DSC 2649 - De Kraamtijd: Een Praktische Handleiding

Hoera, je bent zwanger! Onderhand kan je óveral een gids, handleiding, to-do, artikel, samenvatting etc. vinden wat er allemaal gebeurt in woord en beeld van hoe de kleine groeit in jouw buik en hoe jij je – hoort? – te voelen tijdens welk trimester. De zwangerschapsupdates vliegen je om de oren van de bloggers en ook ik heb menig update gelezen (en gemaakt). Na 9 (lange?) maanden is het moment suprême daar, je mag je oerkracht tonen. Je beloning? Het meest wonderschone en prachtige kindje dat ooit geboren werd; jóuw kindje. En dan? Tja dan.. komen de bloedproppen, de obstipatie, het plassen in de douche en de naweeën. Ik neem je mee en geef je mijn hulp en advies met openheid, eerlijkheid en een dot humor. Wij zullen het nodig hebben!

♥Ik begin bij de kraamverzorgster, dan hebben wij die vast gehad. Je hebt vast, indien je een beetje op mij lijkt, elke horror verhaal wel gelezen over die verschrikkelijke óf geweldige vrouw die bijna 8 dagen lang in je huis komt wonen.

Zodra de deurbel gaat en je manlief/vriendlief/partnerlief de deur opent en je voelt dat er géén klik is, dan bel je de bewuste organisatie voor een vervanging. Mag dat? Ja. Kan dat? Ja. Gebeurt dat? Ja. Ik lees te vaak dat nieuwe moeders hadden gewild dat ze om een ander hadden gevraagd maar twijfelden of ze dat wel konden maken. Ja hoor, zeker wel! De organisatie naar keuze zegt niet voor niks dat je mag bellen zodra je voelt dat het niet goed zit. Natuurlijk vragen ze om een reden wanneer je daadwerkelijke belt maar een ‘het voelt niet goed’ begrijpen zij áltijd. Niet schromen dus. Doen.

Wanneer het wel klikt of de vervanging gearriveerd is, maak dan gebruik van al haar kunstjes en trucjes. Ze is er voor jou, voor jullie. Probeer deze vreemde dame die je amper kent toe te laten tot jouw veilige wereldje waarin je het liefste zelf alles wilt doen. Maar geloof mij, of je nou een zware bevalling hebt gehad of niet, de tijd dat je wílt dat zij er nog zou zijn gaat komen, maak gebruik van d’r zolang ze er is. Want het is haar werk om je te helpen, ze is er behoorlijk bekwaam in en doet het waarschijnlijk met liefde. Ga dus niet zelf de WC een beurt geven, niet zelf de wasjes van de wasmachine in de droger helpen en je kleine huilende wondertje sussen als zij er ook is. Ga slapen, ga rusten, ga iets doen waar je van ontspant of waar je gelukkig van wordt en laat je huishouden over aan de vakvrouw. Voor menig nieuwe moeder is dat even wennen en niet makkelijk te doen (present!) maar ik heb 8 dagen lang álles uit handen gegeven wat ik wilde en ben blij dat ik dat heb gedaan. Mijn taak was herstellen en het verzorgen en leren kennen van mijn wonder, dát is naast tijdrovend genoeg ook het meest belangrijke wat je te doen staat in de eerste weken.

♥Na je bevalling ben je waarschijnlijk gehecht. En dat is vrij pijnlijk kan ik je vertellen na er bijna een dozijn in mijn onderkant te hebben gehad. Maar of je er nou eentje of twintig hebt (wellicht zelfs geen, you lucky girl) dan is het allemaal beurs en blauw daarbeneden. Pak wat maandverband, bedruppel dat met koud water en vries het in. De zwelling tegengaan is hard nodig. Oh, en zitten op harde vlakke stoelen helpt ook. Zeer pijnlijk, maar absoluut nodig.

♥Wat betreft dat maandverband, mocht je verzekering dat leveren dan zit er wat kraamverband (anders dan maandverband, let op) en maandverband in je geleverde ‘kraampakket’. Maar, dit is helaas niet genoeg. Koop twee pakken extra kraamverband, twee pakken maandverband en twee pakken inlegkruisjes. Oh, en dubbel dik voor in de nacht, je zal het nodig hebben.

DSC 2226 - De Kraamtijd: Een Praktische Handleiding

♥Want wat menig kraamvrouw niet weet is dat je kan bloeden en behoorlijk ook. Dit is niet pijnlijk of abnormaal, je baarmoeder heeft een wond natuurlijk waar de placenta heeft losgelaten. Die wond bloedt nou eenmaal. En als je een tijdje hebt gelegen en daarna weer opstaat dan krijg je bloedproppen. Grote bloedproppen. Ikzelf heb 4 weken gevloeid met enkel normale hoeveelheden maar weet dus dat deze propjes zo groot kunnen zijn als knikkers. Als golfballen. Soms zelfs als tennisballen. Ja, dat is schrikken en niet bepaald leuk te noemen maar kan geen kwaad. Wees je er simpelweg bewust van. Na een week of 6 vloei je bijna niet meer in de meeste gevallen. Wanneer je helderrood bloed tegenkomt moet je je verloskundige bellen.

♥Naar de WC gaan na de bevalling, het was iets waar ik wakker van kon liggen in mijn laatste trimester. Je bent net bevallen, je onderkant zit vol hechtingen en/of wondjes en je móet plassen van je verloskundige na enkele uren. Maar dat gaat branden, dat weet je nu al. Mijn tip? Onder de douche plassen. Maak je niet druk, de kraamverzorgster maakt de douche geregeld schoon (met dit als reden) maar het is bijna noodzakelijk. Het is namelijk vrij pijnlijk om te plassen en zitten op een harde rand al helemaal. Ik heb twee dagen lang niet anders gedaan dan dat, pas toen durfde ik naar een normale toilet te gaan. Daarna is het verstandig een kan met lauwwarm water paraat te hebben om ‘mee te spoelen’.

♥Weet dus ook dat je een kraamvrouw bent tot 6 weken. Dat betekent dat je tot die tijd écht rustiger aan mag en kan doen. Je lichaam moet herstellen en heeft die tijd nodig of je nou een moedermonster bent en op magische wijze alles al begrijpt en weet.

♥Kraamvisite. De horror. Grapje! Of niet? Je kindje presenteren is fantastisch maar ook zwaar.. Bezoek wil nog wel eens blijven plakken, hun jonge kinderen meenemen die achter je doodsbange kat aanrent, net gerookt heeft of teveel parfum draagt. Je spreekt met je partner of kraamverzorgster een tijd af dat het bezoek van die middag mag komen en geeft – indien nodig – een knipoog wanneer het je teveel wordt. Of als je niet durft te zeggen dat je eigenlijk liever naar bed wilt. Doen hoor, je hebt je rust nodig. En je hoeft écht niet meerdere stellen/setjes/groepen per dag te laten komen, doe waar jij je prettig bij voelt. Wij hebben maximaal één groepje per dag gehad en af en toe een dag helemaal niks. Het is één keer ‘fout’ gegaan en dat merkte wij meteen; volledig gesloopt verliet ons kraambezoek pas rond half elf ons huis. Nooit meer.

♥Kraamtranen, een bekend fenomeen denk ik. Het kan zijn dat je een klein traantje laat op dag 2 of Niagra Falls huilt op dag 7. Ik denk dat wat er gebeurt bij je past. Ik ben een zeer emotioneel persoon maar mijn bevalling was vrij (zal ik het zeggen?) traumatisch. Het duurde een tijdje voordat ik kon huilen, voordat ik mijzelf kon laten gaan. En toen ze kwamen, kwamen ze in volle glorie. Ik heb ze tegen willen houden, mij er niet aan toe willen geven maar merkte dat dat niet goed was. Juist door ze toe te laten, hoe lang het ook duurt of hoeveel tranen er ook komen, help je jezelf. Het moet er uit, laat het toe.

♥Mocht je moeite hebben om terug te denken aan je bevalling, het niet durven of bang zijn voor de herinnering, dan moet je je niet schamen om durven toe te geven dat het zwaar was. Misschien wel zwaarder dan gedacht. Er zijn mensen om mee te praten vergeet dat niet. Bel je huisarts, hij krijgt vaker zulke telefoontjes, en praat erover. Verwerk het, word niet angstig bij de herinnering die juist ‘mooi’ mag zijn. Maar weet ook dat het niet rozengeur en maneschijn hoeft te worden, bevallen is ook gewoon ruk.

♥De hormonen zijn absoluut niet meteen je lijf uit als je bevallen bent, de gezegde ‘9 maanden op en 9 maanden af’ blijkt echt waar te zijn verdorie. Ik had het onderschat, en behoorlijk ook. Je huilt misschien veel, bent nog vaak in de war, vergeet constant waar je je telefoon hebt gelaten en hebt positieve en negatieve gedachten. Vooral dat laatste is iets waar je je niet voor hoeft te schamen. Naast het gevoel dat je kan ontploffen van gelukzaligheid krijg je misschien ook te maken met minder leuke gedachten of gevoelens. Dat voelt misschien niet prettig, maar is wel normaal. Veel moeders hebben neerslachtige gedachten maar mochten ze verder gaan naar destructieve gedachten of veel angstige momenten dan is het tijd om aan de bel te trekken. Een postnatale depressie openbaart zich vaak na enkele weken of maanden. Ook hierbij moet je je realiseren dat dit menig vrouw dus overkomt en dat er mensen gespecialiseerd zijn om je te helpen.

Even nog wat kleine tips!

♥Sloop je deurbel.

♥Al die appjes! Ze komen binnen als nooit te voren. Leuk al die interesse in je spruit. Weet dat het okay is als je ze niet meteen beantwoord, het wellicht zelfs dagen duurt voordat je een antwoord kunt sturen ‘Je hebt toch wel even 2 minuten de tijd voor een berichtje’? Haha, nee.

♥Een beetje (te) veel kilo’s aangekomen tijdens de bevalling (check!) dan kan je die eerste twee weken ook nog wel gewoon leven zoals je wilt. Die kilo’s gaan er echt wel af naderhand (toch?) maar een kilo of één, twee maakt niet uit. En je hebt alle energie hard nodig!

♥Jouw regels, jouw wet. Moet het bezoek hun handen wassen voordat ze aan je kind komen? Zeg het. Wees niet bang lomp te zijn (ben ik toch wel, ze zijn het gewend dus het is passend), als jij je ergens onprettig of prettig bij voelt moet je dat verbaliseren. Of je laat je partner dat doen, ook goed.

♥Is de Roze Wolk gearriveerd? Lekker genieten!

♥De Roze Wolk is meer een donder exemplaar? Dat mag, dat kan. Het is niet áltijd even ‘genieten’.

♥Als je elke vijf minuten wilt checken of je baby nog wakker is, tot grote ergernis van je partner, je dat gewoon lekker moet doen.

♥Je droomde van een schattig wiegje naast je bed waar je prachitge, zoete en heerlijk ruikende wondertje in ligt en eindelijk is het moment daar. Maar dat wondertje brabbelt, piept en hijgt de wereld bij elkaar en eigenlijk wil je stiekem dat hij toch naar zijn eigen kamertje gaat. Doe waar jij je prettig bij voelt, je hoeft helemaal niks. Als jullie het prettiger vinden niet te besluiten dat Uk op jullie kamer ligt? Leg hem dan gewoon in zijn eigen ruimte.

Kraamtijd Elisejoanne.nl  - De Kraamtijd: Een Praktische Handleiding

♥Je dacht dat je moe kon zijn tijdens de zwangerschap? Ja, dat dacht ik ook. Slaap wanneer je kan, waar je kan. Ook al is het in de wachtkamer van het consultatiebureau, ga slapen.

♥Oh, en het consultatiebureau (consternatiebureau zoals Boris het noemt) kan enorm behulpzaam zijn! Maar ook niet. Ik vind de zin ‘Mommy Knows Best’ verschrikkelijk maar soms komt het daar wel gewoon op neer; vraag, luister en trek je eigen plan indien nodig.

♥Zeker wanneer je borstvoeding geeft maar ook wanneer je een snelle bevalling hebt gehad, dan kan je last hebben van naweeën. Dan denk je dat je die verrekte krengen achter je hebt gelaten zodra je baby is geboren maar néé hoor, je baarmoeder valt je dan ook nog lastig. Het is nodig, hij moet krimpen namelijk en die naweeën zorgen daarvoor.

♥Stuwing zorgt ervoor dat je borsten op knappen staan bij dag twee á drie. Oh, en ze kunnen dan ook gaan lekken. Je baby begint te huilen? Spuit elf. Of melk.

♥Is borstvoeding geven je droom en weiger je die meteen op te willen geven als het niet helemaal lukt? Snap ik. Maar al te goed. Daar hebben ze lactatiedeskundige voor uitgevonden! Wacht niet – en ik benadruk dit met elke vezel in mijn lijf – wacht niet tot je twee weken verder bent en het wellicht te laat is. Vraag je kraamverzorgster of je verloskundige om eentje, vaak krijg je het eerste consult vergoed. Maak er gebruik van zou ik zeggen.

♥Handcrème, koop er kilo’s van! Door al dat wassen van je handen voor Uk krijg je droge klauwen, daar word je bang van. Oh, en als wij het toch hebben over crème, koop dan meteen de tepelcrème versie (van Medela is een fijne) voor het geval dat. Je tepels krijgen het heel zwaar te verduren.

♥Je vagina (ja, gewoon het beestje bij de naam noemen) is na de bevalling en ook lange tijd daarna niet zoals ervoor. Logisch natuurlijk maar dat kan even schrikken zijn. Pak niet meteen de eerste tijd er een spiegel bij, wacht een aantal weken (of maanden). En als je de ballen hebt om wél te kijken, bedenk dan dat het écht bij zal trekken en goed zal komen.

Zo, 2000 woorden verder en weet je wat? Ik zou nog wel meer kunnen vertellen/adviseren maar ik denk dat ik het maar voor nu hierbij laat. Ben je zwanger en moet je bijna poppen? Wees niet bang, je kan ‘t – echt waar. En ondanks dat het zwaar is en ook héél spannend allemaal, is het zó bijzonder en mooi. Ik ben ergens blij dat het voorbij is, dat er enige rust in huis is wedergekeerd, maar die eerste twee weken als nieuwe moeder zijn .. er zijn gewoon geen woorden voor.

Liefs,

Elise Joanne