersteunt. 

Deze update is vrij uitgebreid en ik behandel ook ons ritme. Hier was namelijk veel vraag naar!.

Wij hebben menig lastig moment gekend in de eerste paar weken als nieuwbakken ouders, het was niet altijd makkelijk en niet alles verliep bepaald vlekkeloos. Daar waren ook concrete redenen voor. Dat belette ons niet van het concept genieten want ook dat gebeurde als een malle. Maar nu dan, hoe is het nu Fos 4 maanden is en de rust is wedergekeerd? Is de rust daadwerkelijk wedergekeerd?

Ja! Want ‘klaag’-artikelen worden altijd goed bekeken maar jongens, wij hebben vrij weinig te klagen. Zonder dollen, het gaat zo enorm goed met ons! Wij hadden Fos zijn reflux relatief snel onder controle na ontdekking en hebben meteen gehandeld toen het tot uiting kwam. De eerste drie maanden waren wennen en soms zo ontzettend vermoeiend. Maar sinds week 12 lijkt er wat veranderd te zijn.

Fos drinkt en slaapt ontzettend goed, sinds enkele weken slaapt hij al door. Ik zeg expres ‘al’ want een baby van onder de 6 maanden (of zelfs de 9 maanden) hoeft helemaal nog niet door te slapen, er is niks geks aan de hand wanneer babbielief dit niet doet. Fos is hierin vrij op tijd en dat betekent voor ons nachten die niet meer constant onderbroken worden en geen dikke wallen meer voor mij. Hoera!

Gisteren zijn wij naar het Consultatiebureau geweest en daar werd Fos natuurlijk weer gewogen. Hij is op dit moment 7700 gram en 66,5 centimeter. Een lange knul met een bijbehorend gewicht. Hij is ‘bovengemiddeld’ en volgt die lijn erg goed.

Ik kreeg de laatste tijd veel de vraag op Snapchat hoe ons ritme nu verloopt. Want je kan vrij veel zien van Fos en ons leven op Snapchat met onze bijbehorende blije ei gezichtjes. Wij hebben al sinds week 12 nu een vast ritme en zijn daarin gezegend met een kind dat een ritme prettig vindt, je merkt aan Fos dat hij die tijden ook volgt en weet waar hij aan toe is. Ondanks dat Fos wel last kan hebben van zijn sprong (hij zit nu in de vierde sprong van een maand lang) blijft zijn ritme vrij vast staan. Ook ongeacht locatie en handelingen. Wij weten hoe te handelen, hij ‘weet’ wat er gebeurt.

Voor de beeldvorming; Fos krijgt nu 5 flessen op een dag met de volgende tijden; 7:00 uur – 11:00 uur – 15:00 uur – 18:00 uur en 23:00 uur.

Baby Update! Fos is 4 maanden! Hoe gaat het met ons?

Hoe verloopt onze dag dan een beetje, hoe vul ik hem in?

De dag start dus rond half 7 met een fles. Ik houd Fos daarna in ons bed, lekker spelen en knuffelen. Meneer is eigenlijk altijd vrolijk en goedlachs. Na een klein uurtje, zo’n drie kwartier na de eerste voeding leg ik hem weer in zijn eigen bedje. Vaak is het dan rond half 8 en slaapt hij tot een uurtje of 9. Kan soms iets eerder zijn, kan ook wel half 10 worden. In die tijd wil ik ook nog wel eens terug mijn bed in duiken, ondanks de niet meer onderbroken nachten pak ik alle slaap die ik kan pakken. Zodra meneer weer wakker is ben ik dat ook en is het tijd voor mijn ontbijt en ligt Fos vaak in de box te spelen of op zijn speelkleed. Tussendoor douche ik (met de babyfoon aan) en maak ik mijzelf klaar. Rond half 11 maak ik het badje klaar en is het tijd om van de badkamer een waterbende te maken, Fos is nogal dol op water spetteren, haha. Ik kleed hem aan en hij krijgt daarna weer de fles, het is onderhand 11 uur. Dan slaapt hij daarna altijd minimaal 1,5 uur. Eerder haal ik hem ook niet uit bedje, hij heeft dat echt nodig. Ergens tussen half 1 en 2 wordt hij wakker en is het tijd om te spelen. Met mij, met zijn vriendjes in de box of op het speelkleed. Of wij gaan wandelen, ik heb nu de volgende ‘bak’ op zijn kinderwagen gezet dus hij kan heerlijk rondkijken. Een groot plezier! Om 3 uur is het weer tijd voor een volgende fles en voor een middagdutje. Zijn dutje duurt altijd maximaal 5 kwartier en tussen half 4 en half 5 wordt hij wakker. En dan herhaalt zich wat ik hiervoor beschreef van spelen of wandelen. Zijn laatste uurtje tussen 5 en 6 is hij vaak wat sneller uitgespeeld en wil hij meer aandacht. Einde van de dag he, dan krijg je dat. Boris komt dan ongeveer ook thuis en kan even – wat wij noemen – een ‘change of scenery’ geven. Een ander gezicht, andere handen. Het helpt want Fos wordt helemaal vrolijk van zijn vader. Logisch ook, alsof hij in de spiegel kijkt, haha. Stipt om 6 uur krijgt Fos de fles want later maakt hem chagrijnig en heeft zijn reflux de neiging om op te gaan spelen. Zeker als hij ongeduldig of moe is.  Fles erin, naar bedje toe en tukken maar. Om 11 uur maakt Boris hem weer wakker, krijgt hij de fles en slaapt hij door tot de volgende ochtend.

En wat nou als iemand anders op hem past of als je ergens anders bent? Hierboven beschrijf ik natuurlijk een dag waarop ik thuis ben en geen afspraken heb maar dat is natuurlijk niet altijd zo!

Elise's Weekly Pictorama Juni 2016 #5 - Frankfurt & Amsterdam

Wij hanteren eigenlijk altijd een paar regels. Deze ‘regels’ hebben wij uitgevonden door schade en schande en gewoon goed naar Fos te luisteren en door te krijgen wat hij nodig heeft en wilt. Daar was tijd voor nodig maar inmiddels ken ik ons kind als geen ander en hoeft hij maar te knipperen en ik heb door wat er moet gebeuren. Afijn. Oma past wel eens op en hanteert hetzelfde ritme. Natuurlijk is hij geen robot dus hier en daar wijkt het wel eens een half uurtje af maar zo loop het elke dag in grote lijnen. Dat is regel 1; volg zijn ritme. Regel 2 heeft ons énorm veel rust gebracht toen wij eenmaal doorhadden dat Fos dit nodig had. Slapen. Is hij 1,5-2 uur wakker? Hup naar bedje toe! Dat gedonder van alleen op de arm willen slapen, huilen als hij weg werd gelegd etc. ik was behoorlijk ten einde raad soms. Nu niet meer. Hij moet gewoon slapen. En dit gebeurt nu zelden zonder (flink) huilen. Ik kan het gelukkig ook vaak combineren met een fles voordat hij een dutje doet en dat werkt natuurlijk iets prettiger. Je slaap lekkerder met een schone luier en je buikje vol, zo simpel is het. Soms lukt dat niet maar ik leg hem wel weg na 2 uur wakker zijn, standaard. En hij slaapt! Hij heeft het nodig. Afspraken plan ik om flessen of dutjes heen zo goed als dat dat kan en ik leg hem te slapen neer bij een ander. Gelukkig slaapt Fos dus ergens anders ook goed en is dat voor ons geen probleem.

Het duurde vrij lang voordat ik doorhad dat ik hem tegen zichzelf moest beschermen en moest stoppen met het toegeven aan zijn huilen of wakkere buien. Dit bleek de sleutel want hij moest gewoon zijn ogen sluiten, soms was hij zo moe van het moe zijn dat hij er in bleef hangen. Je krijgt dan een huilende baby die behoorlijk over de zeik is. Zeer zielig. Regel nummer 2 is daarom heilig bij ons omdat het werkt. Regel nummer 3 betreft zijn vierde fles van de dag; áltijd stipt geven om 6 uur. Niet later, gewoon precies dan. Waarom? Ook al is Uk vrolijk, hij is dan al vaak langer dan 1,5 – 2 uur wakker en hij heeft honger en is moe. Ook als hij vrolijk is en nog niet gaapt of andere tekenen vertoont krijgt hij gewoon de fles. Als wij dit niet zouden doen heb je een vermoeid kind om half 7 dat slecht drinkt en – in Fos zijn geval – knetterharde reflux klachten krijgt omdat hij overstuur is. En dat betekent pijn, veel pijn. Want verborgen reflux zorgt voor flink veel zuur en een geïrriteerde slokdarm. Auw.. Nu niet meer.

Wat ik hierboven schrijf geldt dus voor Fos en staat los van elke andere baby. Mocht je er iets uit kunnen halen voor jezelf is dat super, ik ben blij je te kunnen helpen. Maar het kan zijn dat dit niet geldt voor jouw baby. Fos krijgt ook flesvoeding en indien jouw kindje borstvoeding krijgt ligt het ook weer anders natuurlijk.

Het duurde even maar ja, ik heb Fos door, haha. Erg fijn! En gelukkig weet ik nu zó goed hoe te handelen dat als hij last heeft van een sprong of een ritmeverandering wil of nodig heeft ik dit meteen op kan pakken en hij met een dag of twee weer een ritme heb gevonden die bij hem past. Het kost even wat moeite, ik schakel dan helemaal over op ‘standje Fossel’ maar het loont.

Fos is een zeer sociaal, blij en gelukkig kind. Hij reageert op zijn naam (fantastisch!), praat mee wanneer ik stemmetjes doe bij het voorlezen en wordt slaperig van het liedje wat ik zing voor een dutje. Huilt alleen als hij wil eten, moe is of ergens last van heeft. Zint hem iets niet? Dan hoor je dat. Grijpgraag, sterk en een enorme wil om snel dingen te kunnen en te ontdekken. Liggen in je armen? Zitten! Liggen op het kleed? Omrollen! Fos is erg bewegelijk, haha. Houdt hele gesprekken met zichzelf en kreunt de hele dag door van moeite en frustratie als hij iets wil wat zijn lichaam nog niet kan. Fos is vrij snel in zijn ontwikkeling, dat zie ik aan hem en dat wordt bevestigd door het CB, andere baby’s en wat ik lees. Dat vind ik prachtig maar maakt mij niet trotser als moeder. Want als hij nu nog niet zijn spiegelbeeld zou herkennen, nog niet zou kunnen omrollen of nog niet zou doorslapen dan ook zou ik geweldig trots zijn op hem. Hij heeft alle tijd en het loopt wel los. Doet je kindje deze dingen dus nog niet? Dat is ook heel normaal. Er is heel veel ‘heel normaal’ in deze fase.

Elise's Weekly Pictorama Juni 2016 #5 - Frankfurt & Amsterdam

Tijd voor een nieuwe fase! Binnenkort gaan wij de laatste fles eraf halen en deze combineren met de avondfles van daarvoor. Wij gaan kijken of een papfles wat voor Fos is namelijk. Over een maandje probeer ik hem op 4 flessen te hebben. Afgelopen weekend kreeg Fos zijn eerste hapje en hier ga ik mee door de komende tijd, elke dag een klein hapje en dat bouw ik steeds verder op. Hij vindt het namelijk een stuk lekkerder en minder vreemd of raar dan ik aanvankelijk had gedacht. Hij leek klaar voor iets nieuws en dit werd bevestigd. Wel in alle rust hoor, wij hebben geen haast en ook maar eens kijken of zijn darmen er goed op reageren. Met de Johannesbroodpitmeel gaan wij gewoon door, Fos heeft anders heel ernstige klachten. Gelukkig gaat het met JBPM erg goed en hebben wij het onder controle.

Wij halen trouwens veel tips uit het boek ‘Buskruit met Muisjes‘, het is een handige richtlijn voor voeding en slapen. Alsnog maken wij het werkbaar voor ons en voor Fos maar wij hebben ’em er menig keer bij gepakt.

Het voelt heerlijk om ook een heel positief en blij artikel te schrijven, om te kunnen vertellen dat het geweldig goed met ons gaat. Ook dat wil ik niet onder stoelen of banken schuiven, net zo min als dat ik dat heb gedaan toen het minder met ons ging. Fos is een blij ei, ik een blij ei, Boris een blij ei. Tezamen maakt dat een bizar gelukkig en gezegend gezinnetje.

Liefs,

Elise Joanne