DSCN2724 800x600 - Vader zijn - door Boris

Boris is niet alleen mijn man en mijn maatje maar ook de vader van mijn zoon. Boris is een geweldige vader, eentje waarvan ik nu al weet waar Fos met trots, liefde en genegenheid naar op zal kijken. Boris is het soort man die met liefde zijn zoons luier verschoont, hem troost in de nachtelijke uren en bijna elke vrije minuut mee spendeert. Want hij wíl dat, het is immers zijn zoon. Boris vertelt vandaag over het vaderschap, over hoe hij daar invulling aan geeft en wil geven, wat voor vader hij wil zijn voor Fos en hoe datzelfde vaderschap onze relatie heeft veranderd.

Zoals altijd lieverd, het is mij een eer om jou wederom het woord te geven.

Boris 

Hallo, daar ben ik weer! Zo’n 6 maanden geleden schreef ik Help/Hoera, ik bén Papa! Fos was toen bijna 5 maanden en ik deelde mijn ervaringen over de bevalling en de eerste dagen en weken als vader. Daarvoor kwam het artikel, Help/Hoera,ik wórd Papa! online waarin ik deelde wat ik er eigenlijk wel niet van vond dát ik vader werd.

Over iets meer dan een week wordt Fos alweer 11 maanden. En het besef dat hij geen baby meer is, is onderhand doorgesijpeld bij mij. Zijn eigen karakter wordt steeds meer kenbaar en zijn fysieke en mentale ontwikkeling is bijna niet bij te houden. In de afgelopen 6 maanden is hij gegroeid tot een ware dreumes (of peuter? De precieze volgorde en benaming is mij niet helemaal helder). Jullie kunnen dat natuurlijk wekelijks volgen en daarom hoef ik ook niet meer uit te leggen hoe geweldig schattig en snoezelig (sorry, kon het niet laten) Fos is! Daarom zal ik ingaan op wat het vaderschap voor mij inhoudt en wat het voor onze relatie betekent.

Vaderschap
Hoewel het soms nog vreemd aanvoelt om vader te zijn ben ik er wel meer aan gewend geraakt. De liefde en zorg voor mijn kind zijn natuurlijk niet vreemd, maar wel de zaken er omheen. De verantwoordelijkheid en het rekening houden met zijn dingen die soms nog onwennig aanvoelen. Fos zorgde voor zo’n abrupte ommezwaai van de invulling van ons leven dat mij dit niet altijd van nature goed afgaat. Voor iemand die niet op een half uurtje keek en met een ‘het-loopt-wel-los’ instellingen is dat wel aanpoten. Want het loopt niet altijd meer los, en dat ene half uurtje is het verschil tussen een poeslief kind of een blèrend monster. Dat is iets wat je vaak toch zelf in de hand hebt en invloed op kan uitoefenen. Gelukkig kan ik goed anticiperen en ben ik niet snel van de wijs te brengen maar met een gedegen voorbereiding is dit vaak te voorkomen. Ja, ik heb veel bijgeleerd.

Als vader voel je van nature toch iets minder goed aan wat je kind wilt, of welke signalen hij uitzendt. Elise heeft dit vaak veel eerder door dan ik. Of ik heb het wel door maar sla dan net de plank mis. Ik heb hem niet 9 maanden bij mij gedragen (gelukkig maar, daar zijn mannen niet tegenop gewassen) en die band moet vanzelf groeien.
Hier leer ik natuurlijk van en stapje voor stapje word ik er beter in. Ik had ook niet verwacht dat ik het in een keer goed zou doen, dus dat scheelt. De cliché van vallen en opstaan is hier bij uitstek op van toepassing.

IMG 2960 640x480 - Vader zijn - door Boris

Maar wat ben ik voor een vader? En wat voor een vader wil ik zijn? Mijn ouders hebben een groot aandeel gehad in wie ik ben geworden (of juist niet ben geworden). Hiervoor ben ik ze eeuwig dankbaar. Maar dat is mijn referentiekader en de maatstaven waar ik bewust en onbewust ook mijn vaderschap aan meet. Wat mijn vader voor mij betekent, zal ik in zekere mate voor Fos betekenen. Die gedachte en dat besef maakt veel in mij los over hoe ik mijn rol als vader invul. Als ik te streng ben, zet hij zich dan tegen mij af? Als ik juist niet streng ben, wordt hij dan een snotjong zonder manieren? Elke keuze die ik maak (en misschien al heb gemaakt) zal dit mede bepalen. Misschien chargeer ik nu, maar dit zijn wel gedachten die mij bezighouden.
Gelukkig weet ik van mijzelf dat ik een redelijk gematigd persoon ben die zich in het midden van het spectrum beweegt. Daarnaast hoef ik het gelukkig niet alleen te doen en zoals Elise en ik onze relatie in balans houden door onze uiteenlopende karakters, is dit met de opvoeding ook niet anders.
Door gewoonweg tijd met hem door te brengen en er ‘te zijn’ als vader hoop ik dat hij leert wat goed en fout is, omkijkt na zijn medemens en doet wat hem gelukkig maakt. Dat is denk ik al moeilijk genoeg in een maatschappij waar er niet geluisterd wordt naar de waarheid, maar naar degene die het hardst kan schreeuwen.

Relatie
Ook op dit vlak verandert er natuurlijk veel. Van man en vrouw verander je naar vader en moeder. Van onbezorgd, livin’ la vida loca, niemand om rekeningen mee te houden en alle tijd voor elkaar tot zorgen voor, slapeloosheid en de onbeschrijflijke constante verantwoordelijkheid voor een mensenleven.
Uiteenlopender kan bijna niet. De fundering waar je relatie op is gebouwd begint aan alle kanten te rommelen. Je bent soms kortaf, ongeïnteresseerd en je kunt niet meer gaan en staan waar je wit. De romantiek en spontaniteit zijn in een ogenblik gezakt tot ver onder zeeniveau.
Na die hectische beginperiode wil je dit eigenlijk wel weer oppakken, maar hoe? Ineens moet je tijd voor elkaar gaan inplannen en kost het energie om een echt goed gesprek op gang te brengen. Dit ging eerder vaak vanzelf en zonder nadenken. Nu moest ik mijzelf er aan herinneren om ook aandacht te besteden aan mijn vrouw. En uiteindelijk lukt dat ook, als je maar wilt. Het voelt wellicht wat onwennig om gepland een leuke tijd te hebben. Maar omdat de tijd zo schaars is, stap je hier over heen en geniet je van de vrije momenten die je samen hebt. Samen een spelletje doen als hij slaapt, of een oppas inschakelen om uit eten te gaan. En zelfs een weekend weg inplannen zonder je kind. Vergis je niet, want je mist zo’n kleine draak elke seconden dat je samen weg bent. Maar je hebt tijd om weer even van elkaar te genieten en de ander er aan te herinneren waarom je samen dit avontuur bent begonnen. Gelukkig kwam ik er achter dat Elise nog steeds die enthousiaste, licht neurotische en buitengewoon liefdevolle vrouw is waar ik verliefd op ben geworden. En nog ben.

De dynamiek van je leven maakt een enorme verschuiving en je prioriteiten ga je opnieuw bepalen. Opeens begrijp je sommige dingen meer, en andere dingen juist weer minder. Het perspectief waar vanuit je kijkt ga je tegen het licht houden. Want wat ik nu belangrijk vind, vond ik 2 jaar geleden niet aan de orde. En 2 jaar daarvoor vond ik waarschijnlijk weer wat anders. In hoofdlijnen kun je je eigen pad uitstippelen en heb je die stip aan de horizon, maar hoe je daar gaat komen heb je niet zelf in de hand. Verandering is het enige constante en degene die er het beste uit zullen komen, zijn degene die goed omgaan met verandering. Naast het enorme genieten van de tijd die ik heb met Fos, wil ik hier ook van leren. Leren om een betere vader te worden. Gelukkig kunnen kinderen je soms pijnlijk een spiegel voorhouden dus twijfel ik niet dat ik verbeterpunten tegen zal komen.

In het vorige artikel wat ik schreef somde ik een lijst van emoties op die ik voel voor Fos. Deze zijn de afgelopen 6 maanden alleen maar toegenomen en mag ik elke dag weer ervaren. Dankbaarheid en trots zijn woorden die ik op een decoratief hartje van hout van de Xenos zou willen laten zetten om voor ons raam te hangen. Maar gelukkig doe ik niet de decoraties in huis.
Het omschrijven van wat ik voel laat ik dan ook liever over aan anderen. Naast de tekst van Forever Young van Bob Dylan is er één liedje dat mij schouderschokkend doet janken als Giel Beelen op de bank bij zijn eigen talentenjachtprogramma. Dat is Little Man van Tom Waits. Ik laat jullie achter met de tekst van dit liedje en hoop dat jullie gezonde nieuwsgierigheid weer een beetje gevoed is.

“Little Man”

Sure as fire will burn
There’s one thing you will learn
Those things you have cherished
Are things that you have earned
Luck is when opportunity
Meets with preparation
And the same is true for every generation
Little man
As you climb upon my knee
The whole future lies in thee
Little man Little man
Never hurry, take it slow
Things worth while need time to grow
Little man
Don’t look back
There are things that might distract
Move ahead towards your goal
And the answers will unfold
Little man
Love is always in the air
It is there for those who care

Boris.