Wij hebben een huis gekocht!

Oh jongens, het hoge woord is er eindelijk uit. Wij gaan verhuizen! De afgelopen weken was ik alleen maar bezig met poetsen van ons eigen huis, papieren regelen voor de bank voor een nieuwe hypotheek en al het andere gedonder wat er bij komt kijken. Nu alles rond is kan ik eindelijk blij vertellen dat wij vanaf aankomende zomer in een nieuw stekkie trekken!

Bezichtigen, bieden en hét telefoontje

Eind februari zat ik op een saaie vrijdagavond op de bank een beetje te neuzen op mijn telefoon. De Funda app werd geopend (want huizen neuzen is gewoon leuk), en daar zag ik ‘m; dé woning waar ik spontaan verliefd op werd! Ik tikte Boris aan; ‘Boor, dit is het, ik heb onze nieuwe woning gevonden’. Boris trok een wenkbrauw op, tikte het adres in wat ik hem gaf en werd stil. ‘Ja, dit is ‘t Lies, bellen!’.

En dat deed ik. Die avond nog belde ik de makelaar en de volgende dag opnieuw. Hij stond er nog maar een dag op, maar deze woning zou populair zijn en in mijn hoofd had ik alle kamers al ingericht. Ik wilde hem hebben! Wij mochten met héél véél anderen in een klein uurtje de week erna komen kijken. Die bezichtiging was de bevestiging voor ons, deze toko is dé toko. Iedereen kreeg een weekend om erover na te denken en die maandag erop moest je je eenmalige bod inleveren.

Dat weekend was het nadenken, overleggen met meerdere partijen en strategie bepalen. En – vooral belangrijk – je niet gek laten maken door deze bizarre huizenmarkt. Die maandag hadden we een bedrag in ons hoofd en dat zou het moeten worden. Zo niet dan niet, dit was hetgeen wat wij wilden geven.

En dan is het wachten. En dat is niet leuk, haha. Peentjes zweten is er niks bij. Het enige waar je aan kan denken is dát huis en het bod wat je hebt gedaan. We wisten dat er veel meer mensen zouden bieden namelijk, dus hoe groot is de kans dat je het krijgt?

De volgende dag kwam het verlossende antwoord; ‘gefeliciteerd, jullie zijn het geworden!’. YES QUEEN! Wát een opluchting! Maar meteen ook enorme spanning want het hele gedonder van een hypotheek krijgen ging mij de vorige keer niet bepaald in de koude kleren zitten. Maar afijn, verstand op nul en gaan met die banaan.

Eigen huis verkopen

En we moesten onze eigen toko verkopen natuurlijk! Ook niet zomaar iets wat je elke dag onderneemt. Makelaren over de vloer, strategieën bepalen, taxatie hier, taxatie daar. Huis opruimen en toonbaar maken voor Funda, het hele rattenplan. Ik heb mij wat af lopen boenen jongens, mijn knieën zijn nog blauw van al dat schrobben, haha.

Maar het loonde want in een recordtijd is onze prachtige woning verkocht, hoera! En dat was de tweede kers op de taart want een dag daarvoor kwam het nieuws binnen dat wij een definitief renteaanbod kregen van de bank. De deal is rond!

Verhuizen

Dat betekent dat wij aankomende zomer in een prachtige nieuwe woning gaan trekken! Over drie maanden ga ik mij weer de pleuris in werken om de hele toko in te pakken en een paar straten verderop weer uit te pakken. Het is dus een huis in dezelfde wijk en alles blijft voor de kinderen hetzelfde. Dat wilden wij ook, wij zijn erg blij met waar wij wonen, de opvang van de kinderen en de toekomstige school voor beide. Dat moest hetzelfde blijven. En nee, wij wilde hier niet perse weg maar.. wij zagen dit huis en waren meteen verkocht.

Het nieuwe huis heeft véél meer ruimte beneden (met ensuite deuren, hoera!) en een tuin die zeker twee keer groter is. Die twee dingen waren altijd een ‘nadeel’ aan deze woning maar namen wij voor lief want de rest was perfect. En voor een eerste huis was ik heel erg in mijn nopjes. Van een appartement naar een prachtige woning, ik voelde mij de koning te rijk. Toch werd het een puntje van aandacht en als het kon wilde ik liever meer ruimte beneden. Boven was perfect maar als het beneden nou wat groter zou zijn.. Een uitbouw was een optie, maar je kan ook verhuizen! En dat is waar wij voor kiezen. Nou ja, dit nieuwe huis maakte die keuze heel makkelijk, haha. En laat ik met mijn persoonlijke geschiedenis nou niet geheel bleu zijn met verhuizen (understatement van de eeuw, haha). Ik vind het ook gewoon niet zo’n dingetje. Wel wil ik de kinderen het liefst zo lang mogelijk in één huis laten opgroeien. Dus als we het doen dan nu!

Afwezigheid

Dit is dus ook een verklaring voor mijn afwezigheid de afgelopen zes weken. Ik weet héél goed dat er weinig artikelen online kwamen en dat spijt mij oprecht. Ik moest mijn huishouden runnen, Hazel had gezondheidsproblemen die getackeld moesten worden, ik moest naar school om colleges te volgen, leren voor tentamens, klanten tevreden houden en alles regelen omtrent de nieuwe hypotheek en verkoop huidige huis. Geloof mij, dat is tijdrovend en vooral energie vretend. Elke keer, voor elke nieuwe afspraak, je huis opruimen en in de sop zetten.. poeh. Maar, je kan wel van de grond eten nu zo schoon, haha. Ik ben er ook behoorlijk moe van en ben opgelucht dat deze fase afgerond is.

Voor nu voelt het geweldig fijn jullie deelgenoot te maken van hetgeen ons énorm heeft bezig gehouden de afgelopen tijd. En ik kom eindelijk weer in rustiger vaarwater nu dus de artikelen zullen ook weer beginnen te lopen. Jullie kennen mij, het liefst heb ik elke dag een artikel online en schrijf ik over alles wat ons bezig houdt. Nu kon dat even niet, ik wilde het pas delen als alles rond was. Ik neem jullie de komende maanden dan ook zeker mee in dit nieuwe project van ons! En.. er komt een ‘geheime’ vlog van de afgelopen maanden want ik heb wel alle momentjes tussendoor gefilmd, haha. Ik moest het toch even kwijt natuurlijk!

Wij trekken nog even een fles bubbels open, proost en tot snel!

Liefs,

Elise Joanne