Hallo 2019! Tijd voor een kleine verandering.

Goedemorgen! Tijd om weer eens wat te tikken, het is onderhand al bijna twee weken geleden sinds mijn laatste artikel namelijk. Ik had een tijdje vrij genomen, zoals zovelen van ons met gezinnen rond deze periode doen. De maand december vraagt namelijk om aandacht, liefde en tijd voor het gezin en dat was precies wat wij nodig hadden. Vandaag een korte babbel met een paar kleine updates.

Bedankt voor de lieve reacties die ik mocht krijgen afgelopen weken, de een na de ander nog meer begripvoller dan ik had gehoopt. Gek genoeg vond ik het best spannend om even ‘weg’ te zijn! Want écht weg van de website ben ik nooit geweest. Sinds de start van mijn blog heb ik vrijwel elke dag mijn WordPress geopend. Vakanties en zwangerschapsverlof ging gepaard met wéken al dan niet maanden van vooruit werken, ijverig tikken tot de berg met artikelen groter dan groots was en ik door de voorraad aan schrijfwerk voor mijn gevoel verdiend had om even pauze te nemen. En dan alsnog vrijwel elke dag wel iets doen, van ‘snel even een mailtje!’, tot ‘even Facebook checken of het artikel goed online is gekomen’. Voordeel van geen content online hebben is dat er ook niks fout kon gaan.

Laptop dicht, telefoon weg en mailbox uit. Ook op social media was ik zeer weinig te vinden, het stond op een laag pitje. Het lonkte niet en mijn kinderen wel, simpel als dat.

Begrijp mij niet verkeerd, het is fijn om weer terug te zijn. Het normale leven begint voor ons allen weer en dat is ook goed. Boris is vertrokken naar zijn werk, de kinderen dartelen om de leidsters van de opvang heen en ik ben als vanouds druk aan het typen. Ieder zijn plek en bestemming, zoals het hoort.

Maar ‘zoals het hoort’ heeft mij ook wel een beetje genekt in de afgelopen jaren. Ik heb mijzelf te vaak te veel opgelegd als het gaat om ritme, routine en moeten. Vaste tijden, vaste dagen, vaste rubrieken. Hoewel ik een heilige voorstander ben van regelmaat en standvastigheid is het ook de grootste killer als het gaat om creativiteit. En als moeder van twee jonge kinderen – die erg veel ziek waren de afgelopen tijd – merk ik dat ik mijn eigen planning gewoon niet wist te halen. Waar dat altijd een enorme doorn in het oog is geweest ben ik de afgelopen weken tot de realisatie gekomen dat dit niet per se zo hoeft te zijn. Misschien is loslaten en ‘gewoon doen’ wel beter dan krampachtig vasthouden aan wat eigenlijk niet blijkt te werken.

Waar doel ik dan precies op? Er zijn vaste dagen voor veel rubrieken op mijn site, geweest en nog steeds. Groot voorbeeld daarvan is mijn Elise’s Weekly Pictorama. Al járen laat ik vrijwel elke week mijn hebben en houden zien door middel van foto’s. Eerst op maandag, later op de dinsdag. Maar lieve mensen, ondanks dat enorme populariteit van deze rubriek, merk ik dat dit helemaal niet werkt voor mij. Ik heb niet elke week een dusdanige week dat ik behoefte heb om daar foto’s van te maken. Een week wat boeiend genoeg is om te laten zien óf het komt mij in zijn geheel niet uit om úren te werken aan een dagboek. Want je hebt er weken tussen zitten dat bloedje nummer één is een en al snot en bloedje nummer twee alleen maar op je wil plakken.

Verwar ‘loslaten’ niet met ‘geen verantwoordelijkheid tonen’. Ik ben er gewoon, zo vaak als dat mijn gezin en mijn brein dat toelaat. Dat zal vaak zijn maar zonder typische ritme of vaste aanduiding. En waar ik die routine altijd zag als een immense zegening is het nu een last geworden. Dus de last duw ik van mijn schouders. Normaal zou ik het verschrikkelijk hebben gevonden als er op een ‘normale’ dag geen artikel online kwam en zou ik van de daken schreeuwen waarom dat niet zo is, alsof ik een enorme verantwoording af moest leggen. Onzin.

Er zitten zeven dagen in een week, wanneer er wat online komt weet ik niet. Dus nee, niet meer standaard een EWP op de dinsdag en een vlog op de donderdag. Niet meer sowieso op maandag of woensdag een verhaal uit de rubriek ‘bijzondere verhalen’ maar misschien wel op de zaterdag als dit beter uitkomt.

Over de inhoud kan ik verder wel zeggen dat dit zoals altijd een mengelmoes aan artikelen van persoonlijk, review, tips en moederschap zal zijn. Wat jullie van mij gewend zijn, aan die magische formule van ‘Elise Joanne’ (kuch kuch) ga ik niet zitten. Maar ik ga niet werken aan de hand van een vast rooster. Als ik de ene week zin heb om een uitgebreid wekelijks dagboek te maken dan en de week erna niet, dan soit. En of die nou op de dinsdag online komt of op de vrijdag, wie maakt dat eigenlijk nog wat uit? Ik zie aan mijn statistieken dat men naar aanleiding van een melding op Facebook of Instagram vaak bepaalt of ze het artikel van die dag lezen. Een deel van jullie komt een paar keer per week direct naar mijn website toe om even te neuzen of er wat tussenzit naar gading. Prima toch?

We starten het jaar dus vers zonder teveel romslomp en gedoetjes. Lekker mijzelf de vrije hand geven, tikken wanneer het uitkomt en werken aan wat ik op dat moment leuk vind en niet aan iets wat per se morgen online moet. Van wie dan? Oh ja, van mijzelf.. En dat stopt nu. We gaan het binnenkort nog hebben over goede voornemens (of juist het hebben van géén voornemens) maar dit is er sowieso eentje die ik aan mijn lijstje heb toegevoegd.

Ik hoop dat jullie een fijne, gezellige en spetterende start hebben gekregen van het nieuwe jaar vorige week! En ik hoop dat wij samen 2019 gaan laten kenmerken door liefde, successen, rustmomenten en genietpieken.

Liefs,

Elise Joanne