IMG 8866 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Hoera, Fos is alweer zeven maand oud! Ik heb geen update geschreven over ons toen Fos zes maanden werd want ik had al deels zijn ritme qua eten en slapen behandeld in twee artikelen. Ik vond het dus nu wel leuk even een stukje te schrijven over hoe het met hem gaat. Fos gaat namelijk nu een paar weekjes naar de gastouder toe en er staat een ziekenhuis bezoekje in de planning.

Fos is geboren als blij ei, als je mij volgt op Snapchat dan zie je best veel van mijn dagelijkse leven met hem voorbij komen. Ik krijg ook veel lieve en leuke reacties als ik Fos toon en ik snap wel waarom; hij is gewoon zo vrolijk! Ik ben idolaat van mijn eigen kind, zoveel is duidelijk.

Onderhand begint Fos al kruipbewegingen te maken en zal het niet lang duren voordat hij het ene knietje voor de andere zet. Ik denk ergens dat hij het hele tijgeren gaat overslaan gezien zijn bewegingen. Fos is vrij snel in zijn lichamelijke ontwikkeling en zelf denk ik dat hij het nieuwe jaar gewoon inloopt want staan en stappen gaat hem ook al zeer goed af. En als hij babbelt, ‘mama’ zegt (of iets dat daarop lijkt en ik vind alles daarop lijken) dan kan ik er niet over uit hoe mooi, knap, slim en geweldig mijn zoon is. Mama eigen toch?

Natuurlijk is het niet elke dag rozengeur en maneschijn, hij en ik hebben niet altijd goede dagen. Soms heeft hij enorme schijt aan zijn ritme en besluit hij de dag om te gooien. Prima, hij haalt zijn slaap op een ander dagdeel wel weer in. En ik besef mij dat ik daar geluk mee heb; Fos slaapt namelijk elke dag evenveel alleen soms verdeeld over meer of minder momenten – maar hij slaapt wel.

De nachten gaan dus ook nog steeds erg goed. Rond half 7 gaat meneer naar bed en hij wordt wakker rond 7 uur ‘s ochtends. Soms wel eens eerder maar gelukkig ook wel eens later. Nu hij ook andere dingen mag en kan eten vind ik het ook leuk daar mee te ‘spelen’ zoals ander broodbeleg (smeerkaas is de bom!) en magere yoghurt als toetje. Tussendoor krijgt hij een flesje water om op te sabbelen en ook dat gaat erg goed. Ik denk dat het tijd is voor een tuitbekertje voor ’em, een volgende stap. Ik hoor voor en nadelen van een tuitbeker maar ben wel van plan dit te gaan proberen.

IMG 8833 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Zijn kamertje is inmiddels omgedraaid want meneer kan zich al dusdanig optillen en omdraaien dat hij de gordijnen opentrok én het licht aanklikte. Dat eerste is ergens heel grappig en zijn reactie van schrik op het tweede ook (dat zie ik op de babyfoon) maar ook niet bepaald veilig.. Dus wij hebben de boel omgedraaid!

Onderhand is Fossel 9+ kilo en alweer 73 centimeter. Een hele lange knul met een bijbehorend gewicht, echt een binkie! Mensen op straat schatten hem vaak ook wat ouder en dat snap ik ook wel, hij is niet meer de kleinste en hij kijkt gewoon erg helder uit zijn doppies. Zijn koppie lijkt nog steeds evenveel op zijn vader als op de dag van de geboorte, ik ben benieuwd wanneer ik iets ga herkennen van mijzelf. Ik hoor bezoekers wel eens zeggen dat ze vinden dat zijn neus of lippen op mij lijkt. Ik snap dat omdat je alleen mij goed ziet maar als je Boris ernaast zou zetten.. Echt een kloon van zijn vader.

Dit is ook de derde week dat ik Fos breng naar de gastouder. Door omstandigheden eventjes geen Oma als oppas deze week maar twee keer naar Melissa. En dat gaat heel goed! Gelukkig maar want je kind naar een vreemde wegbrengen is niet makkelijk. Nodig, maar niet makkelijk. Maar eigenlijk had ik meteen na de eerste dag al geen zorgen; Melissa is fantastisch, geduldig en heel lief. En het meest belangrijke? Ze luistert naar mij en dus naar Fos. Fos is namelijk ontzettend makkelijk en als je gewoon handelt zoals ‘moet’ of anders goed naar hem kijkt om te bepalen wat hij nodig heeft dan heb je een leuke dag. Het principe 2 uur wakker – slapen – 2 uur wakker – slapen etc. is een wet bij Fos en als men zich daar gewoon aan houdt.. En tussendoor geef je hem eten en hij is tevreden. Heerlijk kind!

DSC 0200 800x530 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Nu heb ik ook meer tijd om ongestoord te werken en jongens, ik werk gewoon graag. Ik ben het allerliefste in deze wereld moeder maar ik heb het nodig om af en toe ongestoord iets anders te kunnen doen. Toen ik van de zomer 7 dagen luiers verschoonde was ik stiekem ook toe aan even iets anders en ik merk dat het mij enorm goed doet om mijn hoofd buiten de deur te gooien. Ik ben ook gewoon dol op mijn werk en doe dat gewoon zo graag dat ik er bijna verdrietig van werd dat ik er zo weinig mee bezig kon zijn. Ik leverde goed werk af (al zeg ik het zelf?) alleen ik kon er niet altijd met mijn volle aandacht bij zijn en dat werkt gewoon echt verschrikkelijk. Ook mijn site is mijn kindje en dat ik daar nu weer een deel van mijn zaligheid in kwijt kan ís ook gewoon zalig. En ja, ik geloof oprecht dat het spelen en delen met andere kinderen Fos goed doet. Hij heeft het naar zijn zin bij Melissa en als ik hem ophaal dan zit hij aan tafel te spelen en te lachen. Dat zegt mij dat wij goed handelen met deze keuze. En als hij dan klapt met zijn handjes als hij mij ziet.. Púre liefde!

Ja, ik mis hem als hij weg is en ja ik ga met lichte tred en liefdevolle stappen hem als de rambam ophalen zodra die klok vijf uur slaat. Maar in de tussentijd geniet ik ook van ‘mijn eigen ding’ weer kunnen doen.

DSC 0214 800x530 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Morgen gaan wij met Fos naar het ziekenhuis voor een heupecho. Dat vind ik oprecht spannend ook al zijn er heel veel kinderen bij wie hetzelfde moet gebeuren. Fos heeft niet in stuit gelegen of bekneld gezeten bij de geboorte dus het is geen standaard afspraak; bij ons laatste CB gesprek wilde de arts toch even zeker weten of zijn heupjes wel goed zijn. Mijn ratio zegt dat het wel goed komt en na een flinke huilbui van spanning heb ik besloten ook die ratio te laten gelden. Er is niks aan de hand, wij weten snel genoeg of er iets is en zo ja, dan zijn de mogelijkheden vrij simpel om hem te helpen. Ze zijn niet leuk maar ze zijn er wel.

Het is genieten met onze kleine man, zelfs als hij niest in mijn gezicht en mij verkouden maakt. ‘Gedeelde smart is halve smart mama!’ – zal hij hebben gedacht.

Hoe wij het zo hebben kunnen treffen met ons kind weet ik niet maar dankbaar ben ik daarvoor wel.

Liefs,

Elise Joanne