Elisejoanne.nl - Foto door Robin Kuijs - Trouwdag

Elk jaar schrijf ik op 17 augustus één van mijn meest persoonlijke artikelen. Op deze dag trouwde ik met de liefde van mijn leven en nu vader van mijn zoon. Vorig jaar kondigde ik onze zwangerschap aan, geen beter moment dan op onze trouwdag want ik was dé grens gepasseerd. De jaren daarvoor schreef ik over het jong trouwen, onze dag zelf en over mijn huwelijk. Vandaag over een mix van alles eigenlijk met natuurlijk de bijbehorende foto’s die ik alleen deel op dit soort dagen.

Vier jaar getrouwd. Acht jaar samen. Zeker een behoorlijke tijd, in het licht gezien van diamanten huwelijken hebben wij een mooie begin en niet meer dan dat. Alsnog voelt het niet als maar een paar jaar, maar – op een positieve manier – als ál vier jaar. Wanneer je getrouwd bent met je beste vriend, je maatje en je hart dan is geen dag te lang en geen dag te veel als je die samen doorbrengt. Maar Boris en ik zijn wel absoluut twee individuen. Wij zijn niet ‘Boris en Elise’ op Facebook, wij hebben niet dezelfde hobby’s, wij brengen niet elke minuut van de dag met elkaar door. Hij is rustig, beschouwend en vrij laconiek. Ik ben emotioneel, opgefokt en gestructureerd. Tegenpolen kunnen elkaar aantrekken maar ook zeker afstoten. Hoe zit dat bij ons?

Toen Boris en ik elkaar leerde kennen op mijn negentiende was ik jong, naïef en had ik mijn hedendaagse karakter maar dan met alle scherpe randen nog aanwezig. Ik had geen verstand van muziek, liep in zeven sloten tegelijk maar was wel zeer neurotisch en een tikkeltje dominant. Boris was rustig, zag overal wel een goede grap in, sociaal, ietwat te lui met schoolwerk, niet nauwkeurig of gestructureerd. ‘Ik ben er rond drie uur’ betekent bij mij dat je om vijf voor 3 er bent. In zijn wereld betekende dat ergens tegen vieren. Resultaat? Een pissige vriendin.

Omdat wij zo jong elkaar hebben leren kennen en wij echt nog in de ‘word eens volwassen fase zaten’ zijn wij gegroeid tot de personen die wij zijn met elkaar en door elkaar. Samen zijn wij volwassen geworden. In dat proces kan het zijn dat je elkaar tegenhoud in groeien, zeker omdat je dat niet doet in dezelfde fase, op dezelfde manier of in dezelfde snelheid. In ons geval maakten wij elkaar beter, al vanaf het eerste moment. Boris werd serieuzer met schoolwerk, ambitieuzer en ook wat burgerlijker. Ik leerde hem dingen meer serieus te nemen, mijn wensen meer serieus te nemen en na te denken over de toekomst. Hij leerde mij minder rigoureus en te snel tot conclusies te komen die niet terecht zijn, meer beschouwend op te treden en over het algemeen ‘effe wat chiller te doen’. Ik heb geleerd zijn behoefte om alleen te zijn te respecteren, zijn hobby’s uit te laten oefenen wanneer hij dat wil en stoom af te blazen zonder mij met vrienden. En ik heb geleerd dit niet te zien als een kwetsende daad. Ik ben spontaner, liever en makkelijker geworden door hem. Hij leerde van mij dat zwijgen niet altijd goud is en ik leerde van hem dat dat juist wel het geval is.

Wij vullen elkaar aan, elke dag weer. Nog steeds ben ik het opgefokte vrouwtje dat soms helemaal ril wordt als dingen niet lopen zoals zij wil. En Boris kan nog steeds verstopt zijn in zijn eigen hersenpan en mij te laat binnenlaten om hem te helpen met een probleem. Nog steeds ruimt hij de rommel achter zijn kont niet op maar maakt hij steevast een kopje thee voor mij na het eten. Hij leest mijn artikelen voordat ze online komen, helpt mij met het bouwen van mijn site, bewerkt mijn video’s wanneer er veel te doen is of als ik geen tijd heb. En als ik tank dan koop ik een Magnum Double Caramel ijsje voor hem omdat ik weet dat ‘ie dan spontaan weer verliefd op mij wordt.

Ook wij hebben ruzie, dat kan ook niet anders wanneer de helft van het stel soms teveel vraagt en vrij veeleisend is. Maar zoals Boris zegt; ‘tja maar ik krijg er dan ook werelds meest loyale en liefhebbende vrouw voor terug’. Zeker nu Fos er is, is ons huwelijk, onze relatie, veranderd. Wij zijn nog steeds Boris en Elise maar onze gesprekken gaan nu ook over tandjes, poep en slijm. Zeker de eerste twee maanden – toen het niet goed met mij ging en later niet met Fos – was het behoorlijk pittig. En in zo’n tijd kan je juist wat apart groeien van elkaar, frustratie op elkaar afreageren en het niet meer leuk hebben. Nu weten Boris en ik dat het leven niet altijd leuk is maar zo’n intense fase kan behoorlijk inhakken op je gemoedstoestand, mentale labiliteit en dus ook je relatie. Boris en ik besloten om ervoor te kiezen, wanneer wij het even niet meer zouden zien zitten, – heel bewust – om steun bij elkaar te vinden. En niet alleen na zware nachten vanwege een new-born maar eigenlijk bij elk moeilijk facet in ons leven. En die zijn er door de jaren heen genoeg geweest. Niet alles komt naar voren op de site maar de afgelopen jaren hebben wij zeer mooie momenten maar zeker hele intens verdrietige situaties mee moeten maken.

Elisejoanne.nl - Foto door Robin Kuijs - Trouwdag

Ik weet dat het kleffe gedoe omtrent stelletjes niet gewaardeerd wordt maar gun mij een moment om uit te leggen wat Boris voor mij betekent met alle emotionele prietpraat van dien. Mijn liefde te verklaren, een afhankelijkheid te tonen waar ik – als hedendaagse vrouw – toch trots op ben. En dat ik ondanks die afhankelijkheid nog steeds een sterk individu mag en kan zijn, juist door hem. Induldge me, Het is immers mijn trouwdag.

Toen ik Boris zag staan, 8 jaar geleden bij gebouw Q op het terrein van Windesheim, met die verschrikkelijke oorbel, mogelijk nog lelijkere armband en een te strakke jeans aan, was ik meteen verliefd. Op slag, compleet over mijn oren, halsoverkop en recht in mijn gezicht verliefd. Hij was ‘t, ik wist. Geen twijfel mogelijk. Acht jaar later, waarvan vier getrouwd, en een prachtige zoon verder is dat niet anders. Hij haalt het bloed onder mijn nagels vandaan, kan mij als geen ander op de kast werken en genadeloos irriteren maar hij is ‘t nog steeds. Boris is de liefde van mijn leven, oprecht de ware waarover ze schrijven in sprookjesboeken. Ik heb mij nog nooit zo geborgen, vertrouwd en veilig gevoeld bij iemand dan bij hem. Hij zorgt voor mij, vult mij aan, maakt mij een betere vrouw, mens en moeder. Hij zet vraagtekens bij mijn gedrag en keuzes, steunt mij in het verwezenlijken van dromen, respecteert mijn wensen en beschermt mij tegen mijn angsten. En hij is de vader van mijn zoon. Hij heeft mij moeder gemaakt en alleen al daarvoor ben ik hem eeuwig dankbaar.

Vier jaar geleden sprak ik de volgende woorden. Vier jaar geleden waren ze de waarheid, voldongen met liefde. Vier jaar geleden verbond ik mijzelf aan hem voor het leven. En vandaag zijn ze nog steeds even waar, even krachtig en even zoveel verdiend:

‘Ik beloof je te eren en te respecteren. Ik beloof je In goede en in slechte tijden trouw te blijven. Ik beloof je om je in je waarde te laten, je te sterken in je geloof en je te steunen in de keuzes die je wilt maken. Ik beloof je loyaal te zijn, lief voor je te zijn, mijn mond te houden wanneer dat nodig is, hem te openen wanneer de situatie daarom vraagt en je te waarderen voor wie jij bent. Ik beloof je Elise te blijven. Ik beloof je het meisje op wie jij verliefd werd, de vrouw die nu voor jou staat, te blijven. Want jij houdt van mij om wie ik ben, met al mijn zwaktes en eigenaardige karaktereigenschappen. En alleen al daarvoor verdien je mijn liefde. Er is niets wat ik niet voor jou zou willen doen, geen droom die ik niet wil najagen samen met jou, geen brug is te ver en geen water te diep. Alles zodat jij weet hoeveel ik van jou houd. Ik vroeg God om een man van wie kon houden, met wie ik mijn leven zou kunnen delen en waar ik mijzelf in kwijt kan. Hij gaf mij jou, meer dan wat ik verdien, verwachtte, dacht te mogen ontvangen en jij blijkt alles te zijn wat ik nodig heb. Mijn liefde heb je, mijn hart bewaar je en mijn toekomst is samen met jou. Want zo staan wij sterk, hand in hand, zij aan zij. Jij en ik Boris. Jij en ik. Nu, morgen en voor altijd. Want daar geloof ik in, met heel mijn ziel en zaligheid. Jij bent mijn ziel en zaligheid.’ 

Liefs,

Elise Joanne

Foto’s gemaakt door Robin Kuijs.

Trouwdag 2013
Trouwdag 2014
Trouwdag 2015