Zwangerschap & Moederschap

Laatste video Ouders van Nu Zwangerschapsdagboek met Fos 3 - Een Emotioneel Afscheid - Laatste aflevering Zwangerschapsdagboek met Fos

Welkom bij de nieuwste én laatste aflevering van de serie Zwangerschapsdagboek. Er zijn inmiddels 18 video’s van mij online gekomen uit deze reeks en de tijd is gekomen om afscheid te nemen. Ik heb jullie meegenomen in de meest emotionele en vreugdevolle tijd van mijn leven en heb dat met veel plezier gedaan. Ik kijk kort terug op deze tijd en neem samen met Fos (ik presenteer de video samen met hem), afscheid. Tijd voor nieuwe dingen, tijd voor een andere serie, tijd om mijn zwangerschap af te sluiten.

Bedankt aan alle kijkers van deze serie, bedankt voor alle tips en feedback en hopelijk tot snel bij een nieuwe video! Als je zou willen abonneren op mijn kanaal wordt dat zeker gewaardeerd, dank je wel!

Liefs,

Elise Joanne

Elisejoanne.nl Vorig jaar rond deze tijd - Vorig jaar rond deze tijd

Vorig jaar rond deze tijd was het verlangen om een kind te mogen dragen enorm groot. Boris en ik hadden aan het begin van 2015 besloten de stap te willen zetten om een gezin te stichten. Maar lag het ook in het verschiet voor ons? Op 1 juni 2015 begon de officiële telling van mijn zwangerschap, na vier maanden was het moment daar, de test kreeg een kruisje. Ik was zwanger. Aankomende woensdag is dat alweer een jaar geleden. Hoe was dat, vorig jaar rond deze tijd? Wat ging er door mijn hoofd?

Boris en ik waren net verhuisd naar het appartement waar wij nu wonen. Van een oud, tochtig en lawaaierig maar sfeervol huis aan de Oude Vismarkt in Zwolle, midden in het centrum, bewonen wij nu een rustig, open, licht en ruim appartement. Weken van klussen en een heel druk weekend van alle dozen in één keer weg willen hebben later, was het moment daar; een ‘ander’ leven kon van start gaan. Niet meer de studenten die wij waren in de stadswoning, maar volwassen yuppers met leuke banen in een kinderrijke omgeving. Wij waren 2,5 jaar getrouwd, hadden meer dan 6 jaar een relatie en wij hadden genoten van de tijd met zijn tweetjes. Het werd tijd voor een nieuwe stap.

Ik heb al eerder geschreven over de weg naar de zwangerschap toe en weet nog zo goed hoe ik mij toen voelde, waar de gesprekken tijdens het avondeten over gingen en hoe wij praktische invulling gaven aan een kindje willen krijgen. Wij namen onze taak serieus want eenmaal besloten betekent in mijn hoofd ook ‘doen’. Hup, aan de slag, geen tijd te verliezen. Natuurlijk houd je er rekening mee dat het mogelijk niet zou kunnen lukken. Daar was wellicht geen reden toe want wij waren gezond, midden twintig en mijn lichaam werkte (voor zover ik wist) naar ‘behoren’. Maar zoals sommige bezoekers van mij aan de lijven hebben ondervonden, wil het ook dan niet altijd lukken. De redenen variëren maar het resultaat blijft hetzelfde; je hartenwens wordt maar niet vervuld. En omdat er ook in mijn omgeving stellen niet zomaar zwanger werden en er vaak enige of een behoorlijke tijd overheen is gegaan, hielden wij wel de gepaste ‘wat nou als?’ in ons hoofd.

Ik weet nog hoe ik mij voelde toen Boris positief reageerde op mijn vraag of wij wellicht niet nu al konden beginnen aan onze wens om ouders te worden. Euforisch. Ik heb nooit gezegd als klein meisje toen men aan mij vroeg wat ik wilde worden later, keihard ‘MOEDER’ geroepen, maar het was altijd wel een grote wens. Die wens was niet meer weg te duwen na de verhuizing, hij bleef maar de kop op steken. Wij voelden ons prettig met het leven wat wij hadden en ik voelde ons/mij er ‘klaar’ voor, voor zover je dat kan zijn.

De maand ontpillen moet je eigenlijk niet meerekenen in de telling maar gevoelsmatig deed ik dat wel. Aan het einde van die maand gaf de zwangerschapstest geen positief resultaat. Geen kruisje te bekennen. Geen wanhoop, geen nood, maar het was wel even slikken. Waarom? Omdat ik niet wist hoe het zou zijn om iets te zien wat je niet wilde zien en hoe pijnlijk dat eigenlijk wel niet was. En wij waren nog niet eens officieel van start gegaan. Hoe zou het dan voelen, de andere maanden wanneer ik een streepje en geen kruisje te zien zou krijgen?

Nou, verdrietig. Eigenlijk is dat hét woord van de eerste drie maanden. Ik heb veel verdriet gehad. Ratio kon mij niet rustig maken, de gedachte dat er immers nog maar drie maanden waren verstreken bracht geen kalmte. Wat was dat nou op een mensenleven? Wat waren nou drie maanden op een heel proces om zwanger te willen worden? Het gemiddelde is een jaar en ik zat daar nog láng niet aan. Maar naast dat ik Koos – verschrikkelijk – Geduldloos ben, ben ik iemand die enorm emotioneel is, beide kanten van het spectrum op. Ik ben niet gematigd, zeker niet in mijn emoties, verlangen, wensen en gevoelens. ‘Ik wil zó graag een kindje, waarom kwam het dan niet gewoon verdorie? Waarom moet ik deze teleurstelling voelen? Moeder natuur, houd op met mij te sollen en geef mij wat ik wil!’ Onredelijk gedachten he? Ik had er geen controle meer over.

Alsnog was het proces niet altijd verdrietig want het was ook leuk om praktische invulling te geven aan deze wens. Ik houd van Boris en naast dat hij geweldig lief, intelligent, grappig en zorgzaam is, is hij ook nog eens verrekte knap en vind ik hem al sexy als hij de afwas doet. Mij hoor je niet klagen. Maar samen zijn wanneer dat kan leiden tot hetgeen je wilt maakt het ook ergens een taak. En wanneer de beoordeling aan het einde van de maand niet positief was voelde het als falen. Ik faalde elke maand voor mijn gevoel. Het heeft helemaal niks met falen te maken maar in het heetst van de strijd kan je niet altijd meer helder nadenken, zeker niet als er bakken met hormonen en emoties gedropt worden.

Toen Boris zei; ‘drie keer is scheepsrecht!’ vond ik dat naïef. Want als de eerste twee keer (gevoelsmatig drie keer) de zwangerschapstest de absentie van een kruisje naar mijn hoofd leek te slingeren, waarom dan wel de derde keer? Ik dacht nog bij mijzelf dat de ronde hierna ik jarig zou zijn en ik dat een mooi cadeau vond. Of de keer dáárna wij 3 jaar getrouwd zouden zijn, en dat een mooi bekroning vond! Ik zat met mijn hoofd al in de wachtkamer van de huisarts want zo pragmatisch en praktisch ben ik; je hebt een noodplan, altijd.

Op woensdag 24 juni was het een normale dag, Boris was naar zijn werk vertrokken en ik zat aan de keukentafel te werken aan mijn website. De komende zaterdag had ik besloten te gaan testen en de exemplaren waarop het verlossende antwoord moest komen te staan lagen al klaar. En toen bekroop mij het gevoel dat ook deze ronde weer zou eindigen in tranen. En daar had ik geen behoefte aan. Ik wilde het niet meer lading geven dan het zou verdienen, ik wilde even een keertje niet al mijn hoop vestigen op deze maand en die test. Dus besloot ik – en dit is heel typisch iets voor mij – om dan maar gewoon nú een test te doen. Want he, als hij nu zegt dat ik niet zwanger ben – wat hij sowieso gaat aangeven – dan heb ik het maar gehad, is er geen groot drama want ik heb het moment niet zo beladen gemaakt. Ik niet intens verdrietig, Boris niet teleurgesteld en wij zouden door kunnen. Op naar de volgende maand! Eigenlijk moet ik soms wel eens lachen om hoe ik dingen bedenk in mijn hoofd die eigenlijk nergens op slaan en hoe ik soms probeer mijzelf voor de gek te houden.

Na een plasje te hebben gepleegd en de test op een doekje op de keukentafel te hebben gelegd ben ik weggelopen. Zo deed ik dat altijd; piesen, niet kijken en later terugkomen als er minimaal 5 minuten zijn verstreken. Dan kan het resultaat niet meer in twijfel worden gebracht, wat er staat is geldend.

Grappig genoeg was ik ergens de test een beetje ‘vergeten’. De was was klaar en ondertussen had ik een kopje thee gezet. Het was lekker weer en ik was het balkon een beetje aan het fatsoeneren. Op mijn weg terug naar binnen, voor mijn kop thee en mijn boek, zag ik de test weer liggen. Ik zag het kruisje, het verlossende kruisje, al van 5 meter afstand. Zwanger. Ik was zwanger.

Op 1 juni 2015 begon de officiële telling van mijn zwangerschap. Deze week is het 1 juni en is het een jaar geleden dat ons leven op zijn kop stond. Dat ik hikkend van de tranen, van vreugde en pure ongeloof, neer viel op de grond.

Fos is nu al drie maanden bij ons en het voelt alsof het nooit anders is geweest. De puzzel is compleet en wij zijn na een heftige start, aan het genieten als gezin. Fos is een gezond, ongeduldig, praterig, wild en ontzettend vrolijk kind, een echte blije baby. Wij zijn eindelijk in rustiger vaarwater beland, hebben zowaar een ritme en bijna onze nachten terug, en leven het normale leven maar dan met hem erbij. Hij is ‘t, hij is óns kind. Er zijn geen woorden rijk genoeg om te omschrijven hoe het voelt om moeder van Fos te zijn en enige poging daartoe zou simpelweg geen eer doen aan die taak.

Voor alle vrouwen met dezelfde wens; ik denk aan jullie. Elke emotie die je voelt op weg naar je doel is gerechtvaardigd en geoorloofd. Jij voelt je zoals jij je voelt en daar kan soms niemand je bij helpen of wat aan af doen. Uiteindelijk hebben Boris en ik een gemakkelijke weg naar een goede en gezonde zwangerschap en kind af mogen leggen en ik weet dat dit niet vanzelfsprekend is.

Wij zijn alweer een jaar verder. Mag ik de cliché der clichés erin gooien? De tijd gaat snel he? Vorig jaar nog verdrietig, mij soms geen raad wetend met mijn emoties en dit jaar heb ik een slapende baby in de ruimte naast mij en ben ik de melk, van het zojuist gegeven natte boertje, van mijn shirt aan het wegpoetsen. En ik voel mij de koning te rijk.

Liefs,

Elise Joanne

Vanaf volgende week maandag weer elke week een Elise’s Weekly Pictorama. Aankomende week komt er een ‘mededeling’-artikel online met enkele nieuwtjes.

DSC 5689 - Fos zijn Geboortekaartje

Een geboortekaartje uitzoeken voor je Uk, wat een énorm lastige taak. Althans, dat vonden wij. Máánden hebben wij tientallen websites bekeken en ontwerpen bekritiseerd. Wij waren uiteindelijk lichtelijk ontevreden over onze eigen trouwkaart en wilde dat het geboortekaartje voor Fos(sel) perfect zou zijn, zou passen bij ons en bij ons idee van hem. Passend bij zijn naam, bij zijn karakter zoals ik het interpreteerde in de buik en ook origineel, net zoals zijn naam. Ik besefte mij dat ik dit kaartje nog niet had laten zien dus vandaag is dan de dag! Kijk je mee?

DSC 5715 - Fos zijn Geboortekaartje

Boris en ik houden van de ‘ouderwetse’ stijl die nu een beetje in is. De envelop die tezamen met dit kaartje werd verstuurd is ook zo, een ‘ouder’ bruine grove envelop. Het kaartje moest modern zijn maar ook uniek, met lichte ouderwetse details. Hij moest een vosje bevatten (logisch) en in ieder geval blauw zijn of blauwe tekst hebben. Groot genoeg voor onze gekozen Bijbeltekst en een extra tekst die Boris graag wilde. Hij moest simpel zijn maar toch ook sprekend, uniek maar ook gangbaar, niet te lieflijk maar wel passend bij het doel.

Toen mijn neefje werd geboren een half jaar geleden kregen wij een kaartje in de bus waar wij meteen verliefd op werden, de algehele stijl sloeg de spijker op zijn kop! Eindelijk, een website die het begreep. Deze website was Mooiook.nl (niet gesponsord) en daar vonden wij de perfecte belichaming van onze wensen.

DSC 5718 - Fos zijn Geboortekaartje

Het vosje zoals op het kaartje paste bij de algehele stijl, een mooi diertje maar niet te lieflijk. Het is ook niet een ‘typisch’ geboortekaartje maar dat maakt hem juist zo passend. Wit, grijs, donkerblauw; precies zoals Fos zijn kamer ook is. Het diertje konden wij ook in een okergele kleur doen, dan was het helemaal passend bij zijn kamer geweest, maar dat ‘klopte’ niet voor ons gevoel, hij is daarom zijn normale oranje kleur gebleven.

Zonder adres Geboortekaartje Elisejoanne.nl - Fos zijn Geboortekaartje

De kaart bevat zijn drie namen (uitleg van de gekozen namen kan je hier vinden); Fos Elias Gijs. Zijn achternaam is evident, die staat bij onze namen op de achterzijde van de kaart, tezamen met het adres (weggeknipt wegens privacy). Als je dus een nadeel moet benoemen van een ‘staand’ kaartje is dat hij ergens ín of óp gehangen moet worden wil hij fatsoenlijk staan. En je ziet de achterzijde dan niet. Hoewel wij ook daar over na hebben gedacht vonden wij dit niet een minpunt, in ieder geval niet dusdanig dat dit de bestelling tegen zou houden.

Boven zijn naam de ‘standaard’ tekst maar zéér gemeend. Onder zijn naam natuurlijk de feitelijke aangelegenheden zoals tijdstip van geboorte en gewicht en niet te vergeten de datum.

DSC 5697 - Fos zijn Geboortekaartje

Onderaan een belangrijke tekst, dé tekst op het geboortekaartje naar mijn mening. Wij hebben gekozen voor Psalm 121, eentje die vooral mij aan het hart gaat. Mijn leven lang hebben wij deze tekst meegekregen van mijn ouders voor ons als kinderen en ook ik wilde deze woorden aan Fos toevertrouwen.

DSC 5702 - Fos zijn Geboortekaartje

De tekst aan de andere kant komt van de bekende songwriter, zanger en algehele held van Boris, de heer Bob Dylan (vandaar dat onze Poes ook Bobbi heet..). Zijn muziek werd geregeld ten gehore gebracht aan de babbie in de buik (arme ik). Toen Boris vroeg of er een tekst van Bob Dylan op de geboortekaart mocht moest ik even slikken want als je man dat vraagt zeg je geen nee, maar toen hij vertelde welke tekst, was ik om. Het is een deel van het liedje Forever Young. Het is een pure boodschap, een eerlijke boodschap, een mooie boodschap. Een soort wens voor je kind.

DSC 5715 - Fos zijn Geboortekaartje

Telkens als ik naar het kaartje kijk ben ik nog steeds ontzettend blij! Ja, wij hadden hem zo weer opnieuw gekozen.

Liefs,

Elise Joanne

Elisejoanne.nl Luiertas OvN Zwangerschapsdagboek - Wat draag ik mee in de Luiertas? #Zwangerschapsdagboek

Vandaag laat ik de inhoud zien van onze (heilige!) luiertas. Ik ben zo’n moeder die het enorm prettig vind dat alles een plek heeft, een juiste bestemming en doel. Voor de een kunnen de luiers in een gewone handtas, voor mij draag ik met liefde onze versie mee als ik weg ga met Fos. Eentje waar ook Boris mee over straat kan! Ik laat je de inhoud zien in deze één na laatste #Zwangerschapsdagboek video. Kijk je mee?

De tas heb ik gekocht via Zalando en is van Babymel en is Jumbo – Dot Navy. Hij kost €59,95 en is er ook in een zandkleur.

Bedankt voor het kijken en vergeet je niet te abonneren op mijn kanaal!

Liefs,

Elise Joanne

Ik winkel graag en veel – fysiek en online – en voor onze Fos, heerlijk vind ik ‘t! Hem elke dag weer in een andere outfit hijsen die ik met zorg heb uitgezocht, ik kan d’r van genieten. Voor wanneer Fos echt goed in maat 62 en strakjes in maat 68 zit, heb ik al zúlke leuke items gekocht, ik kan niet wachten om hem dat aan te trekken. Maar ook nu trek ik mijn kind graag wat leuks aan en ondanks dat hij nog klein is en een echte baby, heeft hij echt niet alleen maar overslagrompers in zachte kleurtjes aan. In deze nieuwe rubriek laat ik – in mijn optiek – hele leuke inspiratie voorbij komen om je baby boy in te kleden. Kijk je mee?

Ik deel graag foto’s van Fos maar voor dit artikel heb ik besloten zijn koppie niet te laten zien. Het is anders wat veel in één keer in mijn optiek. Beetje suf wellicht, maar dit vond ik prettiger. 

Vijf outfits vandaag!

Alle kleding is zelf gekocht, niets is gesponsord of gekregen.

♥I’m a Little Hipster

DSC 3794 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3788 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Dit broekje vind ik fántastisch! Niet iedere baby zal dit goed kunnen hebben, mocht je net zoals Fos een kleintje hebben met wat kortere beentjes en voller middel plus kontje, dan kan je ’em zo’n harembroek goed aantrekken. Wanneer je kindje wat langer en ‘slanker’ is dan staat het wat minder goed. Het broekje is van Belly Button in maat 56 via Zalando, de sokjes komen van de Kruidvat en zijn van Bambino, het truitje is van Noppies uit de nieuwe collectie in maat 62.

♥Ankers Away

DSC 3934 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3930 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3935 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3932 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Love, love, love dit truitje! Hij is nieuw en komt van de Next Direct. Ik liet een tijdje geleden al een shoplog zien met alle nieuwe spulletjes en Fos kan hem perfect aan. Dit is officieel maatje 50 (ja, echt..) maar hij zit er lekker ruim in. Het is een dun truitje dus kan prima in het voorjaar. De potvis steekt uit met zijn staart, echt een hele leuke touch. Zijn sokjes zijn ook van Next Direct en passen perfect bij de groene potvis. Spijkerbroekjes staan Fos gewoon erg goed en zodra hij dat ‘pasgeborene’ achter zich had gelaten heb ik hem in stoere dingen gehesen. Deze is van de Zeeman.

♥Wanna Play?

DSC 4123 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4112 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4110 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4111 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Ik vind Noppies een enorm leuk merk en het truitje is van Noppies en het broekje is van het fijne merk Z8 (zacht). Het truitje is maat 62 en het broekje maat 56. Het shirtje is gemakkelijk te combineren met veel broekjes en ikzelf houd van een rustig exemplaar op een broekje met print. Vaak vind ik ‘en en’ een beetje veel. Sokjes zijn Bambino via Kruidvat. Een simpele nette outfit maar tegelijkertijd ook stoer en speels!

♥Do the Bunny Hop

IMG 4714 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4234 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4244 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Ik vind broekjes met print echt pure liefde voor kindjes en vooral dit exemplaar vind ik fantastisch! Hij lag al sinds de zwangerschap te wachten om aangetrokken te worden en hij past éindelijk! Grappig genoeg zit hij nu alweer iets te krap, haha. Het broekje komt van de Zara en is maat 62. Het truitje is van Noppies maat 50 en de sokken van de H&M. Ik vind de Zara Baby echt het einde en ik vind het zelf absoluut oké om wat meer geld uit te geven aan leuke kleding. Maar zo duur is de Zara niet altijd, dit broekje was iets meer dan een tientje! Vind ik een heel net prijsje.

♥Cute as a Button

DSC 4321 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4354 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4324 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4331 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Ik ben echt heel verliefd op dit truitje van Noppies, ik pak vaak de kans het over zijn koppie te trekken. Dusdanig zelfs dat deze versie – maat 50 – te klein werd en ik vorige week hem opnieuw heb gekocht in maat 62. #sorrynotsorry. Moet kunnen! Truitje is dus van Noppies via Zalando. De sokjes zijn ook van Noppies en passen perfect bij het truitje. Het broekje vind ik fantastisch scheetig en komt van de Zara. Dit is maat 62.

Ik heb ontzettend veel verschillende items in Fos zijn kledingkast, ik vind het heerlijk allerlei verschillende stijlen uit te proberen. Wel is het altijd ‘netjes’, verzorgd en speels. Ik koop stoere spijkerbloesjes, nette zachte truitjes, speels gebreide exemplaren, eclectische printjes, schreeuwerige kleuren; alles komt aan bod. Zolang het maar lekker zit voor hem en ik krijg dan iets leuks om naar te kijken. En als het vies wordt – wat absoluut mag, er wordt hier geregeld iets onder gepoept.., dan trek ik hem zo een andere outfit aan. Belangrijk is dat kleding mooi blijft in de was omdat je het zó vaak moet wassen. Zeker als hij ouder wordt en langer in bepaalde maten blijft zitten.

Zalando is een groot irritatiefactor voor veel mensen, maar een absolute aanrader voor kinderkleding, ik shop er geregeld. Zij hebben enorm veel merken bij elkaar, erg handig. Daarnaast zijn Next Direct, Zara Baby, H&M, Hema en Zeeman hier favoriete winkels. Ik heb ontzettend veel toffe broekjes voor Fos gekocht in de afgelopen maanden voor als hij wat groter is met de ene hysterische print gevolgd op het andere eclectische paar. Ik kan niet wachten om dat te delen!

Je ziet ook dat Fos heel veel verschillende maten van veel verschillende merken aankan. Soms heeft hij een truitje maat 50 aan met een broekje maat 62 of andersom. Merken verschillen énorm hierin, behoorlijk vervelend. Onderhand heb ik ‘t een beetje door en dat maakt het makkelijker. Mijn ervaring en een beetje een richtlijn? Zara valt klein, Hema en Zeeman vallen groot, H&M en Z8 valt precies zoals ‘t moet en van Noppies vallen de kleinere maatjes ook écht klein en vanaf 62 merk ik dat ze gemaakt zijn voor kindjes met lange rompjes/beentjes.

Tot de volgende outfits!

Liefs,

Elise Joanne

De kogel is door de kerk, ik heb éindelijk een bestelling geplaatst bij de – in populariteit toenemende – webshop Next Direct. Deze Britse modeketen heeft een ‘Nederlandse’ kant en al na aankoop van enkele kledingstukken heb je het de volgende dag in huis. Ik liet het alleen niet bij ‘enkele’ stukken, ik kocht een heleboel voor Fos! Kijk je mee?

Fos is op dit moment 8 weken oud, weegt 5 kilo en is 56 centimter. Hij is bijna uit maatje 50 gegroeid (Hema valt groter), sommige maatje 62 past hij ook al (Zara valt kleiner). Kleding kopen blijft een favoriete tijdsbesteding van mij als Uk slaapt en de lente, zomer én herfst komen er aan. Dat betekent opnieuw winkelen! Je kan nooit genoeg hebben, nee echt niet!

Geen áán-foto’s’ dus bij deze shoplog, het meeste is immers nog veel te groot. Wel binnenkort een nieuwe rubriek genaamd ‘Baby’s Outfit’s’ waarin ook nieuwe kledingstukken voorbij zullen komen. 

De items hebben dus veel verschillende maatjes maar ook de stofjes zijn heel verschillend omdat ik dus heb gekocht voor verschillende seizoenen. Je ziet de trui voor de eerste herfstige dagen maar ook de zomerse pakjes voor de warme augustus maanden. Welke maat Fos dan heeft is een beetje een gok maar als het goed is heb ik het redelijk ingeschat.

DSC 3828 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

De trui vind ik fántastisch! Alleen, het is te warm om nu te dragen en ook een beetje zonde want hij kan hem dan niet lang aan meer in die maat. Ik kocht hem in de maat 6 tot 9 maanden dus Fos kan hem aan wanneer het daadwerkelijke nodig is, in oktober en november. €15,00

DSC 3892 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3895 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Het volgende truitje is een truitje voor nu! Vele malen dunner dan degene hierboven, echt een ‘begin lente’ of ‘eind zomer’ truitje. Even over een dunnere romper heen op een koudere dag of avond. Leuk is hij he? Ik weet ‘t! Fos kan hem nu al aan, ik heb hem gekocht in maat 50 wat 0-1 maand is volgens ND. Je kan gewoon zien aan het truitje dan hij veel groter is dan dat en mijn vermoeden werd bevestigd; Fos heeft hem vandaag aan en hij valt lekker ruim. Hij valt als een ruime 56, dus kan Fos hem de komende 8 weken nog prima aan. €15,00

DSC 3841 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3842 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Deze schoentjes, liefde op het eerste gezicht! Kledingmaten snap ik, al is het gokken wat voor maat je kind wanneer heeft, maar schoentjes? Poeh, lastig! Dit is maat 0, maar ja, wat is dat precies? Ik hoop dat hij het in de zomer aankan al zou hij er niet echt op lopen natuurlijk. €16,00

DSC 3849 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Broekjes, je kan er niet genoeg van hebben. Deze twee zijn maat 68 en komen in een two-pack. Een blauwe en een grijze, van zachte joggingstof. Bij zulke broekjes vind ik het belangrijk dat het zacht aanvoelt maar er niet sjofel uitziet, dat vind ik dan weer niks. Ondanks de joggingstof vind ik ze dus wel heel leuk! En die prijs, daar kan je het niet voor laten. €10,00

DSC 3834 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Datzelfde geldt voor deze drie items, te koop in een three-pack. Donkerblauw, streepjes en lichtblauw. Heb je door dat ik dol ben op blauw en streepjes? Dit is een iets kleinere maat maar ook dunner. Deze zijn dus meer geschikt qua maat en stof voor de zomer, de bovenstaande voor de frissere dagen of de herfst. €16,00

DSC 3878 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3867 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Dit vind ik zulke schattige apenpakkies! Ik heb er ook al drie gekocht bij de H&M. Lastig om de maat te bepalen, maar ik koos voor 62-68. Als het goed is kan Fos het aan in de hoogzomer maanden. €16,00

DSC 3883 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Dit broekje.. zo tof! Waarom? Dan lijkt hij op zijn papa! Bloesje erop (of dat leuke truitje met de walvis) en hij is klaar om de kakker-wereld te veroveren. Love it! Maat 62 is dit broekje dus hopelijk kan hij het aan over 1-2 maanden, hij is namelijk wat stugger qua stof dus dat moet prima kunnen. €11,00

DSC 3822 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Spijkerbroekjes, ik ben er dol op! De eerste weken vond ik zachtere stofjes prettiger voor Fos zijn lijfje maar nu hij wat ouder is vind ik wat stoerdere, hardere en krachtigere kleuren met stevigere stoffen ook hartstikke leuk. Ik heb in elke maat wel een spijkerbroekje en dat zal ook in de toekomst zo blijven denk ik. €15,00

DSC 3853 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3858 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3856 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3859 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Ik vond dit setje enorm grappig toen ik het zo, vooral dat broekje! Dat doet mij enorm denken aan van die tuttige jaren ’20 outfit bij rijkeluiskindjes; geweldig toch? Het shirtje maakt het veel stoerder en kan ook los worden gedragen met een ander broekje. Zoals met de kaki versie van hierboven! En het broekje is gewoon kneitergrappig en lekker voor in de zomer. Wel is dit mijn enige korte broekje voor Fos dus dat moet nog wel even gekocht worden. €16,00

DSC 3897 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3899 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3906 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

T-shirts, je hebt ze nodig. Ik houd niet zo van simpele shirtjes maar het is prettig ze te dragen/hebben op warme dagen en Fos heeft ze gewoon nodig. Ik vond deze drie het leukste die er te koop waren en voor 3 per pak waren ze een kóópje. En die aapjes vond ik schattig, Fos is ook gewoon een lief klein aapje. €16,00

DSC 3816 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

En dan als laatste sokjes! Ik kocht deze ‘Boat Socks’, een set van 5, en vind ze lekkere sokjes voor de lente. Ze vallen nog iets groot maar dat knelt dan ook niet, wel zo prettig. Ik heb ze gekocht in de maat 3-6 maanden en Fos heeft vrij grootte voetjes en kan ze dus nu aan tot ongeveer 4/5 maanden is mijn schattig. Langer zeker niet. Zachte kleurtjes, zachte printen, lekker simpel maar vrolijk. €6,00

DSC 3807 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

En met deze paar sokjes sluit ik de shoplog af. Ook een set van 5 paar sokken in blauwe, grijze en witte kleurtjes. Dit soort sokjes passen eigenlijk bij vrijwel elke outfit van Fos en vindt deze er ook heel mooi uitzien, nette paar sokken! En ik kreeg ze aangeraden, blijkbaar blijven ze goed zitten, knellen ze niet en blijven ze mooi in de was. €6,00

Dit was mijn bestelling! De meeste items zijn er nog de komende tijd, de eerst trui is al een aantal maanden te koop dus die zal binnenkort uit de collectie gaan. Oh, en heb je een meisje? Inslaan die handel! Heb je die jurkjes gezien? Oef, zó leuk! Ik vind Next Direct een súper leuke webshop, een enorme aanrader. Al snel geen verzendkosten, volgende dag in huis en de kwaliteit ligt tussen H&M en Zara in naar mijn mening. Qua stijl ook. De maten vallen ongeveer ‘normaal tot groter’, je moet gewoon kijken naar het kledingstuk en de stof. De trui met de potvis, daar zie je overduidelijk aan dat hij wat groter valt, zonder hem aan te hoeven doen bij je kind.

Shopse!

Liefs,

Elise Joanne

DSC 0215 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

Mijn eigen bevallingsverhaal is al geweest en ook aan deze rubriek ‘Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen’ komt een einde. Na vijf maanden geef ik vandaag het woord aan de allerlaatste dame, aan Silke die is bevallen van een prachtige dochter op een wat meer onconventionele wijze. Een stuitbevalling hoor je niet vaak namelijk! Kijk je mee?

Ik heb nog nooit samengewerkt met andere bloggers/personen behalve dan enkele recepten van mijn lieve (beste vriendin) Sanne. Daarom telkens een andere dame aan het woord in deze nieuwe rubriek die één keer in de twee weken online zal komen. Alles met mate natuurlijk! Het doel? Mij goed voorbereiden! Maar is dat eigenlijk wel mogelijk..? Of dat nou zo is of niet, het blijft leuk om bevallingsverhalen te lezen van anderen! En elk verhaal is weer anders. Daarom héél véél verschillende verhalen om juist die diversiteit goed weer te geven. 

Silke van Goodmorningtea.nl

Woensdag 27 mei 2015. Het telefoon nummer van de verloskundige kende ik onderhand wel uit mijn hoofd, zo vaak had ik gebeld de afgelopen dagen. Wat eerder de zogenoemde ‘voorweeën’ waren, begon nu erg te lijken op het echte werk. Iedere 6 á 7 minuten kreeg ik krampen die ik weg moest zuchten. Niet zo gek, iedere baby moet er een keer uit, maar ik was pas 35 weken en 1 dag zwanger toen de weeën begonnen. De dag ervoor had ik nog getwijfeld of ik de vluchtkoffer vast in moest pakken; ik had het toch maar gedaan.

Eenmaal in het ziekenhuis werden de krampen erger, helemaal na het toucheren. Ik bleek al 2 cm ontsluiting te hebben en het leek erop dat de bevalling ging beginnen. ‘Eindelijk!’ dacht ik nog. Want 9 maanden misselijk, overgeven en al 3 weken met voorweeën rond lopen was geen pretje. Het kon maar over zijn, dan kon ik mijn kleine meisje eindelijk ontmoeten. Voor de zekerheid werd nog even een echo gemaakt. Eigenlijk zou ik de week erop voor een liggingsecho moeten: de verloskundige wist niet zeker of mijn baby een heel rond kontje had óf dat ze misschien verkeerd om lag. Bij de echo werd het al snel duidelijk: onvolkomen stuitligging. Mijn dochtertje lag met haar kontje naar beneden en haar beentjes omhoog. De afspraak voor een draaipoging werd gemaakt en na wat pijnstilling mocht ik proberen te slapen.
Dat ging echter voor geen meter. Iedere paar minuten kreeg ik krampen, maar na een tijdje merkte ik dat de krampen minder werden. Toen ik even naar het toilet ging had ik het idee dat ik na bleef druppelen, maar na een controle van de artsen was het waarschijnlijk urine of afscheiding. Ik draaide me dus maar weer om en viel uiteindelijk in slaap.

Ziekenhuis 43 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

De dag erna mochten we naar huis. De weeën waren niet meer regelmatig en sterk genoeg, de bevalling leek niet door te zetten. Opgelucht, maar ook een beetje teleurgesteld, gingen we samen weer naar huis. Die avond ging ik vroeg naar bed, uitgeput van de slechte nachtrust ervoor.

De volgende ochtend ging mijn wekker. Mijn moeder zou die dag op vakantie gaan en ik wilde haar nog even bellen van tevoren. Toen ik me omdraaide om mijn telefoon te pakken merkte ik dat er een plas tussen mijn benen lag. Ik voelde met mijn hand in de plas en rook aan mijn vingers (EEEW). Dit rook niet naar pies. Het rook zoetig? Het kwartje viel pas na een minuutje: mijn vliezen zijn gebroken. Wéér toetste ik het telefoonnummer van de verloskundige in en wéér sprak ik de woorden: ‘met Silke. Volgens mij zit het niet goed..’

In het ziekenhuis bleek dat mijn vliezen inderdaad al gebroken waren, en dus mocht ik niet meer naar huis. Ik moest blijven tot de bevalling uit zichtzelf zou doorzetten en anders gingen we kijken wat we zouden doen met 37 weken. Maar mijn kindje lag nog steeds verkeerd om. En omdat er geen vruchtwater meer was kon ze ook niet meer gedraaid worden. De keuze voor een vaginale bevalling had ik snel gemaakt. Mocht het niet lukken, dan kon er altijd over gegaan worden op een keizersnede, maar ik wilde het in ieder geval proberen.

2 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

Twee weken lang mocht ik alleen maar liggen. De langste wandeltocht die ik mocht maken was van mijn bed naar het toilet en af en toe mocht ik naar buiten in een rolstoel. De bevalling ging niet uit zichzelf doorzetten en daarom is met 37 weken gekozen om te beginnen met inleiden.

Normaliter gebeurt dit door een ballonnetje, maar omdat mijn vliezen niet meer intact waren kreeg ik tabletjes ingebracht om de boel te verweken. De hele dag liep ik met krampen, maar ik schoot geen cm op. Aan het einde van de dag zat ik nog steeds op die rottige 2cm van afgelopen woensdag. Weer deed ik ’s nachts geen oog dicht en daarom kreeg ik een pijnstiller en een middel om lekker te kunnen slapen: de dag erna kon het grote werk beginnen.

Woensdag 10 juni, 08:00. Ik moest opstaan om te douchen, goed ontbijten en in mijn blote kont op bed gaan liggen. De gynaecoloog heeft aardig in me lopen wroeten, maar heeft van de toen 2,5cm ontsluiting een mooie 3cm gemaakt. Ik mocht aan het infuus! De weeën begonnen al snel, maar ik vond het prima te doen. Vergeleken met de voorweeën van eerder was dit een eitje. Ik gaf mijn man de opdracht om pringles voor me te halen en heb nog heerlijk een bus ‘sweet onion’ leeggegeten (geen rekening gehouden met het puffen :’).

Ziekenhuis 27 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

De pijn was goed te doen, ik kon nog lachen, heb gezellig liggen kletsen met Dennis en nog met mijn moeder gebeld tussen het puffen door. En toen was het infuus leeg. 15 Minuten lang heeft dat apparaat staan piepen. Mijn lichaam nam het natuurlijke proces niet over en zonder infuus gebeurde er helemaal niks. Uiteindelijk kwam er een zuster binnen met een nieuwe zak medicatie en toen sloeg de bom in. De weeën kwamen terug, maar na een heerlijke pauze van een kwartier wist ik niet meer waar ik het zoeken moest. Wanneer de ene wee begon af te zwakken kwam de andere alweer opzetten. Ik pufte en pufte, maar ik kon niet meer. Hoe graag ik ook zonder pijnstilling wilde bevallen, ik heb gesmeekt om me iets te geven. Uiteindelijk werd gekozen voor een ruggenprik. Kapot van de pijn moest ik op de rand van mijn bed gaat zitten. De prik was snel gezet, maar na een half uur voelde ik nog steeds het koude ijs op mijn benen. Ook nadat de dosering was verhoogd bleef ik alles voelen. De artsen waren al in overleg over mijn piercings: konden die er makkelijk uit? De sieraden moeten wel af. Is dat nagellak?. Achteraf bleek dat het bijna een spoedkeizersnede was geworden omdat de baby’s hartslag bij iedere wee te laag werd.

Er werd weer getoucheerd en toen de arts zei dat ik volledige ontsluiting had kon ik haar wel zoenen! De pijnstilling deed geen ene moer, maar doordat ik mocht gaan persen vergat ik alle pijn. Ik kon mijn kindje bijna ontmoeten! Ik was 15 minuten aan het persen, met alle kracht die ik in mijn lichaam had, toen ik besloot om even tussen mijn benen te kijken. Er zal toch al wel een stukje te zien zijn? ‘Het lijkt wel een kip!’ heb ik verbaasd geroepen. Mijn kindje zat alleen met haar schoudertjes en hoofd nog vast, de rest van haar lijfje hing er al uit. Ik had verwacht wel enige druk of spanning te voelen daarbeneden, maar ik had geen idee dat ze al zo ver was. Mijn man pakte snel de camera en 2 persen later lag mijn mooie meisje op mijn buik.

Maar niet voor lang. De navelstreng had om haar nekje heen gezeten en ze had het erg benauwd. Ook door de stuitbevalling had ze wat slijm en bloed in haar longetjes gekregen en daardoor kreeg ze niet genoeg adem. Snel werd ze weer van me af gehaald en in de couveuse gelegd waar ze een zuurstofmaskertje op kreeg. Mijn lieve kleine hummeltje, net op de wereld, had het nu al zo moeilijk! Gelukkig mochten na 1 dag het zuurstofmaskertje en de maagsonde verwijderd worden en na 3 dagen mochten we naar huis.

DSC 0215 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

Eenmaal thuis durfde ik pas echt te genieten. Het gevoel dat je voor je eigen kindje voelt is niet te omschrijven; je kunt je er gewoon geen voorstelling van maken dat je zóveel van iets kunt houden. Inmiddels doet Freya het hartstikke goed en heeft ze aan de langdurig gebroken vliezen, stuitbevalling en navelstreng omstrengeling niks overgehouden. Het is een heerlijk vrolijk meisje en ze is iedere dag weer een beetje mooier.

Nu ik dit schrijf, ruim 7 maanden later, kan ik eerlijk zeggen dat mijn bevalling het mooiste, heftigste en stoerste is dat ik ooit heb gedaan. Nooit had ik gedacht te bevallen van een kindje in stuitligging, maar ik heb het toch maar mooi gedaan. En mocht een eventuele volgende weer zo dwars liggen, dan zou ik het zo weer doen!

Bedankt voor het delen van je verhaal Silke, heel bijzonder! En wat een mooi meiske he?

Dit waren alle bevallingsverhalen die gedeeld zullen worden, met het verhaal van Silke wil ik graag de rubriek afsluiten. Mijn dank is groot voor alle 11 vrouwen die hun intense, persoonlijke, heftige, mooie en emotionele verhalen met mij en jullie als bezoekers hebben willen delen. De waardering is enorm!

Hieronder kan je alle verhalen nog eens terug lezen:

♥Bevallingsverhaal Kelly Caresse
♥Bevallingsverhaal Linda van Go or no Go
♥Bevallingsverhaal Sanne van Laviesagista
♥Bevallingsverhaal Manon van LittleWonderWorld
♥Bevallingsverhaal Saskia van Twinkelbella
♥Bevallingsverhaal Sunseree van KoalaBeautyMama
Bevallingsverhaal Betty van Bettyblogt
Bevallingsverhaal Geertje van Lifesabout
Bevallingsverhaal Kelly van Healthy Kelly
Bevallingsverhaal Joyce van JoyfromJoyce
♥Bevallingsverhaal Silke van Goodmorningtea

Liefs,

Elise Joanne