IMG 0811 - Wij zijn verhuisd!

Het is zover, de eerste dag dat ik een artikel schrijf vanuit mijn nieuwe woonkamer, aan mijn nieuwe eettafel, zittende op mijn nieuwe bankje. Vijftig dozen zijn verhuisd, tientallen meubelen hebben een plekje gekregen en de eerste nachten zijn geweest. We zijn verhuisd!

Wij zijn verhuisd!

Vandaar natuurlijk ook de stilte hier op de website, hoewel ik zoals altijd wel te vinden ben op Instagram (daar ben ik altijd wel te vinden mocht je onze avonturen van alle dag en met betrekking tot dit huis willen volgen). Vorige week donderdagochtend brachten wij de kinderen vroeg naar de opvang en om acht uur stond de grote verhuiswagen met vijf vrolijke en sterke kerels al klaar. Binnen drie uur was het huis leeg, na zes uur tillen en sjouwen gaven ze ons alweer een hand en wenste ons veel woonplezier. We waren over!

Wij zijn verhuisd!

Terwijl ik dit schrijf staart er nog een doos naar me, met items waarvan ik niet zo goed weet waar ik die een plekje moet geven. Tevens een wasmand met schone handdoeken want mijn wasmachine is gisteren ook weer aangesloten. Er ligt een kastje wat naar de stort mag en Boris zijn gereedschap heeft een soort permanente status op de kast gekregen door al het klussen maar verder is de beneden verdieping zo goed als af. En dat is erg fijn, daar hebben wij ons uiterste best ook voor gedaan afgelopen dagen. Om de kamers waar de kinderen het vaakst zijn zo snel mogelijk in gereedheid te brengen zonder rommel, dozen of gevaarlijke objecten. En dat niet alleen, om de ruimtes sfeervol, gezellig en prettig te maken. Dat is gelukt, en dat geeft rust.

Wij zijn verhuisd!

Er moet natuurlijk nog steeds veel gebeuren, dat zit ‘m in de verbouwing van onze tweede verdieping. Als je de vlogs kijkt weet je dat dit onze slaapkamer is en dat wij hier ook vertraging mee hebben gehad. Nou, nog steeds hebben. Alles zou af zijn op de inloopkast na, maar dit is bij lange na niet gelukt helaas. Toen een van onze klusjesmannen ook nog de boel stillegde en een maand op vakantie vertrok vorige week was bij mij de paniek wel even aanwezig. Want volgende week komen andere klusjesmannen behangen en schilderen, en dat kan toch echt niet op ongestuukte muren. Met de handen in mijn haar moest ik een oplossing zien te vinden en een nieuwe stukadoor. Tijdens de bouwvak én terwijl iedere stukadoor al genoeg te doen heeft om het komende jaar te vullen; niemand had plek. Toch is het gelukt om via via iemand te regelen en wat een opluchting is dat! Aankomende week komt hij alle muren stuken en volgende week kan er gewoon behangen worden. Eind augustus zal de inloopkast grotendeels worden gemaakt en begin september hoop ik dat alles echt af is.

Die ruimte is dus echt een ravage, meer dan alleen slapen doe ik daar ook niet. Onze huidige kledingkast is toch maar weer opgebouwd en even in de kleinste kamer gezet en niets staat daar nog op zijn plek. Ach, wetende dat dit over een maand allemaal wel zo is.. daar kan ik dan voor nu wel even mee leven! Er moet nog een halkastje binnen komen sijpelen met de post, de vloerkleden voor de kinderkamers zijn onderweg en dan kunnen ook hun kamers echt afgemaakt worden. Verder hangt alles en ziet het eruit zoals ik voor ogen had.

Wij zijn verhuisd!

Hoe hebben de kinderen de verhuizing ervaren? Fos vond alles heel spannend maar enorm leuk. Hij snapte heel goed wat er ging gebeuren en keek uit naar zijn nieuwe kamer. Hij vindt dit ook de mooiste ruimte van het huis, haha. We brachten de kinderen een dagje extra naar de opvang en hadden daardoor de handen vrij. Natuurlijk waren zij ook erg moe na afgelopen week dus dit weekend is er flink bijgeslapen door alle partijen. Hazel vindt alles best, heeft nergens last van en is lekker vrolijk. Ze slaapt erg goed in haar nieuwe kamer en heeft nergens last van. Een voordeel denk ik dat er qua meubilair ook vrij weinig was om aan te wennen voor beide kinderen, het is meer de ruimte zelf en de aankleding die veranderd is. De bedden zijn nog hetzelfde en de routines als ze thuis zijn ook. Wel vroeg Fos de eerste paar dagen hoe het nou zat met het andere huis. En als we even weggingen om boodschappen en ik aankondigde dat we wee naar huis zouden gaan, hij vroeg; ‘welk huis dan mama? Het nieuwe huisje?’. Soms kon hij ineens, terwijl hij aan het ravotten was op de bank, vragen; ‘is dit nu ons huis mama?’. Maar sinds zondag doet hij dat ook al niet meer. Als we het hebben over het oude huis dan noemt hij dat ook zo en hij heeft besloten dat er een ander gezinnetje in mag komen wonen.

Wij zijn verhuisd!

Oh, en de poes! Bo miauwde de eerste avond een paar uur lang terwijl ze rennen en voorzichtig betreden afwisselde in elke ruimte. Ze zoekt me mee op, volgt mij waar ik heen ga maar begint haar eigen plekjes te vinden. Ze slaapt goed, eet weer goed en gaat ook al naar de kattenbak. Eigenlijk merk ik nu weinig van de verhuizing bij haar en ook dat is een zorg minder. Wellicht is zij ‘maar’ een huisdier maar voor ons is ze meer dan dat, ook zij verdient een fijn en veilig plekje. En ze heeft een nieuwe krabpaal die ook nog eens mooi staat in het huis, wij beide blij!

Aankomende week staat dus in het teken van de verbouwing, net zo goed als voor de verhuizing. Over 1,5 week hoop ik dat iedereen voor het merendeel weer weg is en wij die ruimte een beetje liefde kunnen geven. Kort daarna zijn wij ook weer een weekje op vakantie en gaat daarna het echte leven weer beginnen.

Tot september ben ik er dus minder vaak dan je gewend bent, mijn focus en prioriteit ligt echt bij mijn gezin. Wel komt er binnenkort een artikel over het kopen van een huis online, waarin ik een deel van jullie prangende vragen beantwoord. Ook zal ik de komende tijd werken aan foto’s en artikelen over de kamers en waar alles vandaan komt. De lieve en complimenteuze reacties op ons interieur is echt geweldig, dank daarvoor! Ik kan ook niet ontkennen dat ik enorm mijn best heb gedaan en nog steeds doe, dit is echt ‘mijn ding’. Hier haal ik enorm veel vreugde uit! En de moeite loont zicht want ook ik ben tevreden, het ziet eruit zoals ik hoopte.

Het voelt als thuis en ook nog niet. Dat komt wel, ik denk dat de verbouwing aan onze slaapkamer er voor zorgt dat ik mijn draai nog niet helemaal heb gevonden. Het hier nu alleen zijn, het tikken van dit artikel en mijn eigen routine doorlopen in dit nieuwe huis zonder dat ik iemand zorg hoef te verlenen of voor een ander een bak pleur moet zetten helpt ook. Gewoon het huis en ik, dat helpt.

Zo, dat was even een update. Tot snel!

Liefs,

Elise Joanne