DSCN2811 800x600 - De Clichés van het Moederschap

Wanneer je zwanger bent en je dan eindelijk na 9 hele lange maanden je kindje mag vasthouden, heb je waarschijnlijk elk mogelijke cliché al gehoord. ‘Moederschap is het mooiste wat er is!’, of ‘geniet er nu maar van want strakjes heb je nóóit meer tijd voor jezelf’. Van die dingen die je leest op internet, in boeken, op blogs, fora en die menig andere moeder naar je hoofd slingert zodra de eerste plasdruppel op het staafje is beland. Maar welke zijn ook echt waar? Is mijn leven een wandelende gewaarwording van clichés geworden?

‘Moederschap is het mooist wat er is!’

Ja, dat kan ik beamen. Het is (was?) ook het zwaarste wat er is maar ook absoluut het allermooiste. Niet iedereen ervaart dit meteen vanaf de allereerste seconde, in alle eerlijkheid ervoer ik de eerste maanden ook niet bepaald als rozengeur en maneschijn. Daar was bij mij – ondanks adoratie van mijn kind – absoluut even tijd voor nodig. Ik moest ook wennen aan mijn rol als moeder en ik moest ook Fos leren kennen. Het was ook gewoon best pittig maar ik kan nu zeker beamen dat ‘het moederschap’ mooier is dan wat dan ook in deze wereld. Mijn liefde voor Fos en de rol die ik er niet alleen bij ben gaan nemen maar die ik eigenlijk adem en leef, is niet meer los te maken van mijn identiteit. Nee, mijn Twitter profiel begint niet met ‘Mama van Fos!’, maar ik ben wel altijd als allereerste moeder. Ja, zo ervaar ik dat wel. En nee, dat vind ik niet beklemmend of verstikkend. Niet meer in ieder geval, in de eerste paar weken vond ik het verantwoordelijkheidsgevoel soms als een zwaard van Damocles over mij heen hangen. Ik vond het soms ook echt best wel eng en spannend. Het is niet niks verantwoordelijk te zijn voor een klein mensenleven die compleet afhankelijk is van jou.

IMG 0446 640x480 1 e1476443091528 - De Clichés van het Moederschap

‘Het is anders met je eigen kind’

Even een waarheid? Ik heb helemaal niks met kinderen. Nul, noppes, nada. Ik vond (vind..) ze vaak zeurderig, egoïstisch en slecht opgevoed. Als er met kinderen gespeeld moest worden dan wees ik altijd naar Boris; ‘ga maar naar Ome Boris toe daar, die wil wel met je spelen, ik ben even druk’. Zo gaat dat in alle eerlijkheid nog steeds wel eens hoor.. Ik heb gewoon ontzettend weinig met kinderen, zo simpel is het. Maar mij werd wel verteld dat dit anders is met je eigen kind. Is dat ook zo voor mij? ABSOLUUT! Als je mij volgt op Snapchat zie je heel veel filmpjes van mijn dagen en beelden van Fos voorbij komen. En je kan maar één ding zeggen na het zien van die beelden; ik heb het allerleukste, allermooiste kind ter wereld! Nee, echt, mijn kind is fantastisch schattig, lief, aandoenlijk, sterk, slim, knap en prachtig.

‘Geniet nu maar van je rust, daar kom je de eerste 16 jaar niet aan te hoor als ‘ie er eenmaal is’. 

Ach, het is ook maar hoeveel moeite je daarvoor wil doen, om tijd vrij te maken voor jezelf en tijd met je partner. Ja, de eerste drie maanden ademde ik Fos maar nu ga het al een stuk makkelijker. Nu ik dit tik ligt Fos te slapen en kan ik mijn eigen gang gaan. Natuurlijk is het veel minder dan voorheen maar ik kom ook echt wel toe aan een kopje thee en een aflevering van PLL voor mijzelf. Wellicht niet elke dag maar dat hoeft ook niet. En wij maken ook tijd voor elkaar vrij; Opa en Oma willen nog wel eens in de avond oppassen (op een slapende en comateuze baby) zodat wij onze huwelijksdag kunnen vieren of iets anders waarbij wij echt even een moment voor ons zelf willen creëren. In december blijft Fos voor het eerst een nachtje slapen bij Opa en Oma zodat wij naar de musical The Lion King kunnen (rib uit mijn lijf maar het hopelijk helemaal waard) en meteen een hotelletje kunnen pakken, nog voor ons vierjarig jubileum. Spannend vind ik dat maar ook nodig voor ons als stel. En Fos is dan ook al 10 maanden, die gewend is aan zijn grootouders en er ook nog eens enorm van geniet om bij hun te zijn. En ik geniet ervan bij mijn man te zijn. Win win.

Elisejoanne.nl Moederschap en Onzekerheid - De Clichés van het Moederschap

‘Je leven zal nooit meer hetzelfde zijn’. 

True. Mijn leven is absoluut niet meer hetzelfde en zal dat ook nooit meer zijn. Dat zou ook niet kunnen en ook niet goed zijn als dat wel zo was. Zelfs als Fos uit huis gaat over 16+ jaar dan is mijn leven nooit meer zoals voor zijn geboorte want ik ben en blijf altijd zijn moeder. Maar nee, dat zie ik niet als iets negatiefs. Het was wel wennen zoals ik zei maar omdat ik nu gewend ben en het moederschap mij ook goed af gaat (als je zoiets al kan zeggen trouwens) vind ik dat geen probleem. Fos is een aanwinst, het missende puzzelstukje, een genot om te hebben. Hij is ons kínd namelijk, ons bloed ons leven.

‘De tijd gaat razendsnel’

Mijn hemel, JA! Fos is al 7 maanden jongens.. 7 maanden! Hij begint te tijgeren verdorie, waar is de tijd heengegaan dat maat 50 nog te groot zat en ik elke nacht 300 keer wakker werd van lekkende tieten? Gelukkig voorbij moet ik zeggen maar af en toe bekijken wij de foto’s van mini-fosje en dan moet ik wel een traantje laten. Het was wellicht een moeilijke tijd maar ook een héle bijzondere, een hele magische periode. Zo’n klein hummeltje dat op je ligt te slapen.. Dat was ook zo enorm fijn! Nu doet hij dan namelijk niet meer, haha. Het enige wat hij nu wil is bewegen-bewegen-bewegen. Met alle gevlogen van dien want hij heeft mijn lompheid en zit onder de blauwe plekjes van alle manoeuvres die hij uit haalt maar die niet willen slagen.

DSC 4977 800x530 - De Clichés van het Moederschap

Ach, ik vind het heerlijk om moeder te zijn. Ik vind het ook heerlijk als Fos naar de gastouder gaat en ik kan werken. Ik ben een wandelende moeder-monster geworden maar ergens ook weer niet. Vriendinnetje Sanne zegt; jij bent Elise gebleven en daar ben ik heel blij mee. En ik denk dat dat ook zo is, ik ben ook gewoon mijzelf gebleven. Alleen, Fos staat nu in alles op nummer 1 en ik kan minder makkelijk spontaan doen of even mijn eigen gang gaan. Dat is een prijs die ik zonde moeite betaal. En hé, je krijgt er zoveel voor terug ;).

In welke clichés herken jij je heel goed en in welke absoluut niet?

Liefs,

Elise Joanne