Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Het was de bedoeling dat deze week bol stond van leuke afspraken met vriendinnen, quality time met Boris vanwege mijn reis volgende week én veel werken vanwege diezelfde reden. Maar eigenlijk kwam er van weinig terecht want beide kinderen werden geveld door pseudokroep. En dat was niet heel leuk..

Donderdagnacht

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Net te laat voor de vorige EWP maar donderdagnacht kreeg Fos het enorm benauwd. Zo benauwd dat we hem naar de eerste hulp hebben gebracht. Althans, Boris ging er als een speer vandoor en ik bleef thuis bij Hazel. Fos was was verkouden, moest af en toe hoesten maar die avond en nacht leek het wel alsof hij te weinig lucht kreeg. Kraken, piepen, steunen en kreunen. Meteen dachten wij beide aan pseudokroep. Maar tja, 100% zeker wisten we het niet en hij raakte er in paniek van dus hup de auto in naar het ziekenhuis. En ik bleef vrij hysterisch achter (want toen Fos in de buurt was moest ik kalm blijven, toen ze weg waren kon ik even alle tranen eruit laten).

Diagnose was inderdaad pseudokroep. Mijn tip? Kalm blijven, je kind afleiden en laten zingen helpt enorm. Filmpje kijken en stomen. Of je nou onder de douche gaat staan of ernaast gaat zitten zodat het stoom kan werken, doe je ding. Er zijn mensen die zeggen ‘frisse lucht!’ maar stomen werkte bij ons heel goed.

Rond een uur of vier in de nacht hield de aanval op, viel Fos in slaap en ik rond half zes – toen ik eindelijk durfde te gaan slapen – ook. Het was een pittig nachtje.

Pseudokroep kan ieder kind krijgen, het is een viraal virus (verkoudheid) wat op je stembanden slaat. Je hoort dus ook dat het uit de keel komt, niet perse uit de longen. Dat wil niet zeggen dat je bloedje het niet extreem benauwd kan krijgen – juist wel – en door huilen maak je het dus erger; alles vernauwd zich. Het is heel vervelend om te zien, eigenlijk gewoon afschuwelijk.

Vrijdag

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Dus Fos en ik blijven de vrijdag samen thuis en spenderen veel tijd op de bank en bed. Ik denk dat ik wel twintig keer het boekje ‘Boer Boris en het gebroken been’ heb gelezen, daarin moet broertje Berend ook naar het ziekenhuis. Fos vond het maar wat interessant allemaal, hij vond het volgens mij een leuke ervaring. Kinderen, heerlijk.

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..
Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Bobbi houdt de wacht over Fos en hij slaapt het grootste deel van de ochtend. En ik met hem mee, na een nacht niet slapen begon ik ook ietwat scheel te kijken.

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Tja, wat doe je met een ziek kind? Op de bank hangen. Fos begint koorst te krijgen en het virus begint ervoor te zorgen dat hij hoest en last van zijn keel krijgt. Hij piept en kraakt nog wel maar je hoort het verschuiven. Hij vermaakt zich met het Bol.com speelgoedboek, helemaal prima.

Zaterdag

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Wellicht een vreemde foto gezien de eerdere shots en de tekst die nu komt. Maar afgelopen zaterdag hadden Boris en ik een begrafenis en Fos voelde zich goed genoeg om even een paar uurtjes naar opa en oma te gaan. Na de begrafenis hebben wij met een groep vrienden nog even de dienst besproken en samen geluncht. Het was een enorm verdrietige ochtend waarbij de liefde van de tranen afspatte. Voor het eerst hebben we een ouder begraven uit de vriendengroep en dat had grote impact.

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Het is een vreemde dag dus we doen vrij weinig de rest van de middag. Ik ga slapen met Fos – ik ben moe van het huilen en Fos van hoesten) en we ploffen in de avond op de bank met de weergaloos goede serie; Fleabag. De beste serie in tijden, enorm hard gelachen. Fan van Afterlife? Dan is dit een beetje de vrouwelijke tegenhanger.

Zondag

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Ik kan er niet veel van maken jongens, met zieke kinderen in huis dan kak je in én heb je meer was dan normaal. Typisch! Dus tijd om deze handel op te vouwen.

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Dit is trouwens de andere kant van de slaapkamer. Wij hebben het muurtje behangen met de marmer-behang uit Hazel d’r kamer. Staat super goed vind ik! Achter de blauwe muur heb je dus onze inloopkast en achter het deurtje mijn washok. Het is een fijne ruimte geworden zo.

Maandag

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Maandag, mamadag! Hoewel elke dag mamadag was vorige week en deze week, haha. Sowieso altijd wel maar je snapt mij. Fos is aan de beterende hand, lichte verhoging en af en toe kuchen.

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Maar Hazeltje begint verkouden te worden en ook wat te hoesten. Ik dacht bij het maken van deze foto nog; ‘laat het nou niet op haar stembanden gaan slaan, niet weer een pseudokroep aanval..’

Woensdag

Elise's Weekly Pictorama #7 - Deze week in het teken van pseukroep..

Maar dat gebeurd wel. De nacht van dinsdag op woensdag begint het al vroeg, rond een uurtje of negen in de avond. Ze wordt wakker en begint te steunen en te kreunen, heeft met elke teug adem moeite. Het is nog te doen maar aan het begin van de nacht heeft ze zichtbaar problemen genoeg zuurstof tot zich nemen. We twijfelen er niet over of dit pseudokroep is maar ze is nog zo jong en de aanval is nog erger dan bij Fos. Ook omdat Hazel niet wil kalmeren, Fos begreep nog dat hij kalm moest blijven en proberen niet te gaan huilen. Hazel snapt daar de ballen van en zette het op een gillen. Toch maar de Huisartsenpost bellen en mede vanwege de ernst en haar leeftijd moesten we langskomen. Dus Boris weer in de auto maar deze keer met Hazel. Nou, dat is een deja vu kan ik je vertellen!

De vraag was deze keer niet wat ze had maar of ze moest blijven of toch medicatie moest krijgen. Beide hebben we liever niet maar als een dokter vindt dat dit beter is dan gaan we daar absoluut in mee. We mochten haar mee naar huis nemen, mits het wel echt beter zou worden in de uren die daarop volgde. Rond vijf á zes in de ochtend gebeurde dit ook eindelijk en Hazel viel in slaap. Deze nacht was zo mogelijk nog afschuwelijker dan de nacht met Fos.

Donderdag

Hallo, is daar iemand? Met wie spreek ik? Ik denk dat van ál het speelgoed dat de kinderen hebben, mama’s telefoon toch nog altijd favoriet is.. En nee, eigenlijk mogen ze daar niet mee spelen, maar wanneer je een huilende baby in een restaurant hebt.. tja, dan geef je daar wel eens aan toe. Maar nu doe ik dat zeker niet meer! Toen Fos nog een baby was, en ik even niet oplette, gooide hij zo ‘plop!’ mijn telefoon in een karaf met water. Top, echt top. Gelukkig bestaan er tegenwoordig verzekeringen voor zulke ongelukjes. @Smartphonepolis.nl dekt o.a. namelijk valschade, waterschade en stootschade. En dat al vanaf €5,49 per maand! Tip van Flip! En ook al geef ik mijn telefoon niet meer aan de kids, is het wel fijn dat áls er wat gebeurt, ik verzekerd ben. #smartphonepolis #tipvanflip #polis #goedverzekerd #ongelukjekangebeuren #zitnoueenmaalineenkleinhoekje #moederendochter #hetleukstespeelgoed #iseigenlijkgeenspeelgoed #elisejoannecollab

De woensdag ademt ze nog met horten en stoten, de donderdag gaat al beter. Ook Hazel krijgt koorts en gaat hoesten. Als ze hetzelfde patroon volgt als Fos is ze morgen – vrijdag – al weer stukken beter gelukkig. Ze speelt en ravot er alweer gewoon lekker op los, fijn! Doerak is het <3

Dus, dat was een héle andere week dan ik voor ogen had, haha. Plannen maken, wat naïef van mij he? 😛 Ach ja, dit soort dingen gebeuren. En het is allemaal met een sisser afgelopen dus soit.

Mocht Hazel zich goed genoeg voelen dan gaan Boris en ik naar het concert van Brad Paisley vanavond, hét concert van het jaar als je het ons vraagt. Deze country koning komt eindelijk naar Nederland en hem zien spelen is voor mij wel echt een ‘knijp me!’ momentje. Heel tof! Hij speelt in Tilburg dus we moeten even een eindje tuffen.

Aankomend weekend stort ik mij op de kinderen want maandag vertrek ik naar Curaçao. Heb ik er zin in? Ja en voornamelijk nee, haha. Ik ben blij dat de kinderen nú ziek zijn geweest en niet volgende week dus qua timing had het niet beter gekund maar het zorgt er ook voor dat je je gezin niet wil achterlaten. Hoewel ik denk dat maandag niemand nog ergens last van heeft. Het overlijden van de ouder van die van vriendin van ons heeft mij doen laten beseffen hoe kostbaar mijn ouders en mijn relatie met hun is. Ook zij hebben niet het eeuwige leven en ik krijg de kans om een paar dagen volledig met ze door te brengen, zoals vroeger. Het is goud waard voor later dat ik tijd met ze ga doorbrengen op een prachtig eiland. Dat is mij al die uren reizen, jetlag en vliegticket echt wel waard. Het is goed dat ik ga, gewoon alleen zij en ik.

Volgende week een EWP..? Oeh, dat denk ik niet aangezien ik volgende week zaterdag pas terug in Nederland ben. Ik verplaats alles een weekje of ik maak gewoon dingen dubbel. Sowieso komt er snel na mijn thuiskomst een fotodagboek van mijn reis!

Ik laat mijn avonturen op Instagram zien, daar genoeg vermaak van mijn kant. Volg jij me al? @Elisejoanne_nl!

Liefs,

Elise Joanne