Outfit of the Day - Okergele vibes!

Zo, tijd voor de volgende en eigenlijk ook de laatste échte update van de New Born Fit Mama 12-weken Challenge. Ik begon iets meer dan drie maanden geleden aan het kwijtraken van de zwangerschapskilo’s, fitter worden en conditioneel sterker. Ik deed dat door middel van Kimberley haar programma en onderhand zijn wij alweer aan het einde gekomen. Dat betekent een update! Want, heb ik mijn doelen behaald?

Ik schreef over de start van het NBFM programma rond september, en tussentijds schreef ik na een maand een update met de eerste cijfers. Daarna zijn er geen updates online gekomen en dat was ook vrij bewust. Toen ik na Fos de zwangerschapskilo’s wilde verliezen en hier over schreef, deed ik dat bijna elke week. Dat is eigenlijk niet goed om te doen. Want je staart je teveel dood op de cijfertjes én je hebt niet altijd iets zinnigs te melden en valt daarom ook snel in herhaling.

Vandaag deel ik kort hoe ik de afgelopen 12-weken heb ervaren, wat nu de cijfertjes zijn (het meetlint kwam weer uit de kast!), of ik mijn doelen heb behaald en hoe nu eigenlijk verder?

Zal ik eerst maar gewoon eens de resultaten delen? Dat vertelt makkelijker!

Op 10 augustus woog ik mijzelf en nam ik al mijn maten op, die waren als volgt:

Gewicht 65,5 kilo
Buik 93,5 centimeter
Benen 59 centimeter
Billen 101 centimeter
Kuiten 37,5 centimeter
Armen 28,5 centimeter

Bijna halverwege nam ik de balans op – om en nabij zes weken na start -;

Gewicht 60,4 kilo
Buik 89 centimeter
Benen 57 centimeter
Billen 96 centimeter
Kuiten 36 centimeter
Armen 27 centimeter

Nu 12 weken verder, het einde van de challenge;

Gewicht 58,5 kilo – 7 kilo
Buik 88 centimeter – 5,5 centimeter
Benen 56 centimeter – 3 centimeter
Billen 94 centimeter – 7 centimeter
Kuiten 36 centimeter – 1,5 centimeter
Armen 25,5 centimeter – 3 centimeter

Ik ben behoorlijk blij als ik dit lijstje zie! Want ik heb namelijk na de middelste kolom, halverwege de challenge, amper nog gesport. Ik werd ziek en behoorlijk ook. De blaasontsteking, de nierbekkenontsteking en de absurd lange griep hebben ervoor gezorgd dat ik qua ‘shapen’ amper wat kon doen behalve goed te blijven eten. Maar sporten is echt nodig als je niet meer zoveel kilo’s of centimeters hoeft te verliezen en het in de details gaat zitten. Ik heb geen buikgriep gehad dus ik heb ook gewoon normaal gegeten en er is dus weinig af n.a.v de ziektes hier en daar, ik had nog steeds dezelfde struggles als voor dit gedonder helaas, haha.

Waar ik voornamelijk heel blij mee ben is dat er best wat af is van de billen en de benen, die waren ook best een doorn in het oog. Ik verschilde drie maten over mijn hele lijf; van boven ben ik vrij tenger (schouders, armen, boezem), mijn buik had een vreemde en typische ‘na bevalling’ vetrand en mijn bovenbenen zijn altijd stevig geweest. De verhouding was vreemd en kleding zat gewoon echt niet lekker. Dat er ook 3 hele centimeters af zijn van mijn armen vind ik echt zó top! Het flubberde en ik wilde het strakker hebben, dat is gelukt! Dat er zelfs wat af is van mijn kuiten vind ik echt een wonder, haha.

Mijn buik was en is het grootste punt. Ik heb hierin mijn doel niet behaald maar ik zit zeker op een mooie tussenstand, ik klaag verder niet. Dit kon ik er nu uit halen, het ziek zijn heeft mij gewoon in de weg gezeten. Graag zou ik hier nog vier centimeter van af willen, terug naar hoe het was voor Hazel en ná de bevalling van Fos. Want terug naar 5 jaar geleden hoeft niet van mij, ik ben ook ouder geworden en het gaat allemaal net even wat minder makkelijk merk ik. Vroeger hoefde ik maar te niezen en ik was een kilo kwijt, nu ligt dat toch echt anders.

Hoe nu verder?

Ik ben héél blij dat ik het NBFM programma heb gevolgd, het is mij zoveel beter bevallen om hiermee aan de slag te gaan dan zelf te lopen etteren zoals ik deed na de zwangerschap van Fos. Toen is het mij ook gelukt (22 kilo in één jaar), maar jongens toch.. dit was niet makkelijk zonder begeleiding en ik maakte ook niet altijd de beste keuzes om verder te komen in mijn doel. Kimberley heeft mij gesteund, was kritisch waar nodig en simpelweg een enorm informatieve bron. Nu kan ik zeggen dat ik niet een simpel ei was als het gaat om mijn lijf  en wat wel of niet handig is om te doen. Maar Kimberley kan het geheel zo sterk uiteenzetten en heeft gewoon bakken met kennis. Daarnaast is ze ook echt een ‘coach’ en dat was erg prettig. Ze keek elke week mee met mijn cijfertjes of mijn eetdagboek en soms zat het verschil echt in de kleinste dingen.

Ik heb het programma niet doorlopen zoals ik wilde en voornemens was om te doen en daar baal ik van. Ik heb er te weinig uit kunnen halen qua sporten en had denk ik anders alle doelen wel behaald of er heel dichtbij gezeten. Uiteindelijk zit ik nu maar 1 kilo af van mijn originele gewicht en heb dat bereikt op een gezonde en verstandige wijze.

Kimberley zegt graag; ‘het is een levensstijl Elise’. Gelijk heeft ze. Nou moet ik zeggen dat ik elke keer als ze dit zegt, elke vezel in mijn lijf wil schreeuwen; ‘ga fietsen met je levensstijl Kim’. Want ik houd niet van sporten, en ik ben fan van mijn wijntjes, avocados en bij tijd en wijle een chipje. En ach, die zijn er ook gebleven. Want daar geniet ik van en dat is een keuze die je maakt. Het is ook een eerlijke keuze, eentje waar ik mij wel goed bij voel. Dus portie-aanpassing, minder snacken, meer fruit, meer drinken en concentreren op je doel. En natuurlijk kan iedere gek wel raden dat dit moet en hoe het werkt en toch zijn er miljoenen mensen die er moeite mee hebben, ook ik. Want weten en daadwerkelijk doen zijn twee verschillende dingen..

Vanaf 1 januari neem ik tot en met 1 maart om verder te gaan met het programma. Waarom? Niet perse omdat ik die kilo er nog af wil (wél die centimeters rond mijn buik!), maar omdat ik niet álles kon geven wat ik wilde, wat mijn doel was. En ik vind dat ik dat wel moet doen. Ik voel mij daar ook prettig bij, ik ben ver gekomen maar ben er nog niet helemaal. Ik wil ook dat een actievere levensstijl onderdeel wordt van mijn dagelijkse routine en dat is het gewoon nog niet. Dat is ook iets wat je moet ‘trainen’ en wat dat betreft heb ik nog een weg te gaan.

Ik voel mij goed, sterker en fitter En ja, ook slanker. Mijn buik zat mij echt in de weg en kleding zat niet lekker. Dat vond ik storend en ik voelde mij daar minder prettig bij. En dat gaat écht verder dan alleen in de spiegel kijken en bepalen dat er ‘wel wat af mag’, onderhand is dat – na alle artikelen hierover – wel duidelijk. Ja, dat vind ik belangrijk maar hoe ik mij mentaal voel, hoe mijn conditie ervoor staat en dat ik weer alles kan dragen (letterlijk, omdat het nu beter past) wat ik wil vind ik erg fijn.

De sessies met Kimberley waren dé stok achter de deur. Echt, geloof mij, als je dit programma overweegt dan raad ik aan enkele sessies met Kimberley ook erbij te boeken. Zij zorgt ervoor dat je je doel niet uit het oog verliest. En ja, ze heeft begrip voor allerlei externe omstandigheden maar is wel kritisch en samen bepaal je wat dan wat wél kan en kijk je verder dan wat er allemaal fout ging en niet mogelijk is. Dat heb ik af en toe echt nodig, iemand die het glas half vol ziet en niet half leeg.

Wellicht komt er in maart nog een artikel online na het compleet afsluiten van het gehele New Born Fit Mama programma maar voor nu is het helder wat ik er van vond, hoe het nu gaat en ook hoe ik hiermee verder ga.

Voor nu ben ik trots en tevreden! Het ging mij echt gemakkelijker af deze keer terwijl minder verliezen moeilijker is dan heel veel. Ik kan het weten, 22 kilo na Fos of 7 kilo nu na Hazel; nogal een verschil. Je ziet minder snel resultaat en de weegschaal is niet elke keer even lief. Maar ik wist dat ik het kon, ik had het immers al eerder gedaan. En de strepen en striae mag blijven, dat is mijn medaille ‘for a job well done’.

Liefs,

Elise Joanne