Privacy en nageslacht Elisejoanne.nl httptheconversation.composting a childs life for the world to see is a privacy issue 20887 - Privacy & Nageslacht; Wat deel ik wel en wat niet?

Afgelopen maanden merk ik dat bezoekers steeds meer nieuwsgierig raken naar de beslissing of ik/wij Pinda gaan laten zien op mijn site of op Social Media. Logisch, je kan nu al best veel van mij ‘zien’ en ons leven nu ik zwanger ben. Maar hoe zit het als ik bevallen ben, het kindje dé naam heeft gekregen en het leven weer voort duurt? Daar is veel nadenken aan vooraf gegaan, want ook dit is voor Boris en mijzelf een belangrijk punt geweest en dat is het nog steeds.

Ik heb natuurlijk een blog en daar verzamelen elke maand zich tienduizenden mensen op. Een groot eer. Een eer waar ik hard voor heb gewerkt de afgelopen 2,5 jaar. Al deze mensen bekijken mijn artikelen, aanschouwen mijn steeds groter wordende buik, weten dat ik last heb van obstipatie en onderhand hoeveel kilo’s ik ben aangekomen. Die keuze heb ik zelf bewust gemaakt of ik dat wilde delen, en ik heb dat ook gedaan omdat het over míj gaat en ik daar niet zo’n problemen mee heb. Daarnaast weet ik hoe leuk het kan zijn om te ‘snuffelen’ in andermans leven en probeer ik daar ook aan tegemoet te komen. Voor een deel.

Maar natuurlijk is er een grens. Die ervaren jullie af en toe als ik geen foto’s publiceer van momenten dan ik bij familie ben. Ik kan namelijk niet op de dolle pof foto’s publiceren van mijn broer/zus en neefje/nichtjes want het is niet mijn hoofd en het zijn niet mijn kinderen. Logisch! Jullie ervaren die grens ook als ik Boris afzijdig houd van Elisejoanne.nl. Ik probeer daar ook een tegemoetkoming in te doen; als ik foto’s publiceer zijn dan ‘mooie’ foto’s en vaak van een deel van hem. De reden daarvoor is altijd geweest dat ik het onnodig vond dat jullie wisten hoe hij eruit zag. Wat had dat voor toegevoegde waarde? De behoefte om aan te horen wat men zou kunnen vinden van het uiterlijk van mijn gekozen partner en liefde voor het leven was ook niet bepaald hoog. Ik wilde niet dat de focus op hem kwam te liggen want dan vond ik simpelweg onnodig. Begrijpelijk toch?

Nu begrijp ik wel, zeker omdat ik een meer persoonlijke insteek in mijn blog heb gekozen in het afgelopen jaar, dat hier en daar er meer vraag naar is. Tijden veranderen, zo simpel is het. Van Boris zullen er af en toe wat foto’s online komen (en zijn onderhand ook online gekomen op Instagram en daar is enthousiast en respectvol op gereageerd, waarvoor dank!). Ook om de druk van de ketel af te halen en een bepaalde nieuwsgierigheid te laten stoppen. Ik wil juist niet dat er zo’n punt van gemaakt wordt en door Boris ‘niet te delen’ gebeurt dat wellicht wel en dat heb ik juist altijd willen vermijden. Ik merk dat de verhouding nu prima ligt!

Van Boris ga ik door naar Pinda, want manlief is één ding, maar zoonlief is weer een niveautje hoger natuurlijk. Ik zie andere mamablogs maar ook vriendinnen hele diverse keuzes maken; helemaal niet delen, af en toe een mooie foto delen,  ‘alles’ delen, gedeelte van het lichaam delen etc. Keuze genoeg! Iedere moeder heeft voor haarzelf – al dan niet in overleg met een aanwezige partner en papa – een keuze gemaakt hoe om te gaan met het publieke oog. En daar heb ik heel goed naar gekeken de afgelopen maanden, ervaringen opgesnorreld en een aantal bloggers gesproken. En ook wij (want ja, in dit geval kan ik niet van alleen ik spreken) hebben daarin een keuze gemaakt.

De naam van Pinda zullen wij delen. Alle namen (dus ook doopnamen) – al dan niet eenmalig. Er zal geen sprake zijn van afkortingen zoals A. of T. Hij heeft een naam en die zullen wij vol trots gebruiken. Hij is echt heel leuk namelijk ;). Maar wel alleen de voornaam na de bekendmaking. En qua foto’s dan? Die zal ik in geringe mate delen. Zeker niet in elke EWP, niet van elke gebeurtenis en ook zal je niet elke week een foto te zien krijgen op IG. Maar als er een foto komt dan kan dat er eentje zijn van zijn volledige hoofdje/lichaam óf een mooie beeld van zijn outfit, handje etc. Want als ik een foto deel wil ik dat dit een ‘mooie’ foto is (jullie snappen wel wat ik daarmee bedoel toch?). Van mijn kant dus geen vieze luier foto’s, gênante filmpjes van zoonlief of afgeknipte koppies. En qua video’s is het eigenlijk simpel; die keuze hoef ik niet te maken! Ik ben geen vlogger en zie Pinda dan ook niet verschijnen op Youtube. Welke keuze ik zou hebben gemaakt weet ik niet. Er zal vast een video komen (ook voor Ouders van Nu) waarin ik het heb over de eerste weken als moeder en dat ik dan een momentje neem om hem te laten zien, dat wel. Maar hoogstwaarschijnlijk laat ik het daar bij of zal het een enkele keer worden herhaald.

Zo, dan weten jullie wat je kan verwachten :). En ik denk dat de keuze héél begrijpelijk is en toch voldoening genoeg moet bieden aan de nieuwsgierige kijker! Want ik ben zelf ook donders nieuwsgierig en snap oprecht de vraag hiernaar. Wij hebben de ‘met mate’ keuze gemaakt.

Wel denk ik dat naar mate Pinda ouder zal worden ik hem minder zal ‘delen’. Mijn site heeft nu een vrij persoonlijke focus omdat het delen van zwangerschap en eerste perikelen als mama erg in trek is, en ík het erg leuk vind om te delen. De interesse en nieuwsgierigheid zal wat minder worden op een gegeven moment en ook ik zal minder over hem gaan schrijven, ik ben/heb immers geen mama-blog. En Pinda zal meer ‘herkenbaar’ worden naar mate hij ouder is, ook een factor om over na te denken.

Natuurlijk ben ik benieuwd hoe bezoekers met kinderen dit doen. Of je nou een blogger bent of niet, wij hebben bijna allemaal te maken met Facebook en Instagram. Wellicht heb je die privé gemaakt of juist openbaar en heb je de keuze gemaakt om een hashtag aan te maken want de liefde voor het kind moet gedeeld worden. Allemaal keuzes! Welke heb jij gemaakt?

Liefs,

Elise Joanne