image9

Goedemorgen! Het is alweer maandag, tijd om de nieuwe week te starten met foto’s van afgelopen week. De titel verraad het al, het was een pittige week in meerdere opzichten. Emotioneel zat ik niet lekker in mijn vel door een aantal gestarte roddels, mijn neefje werd opgenomen in het ziekenhuis en ik besloot na herhaaldelijke klachten toch maar eens de verloskundige te bellen want lichamelijk ging het ook niet denderend. Ik zal gaandeweg deze EWP overal een beetje handen en voeten aan geven. Kijk je mee?

♥Maandag

image1

De maandag is altijd een rustig dagje, Boris en ik keutelen wat aan. Ik was al een paar dagen niet buiten geweest – dat kluizenaren bevalt mij wel – maar wilde even wat ‘doen’ met Boris. Ikea it is! Gewoon lekker snuffelen en een kaasschaaf (ofzo) halen, gewoon gezellig.

image3

Hi! Al die spiegels, ik moest even een buikselfie maken :). Op deze foto ben ik 34 weken en 2 dagen zwanger.

image4

Tja, dit kan ik niet laten staan natuurlijk! Even een paar snoepjes meegappen (wel voor betaald hoor, haha).

image5

De rest van de dag hebben wij het vrij rustig aan gedaan, tijdens ons rondje Ikea krijgen wij te horen dat mijn neefje van 10 weken is opgenomen in het ziekenhuis met flinke koorts. Hij blijkt longontsteking te hebben en dat is even heel erg schrikken. Wij zijn er in ieder geval behoorlijk van ons à propos van.

Ik probeer mijn gedachten af te leiden door een nieuw recept te maken; groentepasta met citroen, tonijn, sperziebonen en cherrytomaten. Heftig! Viel als een flinke bodem, haha. Maar wel heel gezond. Sinds vorige week probeer ik meerdere keren per week nieuwe recepten uit en dat bevalt enorm goed! Even wat diversiteit in ons lijstje gooien.

image6

Tja, soms gaat het even niet zo lekker. Dan ben je moe, dan heb je last van je hoogzwangere lijf, maak je je druk om je neefje en krijg je nare dingen over jezelf te horen. Er werd een lelijke roddel de wereld in geholpen dat ik dusdanig veel zou zijn aangekomen in mijn zwangerschap dat ik dáárom de extra groei-echo’s nodig zou hebben. Niet alleen was ik verontwaardigd door deze grove feitelijke onjuistheden maar ik was echt op mijn hart getrapt. Dat er gesuggereerd werd dat ik niet voor mijzelf en dus mijn kind zou zorgen brak mij. Dat er werd gezegd dat ik dusdanig veel aan zou zijn gekomen dat ik dáárom een extra handeling bij de verloskundige nodig zou hebben vond ik verschrikkelijk. Hoe kan iemand dat zeggen? Ik zat er doorheen en ik heb er niet van geslapen die nacht. Ik steek het niet onder stoelen en banken; ik heb menig traan gelaten.

Voor de beeldvorming – dan is dat maar de wereld uit want blijkbaar is er nog steeds onduidelijkheid over – dat ík in een artikel heb beschreven hoe vervelend ik mijn groeiende bovenbenen vind, wil niet zeggen dat ik te veel ben aangekomen. Ik ben aangekomen wat mag, gemiddeld en gezond is en zie er – mag ik dat zelf zeggen? – prachtig uit. Ik ben zwanger, natuurlijk verandert mijn lijf maar volgens mij is er niks mis mee met het beeld dat er gezien wordt. Het besluit dat ik twee extra groei-echo’s zou krijgen is al gemaakt in week 6 van mijn zwangerschap, ze stonden dus al maanden op de planning. De reden? Een te láge BMI.. Ik ben daar altijd heel duidelijk in geweest, het was ook niet bepaald een geheim. Zeker omdat het vrij gewoon is en simpelweg ‘kan gebeuren’.

Prima als je mij niet mag, mijn artikelen niet graag leest of dat ik zelfs het bloed onder je nagels vandaag haal met mijn invulling van het leven en mijn maniertjes en uitspraken. Ik mag ook niet iedereen, ik vind ook niet iedereen te pruimen. En als je je ergernissen ook nog eens openbaar wilt bespreken waar iedereen het kan lezen? Doen. Ik kan je namelijk niet tegenhouden. Grotendeels scherm ik mijzelf er voor af want ik vind het moeilijk om dit soort dingen te lezen, ik trek het mij énorm aan. Ik laat zelf een deel van mijn leven zien, en dat de behoefte er is om dat deel te bespreken werk ik dus ook deels zelf in de hand, dat begrijp ik. Maar er is een grens overgegaan en ik wil men vragen die grens in ogenschouw te houden. Wellicht wordt deze adressering als onnodig beschouwd, maar ik deel mijn leven inclusief mijn zwangerschap en jongens, het kan bijna niet persoonlijker en intiemer dan het delen van een zwangerschap. Ik vraag daar respectvol mee om te gaan. Dat is het.

♥Dinsdag

image8

Afijn, de nacht van maandag op dinsdag was dus ook er niet eentje om over naar huis te schrijven.

image7

Dus werkte ik van kwart voor 2 tot een uur of 5. Wel een productieve nacht gehad!

image9

Make-up doet wonderen! <3

image12

Ik wilde even de laatste items halen van mijn ‘wat moet er in de vluchttas?’ lijstje en van mijn ‘wat hebben wij nodig voor als de baby komt?’ lijstje. Dus hup, de Hector pakken en de Kruidvat in.

image14

Even langs de HEMA; kijk deze leuke opschrijfboekjes! Hoeft ook helemaal niet duur te zijn om leuk te zijn. Ik wil ze allemaal!

image15

Even broodjes halen.

image16

De buit! Ook nog even de Zeeman en de Blokker binnen gestrompeld. Dit simpele – maar uitermate doeltreffende rondje – duurde bijna 2 uur. Ja, serieus. Ik ben zo langzaam geworden, haha.

image18

Even kijken hoe het met mijn artikel is vandaag, de Babykamer Roomtour kwam namelijk online! Ben er zó blij mee en de reacties waren echt top, waarvoor dank :).

image17

Lunch! Tomaat, rode ui, kipfilet, avocado en pesto. Voor herhaling vatbaar.

IMG_1922

Same kroelen! De rest van de middag werkte ik achter mijn laptop tot een uur of half 7.

image19

Tijd voor avondeten. Ik eet alleen dus ik maakte mijn favoriete maaltijd wanneer dat gebeurt; couscoussalade! Dit is echt een absolute aanrader; rauwe paprika, gerookte kipfilet, couscous, citroen, bieslook, avocado, rode ui en een beetje pesto en feta.

image20

Even een foto doorsturen naar Boris toen hij vroeg hoe het ging. 🙂

♥Woensdag

IMG_1861

Goedemorgen! Ik sta op en werk eigenlijk de gehele dag. Deze foto nam ik rond lunchtijd, ik nam pauze met een aflevering Friends. Verveelt nooit.

Ik had het niet heel makkelijk met voorweëen, harde buiken en oefenweëen de afgelopen dagen en deze dag hakte er echt even flink in. Soms wist ik niet waar ik het zoeken moest. Aranka besloot uiteindelijk niet naar een event te gaan dus hield zij mij gezelschap (alleen zijn wanneer ik dat soort aanvallen heb vind ik niet heel prettig) en zorgde voor de nodige afleiding. Tegelijkertijd maar even swatches maken, dat is dat ook gedaan.

IMG_1877

En toen kwam Boris alweer thuis en maakte deze foto.

IMG_1869

Dus even wat makkelijk Chinees eten en op tijd naar bed. Moe.

♥Donderdag

IMG_1881

Het was héél vroeg. Maar officieel geen nacht meer; hoera!

IMG_1883

Rond half 9 ga ik terug naar bed en duik nog twee uurtjes mijn bed in om toch de dag door te kunnen komen. Rond 11 uur sta ik weer op en ga ik nog even aan het werk met de nieuwste – en bijzonder mooie! – O.P.I New Orleans Collectie 2016. Die schatjes fotografeerden héél makkelijk kan ik je vertellen.

image11

Boodschappen doen en Sanne ophalen van het station.

DSC_0761

Samen lunchen met Sanne <3.

DSC_0770

YUM! Zoals Sanne zegt; ‘je maakt er wel een feestje van he?’ Ja!

DSC_0765

Pakketjes!

IMG_1885

Kijk wat de postbode komt brengen; de nieuwste Limited Edition Daisy Eau so Fresh BLUSH by Marc Jacobs <3. Ik heb er al een review over geschreven en zal binnenkort online komen. Verkrijgbaar per 1 februari.

IMG_1891

Avondeten; gevulde courgettes met couscous, feta, citroen en amandelschaafsel. Lekker! De meeste van de gerechten die je voorbij ziet komen kan je trouwens gewoon vinden op de site van de Appie. Daar haal ik ze altijd vandaan :).

Eigenlijk geeft deze foto helemaal niet zo goed aan wat er speelde na het vertrek van Sanne, behalve dan dat ik dit gerecht at. Wat Boris trouwens klaarmaakte (hulde liefje!) want ik had het even heel moeilijk; oefenwee na oefenwee kwam voorbij en de situatie begon ons een beetje bezorgd te maken. Oefeningen van de baarmoeder is heel normaal als je zover bent als ik (ook als je nergens last van hebt is dat normaal hoor) maar dít was te veel, dit was eigenlijk niet de bedoeling. Het ging de hele avond door en ik werd er in de nacht zelfs wakker. Het werd tijd dat ik aan de bel trok na  2 weken van dit soort praktijken. Je ziet niet alles in de EWP’s natuurlijk maar dat was wel wat er speelde afgelopen tijd.

♥Vrijdag

Boris vond het wel welletjes geweest en wilde dat ik de verloskundige zou bellen. Ik twijfel dan altijd om dat te doen maar wist ergens dat het wel nodig was. Toch eerst maar even mijn schoonzus gebeld (ook verloskundige) en die vond hetzelfde. Maar eerst even het een en ander uitsluiten zodat ik meer kennis had om mijn eigen VK op de hoogte te brengen; naar de huisarts om te kijken of ik een blaasontsteking heb (want dat kan zorgen voor extra gevoeligheden en pijnen).

Dat bleek ik niet te hebben. ‘Helaas’ wil ik bijna zeggen want dan was de schuldige zo aangewezen. Na een lang gesprek met mijn verloskundige aan het einde van de ochtend en nogmaals aan het einde van de middag werd het een en ander heel snel en heel rap duidelijk; stress, te veel werken, te veel doen, en te weinig rusten. Ik slaap overdag niet, ik werk eigenlijk de hele dag door en ik was eigenlijk ook niet van plan verlof op te nemen. Maar daar gaat nu verandering in komen. Na een liefdevol maar heel duidelijk standje van de VK was het duidelijk; ik moet op de rem stappen. Even een pas op de plaats en realiseren dat ik hoogzwanger ben. Ik nam denk ik mijn werk niet helemaal ‘serieus’ door telkens te zeggen dat ik vond dat ik ook rustte als ik liggend artikelen schreef, video’s bewerkte of mijn mail deed. Die vlieger gaat niet op. En als je iets niet wilt veroorzaken is het wel een vroeggeboorte.

Het is gewoon lastig want Elisejoanne.nl is naast mijn werk ook mijn hobby en doe het met veel liefde. Maar het blijft wel mijn werk. Bloggen zorgt ervoor dat ik constant op mijn telefoon kijk, altijd beschikbaar ben, vrijwel alles vast wil/moet leggen etc. Waar is de grens? Die zal ik even wat scherper moeten stellen voor mijzelf. Significant minder werken de komende tijd en binnenkort verlof opnemen. Zo.

Morgen komt er een concreet rooster voor deze tijd en wat jullie kunnen verwachten van mij de komende maanden.

IMG_1928

Het is zó fijn om een dier in huis te hebben. Mijn poezenbaby.

♥Zaterdag

IMG_1937

Deze keer weer wakker door de hormonen. Tja, dat blijft ook gewoon gebeuren. Rond vier kruip ik achter mijn laptop (meer werk ik niet dit weekend!) en rond half 8 kruip ik weer in bedje.

IMG_1761

Tot over een paar uurtjes!

IMG_1939

Rond 11 uur word ik wakker, Boris heeft al boodschappen gedaan en het is tijd voor onze brunch/lunch.

DSC_0773

Oooh, wat zit er in?!

IMG_1924

De Rituals Hammam Secret lijn! Sjeempies wat een pakket.. Hier kan ik nog steeds zó van genieten! Mijn werk is fantastisch.

IMG_1955

Ik doe de rest van de dag niks, het is namelijk weekend. De laptop blijft dicht en ik kroel wat af met Bo.

IMG_1773

Pasta Pesto (recept komt er écht aan, haha – hij staat in de planning en is al geschreven).

IMG_1959

En in de avond nog samen met Boris een appelcake maken. Omdat het kan.

IMG_1965

En was opvouwen tijdens Wie is de Mol? – Mijn mol is Annemieke!

♥Zondag

IMG_1967

Na een nacht van vier keer plassen maar waarna ik telkens weer in slaap viel (HOERA!) kon ik de wereld weer even goed aan, wat is goed slapen een zegening zeg, allemachtig, haha.

IMG_1974

Lunchen bij mijn zwager en schoonzus. Waarschijnlijk de laatste keer totdat zij bevalt.. En daarna ik!

IMG_1977

Yum!

IMG_1982

Bij thuiskomst een spelletje spelen met Boris met een stukje cake. Ik win. Ha!

IMG_1987

If it fits, I sits.

IMG_2001

Tijd om te doen wat ik hoor te doen tijdens deze weken; slapen. Oh, wat fijn!

IMG_2002

En rond 6 uur is het tijd voor weer een nieuw gerecht; spinaziesalade met verse pasta, cherrytomaten, avocado, zelfgemaakte croutons en basilicum. Mijn hemel, dit was lekker! Zeker voor herhaling vatbaar. En vegetarisch trouwens.

Om 7 uur maak ik deze EWP terwijl Boris Studio Sport kijkt.

Mijn neefje is onderhand weer thuis en aan de beterende hand! Enorme opluchting.

Zo, dat was ’em voor deze week! Tja, niet elke week is even leuk natuurlijk. Er zitten mindere versies tussen. Maar dat laat ik achter mij, op naar een beter exemplaar om volgende week klaar te kunnen zetten. Vandaag, op maandagochtend, hebben Boris en ik de tweede groei-echo en zal dat de laatste keer zijn dat wij naar Pinda gaan kijken voordat wij hem écht mogen ontmoeten, bijzonder! De reden voor de groei-echo lijkt mij nu helder en duidelijk en hierboven uitgebreid beschreven. Dinsdag werk ik aan een nieuwe OvN video die te maken zal hebben met de echo en de ‘vluchttas’ want die staat onderhand (deels..) klaar en komt mijn moeder thee drinken. Woensdag en donderdag doe ik het rustig aan en heb ik verder nog twee thee-afspraken met vriendinnetjes Loes en Aranka. Aankomend weekend gaan wij naar Rotterdam voor het opdragen van mijn jongste nichtje en de verjaardag van haar vader – mijn broer -. Dat gaat héél vroeg en behoorlijk pittig worden, Hector is niet gemaakt om hoogzwangere vrouw enkele uren te vervoeren.. Maar he, fijn dat ik mijn familie nog even kan zien voordat ik zelf aan huis gebonden zit een tijdje.

Tot volgende week!

Liefs,

Elise Joanne