Foto Elisejoanne.nl 5737x3314 - Hoe gaat het nu met ons?

Vorige week kwam er geen dagboek en geen weekvlog online, als je mij volgt op Instagram dan wist je al een beetje waarom. De ziekenboeg belde zich ook hier bij ons in huis, het was een aaneenschakeling van kuchjes, hoesjes, snotbuien en oorpijn-aanvallen. Ik was nog herstellende van een flinke blaasontsteking die naar mijn nieren was getrokken, en toen kwam daar de griep der griepen overheen. Poeh, pittig!

Ik was aan het einde van mijn tweede kuur, de kuur die wél werkte. Ik had blaasontsteking opgelopen na het plaatsen van mijn spiraal en toen wij eindelijk doorhadden (de huisarts, verloskundige en ik), dat de pijn niet te maken had met de spiraal bleef blaasonsteking over. Tegen die tijd waren we al een dikke week verder. Kuur nummertje één werd gegeven maar die mocht helaas niet baten. Na weer een volle week meldde ik mij bij de huisarts dat er geen enkele progressie te merken was, de pijn werd eigenlijk alleen maar erger en trok nu naar mijn ‘flanken’.

Kuur nummer twee werd gegeven en ook deze had flink de tijd nodig te werken, pas aan het einde op dag vijf merkte ik verschil. En toen kwam kleine Fos thuis met een snotneus en een verhoging. Tja, dan weet ik al hoe laat het is. Aangezien ik word gebruikt als vaat- en snotdoek voor de kinderen maar ook omdat de kuur niet alleen slechte bacteriën aanvalt maar ook goeie, kreeg ik de griep der griepen. Eerst een week lang de longen uit mijn lijf hoesten, een flinke keelontsteking en oorpijn verder, daarna kwam de koorts. En die koorts hield helaas niet op. Toen ik op dag acht wakker werd met wéér koorts – twee weken na het starten van de verkoudheid – mij toch maar weer gemeld bij de huisarts. Concusie; weer holtenontsteking (dat heb ik één keer per jaar) en troep in de longen. Mijn lijf wist het even niet meer zelf op te lossen.

Dus, de derde kuur is inmiddels gestart en begon – gelukkig! – meteen te werken. Hoezee! Helemaal prettig is het niet, drie kuren kort op elkaar (de vijfde van dit jaar), want antibiotica is een wondermiddel maar ook gewoon pure troep natuurlijk. Tijd om straks eens aan de probiotica te gaan, wellicht helpt dat. Ik ben lamgelegd door de tweede kuur en de derde was nodig om me er weer bovenop te helpen. Omgekeerde wereld eigenlijk maar zo loopt het soms helaas.

Onderhand ben ik aan de beterende hand gelukkig, ik heb sinds de eerste dag van de laatste kuur geen koorts meer en heb het gevoel dat ik weer in het land der levenden ben. De verkoudheid is er nog wel maar daar kan ik prima mee om gaan, half Nederland ligt te snotteren wat dat betreft. Fos hoest en snottert nog wat na, Boris idem. Ook hij is logischerwijs besmet geraakt met al onze bacillen, gelukkig heeft hij het niet zo te pakken gehad als Fos en ik. Afgelopen week begon Hazel verhoging en later koorts te krijgen, gevolgd door flinke ooronsteking. En dat is bij een baby van vijf maanden niet bepaald grappig.

Dus, al met slaap ik al een maand bijzonder slecht en dat hakt er ook in. De weken daarvoor gingen al niet fantastisch maar dit was wel de genadeslag. Eerst lag ik zelf een paar weken wakker door pijn, toen door hoestbuien, gevolgd door Fos met koortsaanvallen en hoestbuien waar de hele buurt van mee kon genieten. Daarna hield ik mijzelf wederom wakker door alle rompslomp die bij de griep komt kijken en de laatste nachten is het een kwestie van Hazel veel liefde geven als zij om de paar uur wakker werd met oorpijn.

Dus hetgeen ik kon laten zien was foto’s van veel snotterige neusjes, bezoekjes aan de huisarts en huilende kindjes op het grote bed. En tja, dat is heel intensief en niet bepaald leuk, maar ook niet bijster boeiend om te laten zien. Geloof mij, als ik iets niet wil is het mijn vaste rubrieken verzaken maar ik had niks te delen en eigenlijk erg weinig te geven. Zelf ziek zijn is één ding, als moeder is een tweede en als je kinderen ziek komt er nog een dimensie bij kijken.

Maar, wij zijn allen aan de beterende hand dus! Ja, er wordt nog wat gesnotterd maar het begint allemaal weer ergens op te lijken. Gisteren zijn wij ook weer voor het eerst in weken gezellig met zijn alleen de deur uit geweest om plezier te maken, dat was ook hoognodig.

En gelukkig maar dat het afgelopen weken zo ging en niet aankomende week; ik zit namelijk vandaag en morgen in het prachtige Boutique De Witte Dame met beste vriendinnetje Sanne, op uitnodiging van het prachtige merk Walra. Echt enorm leuk en ik heb daar zóveel zin in! Weer eens even het huis uit, mijn wereldje vergroten. De rest van de week werk ik als een malle om heel veel (belachelijk veel..) in te halen op het gebied van werk en e-mail. Dit weekend gaan wij met de vrienden van Boris een weekend weg, zoals we elk jaar doen. Boris en ik zeiden nog gekscherend tegen elkaar toen wij de datum voor dit jaar vaststelde met z’n allen; wedden dat wij of één van de kinderen ziek is? Nou, dit jaar hebben we de eerste golf gelukkig nét overleefd, haha.

En voor degene die zo lief zijn om tips te geven over de blaasontsteking, dank daarvoor! Eigenlijk ook niet echt nodig, ik ben absoluut niet gevoelig voor blaasontstekingen en dit is mijn tweede ooit. De reden voor de eerste was mijn bevalling van Hazel, de tweede het plaatsen van de spiraal. Duidelijk gevalletje oorzaak-gevolg in beide gevallen dus ik maak mij er verder ook totaal niet druk om. Ik kreeg als tip de cranberry-pillen van De Tuinen en van de Etos, voor degene die benieuwd zijn! Als je een goeie probiotica weet dan hoor ik het sowieso graag!

Bedankt voor jullie geduld, medeleven en beterschapswensen, die zorgen ervoor dat ik niet compleet met een schuldgevoel zit.

Liefs en een fijne week,

Elise Joanne