Africa Studio 1024x683 - Hebben wij een gat in ons hand?

Ik las vorige week het artikel van Sanne over besparen en bezuinigen. Ze hadden een gat in de hand en moesten daar echt een stop toe zetten. Het zette mij aan het denken; hoe zit dat dan eigenlijk bij ons? Want de punten die zij aankaartte gelden die ook niet voor ons dan? Sparen wij wel genoeg, gaan wij wel verantwoordelijk om met het geld dat er binnenkomt?

Boris en ik kijken elk kwartaal naar onze uitgaven. Op een druilerige zondagmiddag dwing ik Boris bij mij aan tafel te zitten en de financiën uit te pluizen. hij klaagt steen en been, ik heb daar altijd wel zin in. Ik houd er van om te weten hoe we ervoor staan en wat er verbeterd moet worden. En dat is vaak héél véél. Elke keer komt er namelijk weer iets uit waarvan ik denk; ‘dit kan zo niet langer!’ en dan beloven we beterschap. En dan komt het volgende kwartaal om de hoek kijken en zijn we weer ergens anders uit de band gesprongen.

Ik raad echt iedereen dit aan trouwens, een keer in de paar maanden eens goed hiervoor te gaan zitten. Wij berekenen wat wij hebben uitgegeven aan kleding, luiers, boodschappen, benzine etc. Alles wordt bij elkaar opgeteld en gedeeld door de hoeveelheid invoeringen zodat er een gemiddelde uitkomt. En dat bedrag ligt altijd hoger dan het kwartaal ervoor en dan hoe ik het ‘t liefste zie en wil.

Wij hebben gemerkt dat bij ons het ‘probleem’ vooral ligt aan leuke dingen doen en eten. En omdat dit al jaren zo is zijn wij óók tot de conclusie gekomen dat we hier relatief weinig aan willen doen. Wij genieten enorm van dagjes uit met de kinderen, ergens lunchen of spontaan uit eten gaan. Begrijp mij niet verkeerd, wij gaan ook gerust gratis wandelen in het bos maar toch komt daar áltijd koffietje en een appeltaartje ergens bij. Ergens hebben we ons er maar bij neergelegd dat dit een lastig punt is omdat we het ook stiekem helemaal niet aan wíllen passen. Het is wel zo dat één van ons af en toe in moet grijpen en dat dus nu ook doet. Wij wilden afgelopen week uit eten met zijn viertjes en ik heb uiteindelijk hapjes gemaakt en we zijn lekker thuis gaan borrelen en hebben Fos z’n favoriete Cars film gekeken met z’n allen. Helemaal leuk! Dan moet ik er wel bij vermelden dat de boodschappen voor deze avond vrijwel net zo duur waren als wanneer we wel gewoon ergens hadden gegeten..

Ons één na grootste probleem is toch echt hoe klakkeloos wij soms geld uitgeven aan eigenlijk helemaal niks. Of niet ‘niks’ misschien maar aan niet écht iets boeiends. Het pure consumeren van items. Ik kan gerust een Blokker inlopen en tot de conclusie komen dat dit nodig is, dat is handig, en dit was op en dus aan vervanging toe. Ik koop geen troep, nooit niet maar als ik die winkel niet in was gelopen had ik waarschijnlijk hetgeen ik kocht ook niet gemist als ik het níet die middag had gekocht. Hetzelfde geldt voor de Ikea; wij zijn daar vaak genoeg te vinden omdat het een fijne plek is om makkelijk en goedkoop te eten met je kinderen. Fos vindt de Ikea echt hemel op aarde dus hup, in de auto naar de Ikea. Maar hoe vaak kom je wel niet thuis met dingen je eigenlijk helemaal niet nodig hebt, of niet zó nodig als dat je heel hard pretendeert in het gangpad?

‘Ja Lies, maar die pan is echt aan vervanging toe. He, een deurmat! Die hebben we wel echt nodig, ik erger me kapot aan degene die we hebben. Wilde je niet een melkopschuimer hebben? Hier staat er eentje. Kijk nou hoe schattig deze knuffel is voor Hazel, kijk ze moet er van lachen! – *drukt knuffel in Hazel d’r handen en loopt weer door*. 

Ja, die deurmat was aan vervanging toe en die melkopschuimer is best handig. En Hazel moest heel lief lachen vanwege die knuffel maar ja, ze lacht al van een pleeborstel in vrolijke kleurtjes dus wat dat betreft.. En Fos wordt áltijd vrolijk van de beige hondenknuffel die ze hebben liggen in grote bakken door heel de winkel. Dus Fos heeft nu drie dezelfde knuffels al thuis. Juist. Boris en ik zijn beide even erg hierin en dat maakt het niet heel veel makkelijk er mee te stoppen.

Dus Sanne heeft mij aan het denken gezet. Toen ik haar een paar weken geleden trof met een thermoskan in haar handen en geen vers bakkie koffie in een Starbucks beker had ik bewondering voor haar doorzettingsvermogen. En wat dat betreft heet ze ook helemaal gelijk; het gaat hem zitten in de kleine dingen én er zijn belangrijke zaken waar je je geld aan moet besteden. Extra aflossing van de hypotheek bijvoorbeeld of extra geld naar de spaarrekening van de kinderen zodat ze later kunnen studeren.

Sowieso sparen wij zeker wel en ook best wat. De rekeningen worden keurig betaald en ook altijd meteen de dag nadat ze binnen komen. Ik loop nergens achter, er is geen grote kledingcorporatie die een vreemde lening van ons heeft en het woord schulden is mij nog nooit bekend geweest. Fijn, absoluut. Daar doe ik ook mijn stinkende best voor, om te zorgen dat het natje en het droogje naar behoren is. Er is alleen ruimte voor verbetering en ik denk dat de tijd van het jaar weer is gekomen om Boris met een bakkie koffie in zijn ene hand en een rekenmachine in de andere hand naast mij aan de tafel te zetten.

Hoe zit dat bij jullie thuis? Waar geven jullie makkelijker geld aan uit?

Liefs,

Elise Joanne