IMG 3453 768x1024 - Zo, hoe was maart?

Tijd voor een nieuwe terugblik op de afgelopen maand, in dit geval maart nu april voor de deur staat. De maand maart was dé maand omtrent Corona-maatregelen, scholen gingen dicht, opvangcentra gesloten en restaurants moesten deuren sluiten. Later kwamen daar nog meer maatregelen bij. Het was mij een maandje wel!

Verjaardag Fos

De maand maart stond natuurlijk in het teken, voor ons privé althans, van de verjaardag van Fos! Onze grote kleine vent is alweer vier jaar geworden en dat hebben wij uitgebreid gevierd met heel veel vrienden en familie. Toen golden de maatregelen omtrent Corona nog niet, zelfs niet het ‘geen handen schudden’. We konden nog gezellig bij elkaar zijn verjaardag vieren en qua timing is dat echt een gelukje geweest. De verjaardagen van familieleden die alle andere zondagen in de maand maart gepland stonden, zijn logischerwijs afgelast. Wij hebben dus nog veel vrienden en familie kunnen zien voordat eenieder zich opsloot in zijn of haar woning.

Fos was enorm blij met zijn houten garage maar de fiets die ik toch nog op de kop kon tikken, vlak voor zijn verjaardag via Marktplaats, was toch hetgeen de allergrootste vreugde bracht! En wij zijn er heel blij mee; de andere fiets is ineens véél te klein dus dat maatje meer was absoluut nodig. Nu nog met zijwieltjes maar meneer wil graag proberen zonder deze attributen. Aankomend weekend maar eens proberen, weer een nieuwe stap!

Financiën

Ook dit is standaard kopje geworden binnen deze terugblikken dus ik behandel hem nu zeker weer! We gaven meer geld uit aan boodschappen dan normaal, logisch ook met een verjaardag en héél véél visite. Soit, fijn dat er zoveel mensen konden komen. Uiteindelijk dus ook meer geld aan Fos z’n cadeau uitgegeven omdat ik de fiets nog wist te scoren de avond voor zijn verjaardag. Maar die vijftig ekkies zijn zeer goed besteed dus absoluut geen spijt.

En toen kwamen de maatregelen om de hoek zeilen. Normaliter gaan wij, ook als gezin, best wel eens een hapje buiten de deur eten. Dat kon de afgelopen weken niet. Nou, dat merk ik in de portemonee! Wel hebben we zo’n €200,- meer uitgegeven aan boodschappen. Logisch ook wel, ik kon door al dat gehamster van mijn medemens niet meer gebruik maken van mijn vaste – lage – producten of aanbiedingen want alles was op. Ik veeg mijn kont dus af met knetter dure Page en de vaatwasmachine draait op Sunil. Wat een prijzen, haha. Afijn, prima. Onderhand is alles weer een beetje normaal dus ik kan het grootste deel van mijn boodschappen weer gewoon doen gelukkig. Sowieso zijn wij met z’n allen véél meer thuis dus ik koop dubbel zoveel fruit, brood en melk nu. Normaliter ben ik zo’n €50,- per week kwijt aan de ‘algemene vaste spullen’ zoals yoghurt, melk, brood etc. En zo’n €50,- aan de kosten voor de dagelijkse avondmaaltijd. Bij elkaar dus rond de €100,-. Nu is het bedrag voor die algemene vaste spullen bijna verdubbeld omdat er ook twee keer zoveel uit gaat met z’n allen.

Sporten

Sporten buiten de deur gaat helaas niet meer dus dan maar thuis! En dan doe ik ook want als ik dat niet doe slib ik helemaal dicht én kan ik weer overnieuw beginnen met waar ik was. Geen behoefte aan dus ik probeer drie keer in de week thuis effe te knallen. Ik gebruik daarbij video’s van Youtube maar vooral filmpjes van New Born Fit Mama en Michelle Bollen. Thuis sporten kan dus zeker wel, stel doelen die realistisch zijn en zoek filmpjes/oefeningen die bij je passen en waar je je goed bij voelt. Gewoon doen!

Nierstenen & Blaasontsteking

Afgelopen maand had ik énorme last van nierstenen en blaasontsteking. Ik gok dat je hier al wat over hebt gelezen in mijn dagboeken en vlogs afgelopen tijd. Onderhand gaat het beter, de antibiotica werkte als een tiet en die verrekte stenen passeerde eindelijk en verlieten mijn lijf. Al met al duurde het wel echt twee weken voordat ik mij beter voelde, toen kreeg ik verkoudheid die het leven uit mij sloeg en nam ik per ongeluk melk tot mij en heb ik dagenlang last gehad van mijn buik. Qua gezondheid was de maand maart niet helemaal top, haha. Maar ik mag niet klagen, het waren tijdelijke dingen.

Geen opvang, geen school

Tja, de kids niet weg kunnen brengen is voor ons allen niet bepaald leuk. We maken er absoluut het beste van en hebben het nog makkelijk gezien heel veel andere volgers en de verhalen die ik af en toe voorbij zie komen. Boris werkte thuis waar kon en was een groot deel van de dag in de wijk te vinden. Ik was thuis met de kinderen. En die kinderen gaan héél lekker op opvang/school. Nou, Fos die vindt het heerlijk thuis te zijn want school is best een dingetje. We zaten nét in de fase dat er geen tranen meer vloeide bij afscheid of ophalen. Hij had het geweldig als wij eenmaal weg waren en hij lekker bezig kon zijn maar waren die momentjes even een puntje van aandacht.

Ik ben dan ook bang dat wij qua schoolgang en positieve vibes weer opnieuw mogen beginnen als hij straks weer mag. Dat vind ik best pittig want hij had best last van verwerking namelijk. Dat heeft hij wel vaker bij grotere veranderingen in zijn leven en het duurt vaak enkele weken. Hij is dan zó boos, brutaal, eigenwijs en koppig. Alle spanningen en angsten komen er thuis uit. En dat is goed, het is fijn dat hij zich bij ons vertrouwd voelt maar gemakkelijk is dit niet. Ik moet echt het geduld uit mijn linkerteen halen en beseffen dat dit een fase is en hij dit gewoon nodig heeft. Dat gaat de ene dag – wel zo eerlijk om te zeggen – gemakkelijker dan de andere. Ik ben ook maar een mens.

We houden vinger aan de pols met de meester, we FaceTimen elke week (zo leuk!) en dat helpt ook. Hij beseft dat school straks weer begint maar geniet nu met volle teugen van het feit dat hij niet hoeft. Ik merk wel dat het goed is als hij straks weer mag, hij begint zich een tikkie te vervelen thuis, wat baldadig te worden en soms zelfs ronduit vervelend. Qua gedrag merk ik gewoon dat het hem goed doet buiten de deur te wieberen.

Hazel draait nergens haar hand voor om. Thuis, opvang.. alles is prima! Ze heeft het af en toe over de opvang-mama’s en de kindjes, daarin merk ik dat ze ze mist. Ze geniet daar gewoon enorm, ik gun het haar dat ze zich binnenkort weer mag melden.

Planning voor april?

Terwijl ik dit schrijf, op maandagmiddag 30 maart, is de persconferentie die is afgekondigd voor morgenavond nog niet geweest. Daarin zal worden besproken of en welke maatregelen langer gaan duren dan de voorheen bepaalde 6 april. Nu ga ik er vanuit dat verlengd zal worden, ik twijfel daar niet over. Ik ben wel enorm benieuwd tot wanneer. Wat staat er dus voor april op de planning? Geen idee! Twee dingen weet ik zeker; Boris begint bij zijn nieuwe baan én wij nemen na twee jaar afscheid van onze Opel Brutus! Ons leasecontract loopt af en – mede door de situatie nu – is er nog geen nieuw contract voor een andere auto. Dat is geen probleem, scheelt geld en wij hebben hem nu ook niet dringend nodig want waar moeten we naar toe? We hebben Hector voor nu nog, onze rammelbak zal de komende tijd dienst doen als dé auto tot we vervanging hebben. En als de vervanging er is dan nemen we ook afscheid van ons eerste wagentje! In de tussentijd veel fietsen en de benenwagen gebruiken. Maar daarover meer in de volgende terugblik!

Succes aankomende weken! Ik spreek jullie – in deze maandelijkse samenvatting – volgende maand weer!

Liefs,

Elise Joanne