Zwangerschap & Moederschap

DSC 0850 800x530 - Kleine Zara Baby Shoplog (Artikel)

In de Elise’s Weekly Pictorama van gisteren kon je zien dat Boris en ik in Den Haag ook even de Zara in slopen om wat kleertjes te kopen voor Fos. Ik vind de Zara Baby echt geweldig namelijk en de prijzen absoluut niet verkeerd. De basics zijn heel goed geprijsd, alsmede de printbroekjes. Fos had wat simpele bovenshirtjes nodig voor op geprinte broekjes dus dat was mijn hoofddoel. Boris vond een trui die hij uitkoos voor zoonlief en er belande wat broekjes in het mandje. Kijk je mee?

(meer…)

DSC 0460 800x559 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #12 - Linda

Vorig jaar, vrijwel rond hetzelfde moment als nu, lanceerde ik een hele populaire rubriek, de ‘Goede Voorbereiding; Bevallingsverhalen’. Elf prachtige en krachtige vrouwen deelde elke twee weken hun verhaal en na mijn zwangerschap deelde ik de mijne. Omdat ik zie hoeveel pageviews deze rubriek nog steeds genereert en als ik bedenk hoeveel verhalen er nog wel niet te delen zijn, blaas ik hem nieuw leven in! Vandaag ga ik verder en geef ik het stokje door aan Linda die vandaag haar bevallingsverhaal vertelt.

De rubriek heet nog steeds ‘Goede voorbereiding’ omdat de andere verhalen daar ook onder gekoppeld staan. Al is het niet meer mijn voorbereiding waarom ik de verhalen nu deel, voor een ander wellicht wel. Iedere bevalling loopt anders, geen verhaal is hetzelfde. Een goede voorbereiding is het dus ook eigenlijk niet en toch.. het hielp mij, en wellicht helpt het jou. Misschien ben jij al bevallen of heb je een kinderwens; in welke fase je ook zit (of niet zit) ik ‘genoot’ van elk verhaal en hoop voor jou hetzelfde.

Vanaf nu zal elke twee weken op vrijdag een verhaal worden gedeeld.

Je kan hier de elf andere verhalen lezen en hier mijn bevallingsverhaal.

DSC 0110 800x526 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #12 - Linda

Vandaag het woord aan Linda, van TinyMoments.nl.

Vanaf het moment dat ik wist dat 1 september 2016 de uitgerekende datum was ben ik gaan rekenen. Ik ken namelijk nogal wat mensen die eind augustus / begin september jarig zijn. De kans was dan ook groot dat onze baby op de verjaardag van een ander geboren zou worden. Toen ben ik tegen de baby in de buik gaan praten. Iedere dag gaf ik hem de mededeling: ‘je mag op of na 1 september geboren worden.’ Natuurlijk wist ik goed dat het niets uit zou maken of ik ertegen zou praten of niet, maar toch. Niemand weet precies hoe het zit.

Een paar dagen voor 1 september hadden we een controle bij de verloskundige. Bij ons werd altijd voorafgaand aan de afspraak een nieuwe afspraak gepland. Zowel Kevin als ik waren ervan overtuigd dat wij niet meer op die afspraak zouden komen (6 september) omdat onze baby dan al geboren zou zijn. Nou, niet dus. 6 september zaten we wederom bij de verloskundige. 40 weken en 5 dagen zwanger.

Strippen

Omdat ik bijna 41 weken zwanger was kreeg ik een afspraak mee voor de gynaecoloog. Dit is blijkbaar de normale gang van zaken als je de 41 weken zwangerschap haalt. Ze gaan dan kijken of de baby nog voldoende vruchtwater heeft en of de placenta nog goed is. Op dat moment was ik ervan overtuigd dat wij de afspraak bij de gynaecoloog gingen halen. Helemaal niks leek erop dat de bevalling namelijk zou gaan beginnen. Harde buiken had ik nog nooit gehad, ik had geen buikpijn en voelde mij nog steeds super goed.

De verloskundige stelde voor om mij te strippen. Dit zou echter alleen kunnen als de baarmoedermond al volledig was verstreken. Ik vond het prima, probeer het maar. Baat het niet dan schaadt het niet was mijn gedachte. Gelukkig was de baarmoedermond verstreken en had ik 1 cm ontsluiting. Het strippen zelf vond ik helemaal niet vervelend, ik voelde er eigenlijk vrij weinig van. Toen begon het wachten. Kevin was vrij van zijn werk die dag dus wat dat betreft kon de bevalling beginnen. Een paar uur na het bezoek aan de verloskundige dacht ik niet meer aan het feit dat ik was gestript, want er gebeurde nog steeds niks en ik voelde ook niks.

DSC 0212 800x527 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #12 - Linda

Het begin

Diezelfde avond op de bank heb ik mijzelf vergrepen aan chocolade pinda’s. (Sowieso houd ik van snoepen en snacken, maar tijdens de zwangerschap was het nog erger…). Rond 0.30 uur vond ik het wel mooi geweest en gingen we slapen. Beide waren we het erover eens dat het strippen niet geholpen had en dat we nog geen ouders gingen worden. Nog geen half uur later lag ik te doezelen in bed en kreeg ik een beetje buikpijn. Ik dacht meteen dat het kwam doordat ik (veel) te veel chocolade pinda’s had gegeten. De buikpijn zakte vrij snel weer weg. En kwam weer. Dit duurde ongeveer een half uurtje. Op mijn mobiel had ik een weeëntimer geïnstalleerd en deze besloot ik er toch maar bij te pakken. Voor de zekerheid. Kevin liet ik nog even slapen. Ergens dacht ik namelijk nog steeds dat de buikpijn kwam van de chocolade pinda’s, haha. Toen ik zeker wist dat het toch echt weeën waren heb ik Kevin wakker gemaakt. Hij maakte een kruik voor mij. Op dat moment had ik besloten dat mij dit prettig leek. Toen hij naar beneden ging ben ik hem gevolgd, ik had geen rust om te blijven liggen en wilde even kletsen. Beneden heeft Kevin uiteindelijk het timen van de weeën overgenomen. Het werd wel duidelijk dat het toch echt weeën waren. Spannend!! De weeën kwamen alleen nog helemaal niet regelmatig. Hierdoor dacht ik dat het misschien voorweeën waren. Ook waren mijn vliezen nog niet gebroken. Na een paar uur werden de weeën wel wat heftiger, maar nog steeds niet regelmatig. De tijd tussen de weeën verschilde van 40 seconden tot 5 minuten en alles daar tussenin. Ook de duur van de weeën was enorm wisselend. Omdat wij nog steeds aan het wachten waren op regelmaat hadden we de verloskundige (nog) niet gebeld. In alle boekjes staat namelijk dat je de verloskundige belt als de weeën minstens een uur lang tussen de 3 a 4 minuten komen en ongeveer 1 minuut duren. Op onze laatste afspraak werd dit ook nog benoemd door de verloskundige. Omdat ik de weeën prima op kon vangen vonden we het wel goed zo en kon ik het nog wel even volhouden.  Ik kon de weeën opvangen door tijdens een wee door de kamer te lopen en mijzelf volledig te richten op mijn ademhaling. Zittend of liggend had ik meer pijn tijdens een wee, dus dat was geen optie. Dit was voor Kevin frustrerend omdat hij niets voor mij kon doen (doei oefeningen die we hadden meegekregen bij de haptonomische zwangerschapsbegeleiding). Het enige wat ik tegen hem zei was wanneer ik een wee kreeg en wanneer deze stopte. Hij hield dit bij op de weeëntimer. Tussen de weeën door zat ik op de rand van het bed met mijn ogen dicht om nog een beetje uit te rusten, want ik had wel door dat ik niet meer ging slapen. Kevin speelde ondertussen spelletjes op de iPad. Hij mocht van mij alles doen, behalve de kamer verlaten!

Weeënstorm

Rond 5.00 uur was er nog steeds geen regelmaat in de weeën en hadden we de verloskundige nog steeds niet gebeld. De weeën werden wel wat heftiger, maar waren nog steeds prima op te vangen. Totdat ze overgingen in een weeënstorm. Jeetje dat was niet prettig. Drie weeën volgde elkaar op zonder pauze en duurde ongeveer 6 minuten in totaal. Hierna één minuut rust en toen weer drie weeën. Dat deed pijn. Ik werd er ook nog eens misselijk van en liep met een emmer in mijn hand door de slaapkamer. Op aanraden van Kevin besloot ik even onder de douche te gaan staan om wat verlichting te krijgen. Deze vond ik gelukkig snel. Met de douchekop op mijn buik werd de pijn wat minder. Op dat moment besloot Kevin dat het toch tijd was om de verloskundige te bellen, omdat de weeën toch wel zichtbaar heftiger en pijnlijker werden. Hier ben ik hem onwijs dankbaar voor. Op het moment dat hij de verloskundige ging bellen kreeg ik namelijk persdrang. Dit heb ik Kevin nog gezegd toen hij ging bellen en op het moment dat hij de verloskundige aan de telefoon had (5.30 uur) hoorde zij mij een (pers)wee opvangen. Ze kwam meteen naar ons toe, met stagiaire. Ik vond het prima. Hoe meer zielen hoe meer vreugd, haha. Als er maar iemand kwam kijken hoe de zaken ervoor stonden. Ergens in mijn achterhoofd dacht ik nog dat ik nu misschien twee cm ontsluiting zou hebben en dat ze voor niks zouden komen, haha. Tussen het telefoontje naar de verloskundige en hun aankomst in heeft Kevin nog snel de vluchttas verder ingepakt, want die was nog niet helemaal klaar. Ook had hij de auto voor de deur gezet zodat ik gemakkelijk in kon stappen om naar het ziekenhuis te gaan. We wilden namelijk graag in het ziekenhuis bevallen.

DSC 0054 800x480 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #12 - Linda

Persen

Tegen 06.00 uur waren zowel de verloskundige als de stagiaire er. De verloskundige zag aan mij dat ik persdrang had en zei dat ze wel kon zien hoe het ervoor stond. Toch heeft ze voor de zekerheid gekeken hoeveel ontsluiting ik had. En jawel, ik had al tien cm ontsluiting! Geen wonder dat ik wilde persen! Omdat wij graag een ziekenhuis bevalling wilde werd kort besproken of dit nog haalbaar was. Ik mocht nog naar het ziekenhuis, maar dan moesten we meteen gaan en werd het haasten. Nou, geen haar op mijn hoofd die nog de trap af wilde, de auto in wilde stappen en acht minuten naar het ziekenhuis wilde rijden. Ik vond het ineens meer dan prima om thuis te bevallen. Kevin was het hier mee eens en binnen een paar minuten was ons bed omgebouwd tot ‘bevalplaats’ en werd de kraamhulp gebeld om te komen. Ik mocht daarna meteen gaan persen. En dat was fijn! Ik had ineens geen pijn meer en kon wat met de persdrang. Heel raar om op dat moment geen pijn meer te hebben, maar om dit om te kunnen zetten naar een fysieke handeling. Dit voelde goed. En verbazingwekkend genoeg ook heel natuurlijk. Na bijna 1.5 uur geperst te hebben werd het nog even spannend. Je mag thuis namelijk niet meer dan 2 uur persen. Daarna moet je alsnog naar het ziekenhuis. Toen ik dat hoorde ging er een knop om en ben ik als een malloot gaan persen. Ik zou onze kleine eruit duwen. En snel. No way dat ik alsnog naar het ziekenhuis wilde. Dit heeft geholpen, want 10 minuten later, om 7.32 uur, was onze prachtige zoon Jason er.

De schade

Wat een geweldig moment is dat. Je kindje ligt op je borst en begint te huilen. Dat is echt genieten. De placenta kwam gelukkig ook binnen een kwartier. Ik weet nog dat een van de eerste dingen die ik vroeg was of alles nog heel was daar beneden, haha. Hier hadden ze nog niet naar gekeken, dat kwam wel. Gelukkig was alles best netjes gebleven. Er zijn een paar kleine schaafplekjes gehecht zodat het niet zou gaan branden met het plassen. Maar dit werd pas een uur na de bevalling gedaan, we hebben eerst heerlijk genoten van ons krijsende mannetje op mijn borst.

DSC 0313 800x530 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #12 - Linda

Terugblik

Ondanks dat ik niet in het ziekenhuis ben bevallen kijk ik met een super goed gevoel terug op de bevalling. De verloskundige, stagiaire en de kraamhulp hebben super werk geleverd. Ik voelde mij op mijn gemak tijdens de bevalling en ben goed gecoacht. Na de bevalling ben ik gaan douchen en toen ik terug op de slaapkamer kwam was het bed verschoond, stond de was aan en was er gewoon niet meer te zien dat er zojuist een bevalling had plaatsgevonden. En dat was fijn! Een van mijn argumenten om in het ziekenhuis te bevallen was namelijk dat ik ‘die rommel’ niet op mijn slaapkamer wilde. Nou, ik kan je vertellen, ik heb er niks van meegekregen. En ik vond het super dat ik meteen mijn eigen bed in kon zonder dat ik nog in de auto naar huis moest.

In totaal duurde de bevalling 6,5 uur. Het had wat mij betreft niet beter kunnen gaan. Ik vond het vervelend dat Kevin voor zijn gevoel niet veel voor mij kon doen, maar zijn aanwezigheid was voor mij zo belangrijk. Zonder hem was het niet zo gemakkelijk gegaan en ik heb juist heel veel gehad aan hem!

Bedankt voor het delen van je verhaal Linda en de prachtige foto’s! Over twee weken is Madelaine aan het woord.

Liefs,

Elise Joanne

DSC 2226 1 - Oproepje + Mededeling! Wil jij jouw bevallingsverhaal delen?

Vorig jaar publiceerde ik een half jaar lang om de twee weken een prachtig verhaal van een vrouw. Eigenlijk niet zomaar een verhaal, haar bevallingsverhaal wel te verstaan. Die rubriek is immens populair, de zoekopdrachten voor ‘bevalling’ is ontzettend vaak ingetikt en alle verhalen die toen zijn gedeeld zijn bij elkaar meer dan 75.000 keer bekeken. Onwijs veel! Na mijn eigen bevalling ben ik opgehouden deze te publiceren want ik noemde ze een ‘goede voorbereiding’ en dat had ik simpelweg niet meer nodig. Gezien de behoefte om verhalen te lezen van andere ga ik hier weer mee door. Wil jij ook mee doen?

Vorig jaar kwamen er 11 verhalen van prachtige vrouwen online. Verhalen over een keizersnede, een natuurlijke bevalling van een tweeling, een thuis-bevalling, een ziekenhuisbevalling, eentje met een doula etc. Ieder verhaal was welkom en bijzonder. Vanaf de maand december kan je elke twee weken weer een verhaal verwachten, de eerste stukken zijn al aangeleverd en staan al klaar om gepubliceerd te worden.

Ben jij onlangs – of een aantal jaren geleden – bevallen en zou jij je verhaal willen delen? Dat mag! Je hoeft geen blogger te zijn zoals de oorspronkelijke elf dames wel waren. Ben jij wel een blogger? Dan ook kan je mee doen, ik link het verhaal naar jouw website.

Wil jij graag meedoen? Bekijk dan hier hieronder even de 12 verhalen (de mijne staat er ook tussen) wat ik van je vraag qua tekst en foto’s. Als je besloten hebt ook graag je verhaal te willen delen dan mag je mij mailen via elisejoanne@hotmail.nl en dan krijg je van mij een mail terug met daarin de ‘voorwaarden’. Met voorwaarden bedoel ik de hoeveelheid woorden, wat voor soort foto’s etc.

Ben jij adoptiemoeder? Of wellicht zelfs draagmoeder? Of heb jij een kindje afgestaan ter adoptie of ben jij een draagmoeder voor een ander? Ook deze verhalen zijn meer dan welkom!

Alle verhalen:

♥Bevallingsverhaal Kelly Caresse
♥Bevallingsverhaal Linda van Go or no Go
♥Bevallingsverhaal Sanne van Laviesagista
♥Bevallingsverhaal Manon van LittleWonderWorld
♥Bevallingsverhaal Saskia van Twinkelbella
♥Bevallingsverhaal Sunseree van KoalaBeautyMama
Bevallingsverhaal Betty van Bettyblogt
Bevallingsverhaal Geertje van Lifesabout
Bevallingsverhaal Kelly van Healthy Kelly
Bevallingsverhaal Joyce van JoyfromJoyce
♥Bevallingsverhaal Silke van Goodmorningtea

♥Mijn Bevallingsverhaal

Ik zie je mailtje graag tegemoet!

Voor de nieuwsgierige lezer; vanaf begin december zal om de vrijdag een verhaal te lezen zijn, te beginnen op 2 december met het verhaal van Linda.

Liefs,

Elise Joanne

Dit artikel is geschreven in samenwerking met het Diabetes Fonds. 

Winkel frontaal 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

Vorige week kreeg ik een uitnodiging voor een feestje, een kinderfeestje welteverstaan! En de uitnodiging heb ik met beide handen aangepakt want het was er eentje waar ik veel van kon leren. Afgelopen maandag was het namelijk Wereld Diabetes Dag en ter ‘ere’ daarvan mocht ik meer onder het genot van een taartje, lekker hapjes en veel blije kindjes, leren over diabetes en het innemen van minder suiker. Niet alleen voor mijzelf maar voor Fos. Een dag omtrent bewustwording en jongens, ik ben een stuk bewuster.

Suikerstapel frontaal 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

Suiker, ik eet het dagelijks. Of het nou door natuurlijke suikers is wat in mijn dagelijkse fruitsnack zit, de bakken thee die ik – met suiker .. – drink de hele dag door, de boterhammen die ik verorber of door de chipjes die ik in het weekend neem. Ik eet, bewust en onbewust, suikers. En vooral van dat laatste wil af, niet alleen voor mijzelf maar ook zodat ik in de voeding die ik geef voor Fos bewuste goede keuzes kan maken.

Ik heb namelijk al vanaf het begin van mijn prille zwangerschap besloten Fos niet te veel suikers te geven in zijn eerste levensjaren. En ook daarna proberen met mate te handelen. Geheel suikervrij hoeft niet naar mijn mening maar wel geven in mindere mate. En zeker ook weten wat er in de items zit die ik hem geef of ga geven.

Even wat feitjes

DSC00483 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

Nederlanders eten gemiddeld per persoon 122 gram suikers per dag. En in alle eerlijkheid denk ik, als ik er goed bij stil sta en mijn inname na ga, dat ik hoger zit. Van deze hoeveelheid zijn 81 gram “vrije suikers” (toegevoegde suikers plus de suikers in vruchtensappen, honing en siropen). Dit is 14 procent van de energie die we dagelijks innemen. De rest van de suikers (41 gram) zijn natuurlijke suikers, dat wil zeggen suikers die van nature in groente, fruit en zuivel aanwezig zijn.

De WHO doet de aanbeveling om per dag niet meer dan 50-60 gram (10 % van de dagelijkse inname aan energie) uit vrije suikers te halen. Om overgewicht en daarmee diabetes type 2 te voorkomen. Nederlanders eten dus gemiddeld 1,5 keer zoveel vrije suikers als wordt aangeraden door de WHO. Bij kinderen is dit zelfs twee keer zoveel, hun inname aan vrije suikers is per dag zo’n 100-110 gram.

Suikers en Diabetes Type 2 

Scan hi res 800x518 - Voor Fos en ook voor mijzelf

Door teveel suiker te eten neemt de kans op overgewicht toe en daarmee de kans op diabetes type 2. Daarnaast is er een directe relatie tussen de consumptie van suiker in dranken: uit onderzoek blijkt dat per 330 ml dagelijkse inname van suikerrijke dranken de kans op diabetes type 2 met 20% verhoogt. Een op de drie Nederlanders krijgt namelijk diabetes type 2. Dit aantal is ongekend hoog. En dat is behoorlijk vond ik zelf! Ik schrok in alle eerlijkheid van de statistieken.

Het Diabetes Fonds roept niet tot op géén suiker maar bewustwording ván suiker. En dat vind ik super. Een niet belerende, niet betuttelende boodschap maar een middag van feiten, mogelijkheden en opties. Op deze manier advies en hulp krijgen is ontzettend fijn! Want ik wil Fos zoveel mogelijk beschermen en door die bewustwording kan ik beter handelen, precies zoals ik in mijn zwangerschap al voor hem wilde.

Verschil Diabetes Type 1 & Diabetes Type 2

En wat wel belangrijk diabetes type 1 en type 2 door elkaar halen, ze zijn namelijk familie van elkaar maar toch wel echt verschillend. Bij diabetes type 2 heeft het lichaam te weinig insuline. Bovendien reageert het niet meer goed op insuline: dat heet ongevoeligheid voor insuline. Mensen met diabetes type 2 krijgen meestal medicijnen, voedings- en bewegingsadviezen. Diabetes type 2 komt ook het vaakst voor: 9 van de 10 mensen met diabetes hebben diabetes type 2. Overgewicht en weinig beweging, maar ook oudere leeftijd naast erfelijke aanleg vergroten de kans. Het lichaam van mensen met diabetes type 1 maakt zelf helemaal geen insuline meer aan. Dat komt doordat het afweersysteem per ongeluk de cellen die insuline aanmaken vernielt. Daarom moet je met diabetes type 1 een paar keer per dag insuline inspuiten, of een insulinepomp dragen. Deze vorm van diabetes komt veel minder vaak voor: 1 op de 10 mensen met diabetes heeft diabetes type 1.

Suiker AfkickKliniek

DSC00477 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

DSC00488 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

DSC00496 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

DSC00505 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

Op dit kinderfeestje in de Suiker Afkickkliniek in Amsterdam, werd een heerlijke taart geserveerd die minder suiker bevatte maar wel donders lekker was. Er was fruit op een leuke en aantrekkelijke manier om te pakken, leuke frietbakjes met stokjes groente die konden worden verorberd maar ook snoepjes hier en daar want iets eten met mate mág. Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is; je moet niks! Maar je moet onthouden waar suikers in zit, hoeveel er in zit en wat het met je doet. Maak daar bewuste keuzes in, dat was de boodschap. En ik zag de kinderen smullen van de taart en wanneer zij op een leuke speelse manier fruit en groente krijgen dit ook echt aanlokkelijk is. Ze vonden het leuk om ‘andere’ frietjes te krijgen en naast het Apenkopje óók de mandarijn te eten die er aan vast zat gemaakt. De bakjes fruit waren net zo snel leeg als dat taart werd opgegeten.

Dus alsnog een lekker taartje of een koekje op zijn taart, maar wél eentje met minder suiker of dat het adagium ‘alles met mate’ enorm van toepassing moet zijn. En dat wil ik! Wanneer ik dat voor Fos doe moet ik daar zelf ook het goede voorbeeld voor geven en wanneer ik dat doe neemt deze suikerbom die ik zelf ben, óók minder suiker in. Ik eet namelijk teveel suiker en ondanks dat ik daar grotendeels bewust van was wilde dat niet zeggen dat ik daar ook naar handelde, want dat deed ik simpelweg niet altijd. En wanneer je voor je kind iets anders wil betekent dat ook dat je eigen handelen aangepast wordt.

DSC00518 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

DSC00517 800x533 - Voor Fos en ook voor mijzelf

Ik heb ook een gekeken of ik de vragen tijdens de ‘bodyscan’ kon beantwoorden; ‘waar zitten de meeste suikers in’? En ik dacht écht dat ik alle vragen goed zou beantwoorden maar helaas.. ik had er maar één goed en vier fout.

Voor Fos en ook voor mijzelf

Fos verdient het dat ik bewust word, zoveel is duidelijk. En ondanks dat hij te jong was voor het kinderfeestje heeft hij baat bij wat ik heb geleerd en wat ik nog zal blijven leren. Nogmaals, ik ben niet een anti-suiker mama of vrouw. Ik ben dól op snoepjes maar ook op mijn simpele boterham tijdens de lunch. Fos krijgt ook een boterhammetje tijdens de middag en fruit in de ochtend. Ook hij heeft wel eens een bakje kwark op en ik heb hem wel eens een koekje gegeven waar een klein beetje suikers in zit. Wellicht is het nu nog niet zo van toepassing hoe ik lekkernijen voor hem kan maken met minder suiker omdat hij nog zo jong is maar die tijd zal snel genoeg komen.

Weet wat je eet, weet wat je geeft. Dat is niet makkelijk, zeker ook voor mijzelf niet, maar ik heb wel de intentie voor beterschap. En tja, het is ook gewoon meten met twee maten als ik mijn eigen ogen sluit voor mijn inname maar ze open en gefocust wil hebben voor Fos.

‘Monkey see, monkey do’..

Liefs,

Elise Joanne

Om 15:00 een tweede artikel.

 

avw - Op autovakantie met een Baby!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Opel.

DSC 0009 800x530 1 - Op autovakantie met een Baby!

Ik schreef een aantal maanden geleden een artikel waarbij ik jullie om hulp vroeg. Boris en ik wilde namelijk op vakantie met Fos die dan tegen de 6 maanden zou lopen. Ik vroeg mij af welke vakanties geschikt zouden zijn en ik vroeg jullie om tips voor onze autotrip. Onze vakantie is inmiddels voorbij maar het leek mij dan om mijn ervaring en tips te delen! Wij zijn op autovakantie gegaan naar Frankrijk, naar onze locatie was het zo’n 8 uur rijden.

Ik kreeg veel te horen van bezoekers – en andere mensen in mijn omgeving – dat op vakantie gaan met een baby van onder een jaar goed te doen moest zijn. Dat geloofde ik ook wel; ze slapen nog relatief veel en zolang ze bij papa en mama zijn en eten krijgen dan is het allemaal wel prima.

Fos is wel echt een ritme kind dus ik was even bang dat een vakantie – en sowieso de reis – dat zou verstoren en Fos daar slecht tegen zou kunnen. Wij hadden besloten om de heenreis vroeg in de ochtend te laten beginnen en te rijden wanneer Fos normaal ook zou slapen. Dit ging redelijk goed; Fos sliep in het begin – in de vroege uurtjes – nog erg veel en in die tijd hebben wij goed doorgereden om de meeste kilometers al te maken. Zodra hij wakker werd besloten wij – onze zoon kennende – ook echt uit de auto te stappen en lange pauzes te nemen. Ik denk ook dat dat de sleutel is; toegeven aan je kind en beseffen dat een reis met een baby of kind simpelweg langer duurt. Ook hij/zij moet even een frisse neus halen en uit zijn zitje worden verlost.

Op de heenweg hebben wij dan ook meer stops gemaakt dan wij met zijn tweetjes zouden hebben gedaan. Laat het los dat je minder snel op plek van bestemming bent. En laat ook los dat je kindje even niet in zijn ritme zal zitten zoals gebruikelijk, jij bent immers ook uit jouw ritme. Dan geef je een keertje een voeding eerder of verschoon je sneller een luier, misschien geef je hem meer dan één soepstengel. Prima! Gewoon doen, zo maak je je reis aangenamer voor allemaal.

Ik merkte wel dat dit inderdaad een lange dag was. Fos is een zeer bewegelijk kind en als hij lekker zijn gang kan gaan dan wordt hij ook moe en slaapt ook vrij veel in de middag. Logisch; hij moet bijtanken alvorens weer als een duracell-konijntje het leven door te gaan. In de macxi-cosi kreeg hij natuurlijk weinig beweging en kon hij daardoor zichzelf ook niet moe maken. Juist daarom waren wij heel blij dat wij met de Opel Mokka konden gaan omdat deze auto echt veel ruimer is dan wat wij gewend waren. Ons eigen koekblikje zorgt voor weinig beenruimte en mogelijkheid om je even in de auto te moeten vermaken, wat ook wij weleens moesten; het weer was niet altijd geweldig namelijk. Sowieso waren de ochtenden behoorlijk fris dus menig keer hebben wij in de auto zelf – die wel warm was – even zijn luier verschoond. De ruimte was er gelukkig ook!

DSC 0439 800x530 - Op autovakantie met een Baby!

DSC 0529 800x530 800x530 - Op autovakantie met een Baby!

En die ruimte hadden wij nodig; met een baby op vakantie zorgt voor veel spullen! Ach ja, je kan natuurlijk keuzes maken en besluiten heel veel niet mee te nemen maar door het gebruik van de Opel Mokka hadden wij wel die mogelijkheid om toch vertrouwde spullen mee te nemen. Wij zaten in een huisje die van alle luxe en babyspullen voorzien was – voor campingnormen – maar wij hebben ook er voor gekozen Fos zijn eigen grote wandelwagen mee te nemen, zijn speelkleed en speeltjes. Dat had niet gekund met onze eigen auto. Ik ben daar heel blij mee geweest, het is toch fijn om in een vreemde omgeving met je baby (wat toch best spannend is!) je eigen spullen te hebben.

De heenreis verliep dus zo soepel als dat mogelijk is met een bewegelijk en druk mannetje op een 800 km autoreis. Maar toch kon het beter vond ik, daarom hebben wij ook besloten de terugreis anders aan te pakken en te kiezen voor ‘snel naar naar huis’. Wij hebben toen Fos wakker gemaakt in het midden van de nacht, een fles gegeven zoals wij om 7 uur altijd doen en zijn gaan rijden. Dat ging erg goed! Hij sliep vanaf 3 uur in de nacht en werd wakker op het gebruikelijke tijdstip van 7 uur. Pas rond half 8 had hij de behoefte om eruit te willen dus strekten wij de benen, gaven hem weer een flesje, verschoonden zijn luier – namen het er even van – en reden weer door. En toen waren wij thuis! Wij maakten op deze manier maar één stop.

IMG 8637 800x600 - Op autovakantie met een Baby!

Beide manieren waren prima; zijn ritme respecteren en rijden als hij slaapt en pauze nemen als hij wakker is – de reis is immers ook je vakantie, neem het er van. Of je besluit even tegen een minder goede nacht te kunnen – je haalt het wel in op vakantie – en gaat in de nacht rijden. Kijk naar je kindje, naar zijn of haar behoeften en handel. Ik heb ook besloten lekker het los te laten, wij waren immers niet thuis. Niet persé op de klok te gaan maar naar aanleiding van situaties en behoeften. En weet je, dat maakt de reis en heel je vakantie een stukje relaxter. Boris zong geregeld; ‘Let it go…’. En hij en Elsa hebben gelijk.

Wij zijn ook op vakantie geweest met een auto die ik echt heel prettig vond. Ik was ook niet graag op vakantie gegaan met onze Hector. Voor een reis van 800 kilometer voelde ik mij daar niet prettig bij. Voelde ik mij dan wel ‘prettig’ en  – voornamelijk – veilig met de Opel Mokka? Ja, heel erg. Alleen al vanwege het feit dat het een stevige, robuuste en hoge auto is. Hij rijdt ontzettend soepel en is werkelijk van elk gemak voorzien. Voor jezelf is dat al prettig, al helemaal als je met je kind(eren) en al je babyspullen op vakantie gaat. Ik heb er zéér graag in gereden en hoop dit snel te herhalen. Ik voelde mij ook echt heel veilig – en dat is het allerbelangrijkste denk ik wanneer je je kind vervoert – omdat er een SOS-knop in de auto zit. Daar kan je bij elk noodgeval op drukken en je krijgt meteen iemand aan de lijn die ook, indien gewenst, noodtroepen in kan schakelen. Maar ook als je een ongeluk krijgt en jij niet meer reageert wordt er een nooddienst opgeroepen met een responstijd van onder de 10 minuten.

DSC 0138 800x530 - Op autovakantie met een Baby!

En dan heb je ook nog mijn favoriet; Wi-fi in de auto en de Opel On-Star! Ik denk dat ik die dienst wel 10 keer heb gebeld, alleen al om te checken wie je aan de lijn krijgt en hoe de gesprekken verlopen. Nou, prettig kan ik je vertellen! Van een route naar de dichtstbijzijnde Supermarché, tankstation, weer-update of check van de oliepijl; alles kan, alles mag. Je wordt enorm vriendelijk te woord gestaan, duidelijk en verstaanbaar, en je hebt super snel je antwoord. En schroom niet om dat ook te doen, het zijn normale vragen voor ze en zijn er om je reis – welke dan ook! – gemakkelijker te maken. Ideaal, absoluut.

Volgend jaar willen wij misschien twee weken naar Italië en die reis is langer en intensiever. Fos is dan ook 1,5 jaar – geen typische ‘baby’ meer – dus weer een tripje met de Opel Mokka zie ik dan wel zitten kan ik je vertellen, kom maar door!

Heeft iemand nog kind-vriendelijke campinglocaties voor ons voor Italië? Voor je het weet is het alweer tijd om te boeken!

Liefs,

Elise Joanne

 

Fos 1 800x461 - 8 Maanden Oud: Baby-update met Fos!

Vandaag heb ik een video samen met… Fos! Afgelopen week werd hij 8 maanden en het leuk mij leuk om een simpele update te geven met hem erbij. Hij komt niet vaak voor op Youtube dus wellicht is het leuk dat jullie hem weer zien. Het is namelijk zo’n geweldig leuk kind! Kijk je mee?

Het artikel over hapjes kan je hier vinden, het artikel over slapen kan je hier vinden.

Bedankt voor het kijken!

Liefs,

Elise Joanne

avw - Samen staan wij sterk

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Pampers.

DSC 0324 800x530 - Samen staan wij sterk

Soms, ongewild, dan overkomt het mij; de gedachte dat ik Fos ooit zou kunnen verliezen. Ik kan die gedachte niet altijd uitschakelen, ineens bekruipt mij dan het afschuwelijke gevoel dat mijn kind kwetsbaar is en hem iets kan overkomen. Sinds mijn zwangerschap, sinds het moment dat ik Fos in mijn armen kreeg, ben ik vrij emotioneel. Dat zorgt er dus ook voor dat mijn gedachten alle kanten op gaan en ik ineens als de dood ben dat hem iets kan gebeuren. Dat beneemt mij meteen de adem en de tranen schieten in mijn ogen. Want hij is het állerbelangrijkste in dit leven, hij maakt mij een beter mens en vrouw. Zonder hem ben ik Elise niet meer, zonder hem is er geen reden om adem te halen.

Fos is een geschenk, een wonder. Fos is mijn wereld, mijn ziel, mijn hart, mijn leven. Zonder hem bestaat er geen wereld, niet eentje waar ik deel van uit wil maken. De wetenschap dat er moeders zoals jij en ik, die in deze wereld afscheid moeten nemen van hun dierbaarste bezit terwijl daar iets tegen te doen is? Hartverscheurend. Alleen al het tikken van deze woorden zorgt er bij mij voor dat ik een brok in mijn keel krijg. Want er is niets erger dan je kind te moeten verliezen, om machteloos te staan terwijl een ziekte je kind van jou afneemt.

Maar dit hoeft niet. Jij en ik kunnen hier iets tegen doen met een simpele handeling, een simpele aankoop, een simpele like op social media. Jouw baby kan namelijk iets bijzonders. Jouw baby kan je aan het schaterlachen maken, je laten huilen van geluk, je de grootste tranen bezorgen, je de meeste kopzorgen opleveren en je hart sneller laten kloppen van liefde. Maar jouw baby kan nog meer, namelijk het kostbare leven redden van andere baby’s. Want één pak Pampers of baby-doekjes van Pampers met het UNICEF logo kopen, betekent ook één levensreddend vaccin. Het doel van Pampers in samenwerking met UNICEF is om tetanus bij moeders en pasgeboren baby’s wereldwijd diezelfde wereld uit te helpen. Elke 11 minuten sterft er een pasgeboren baby aan tetanus. Elke 11 minuten.. Elke 11 minuten moet een moeder afscheid nemen van haar wonder, haar grootste wens, haar allermooiste cadeau.

Ik help mee. Jij ook?

Ja? Fijn! Dan kan door deze twee opties:

♥Bekijk de bovenstaande video. Naast dat het écht een mooie video is om te bekijken kost het je maar een minuut. Voor elke view, share of like van deze Pampers’ speciale campagne video, doneert Pampers 1 levensreddend vaccin*.

♥Koop een pak Pampers-luiers of babydoekjes met het UNICEF logo want voor elke verkocht pak, doneert Pampers 1 levensreddend vaccin*.

Er zijn onderhand al 300 miljoen gedoneerde vaccins en daarmee zijn al 100 miljoen moeders en pasgeboren baby’s beschermd tegen deze dodelijke ziekte. Deze campagne heeft bijgedragen aan de eliminatie van tetanus in 19 van de risicolanden. Laten wij er samen voor zorgen dat dit nog meer mag worden, laten wij de handen ineen slaan en met een simpele klik of aankoop nog meer levens redden. Want elk leven is het waard om gered te worden!

Kijk voor meer informatie op de Pampers Facebook pagina of op andere social media kanalen via de hashtag #PampersUnicef.

Liefs,

Elise Joanne

Om 15:00 een tweede artikel.

*Bij elke aankoop van een verpakking met het logo van UNICEF doneert Procter & Gamble € 0,078 aan UNICEF voor de strijd tegen tetanus bij pasgeborenen. Dit bedrag staat gelijk aan de kosten voor één tetanus vaccin of ondersteunt de levering van de vaccins. UNICEF ondersteunt geen specifieke merken of producten. Voor meer informatie kunt u terecht op http://www.pampers.nl of http://www.unicef.nl