Wat houdt ons bezig de afgelopen tijd?

Bij gebrek aan een wekelijks dagboek (soms mis ik het wel eens, jullie ook?) dacht ik, het is misschien leuk om te delen wat ons bezig houdt. De afgelopen weken zijn er een aantal dingen veranderd, was er ook een ziekenboeg (bij wie niet?), genoten wij van het weer en waren wij bezig met de zindelijkheid van Fos. Lees je mee?

Veranderingen
 
Onze weken hebben een andere indeling gekregen sinds begin van de maand en dat is even wennen moet ik zeggen. Normaal hebben Boris en ik altijd de maandag nog samen met de kinderen. Dan werkte ik nog wat, handelde ik de mail af wat dringend moest en verder genoten wij van een derde dag weekend. Dan werkte ik de dinsdag, woensdag en vrijdag want de donderdag is ‘mama-dag’. Nu is dit anders want nu is die mama-dag verplaatst naar de maandag en gaat Boris gewoon naar zijn werk. Mijn vaste werkdagen zijn nu de woensdag, donderdag en vrijdag.

De dinsdag volg ik enkele vakken, dat vertelde ik al in een paar weekvlogs geleden. Gewoon voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Ik volg die dag de hele dag colleges en dit zal zo blijven het komende jaar. Dat betekent ook dat ik thuis moet studeren en dat probeer ik in de avonden of ergens een dagdeel te doen als het rustig is met mijn werk.

Wat houdt ons bezig de afgelopen tijd?

Dat geeft soms drukke weken, het wordt door deze keuze er niet bepaald rustiger op. Dat is niet erg, ik krijg er ook energie van! De keuze om weer terug de schoolbanken in te gaan zorgt er dus ook voor dat ik minder werk, vandaar dat het nu vrij strak is ingedeeld met vaste dagen. Dat was al zo maar nu nog meer. Op de maandag en de dinsdag ben ik dus niet beschikbaar voor klanten en dat is wel eens lastig, ik merk dat ik streng moet zijn want anders zit ik alsnog met mijn neus in mijn telefoon op de dagen dat ik bij mijn kinderen moet en wíl zijn. Marije van Mompoint helpt mij hierbij, ik schreef daar al eerder over. Mijn werk en privéleven lopen al erg in elkaar over en daar ben ik niet altijd even blij mee. Ik probeer dus echt afgebakend te werken en de ene dag gaat dit beter dan de andere zullen we maar zeggen, haha.

Zindelijkheid van Fos

Wat houdt ons bezig de afgelopen tijd?

Sinds een dikke week draagt meneer geen luier meer! Oh jongens, wat ben ik trotser dan trots. Al sinds het voorjaar vorig jaar kan hij plasjes doen op het potje of op de wc maar het gemak van de luier won het van de drang om élk plasje op het potje te doen. Het was dus een beetje halfbakken en dit lag ook aan ons als ouders, wij hadden het met de geboorte en de eerste maanden van/met Hazel gewoon erg druk. En dit is een klusje waar je je hoofd bij moet houden. Maar de afgelopen weken hadden Boris en ik besloten dat we nu toch echt door moesten zetten, hij kon het al zo goed maar de comfort en veiligheid van ‘dé luier’ zorgde ervoor dat het geen noodzaak voor hem werd. Want spelen én plassen tegelijkertijd is natuurlijk een uitkomst, je hoeft immers niet te stoppen met wat je leuk vindt om het noodzakelijke te doen. De balans moest dus naar de andere kant worden gelegd; het noodzakelijke heeft voorrang en als dat geweest is kan je weer lekker – met een lege blaas! – spelen.

Dus, vorige week ging de luier er af het werd tijd. En ja, dit ging gepaard met wat traantjes. Nou met, een waterval aan tranen. Want hij wilde geen grote jongen zijn, hij wilde in de luier plassen! En de stickers die hij kreeg bij elk succesvol plasje of poepje interesseerde hem ook al niet meer. Maar we hebben doorgezet, waren vol lof en enthousiasme richting hem en begrip als het fout ging. De eerste dagen ging het dus ook een paar keer fout per dag, vaak tijdens het spelen. Hij zat dan zó in zijn spel dat hij vergat dat er geen luier meer was om het op te vangen. Kan gebeuren, niks aan de hand. Verschonen en weer door. Ik waste mij een ongeluk dat wel, haha. Knop om en doorzetten die handel. En toen kwam het punt dat hij het zélf aan ging geven, dat hij het normaal vond dat na elk slaapje de luier af ging. En de luiers in de nachten (want dan mag hij nog wel een luier om), waren ook droog. Hij start de dag op de wc.

Onderhand gaat het nu al een paar dagen echt helemaal goed, geen ongelukjes en elk plasje of poepje wordt ruim van te voren aangegeven (niet dat het poepje al kopjes geeft en hij alsnog een vieze onderbroek heeft) en meneer beschouwt het als de normaalste zaak van de wereld. Op de opvang ging het de eerste dagen wel minder goed dan thuis en dat viel ook te verwachten. De derde dag opvang die week was er maar één ongelukje. Ik lever gewoon een bende aan broeken aan en was gewoon door.

Ook als we de deur uit gaan krijgt hij geen luier om, echt alleen als hij gaat slapen. Dat is wel eens spannend en ik ga nu niet alleen met een tas vol met Hazel d’r spullen de deur uit maar ik ben nu ook gewapend met extra broeken en onderbroeken voor hem. De luier voor de nacht gaat de volgende maand af en ik toen ik hem dat vertelde kreeg ik een; ‘okay mama, Fos roepen als hij moet plasjes doen’. Helemaal goed lieverd, jij snapt het! Luiers zijn voor baby’s zegt Fos, voor Hazel. Hazel mag nu zijn luiers hebben, zij heeft ze nog nodig. Dan smelt niet alleen mijn hart maar ik knal uit elkaar van trotse mamagevoelens!

Sprongen, Ziekenboeg & Lenteweer

Wat houdt ons bezig de afgelopen tijd?

Hazel is onderhand alweer acht (!) maanden oud, wat gaat de tijd toch snél jongens! Deze flinke bonk groeit gestaag door en doet het geweldig goed. Ze slaapt de helft van de nachten door en de andere nachten krijgt ze een beetje waterige melk en slaapt na twintig minuutjes de boel op stelten zetten weer verder. Helemaal prima, wat jij wil snoes. We zijn wel elke ochtend wakker om zes uur, maar ach. Ik ga dus steevast naar bed voor half tien anders trek ik het echt niet. Op dit moment zit ze in een enorme sprong, alles is fout en niks is goed. Zodra je haar weg wil leggen zet ze het op een gillen, ze is sneller ‘klaar’ met haar spel en dwingt aandacht af. Als d’r iets niet zint dan gaat ze gil-schreeuwen en wee je gebeente als je dan niet reageert, haha. Fos is nog altijd degene die haar het meest vrolijk kan maken, die twee zijn echt twee handen op één buik. Heerlijk om te zien.

Vorige weekend was het wel even een behoorlijke ziekenboeg want Hazel had hoge koorts en kort daarna volgde Boris. Ik had buikloop en kwam bijna 72 uur lang de wc niet af. Fijne details he? Ach ja, alles voor dit artikel. Leuk was het niet bepaald maar volgens mij waren er maar weinig mensen zonder een griepje in welke vorm of mate dan ook. Dit afgelopen weekend waren wij allen weer beter maar werd Fos ziek, die besloot ook even een inhaalslag te maken op dit onderwerp. Hoge koorts en blaffen als een zeehond. As we speak zit hij naast mij Maya de Bij te kijken en heeft hij nog verhoging. Arm schaapje, niks aan zo!

Wat houdt ons bezig de afgelopen tijd?

Desondanks zijn wij wel gewoon naar buiten geweest want het was prachtig weer! Vitamine D op doen en lekker even het ‘bacillen-huis’ verlaten. Wij gingen voor de eerste keer fietsen met beide kinderen en dat was echt zó genieten! Hazel voorop en Fos achterop. Dat was voor mij ook wel even wennen, haha. Ik ben nog altijd zo enorm blij met mijn mamafiets, dat ding is absoluut heilig in mijn ogen. Het is trouwens de Cortina E-Roots mamafiets en wij hebben voor beide kinderen Yepp stoeltjes. Hele fijne combinatie wat ons betreft. Wind in de haren, zon op ons gezicht en fietsen maar.

Zo, dat was even een samenvatting over van alles en nog wat! Hoe is het met jullie, ook zo genoten van het weer? Ook ziek geweest of hebben de bacillen een ander huis gevonden om te plagen?

Liefs,

Elise Joanne

Mocht je de trui en de jas die ik in bovenstaande foto’s aan heb leuk vinden; die zijn van The Musthaves. Met de code elisethemusthaves krijg je 15% korting op alles behalve sale. Mocht je nog een keertje iets willen scoren dan kan dat nu voordeliger :).