Zo, mijn eerste trimester is – eindelijk! (?) – voorbij en dat betekent dat ik in een ‘betere’ fase hoor te zitten. Hoe waren voor mij de eerste weken zwangerschap en welke symptomen kwamen wanneer om de hoek kijken? Nou, ik kan je vertellen dat ik echt héél erg zwanger ben, haha! Ik deel vandaag een Zwangerschaps-udate van week 4 tot en met week 12, mijn eerste trimester, met jullie!

Heb je niks met zwangerschap, kinderen of het verhaal van mijn lichamelijke kwaaltjes de afgelopen maanden? Kom dan morgen maar gewoon weer terug! 

♥Week 4 

De vierde week was voor mij de week dat wij erachter kwamen dat deze maand succesvol bleek te zijn! Oooh, wat leefden wij op een roze wolk vol verbazing en blijdschap. Maar wat waren mijn eerste symptomen eigenlijk?

image5 32 - Persoonlijke Zwangerschapsfeitjes Week 4 tot 12

Ik had énorme last van buikkrampen. Dit is voor mij héél normaal als ik ongesteld moet worden. Een paar dagen voorafgaand aan mijn menstruatie begint het, het houdt de dag vóór menstruatie op – stilte voor de storm – en daarna breekt het los. In dit geval begonnen mijn buikkrampen al vanaf de dag van innesteling (zo bleek), een week voor mijn NOD. NOD is de dag dat je ongesteld zou moeten worden maar dit natuurlijk niet hoopt. Dat was voor mij gewoonweg té vroeg. En het was mij een potje pijnlijk! Ik ben er ziek van geweest. Uiteindelijk had ik ook behoorlijke rugpijn, meer dan normaal is. Als ik terugkijk op die week dan had ik het kunnen weten, maar ik was te ‘bang’ dat het niet zo was en weet alles aan mijn opkomende menstruatie.

Ook had ik die eerste week ontzettende last van zware bovenbenen. Dit verdween met enkele dagen. Mijn darmen begonnen zich op te zetten en ik kreeg al meteen een ‘baby-bump. Nou, niet echt een baby-bump dus, maar meer een ‘darmen-bump’, haha! De groei van mijn baarmoeder – die van een vijg naar een sinaasappel gaat in die periode – zorgde voor een buikje bij mij, mijn darmen moesten plaats maken. Tel daarbij mijn obstipatie op (ja, echt) en je krijgt een heel bol buikje alsof je al 4 maanden zwanger bent. Ik ben behoorlijk slank op mijn buik dus het was bij mij énorm goed te zien. Ik heb vanaf deze week dus ook alleen maar wijde dingen gedragen om de zwangerschap nog verborgen te houden.

DSC 9373 - Persoonlijke Zwangerschapsfeitjes Week 4 tot 12

Buikje bij 10/11 weken

♥Week 5, 6 en 7

Bij de wisseling van week 5 naar week 6 kwam in volle vaart, precies zoals het boekje voorschrijft in algemene gevallen, de misselijkheid op zetten. En behoorlijk sterk ook. Braakneigingen, de héle dag door. Daar bleef het in enkele gevallen helaas niet bij.. Ochtendmisselijkheid? Echt niet! Gewoon in de ochtend, middag, avond én in mijn geval óók de nacht. Best pittig. Maar een ontzettend sterk teken dat ik zwanger was dus je hoorde mij niet klagen. Nou, een beetje dan.. Misselijk zijn vind ik behoorlijk zwaar.

Mijn borsten begonnen vanaf week vijf te ontploffen! Het leken wel grote blauwe plekken in plaats van iets anders..

Ook begon vanaf die week mijn huid zichtbaar te veranderen van licht-gemend naar vet. Oef, dat vond ik even slikken! Ik ben gezegend met een behoorlijk fijne huid, eentje die mij al meer dan 8 jaar pukkelloos door het leven laat gaan. En daar ben ik dankbaar voor! Maar nu? Mijn HELE rug zit onder de kleine pukkeltjes. Af en toe zie je nu ook ineens pukkels in mijn gezicht. Zó niet de afspraak! Ach ja, alles voor het goede doel, maar wel even wennen. Uiteindelijk zijn het ook ‘maar’ pukkels natuurlijk.

image25 - Persoonlijke Zwangerschapsfeitjes Week 4 tot 12

♥Week 8, 9 en 10 

De misselijkheid neemt nu bizare vormen aan helaas. Tevens is dat dan weer een bevestiging dus ergens vind ik het ook fijn. Ik heb er vaker controle over door constant te eten en te zorgen dat ik al eet vóór ik ook maar uit bed kom om te plassen. Dat lukt aardig goed met de geweldige hulp van Boris. De bandenpijn is op sommige dagen flink aanwezig maar de pukkeltjes op mijn rug nemen af gelukkig. De vermoeidheid is er nog in volle hevigheid maar dat zal waarschijnlijk nog wel even zo blijven. En het plassen wordt er ook niet minder om, ik denk dat ik elk uur al moet. Geen nieuwe symptomen gelukkig, maar ook weinig verandering in de huidige symptomen.

image11 23 - Persoonlijke Zwangerschapsfeitjes Week 4 tot 12

Buikje bij week 12/13

Ik krijg vragen hoe ik dat ervaar, zo’n ‘dikker’ worden lichaam; ik vind het geweldig! Je buik groeit met een reden dus ik moedig mijn lichaam alleen maar aan, haha! Qua kilo’s is het er nog geen verschil, qua ‘zicht’ dus wel. Ja, het is wennen maar het is fantastisch mooi.

♥Week 11 en 12

Ergens hoopte ik stiekem dat, zodra het einde van het trimster zou naderen, ik wat vervelende symptomen zou verliezen. Helaas, niets is minder waar. De misselijkheid werd wel wat minder, gelukkig nu alleen in de ochtend of wanneer ik langer dan twee uren niet gegeten had. Maar de buikpijn (bandenpijn) begon weer op te spelen, net zoals in de eerste weken. Goed teken! Want de baarmoeder moet de groei van kleine Pinda goed bijhouden. Maar af en toe verrekte pijnlijk.. Warme kruiken hielpen vaak wel om de angel eruit te halen, de scherpe steekjes namen dan wat af. De vermoeidheid blijft, en wordt versterkt door het feit dat ik sneller buiten adem ben en lood in mijn benen voel. Stukken wandelen is al een behoorlijk work-out! En ik red langer wandelen dan 15 minuten gewoonweg bijna niet meer. Oh, en ik heb constant honger! Gelukkig ben ik al wel emotioneel wat stabieler; de eerste weken moest ik constant huilen, nu maar één keer per dag.

Uiteindelijk is het dus simpel; ik was vanaf dag 1 meteen behoorlijk zwanger met al die symptomen. Fijn, want dat gaf mij zekerheid! Maar ook best pittig af en toe. Ik ben lichamelijk niet heel sterk vanwege mijn knieën en heb soms best even goed gehuild (niet alleen vanwege de hormonen). Een kindje mogen dragen vind ik een prachtig wonder en ik voel mij uitermate gezegend. Dit is dus ook niet ‘klagen’, dit waren simpelweg de symptomen bij mij en die zijn niet altijd even leuk. Uiteindelijk neem je dat voor lief. Dit artikel is meer voor andere vrouwen die zwanger willen worden of zwanger zijn geweest; ieder lichaam is anders en ik wilde mijn feitjes over de eerste drie maanden op een rij zetten!

Ik ben benieuwd wat het tweede trimester gaat brengen. Hopelijk wat meer energie, haha! Ik voel mij nu, in week 14 waar ik in zit, bijna niet meer misselijk. Énorm fijn! Komende updates zullen uitgebreider en persoonlijker zijn qua ervaring en minder ‘feitelijk’. Dit leek mij gewoon een handig artikel om te laten velen hoe ik mij eigenlijk heb gevoeld terwijl jullie nog niet wisten dat ik zwanger was/ben. 

Liefs,

Elise Joanne