Zwangerschap & Moederschap

Ik winkel graag en veel – fysiek en online – en voor onze Fos, heerlijk vind ik ‘t! Hem elke dag weer in een andere outfit hijsen die ik met zorg heb uitgezocht, ik kan d’r van genieten. Voor wanneer Fos echt goed in maat 62 en strakjes in maat 68 zit, heb ik al zúlke leuke items gekocht, ik kan niet wachten om hem dat aan te trekken. Maar ook nu trek ik mijn kind graag wat leuks aan en ondanks dat hij nog klein is en een echte baby, heeft hij echt niet alleen maar overslagrompers in zachte kleurtjes aan. In deze nieuwe rubriek laat ik – in mijn optiek – hele leuke inspiratie voorbij komen om je baby boy in te kleden. Kijk je mee?

Ik deel graag foto’s van Fos maar voor dit artikel heb ik besloten zijn koppie niet te laten zien. Het is anders wat veel in één keer in mijn optiek. Beetje suf wellicht, maar dit vond ik prettiger. 

Vijf outfits vandaag!

Alle kleding is zelf gekocht, niets is gesponsord of gekregen.

♥I’m a Little Hipster

DSC 3794 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3788 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Dit broekje vind ik fántastisch! Niet iedere baby zal dit goed kunnen hebben, mocht je net zoals Fos een kleintje hebben met wat kortere beentjes en voller middel plus kontje, dan kan je ’em zo’n harembroek goed aantrekken. Wanneer je kindje wat langer en ‘slanker’ is dan staat het wat minder goed. Het broekje is van Belly Button in maat 56 via Zalando, de sokjes komen van de Kruidvat en zijn van Bambino, het truitje is van Noppies uit de nieuwe collectie in maat 62.

♥Ankers Away

DSC 3934 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3930 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3935 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 3932 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Love, love, love dit truitje! Hij is nieuw en komt van de Next Direct. Ik liet een tijdje geleden al een shoplog zien met alle nieuwe spulletjes en Fos kan hem perfect aan. Dit is officieel maatje 50 (ja, echt..) maar hij zit er lekker ruim in. Het is een dun truitje dus kan prima in het voorjaar. De potvis steekt uit met zijn staart, echt een hele leuke touch. Zijn sokjes zijn ook van Next Direct en passen perfect bij de groene potvis. Spijkerbroekjes staan Fos gewoon erg goed en zodra hij dat ‘pasgeborene’ achter zich had gelaten heb ik hem in stoere dingen gehesen. Deze is van de Zeeman.

♥Wanna Play?

DSC 4123 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4112 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4110 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4111 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Ik vind Noppies een enorm leuk merk en het truitje is van Noppies en het broekje is van het fijne merk Z8 (zacht). Het truitje is maat 62 en het broekje maat 56. Het shirtje is gemakkelijk te combineren met veel broekjes en ikzelf houd van een rustig exemplaar op een broekje met print. Vaak vind ik ‘en en’ een beetje veel. Sokjes zijn Bambino via Kruidvat. Een simpele nette outfit maar tegelijkertijd ook stoer en speels!

♥Do the Bunny Hop

IMG 4714 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4234 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4244 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Ik vind broekjes met print echt pure liefde voor kindjes en vooral dit exemplaar vind ik fantastisch! Hij lag al sinds de zwangerschap te wachten om aangetrokken te worden en hij past éindelijk! Grappig genoeg zit hij nu alweer iets te krap, haha. Het broekje komt van de Zara en is maat 62. Het truitje is van Noppies maat 50 en de sokken van de H&M. Ik vind de Zara Baby echt het einde en ik vind het zelf absoluut oké om wat meer geld uit te geven aan leuke kleding. Maar zo duur is de Zara niet altijd, dit broekje was iets meer dan een tientje! Vind ik een heel net prijsje.

♥Cute as a Button

DSC 4321 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4354 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4324 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

DSC 4331 - Baby on Fleek - Outfits van Fos #1

Ik ben echt heel verliefd op dit truitje van Noppies, ik pak vaak de kans het over zijn koppie te trekken. Dusdanig zelfs dat deze versie – maat 50 – te klein werd en ik vorige week hem opnieuw heb gekocht in maat 62. #sorrynotsorry. Moet kunnen! Truitje is dus van Noppies via Zalando. De sokjes zijn ook van Noppies en passen perfect bij het truitje. Het broekje vind ik fantastisch scheetig en komt van de Zara. Dit is maat 62.

Ik heb ontzettend veel verschillende items in Fos zijn kledingkast, ik vind het heerlijk allerlei verschillende stijlen uit te proberen. Wel is het altijd ‘netjes’, verzorgd en speels. Ik koop stoere spijkerbloesjes, nette zachte truitjes, speels gebreide exemplaren, eclectische printjes, schreeuwerige kleuren; alles komt aan bod. Zolang het maar lekker zit voor hem en ik krijg dan iets leuks om naar te kijken. En als het vies wordt – wat absoluut mag, er wordt hier geregeld iets onder gepoept.., dan trek ik hem zo een andere outfit aan. Belangrijk is dat kleding mooi blijft in de was omdat je het zó vaak moet wassen. Zeker als hij ouder wordt en langer in bepaalde maten blijft zitten.

Zalando is een groot irritatiefactor voor veel mensen, maar een absolute aanrader voor kinderkleding, ik shop er geregeld. Zij hebben enorm veel merken bij elkaar, erg handig. Daarnaast zijn Next Direct, Zara Baby, H&M, Hema en Zeeman hier favoriete winkels. Ik heb ontzettend veel toffe broekjes voor Fos gekocht in de afgelopen maanden voor als hij wat groter is met de ene hysterische print gevolgd op het andere eclectische paar. Ik kan niet wachten om dat te delen!

Je ziet ook dat Fos heel veel verschillende maten van veel verschillende merken aankan. Soms heeft hij een truitje maat 50 aan met een broekje maat 62 of andersom. Merken verschillen énorm hierin, behoorlijk vervelend. Onderhand heb ik ‘t een beetje door en dat maakt het makkelijker. Mijn ervaring en een beetje een richtlijn? Zara valt klein, Hema en Zeeman vallen groot, H&M en Z8 valt precies zoals ‘t moet en van Noppies vallen de kleinere maatjes ook écht klein en vanaf 62 merk ik dat ze gemaakt zijn voor kindjes met lange rompjes/beentjes.

Tot de volgende outfits!

Liefs,

Elise Joanne

De kogel is door de kerk, ik heb éindelijk een bestelling geplaatst bij de – in populariteit toenemende – webshop Next Direct. Deze Britse modeketen heeft een ‘Nederlandse’ kant en al na aankoop van enkele kledingstukken heb je het de volgende dag in huis. Ik liet het alleen niet bij ‘enkele’ stukken, ik kocht een heleboel voor Fos! Kijk je mee?

Fos is op dit moment 8 weken oud, weegt 5 kilo en is 56 centimter. Hij is bijna uit maatje 50 gegroeid (Hema valt groter), sommige maatje 62 past hij ook al (Zara valt kleiner). Kleding kopen blijft een favoriete tijdsbesteding van mij als Uk slaapt en de lente, zomer én herfst komen er aan. Dat betekent opnieuw winkelen! Je kan nooit genoeg hebben, nee echt niet!

Geen áán-foto’s’ dus bij deze shoplog, het meeste is immers nog veel te groot. Wel binnenkort een nieuwe rubriek genaamd ‘Baby’s Outfit’s’ waarin ook nieuwe kledingstukken voorbij zullen komen. 

De items hebben dus veel verschillende maatjes maar ook de stofjes zijn heel verschillend omdat ik dus heb gekocht voor verschillende seizoenen. Je ziet de trui voor de eerste herfstige dagen maar ook de zomerse pakjes voor de warme augustus maanden. Welke maat Fos dan heeft is een beetje een gok maar als het goed is heb ik het redelijk ingeschat.

DSC 3828 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

De trui vind ik fántastisch! Alleen, het is te warm om nu te dragen en ook een beetje zonde want hij kan hem dan niet lang aan meer in die maat. Ik kocht hem in de maat 6 tot 9 maanden dus Fos kan hem aan wanneer het daadwerkelijke nodig is, in oktober en november. €15,00

DSC 3892 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3895 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Het volgende truitje is een truitje voor nu! Vele malen dunner dan degene hierboven, echt een ‘begin lente’ of ‘eind zomer’ truitje. Even over een dunnere romper heen op een koudere dag of avond. Leuk is hij he? Ik weet ‘t! Fos kan hem nu al aan, ik heb hem gekocht in maat 50 wat 0-1 maand is volgens ND. Je kan gewoon zien aan het truitje dan hij veel groter is dan dat en mijn vermoeden werd bevestigd; Fos heeft hem vandaag aan en hij valt lekker ruim. Hij valt als een ruime 56, dus kan Fos hem de komende 8 weken nog prima aan. €15,00

DSC 3841 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3842 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Deze schoentjes, liefde op het eerste gezicht! Kledingmaten snap ik, al is het gokken wat voor maat je kind wanneer heeft, maar schoentjes? Poeh, lastig! Dit is maat 0, maar ja, wat is dat precies? Ik hoop dat hij het in de zomer aankan al zou hij er niet echt op lopen natuurlijk. €16,00

DSC 3849 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Broekjes, je kan er niet genoeg van hebben. Deze twee zijn maat 68 en komen in een two-pack. Een blauwe en een grijze, van zachte joggingstof. Bij zulke broekjes vind ik het belangrijk dat het zacht aanvoelt maar er niet sjofel uitziet, dat vind ik dan weer niks. Ondanks de joggingstof vind ik ze dus wel heel leuk! En die prijs, daar kan je het niet voor laten. €10,00

DSC 3834 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Datzelfde geldt voor deze drie items, te koop in een three-pack. Donkerblauw, streepjes en lichtblauw. Heb je door dat ik dol ben op blauw en streepjes? Dit is een iets kleinere maat maar ook dunner. Deze zijn dus meer geschikt qua maat en stof voor de zomer, de bovenstaande voor de frissere dagen of de herfst. €16,00

DSC 3878 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3867 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Dit vind ik zulke schattige apenpakkies! Ik heb er ook al drie gekocht bij de H&M. Lastig om de maat te bepalen, maar ik koos voor 62-68. Als het goed is kan Fos het aan in de hoogzomer maanden. €16,00

DSC 3883 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Dit broekje.. zo tof! Waarom? Dan lijkt hij op zijn papa! Bloesje erop (of dat leuke truitje met de walvis) en hij is klaar om de kakker-wereld te veroveren. Love it! Maat 62 is dit broekje dus hopelijk kan hij het aan over 1-2 maanden, hij is namelijk wat stugger qua stof dus dat moet prima kunnen. €11,00

DSC 3822 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Spijkerbroekjes, ik ben er dol op! De eerste weken vond ik zachtere stofjes prettiger voor Fos zijn lijfje maar nu hij wat ouder is vind ik wat stoerdere, hardere en krachtigere kleuren met stevigere stoffen ook hartstikke leuk. Ik heb in elke maat wel een spijkerbroekje en dat zal ook in de toekomst zo blijven denk ik. €15,00

DSC 3853 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3858 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3856 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3859 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

Ik vond dit setje enorm grappig toen ik het zo, vooral dat broekje! Dat doet mij enorm denken aan van die tuttige jaren ’20 outfit bij rijkeluiskindjes; geweldig toch? Het shirtje maakt het veel stoerder en kan ook los worden gedragen met een ander broekje. Zoals met de kaki versie van hierboven! En het broekje is gewoon kneitergrappig en lekker voor in de zomer. Wel is dit mijn enige korte broekje voor Fos dus dat moet nog wel even gekocht worden. €16,00

DSC 3897 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3899 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

DSC 3906 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

T-shirts, je hebt ze nodig. Ik houd niet zo van simpele shirtjes maar het is prettig ze te dragen/hebben op warme dagen en Fos heeft ze gewoon nodig. Ik vond deze drie het leukste die er te koop waren en voor 3 per pak waren ze een kóópje. En die aapjes vond ik schattig, Fos is ook gewoon een lief klein aapje. €16,00

DSC 3816 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

En dan als laatste sokjes! Ik kocht deze ‘Boat Socks’, een set van 5, en vind ze lekkere sokjes voor de lente. Ze vallen nog iets groot maar dat knelt dan ook niet, wel zo prettig. Ik heb ze gekocht in de maat 3-6 maanden en Fos heeft vrij grootte voetjes en kan ze dus nu aan tot ongeveer 4/5 maanden is mijn schattig. Langer zeker niet. Zachte kleurtjes, zachte printen, lekker simpel maar vrolijk. €6,00

DSC 3807 - Baby Shoplog Next Direct (Artikel)

En met deze paar sokjes sluit ik de shoplog af. Ook een set van 5 paar sokken in blauwe, grijze en witte kleurtjes. Dit soort sokjes passen eigenlijk bij vrijwel elke outfit van Fos en vindt deze er ook heel mooi uitzien, nette paar sokken! En ik kreeg ze aangeraden, blijkbaar blijven ze goed zitten, knellen ze niet en blijven ze mooi in de was. €6,00

Dit was mijn bestelling! De meeste items zijn er nog de komende tijd, de eerst trui is al een aantal maanden te koop dus die zal binnenkort uit de collectie gaan. Oh, en heb je een meisje? Inslaan die handel! Heb je die jurkjes gezien? Oef, zó leuk! Ik vind Next Direct een súper leuke webshop, een enorme aanrader. Al snel geen verzendkosten, volgende dag in huis en de kwaliteit ligt tussen H&M en Zara in naar mijn mening. Qua stijl ook. De maten vallen ongeveer ‘normaal tot groter’, je moet gewoon kijken naar het kledingstuk en de stof. De trui met de potvis, daar zie je overduidelijk aan dat hij wat groter valt, zonder hem aan te hoeven doen bij je kind.

Shopse!

Liefs,

Elise Joanne

DSC 0215 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

Mijn eigen bevallingsverhaal is al geweest en ook aan deze rubriek ‘Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen’ komt een einde. Na vijf maanden geef ik vandaag het woord aan de allerlaatste dame, aan Silke die is bevallen van een prachtige dochter op een wat meer onconventionele wijze. Een stuitbevalling hoor je niet vaak namelijk! Kijk je mee?

Ik heb nog nooit samengewerkt met andere bloggers/personen behalve dan enkele recepten van mijn lieve (beste vriendin) Sanne. Daarom telkens een andere dame aan het woord in deze nieuwe rubriek die één keer in de twee weken online zal komen. Alles met mate natuurlijk! Het doel? Mij goed voorbereiden! Maar is dat eigenlijk wel mogelijk..? Of dat nou zo is of niet, het blijft leuk om bevallingsverhalen te lezen van anderen! En elk verhaal is weer anders. Daarom héél véél verschillende verhalen om juist die diversiteit goed weer te geven. 

Silke van Goodmorningtea.nl

Woensdag 27 mei 2015. Het telefoon nummer van de verloskundige kende ik onderhand wel uit mijn hoofd, zo vaak had ik gebeld de afgelopen dagen. Wat eerder de zogenoemde ‘voorweeën’ waren, begon nu erg te lijken op het echte werk. Iedere 6 á 7 minuten kreeg ik krampen die ik weg moest zuchten. Niet zo gek, iedere baby moet er een keer uit, maar ik was pas 35 weken en 1 dag zwanger toen de weeën begonnen. De dag ervoor had ik nog getwijfeld of ik de vluchtkoffer vast in moest pakken; ik had het toch maar gedaan.

Eenmaal in het ziekenhuis werden de krampen erger, helemaal na het toucheren. Ik bleek al 2 cm ontsluiting te hebben en het leek erop dat de bevalling ging beginnen. ‘Eindelijk!’ dacht ik nog. Want 9 maanden misselijk, overgeven en al 3 weken met voorweeën rond lopen was geen pretje. Het kon maar over zijn, dan kon ik mijn kleine meisje eindelijk ontmoeten. Voor de zekerheid werd nog even een echo gemaakt. Eigenlijk zou ik de week erop voor een liggingsecho moeten: de verloskundige wist niet zeker of mijn baby een heel rond kontje had óf dat ze misschien verkeerd om lag. Bij de echo werd het al snel duidelijk: onvolkomen stuitligging. Mijn dochtertje lag met haar kontje naar beneden en haar beentjes omhoog. De afspraak voor een draaipoging werd gemaakt en na wat pijnstilling mocht ik proberen te slapen.
Dat ging echter voor geen meter. Iedere paar minuten kreeg ik krampen, maar na een tijdje merkte ik dat de krampen minder werden. Toen ik even naar het toilet ging had ik het idee dat ik na bleef druppelen, maar na een controle van de artsen was het waarschijnlijk urine of afscheiding. Ik draaide me dus maar weer om en viel uiteindelijk in slaap.

Ziekenhuis 43 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

De dag erna mochten we naar huis. De weeën waren niet meer regelmatig en sterk genoeg, de bevalling leek niet door te zetten. Opgelucht, maar ook een beetje teleurgesteld, gingen we samen weer naar huis. Die avond ging ik vroeg naar bed, uitgeput van de slechte nachtrust ervoor.

De volgende ochtend ging mijn wekker. Mijn moeder zou die dag op vakantie gaan en ik wilde haar nog even bellen van tevoren. Toen ik me omdraaide om mijn telefoon te pakken merkte ik dat er een plas tussen mijn benen lag. Ik voelde met mijn hand in de plas en rook aan mijn vingers (EEEW). Dit rook niet naar pies. Het rook zoetig? Het kwartje viel pas na een minuutje: mijn vliezen zijn gebroken. Wéér toetste ik het telefoonnummer van de verloskundige in en wéér sprak ik de woorden: ‘met Silke. Volgens mij zit het niet goed..’

In het ziekenhuis bleek dat mijn vliezen inderdaad al gebroken waren, en dus mocht ik niet meer naar huis. Ik moest blijven tot de bevalling uit zichtzelf zou doorzetten en anders gingen we kijken wat we zouden doen met 37 weken. Maar mijn kindje lag nog steeds verkeerd om. En omdat er geen vruchtwater meer was kon ze ook niet meer gedraaid worden. De keuze voor een vaginale bevalling had ik snel gemaakt. Mocht het niet lukken, dan kon er altijd over gegaan worden op een keizersnede, maar ik wilde het in ieder geval proberen.

2 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

Twee weken lang mocht ik alleen maar liggen. De langste wandeltocht die ik mocht maken was van mijn bed naar het toilet en af en toe mocht ik naar buiten in een rolstoel. De bevalling ging niet uit zichzelf doorzetten en daarom is met 37 weken gekozen om te beginnen met inleiden.

Normaliter gebeurt dit door een ballonnetje, maar omdat mijn vliezen niet meer intact waren kreeg ik tabletjes ingebracht om de boel te verweken. De hele dag liep ik met krampen, maar ik schoot geen cm op. Aan het einde van de dag zat ik nog steeds op die rottige 2cm van afgelopen woensdag. Weer deed ik ’s nachts geen oog dicht en daarom kreeg ik een pijnstiller en een middel om lekker te kunnen slapen: de dag erna kon het grote werk beginnen.

Woensdag 10 juni, 08:00. Ik moest opstaan om te douchen, goed ontbijten en in mijn blote kont op bed gaan liggen. De gynaecoloog heeft aardig in me lopen wroeten, maar heeft van de toen 2,5cm ontsluiting een mooie 3cm gemaakt. Ik mocht aan het infuus! De weeën begonnen al snel, maar ik vond het prima te doen. Vergeleken met de voorweeën van eerder was dit een eitje. Ik gaf mijn man de opdracht om pringles voor me te halen en heb nog heerlijk een bus ‘sweet onion’ leeggegeten (geen rekening gehouden met het puffen :’).

Ziekenhuis 27 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

De pijn was goed te doen, ik kon nog lachen, heb gezellig liggen kletsen met Dennis en nog met mijn moeder gebeld tussen het puffen door. En toen was het infuus leeg. 15 Minuten lang heeft dat apparaat staan piepen. Mijn lichaam nam het natuurlijke proces niet over en zonder infuus gebeurde er helemaal niks. Uiteindelijk kwam er een zuster binnen met een nieuwe zak medicatie en toen sloeg de bom in. De weeën kwamen terug, maar na een heerlijke pauze van een kwartier wist ik niet meer waar ik het zoeken moest. Wanneer de ene wee begon af te zwakken kwam de andere alweer opzetten. Ik pufte en pufte, maar ik kon niet meer. Hoe graag ik ook zonder pijnstilling wilde bevallen, ik heb gesmeekt om me iets te geven. Uiteindelijk werd gekozen voor een ruggenprik. Kapot van de pijn moest ik op de rand van mijn bed gaat zitten. De prik was snel gezet, maar na een half uur voelde ik nog steeds het koude ijs op mijn benen. Ook nadat de dosering was verhoogd bleef ik alles voelen. De artsen waren al in overleg over mijn piercings: konden die er makkelijk uit? De sieraden moeten wel af. Is dat nagellak?. Achteraf bleek dat het bijna een spoedkeizersnede was geworden omdat de baby’s hartslag bij iedere wee te laag werd.

Er werd weer getoucheerd en toen de arts zei dat ik volledige ontsluiting had kon ik haar wel zoenen! De pijnstilling deed geen ene moer, maar doordat ik mocht gaan persen vergat ik alle pijn. Ik kon mijn kindje bijna ontmoeten! Ik was 15 minuten aan het persen, met alle kracht die ik in mijn lichaam had, toen ik besloot om even tussen mijn benen te kijken. Er zal toch al wel een stukje te zien zijn? ‘Het lijkt wel een kip!’ heb ik verbaasd geroepen. Mijn kindje zat alleen met haar schoudertjes en hoofd nog vast, de rest van haar lijfje hing er al uit. Ik had verwacht wel enige druk of spanning te voelen daarbeneden, maar ik had geen idee dat ze al zo ver was. Mijn man pakte snel de camera en 2 persen later lag mijn mooie meisje op mijn buik.

Maar niet voor lang. De navelstreng had om haar nekje heen gezeten en ze had het erg benauwd. Ook door de stuitbevalling had ze wat slijm en bloed in haar longetjes gekregen en daardoor kreeg ze niet genoeg adem. Snel werd ze weer van me af gehaald en in de couveuse gelegd waar ze een zuurstofmaskertje op kreeg. Mijn lieve kleine hummeltje, net op de wereld, had het nu al zo moeilijk! Gelukkig mochten na 1 dag het zuurstofmaskertje en de maagsonde verwijderd worden en na 3 dagen mochten we naar huis.

DSC 0215 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhaal #11 Silke (Laatste!)

Eenmaal thuis durfde ik pas echt te genieten. Het gevoel dat je voor je eigen kindje voelt is niet te omschrijven; je kunt je er gewoon geen voorstelling van maken dat je zóveel van iets kunt houden. Inmiddels doet Freya het hartstikke goed en heeft ze aan de langdurig gebroken vliezen, stuitbevalling en navelstreng omstrengeling niks overgehouden. Het is een heerlijk vrolijk meisje en ze is iedere dag weer een beetje mooier.

Nu ik dit schrijf, ruim 7 maanden later, kan ik eerlijk zeggen dat mijn bevalling het mooiste, heftigste en stoerste is dat ik ooit heb gedaan. Nooit had ik gedacht te bevallen van een kindje in stuitligging, maar ik heb het toch maar mooi gedaan. En mocht een eventuele volgende weer zo dwars liggen, dan zou ik het zo weer doen!

Bedankt voor het delen van je verhaal Silke, heel bijzonder! En wat een mooi meiske he?

Dit waren alle bevallingsverhalen die gedeeld zullen worden, met het verhaal van Silke wil ik graag de rubriek afsluiten. Mijn dank is groot voor alle 11 vrouwen die hun intense, persoonlijke, heftige, mooie en emotionele verhalen met mij en jullie als bezoekers hebben willen delen. De waardering is enorm!

Hieronder kan je alle verhalen nog eens terug lezen:

♥Bevallingsverhaal Kelly Caresse
♥Bevallingsverhaal Linda van Go or no Go
♥Bevallingsverhaal Sanne van Laviesagista
♥Bevallingsverhaal Manon van LittleWonderWorld
♥Bevallingsverhaal Saskia van Twinkelbella
♥Bevallingsverhaal Sunseree van KoalaBeautyMama
Bevallingsverhaal Betty van Bettyblogt
Bevallingsverhaal Geertje van Lifesabout
Bevallingsverhaal Kelly van Healthy Kelly
Bevallingsverhaal Joyce van JoyfromJoyce
♥Bevallingsverhaal Silke van Goodmorningtea

Liefs,

Elise Joanne

 

Week 6 Favorieten Elisejoanne.nl - Mama's & Fos Favorieten + Tips!

Vandaag, in de nieuwste video van ‘Zwangerschapsdagboek’ een video waarin ik allerlei tips deel en producten die ons heel goed zijn bevallen in de eerste paar weken. Waren die berg hydrofiele luiers nou echt nodig die ik had gekocht? Welke borstvoedings BH’s zijn nou goed en welke flesjes? Oh, en hoe valt babykleding en zou je nou wel zoveel kleding kopen als dat ik heb gedaan? In vijftien minuten deel ik heel veel tips voor de eerste weken na de bevalling, ik hoop dat jullie er wat aan hebben!

In deze video komt elke minuut wel een tip of een favoriet product voorbij, ik ga er snel doorheen. Geen langdradige video maar duidelijke taal (natuurlijk wel op mijn babbelige manier..)

Geen producten in deze video zijn gesponsord. 🙂

Bedankt voor het kijken en je kan je hier abonneren op mijn kanaal!

Liefs,

Elise Joanne

DSC0154 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen #10 Joyce van Joy from Joyce

Mijn eigen bevalling is al geweest maar ik ga nog even door met de rubriek ‘Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen’, vandaag het één na laatste verhaal alweer! Vandaag is het mijn eer om het woord te geven aan de blogger Joyce, die moeder is van twee kinderen, Aron en Sofie. Op 19 jarige leeftijd beviel zij van haar zoon en haar verhaal vandaag gaat over die bevalling. Kijk je mee?

Ik heb nog nooit samengewerkt met andere bloggers/personen behalve dan enkele recepten van mijn lieve (beste vriendin) Sanne. Daarom telkens een andere dame aan het woord in deze nieuwe rubriek die één keer in de twee weken online zal komen. Alles met mate natuurlijk! Het doel? Mij goed voorbereiden! Maar is dat eigenlijk wel mogelijk..? Of dat nou zo is of niet, het blijft leuk om bevallingsverhalen te lezen van anderen! En elk verhaal is weer anders. Daarom héél véél verschillende verhalen om juist die diversiteit goed weer te geven. 

♥Joyce van Joy from Joyce

Het is inmiddels al weer 5 jaren geleden dat ik voor het eerst mocht bevallen. Door mijn zwangerschap die net even anders liep dan normaal heb ik nooit de tijd gehad en genomen om mij bezig te houden met de bevalling. Een bevalplan? Nooit aan gedacht en ik wist niet eens dat het bestond. Achteraf vind ik het heel fijn dat ik mij niet had ingelezen in het hele beval gebeuren, ik kon het mooi op mij af laten komen.

13 december 2010 – De hele dag heb ik al een onrustig gevoel, ik moet van alles. Uiteindelijk eis ik rond half 5 dat wij nog naar de winkel gaan voor vlees. (houthakkers steak om precies te zijn haha!) Met de auto rijden wij richting de winkel en weer terug. Het is onwijs glad op de weg waardoor Robert met de auto op de rotonde doorschiet en tegen een stoeprand op rijd. Thuis aangekomen kruip ik op de bank waar ik een half uur later snel van op sta, want mijn vliezen zijn gebroken. Ik ben op dat moment 41 weken zwanger. Het bleef maar lopen en ik was op dat moment niet zo slim om op de wc te gaan zitten. Dit deed ik later wel haha.

Aron 1 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen #10 Joyce van Joy from Joyce

Tja en dan? Moeten wij nu de verloskundige bellen? Samen hebben we eigenlijk geen idee. Robert belt toch de verloskundige en ze komt rond 19:00 uur langs. Robert eet ondertussen een kom soep en ik hou het bij wat drinken. Ik vind het te spannend! De verloskundige komt langs en voelt of ik al ontsluiting heb. Op dat moment heb 1 ik cm ontsluiting en nog geen weeën. Ze vertrekt weer en rond half 9 zouden ze weer bellen.

Het moment dat de verloskundige de deur uit gaat beginnen mijn weeën en ik vind het direct al niet meer leuk. Samen besluiten we om even te gaan douchen. Rond 20:30 belt de verloskundige en besluiten we dat ze langs komt. Ik blijf veel last hebben van de weeën. Hoe dit kwam? Ik had valse en echte weeën en dit bleef elkaar maar opvolgen. Weinig momenten om bij te komen dus.

Tegen 21:30 komt de verloskundige langs. Ik heb nog maar 3 cm ontsluiting, maar wij mogen wel alvast richting het ziekenhuis. Het is namelijk heel erg glad. Samen drinken we nog een glas chocolademelk (want dit geeft energie toch?) en vertrekken we richting het ziekenhuis. In de auto kan ik de weeën goed weg puffen (grappig: bij de tweede bevalling had ik dit weer en ik denk dat ik de volgende keer maar in een auto ga bevallen). Om 23:00 uur komen we aan het ziekenhuis en krijgen we een kamer toegewezen. Niet dat wij die nodig hadden, want ik zit het liefst op de wc, hier kan ik de weeën tenminste een beetje aan.

Om 23:30 komt de verloskundige aan in het ziekenhuis, we kletsen wat en samen besluiten we dat ik een ruggenprik ga. Die valse weeën zijn niet meer leuk en ik raak uitgeput. Gelukkig is de anesthesist nog net in het ziekenhuis (hij wilde net vertrekken naar het zusterhuis) en kunnen we direct naar de OK toe. Hier krijg ik mijn ruggenprik en wat een verademing! Ik zit inmiddel op 5 cm ontsluiting.

Daarna gaat het allemaal snel en heb ik het eigenlijk allemaal in een roes beleefd. Het was een gezellig bende op de verloskamer haha! Om ongeveer 03:00 uur heb ik 10 cm ontsluiting en mag ik beginnen met persen. En even voor 4 mogen wij onze zoon verwelkomen.

PC140015 1 - Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen #10 Joyce van Joy from Joyce

Dit was een onwijs magisch moment en ook heel emotioneel. Door dat ik er pas met 25 weken achter kwam dat ik zwanger was heb ik eigenlijk nooit echt geloofd dat ik een kindje kreeg. Ik had ook geen tijd om dit te beseffen want ik moest van alles regelen. Toen hij op mijn borst gelegd werd dit allemaal duidelijk en kwam ik er achter dat ik echt moeder was geworden.

Ik had een knip gekregen tijdens het persen, omdat de hartslag van Aron snel daalde. Dit moest dus even gehecht worden, ondertussen zat Robert op de bank te knuffelen met ONZE ZOON! Wauw, wij samen hebben een zoon gekregen.

Nadat ik weer dicht genaaid was haha;) en gedouched bellen wij onze ouders en zussen. En een uur later staan ze allemaal bij ons aan het bed. Want niet alleen voor ons was dit een emotioneel moment, ook voor onze ouders en zussen had dit een impact.

Een bevalling van 11 uurtjes en van wat ik heb gehoord netjes voor een eerste keer. Ik heb de bevalling niet als traumatisch ervaren, wel vond ik het heftig. Daarom besloot ik bij de tweede een zwangerschapscursus te volgen om te leren puffen en meer informatie te krijgen over de bevalling. Ik was erg blij dat ik het puffen had geleerd daardoor vloog ik (haast letterlijk) door mijn tweede bevalling heen.

Bedankt voor het delen van je verhaal Joyce! Volgende keer het woord Silke, zij zal deze rubriek afsluiten. 

Tot over twee weken!

Liefs,

Elise Joanne

DSC 2649 - De Kraamtijd: Een Praktische Handleiding

Hoera, je bent zwanger! Onderhand kan je óveral een gids, handleiding, to-do, artikel, samenvatting etc. vinden wat er allemaal gebeurt in woord en beeld van hoe de kleine groeit in jouw buik en hoe jij je – hoort? – te voelen tijdens welk trimester. De zwangerschapsupdates vliegen je om de oren van de bloggers en ook ik heb menig update gelezen (en gemaakt). Na 9 (lange?) maanden is het moment suprême daar, je mag je oerkracht tonen. Je beloning? Het meest wonderschone en prachtige kindje dat ooit geboren werd; jóuw kindje. En dan? Tja dan.. komen de bloedproppen, de obstipatie, het plassen in de douche en de naweeën. Ik neem je mee en geef je mijn hulp en advies met openheid, eerlijkheid en een dot humor. Wij zullen het nodig hebben!

♥Ik begin bij de kraamverzorgster, dan hebben wij die vast gehad. Je hebt vast, indien je een beetje op mij lijkt, elke horror verhaal wel gelezen over die verschrikkelijke óf geweldige vrouw die bijna 8 dagen lang in je huis komt wonen.

Zodra de deurbel gaat en je manlief/vriendlief/partnerlief de deur opent en je voelt dat er géén klik is, dan bel je de bewuste organisatie voor een vervanging. Mag dat? Ja. Kan dat? Ja. Gebeurt dat? Ja. Ik lees te vaak dat nieuwe moeders hadden gewild dat ze om een ander hadden gevraagd maar twijfelden of ze dat wel konden maken. Ja hoor, zeker wel! De organisatie naar keuze zegt niet voor niks dat je mag bellen zodra je voelt dat het niet goed zit. Natuurlijk vragen ze om een reden wanneer je daadwerkelijke belt maar een ‘het voelt niet goed’ begrijpen zij áltijd. Niet schromen dus. Doen.

Wanneer het wel klikt of de vervanging gearriveerd is, maak dan gebruik van al haar kunstjes en trucjes. Ze is er voor jou, voor jullie. Probeer deze vreemde dame die je amper kent toe te laten tot jouw veilige wereldje waarin je het liefste zelf alles wilt doen. Maar geloof mij, of je nou een zware bevalling hebt gehad of niet, de tijd dat je wílt dat zij er nog zou zijn gaat komen, maak gebruik van d’r zolang ze er is. Want het is haar werk om je te helpen, ze is er behoorlijk bekwaam in en doet het waarschijnlijk met liefde. Ga dus niet zelf de WC een beurt geven, niet zelf de wasjes van de wasmachine in de droger helpen en je kleine huilende wondertje sussen als zij er ook is. Ga slapen, ga rusten, ga iets doen waar je van ontspant of waar je gelukkig van wordt en laat je huishouden over aan de vakvrouw. Voor menig nieuwe moeder is dat even wennen en niet makkelijk te doen (present!) maar ik heb 8 dagen lang álles uit handen gegeven wat ik wilde en ben blij dat ik dat heb gedaan. Mijn taak was herstellen en het verzorgen en leren kennen van mijn wonder, dát is naast tijdrovend genoeg ook het meest belangrijke wat je te doen staat in de eerste weken.

♥Na je bevalling ben je waarschijnlijk gehecht. En dat is vrij pijnlijk kan ik je vertellen na er bijna een dozijn in mijn onderkant te hebben gehad. Maar of je er nou eentje of twintig hebt (wellicht zelfs geen, you lucky girl) dan is het allemaal beurs en blauw daarbeneden. Pak wat maandverband, bedruppel dat met koud water en vries het in. De zwelling tegengaan is hard nodig. Oh, en zitten op harde vlakke stoelen helpt ook. Zeer pijnlijk, maar absoluut nodig.

♥Wat betreft dat maandverband, mocht je verzekering dat leveren dan zit er wat kraamverband (anders dan maandverband, let op) en maandverband in je geleverde ‘kraampakket’. Maar, dit is helaas niet genoeg. Koop twee pakken extra kraamverband, twee pakken maandverband en twee pakken inlegkruisjes. Oh, en dubbel dik voor in de nacht, je zal het nodig hebben.

DSC 2226 - De Kraamtijd: Een Praktische Handleiding

♥Want wat menig kraamvrouw niet weet is dat je kan bloeden en behoorlijk ook. Dit is niet pijnlijk of abnormaal, je baarmoeder heeft een wond natuurlijk waar de placenta heeft losgelaten. Die wond bloedt nou eenmaal. En als je een tijdje hebt gelegen en daarna weer opstaat dan krijg je bloedproppen. Grote bloedproppen. Ikzelf heb 4 weken gevloeid met enkel normale hoeveelheden maar weet dus dat deze propjes zo groot kunnen zijn als knikkers. Als golfballen. Soms zelfs als tennisballen. Ja, dat is schrikken en niet bepaald leuk te noemen maar kan geen kwaad. Wees je er simpelweg bewust van. Na een week of 6 vloei je bijna niet meer in de meeste gevallen. Wanneer je helderrood bloed tegenkomt moet je je verloskundige bellen.

♥Naar de WC gaan na de bevalling, het was iets waar ik wakker van kon liggen in mijn laatste trimester. Je bent net bevallen, je onderkant zit vol hechtingen en/of wondjes en je móet plassen van je verloskundige na enkele uren. Maar dat gaat branden, dat weet je nu al. Mijn tip? Onder de douche plassen. Maak je niet druk, de kraamverzorgster maakt de douche geregeld schoon (met dit als reden) maar het is bijna noodzakelijk. Het is namelijk vrij pijnlijk om te plassen en zitten op een harde rand al helemaal. Ik heb twee dagen lang niet anders gedaan dan dat, pas toen durfde ik naar een normale toilet te gaan. Daarna is het verstandig een kan met lauwwarm water paraat te hebben om ‘mee te spoelen’.

♥Weet dus ook dat je een kraamvrouw bent tot 6 weken. Dat betekent dat je tot die tijd écht rustiger aan mag en kan doen. Je lichaam moet herstellen en heeft die tijd nodig of je nou een moedermonster bent en op magische wijze alles al begrijpt en weet.

♥Kraamvisite. De horror. Grapje! Of niet? Je kindje presenteren is fantastisch maar ook zwaar.. Bezoek wil nog wel eens blijven plakken, hun jonge kinderen meenemen die achter je doodsbange kat aanrent, net gerookt heeft of teveel parfum draagt. Je spreekt met je partner of kraamverzorgster een tijd af dat het bezoek van die middag mag komen en geeft – indien nodig – een knipoog wanneer het je teveel wordt. Of als je niet durft te zeggen dat je eigenlijk liever naar bed wilt. Doen hoor, je hebt je rust nodig. En je hoeft écht niet meerdere stellen/setjes/groepen per dag te laten komen, doe waar jij je prettig bij voelt. Wij hebben maximaal één groepje per dag gehad en af en toe een dag helemaal niks. Het is één keer ‘fout’ gegaan en dat merkte wij meteen; volledig gesloopt verliet ons kraambezoek pas rond half elf ons huis. Nooit meer.

♥Kraamtranen, een bekend fenomeen denk ik. Het kan zijn dat je een klein traantje laat op dag 2 of Niagra Falls huilt op dag 7. Ik denk dat wat er gebeurt bij je past. Ik ben een zeer emotioneel persoon maar mijn bevalling was vrij (zal ik het zeggen?) traumatisch. Het duurde een tijdje voordat ik kon huilen, voordat ik mijzelf kon laten gaan. En toen ze kwamen, kwamen ze in volle glorie. Ik heb ze tegen willen houden, mij er niet aan toe willen geven maar merkte dat dat niet goed was. Juist door ze toe te laten, hoe lang het ook duurt of hoeveel tranen er ook komen, help je jezelf. Het moet er uit, laat het toe.

♥Mocht je moeite hebben om terug te denken aan je bevalling, het niet durven of bang zijn voor de herinnering, dan moet je je niet schamen om durven toe te geven dat het zwaar was. Misschien wel zwaarder dan gedacht. Er zijn mensen om mee te praten vergeet dat niet. Bel je huisarts, hij krijgt vaker zulke telefoontjes, en praat erover. Verwerk het, word niet angstig bij de herinnering die juist ‘mooi’ mag zijn. Maar weet ook dat het niet rozengeur en maneschijn hoeft te worden, bevallen is ook gewoon ruk.

♥De hormonen zijn absoluut niet meteen je lijf uit als je bevallen bent, de gezegde ‘9 maanden op en 9 maanden af’ blijkt echt waar te zijn verdorie. Ik had het onderschat, en behoorlijk ook. Je huilt misschien veel, bent nog vaak in de war, vergeet constant waar je je telefoon hebt gelaten en hebt positieve en negatieve gedachten. Vooral dat laatste is iets waar je je niet voor hoeft te schamen. Naast het gevoel dat je kan ontploffen van gelukzaligheid krijg je misschien ook te maken met minder leuke gedachten of gevoelens. Dat voelt misschien niet prettig, maar is wel normaal. Veel moeders hebben neerslachtige gedachten maar mochten ze verder gaan naar destructieve gedachten of veel angstige momenten dan is het tijd om aan de bel te trekken. Een postnatale depressie openbaart zich vaak na enkele weken of maanden. Ook hierbij moet je je realiseren dat dit menig vrouw dus overkomt en dat er mensen gespecialiseerd zijn om je te helpen.

Even nog wat kleine tips!

♥Sloop je deurbel.

♥Al die appjes! Ze komen binnen als nooit te voren. Leuk al die interesse in je spruit. Weet dat het okay is als je ze niet meteen beantwoord, het wellicht zelfs dagen duurt voordat je een antwoord kunt sturen ‘Je hebt toch wel even 2 minuten de tijd voor een berichtje’? Haha, nee.

♥Een beetje (te) veel kilo’s aangekomen tijdens de bevalling (check!) dan kan je die eerste twee weken ook nog wel gewoon leven zoals je wilt. Die kilo’s gaan er echt wel af naderhand (toch?) maar een kilo of één, twee maakt niet uit. En je hebt alle energie hard nodig!

♥Jouw regels, jouw wet. Moet het bezoek hun handen wassen voordat ze aan je kind komen? Zeg het. Wees niet bang lomp te zijn (ben ik toch wel, ze zijn het gewend dus het is passend), als jij je ergens onprettig of prettig bij voelt moet je dat verbaliseren. Of je laat je partner dat doen, ook goed.

♥Is de Roze Wolk gearriveerd? Lekker genieten!

♥De Roze Wolk is meer een donder exemplaar? Dat mag, dat kan. Het is niet áltijd even ‘genieten’.

♥Als je elke vijf minuten wilt checken of je baby nog wakker is, tot grote ergernis van je partner, je dat gewoon lekker moet doen.

♥Je droomde van een schattig wiegje naast je bed waar je prachitge, zoete en heerlijk ruikende wondertje in ligt en eindelijk is het moment daar. Maar dat wondertje brabbelt, piept en hijgt de wereld bij elkaar en eigenlijk wil je stiekem dat hij toch naar zijn eigen kamertje gaat. Doe waar jij je prettig bij voelt, je hoeft helemaal niks. Als jullie het prettiger vinden niet te besluiten dat Uk op jullie kamer ligt? Leg hem dan gewoon in zijn eigen ruimte.

Kraamtijd Elisejoanne.nl - De Kraamtijd: Een Praktische Handleiding

♥Je dacht dat je moe kon zijn tijdens de zwangerschap? Ja, dat dacht ik ook. Slaap wanneer je kan, waar je kan. Ook al is het in de wachtkamer van het consultatiebureau, ga slapen.

♥Oh, en het consultatiebureau (consternatiebureau zoals Boris het noemt) kan enorm behulpzaam zijn! Maar ook niet. Ik vind de zin ‘Mommy Knows Best’ verschrikkelijk maar soms komt het daar wel gewoon op neer; vraag, luister en trek je eigen plan indien nodig.

♥Zeker wanneer je borstvoeding geeft maar ook wanneer je een snelle bevalling hebt gehad, dan kan je last hebben van naweeën. Dan denk je dat je die verrekte krengen achter je hebt gelaten zodra je baby is geboren maar néé hoor, je baarmoeder valt je dan ook nog lastig. Het is nodig, hij moet krimpen namelijk en die naweeën zorgen daarvoor.

♥Stuwing zorgt ervoor dat je borsten op knappen staan bij dag twee á drie. Oh, en ze kunnen dan ook gaan lekken. Je baby begint te huilen? Spuit elf. Of melk.

♥Is borstvoeding geven je droom en weiger je die meteen op te willen geven als het niet helemaal lukt? Snap ik. Maar al te goed. Daar hebben ze lactatiedeskundige voor uitgevonden! Wacht niet – en ik benadruk dit met elke vezel in mijn lijf – wacht niet tot je twee weken verder bent en het wellicht te laat is. Vraag je kraamverzorgster of je verloskundige om eentje, vaak krijg je het eerste consult vergoed. Maak er gebruik van zou ik zeggen.

♥Handcrème, koop er kilo’s van! Door al dat wassen van je handen voor Uk krijg je droge klauwen, daar word je bang van. Oh, en als wij het toch hebben over crème, koop dan meteen de tepelcrème versie (van Medela is een fijne) voor het geval dat. Je tepels krijgen het heel zwaar te verduren.

♥Je vagina (ja, gewoon het beestje bij de naam noemen) is na de bevalling en ook lange tijd daarna niet zoals ervoor. Logisch natuurlijk maar dat kan even schrikken zijn. Pak niet meteen de eerste tijd er een spiegel bij, wacht een aantal weken (of maanden). En als je de ballen hebt om wél te kijken, bedenk dan dat het écht bij zal trekken en goed zal komen.

Zo, 2000 woorden verder en weet je wat? Ik zou nog wel meer kunnen vertellen/adviseren maar ik denk dat ik het maar voor nu hierbij laat. Ben je zwanger en moet je bijna poppen? Wees niet bang, je kan ‘t – echt waar. En ondanks dat het zwaar is en ook héél spannend allemaal, is het zó bijzonder en mooi. Ik ben ergens blij dat het voorbij is, dat er enige rust in huis is wedergekeerd, maar die eerste twee weken als nieuwe moeder zijn .. er zijn gewoon geen woorden voor.

Liefs,

Elise Joanne

Elisejoanne.nl Moederschap en Onzekerheid 2 - Wanneer je als moeder denkt te falen

Wanneer je zwanger mag worden, een kindje in je buik mag dragen en hem daarna liefdevol (en met behoorlijk wat pijn, angst en vieze momenten) hem in je armen mag sluiten begint het avontuur pas echt. Niemand kan je vertellen hoe het gaat zijn, wat er kan gebeuren en hoe je je gaat voelen. Wellicht in een bepaalde mate, maar écht begrijpen doe je het pas wanneer hij zijn eerste adem teug neemt en jij daarmee ook die van jou in het moederschap. Wat nou als het niet gaat zoals je dacht? Wat nou als het allemaal anders loopt? Wat nou als het toch minder die roze wolk is? Wat nou als je vindt dat je faalt, elke dag weer?

Wanneer je zwanger probeert te worden en wanneer je daadwerkelijk dat plusje ziet op je test dan begin je na te denken over hoe het straks zal zijn. Dat begint bij ‘simpele’ vragen zoals de te bepalen kleur van de babykamer maar gaat al wat dieper wanneer je een naam probeert te bedenken. Je hebt een idee van hoe het in het begin gaat lopen, Boris en ik hebben menig middag gefantaseerd hoe het zou zijn als Fos er is en hoe wij zouden handelen bij krampjes, mogelijke reflux, huil-uurtjes en andere lastige momenten.

Na het beantwoorden voor jezelf van de meer simpele vragen kom je bij de belangrijke vragen en dat zijn dan of je borstvoeding of flesvoeding wilt geven en bij dat eerste hoe lang en wanneer besluit je te stoppen als het ‘niet lukt’? Maar ook wat te doen als je kindje huilt, laat je hem liggen of pak je hem op? Hoe snel ben je met het toegeven aan ‘zeur-huiltjes’ en wanneer besluit je hem te laten slapen in plaats van toch maar midden in de nacht die luier te verschonen? Hoe ga je om met die verschrikkelijke krampjes en die tergend lange momenten dat ‘ie wakker is terwijl hij hoort te slapen?

De eerste maand van het moederschap was best zwaar. Lichamelijk vanwege de evidente klachten aan mijn stuitje en tja.. doos. Want na een rappe bevalling was er nou eenmaal wat schade ‘down under’. En die schade was pijnlijk, de hechtingen zaten mij letterlijk dwars. Auw. Zorgen voor je kleintje in zo’n tijd is dan lastig ondanks alle hulp van manlief en kraamverzorgster. Tel daar de bizarre slapeloze nachten en de constante gedachte of je het wel goed genoeg doet voor hem en poef! – de zorgen zijn geboren. En met deze zorgen ook het tweelingzusje van het gevoel dat men onzekerheid noemt. Het gevoel dat je faalt, bijna elke dag weer.

Slaap hij wel genoeg? Eet hij wel goed? Hij komt niet aan! Waarom niet? Wat doe ik fout? Waarom hapt hij niet aan? Uk, waarom huil je? Is zijn poep wel de juiste kleur? Is zijn poep wel de juiste consistentie? Plast ‘ie wel genoeg? Heet hij nou krampjes of moet hij nou boeren? Ben ik de enige bij wie het douchen pas gebeurd rond een uur of vier in de middag áls het al gebeurd? Kak, wéér niet ontbeten vandaag. Verdorie, de was zit al een dag of twee te stinken in de wasmachine. Zullen wij maar weer eten bestellen? Ik ben moe, zo moe.. Is het een regeldag? Mag ik hem weer een flesje geven? Ben ik de enige die bij afkolven zo weinig cc aanmaakt? Waarom komt hij niet aan van mijn borstvoeding? is het tijd om bij te voeden? Borstvoeding lukt niet, bellen wij een lactatiedeskundige? Toch maar naar een osteopaat voor die verrekte krampjes dan? Welke flesvoeding kiezen wij? Hij valt te veel af, waarom lukt het niet? Hij huilt! Waarom? Wat doe ik fout? Doe ik überhaupt iets fout? Is het normaal zoveel vragen te stellen? Ervaren andere moeders de eerste weken ook? Ligt het aan mij..?

Elisejoanne.nl Moederschap en Onzekerheid - Wanneer je als moeder denkt te falen

De afgelopen maand, de eerste vier weken, gingen deze bovenstaande vragen als een constante stroom door mijn hoofd. En dat ging gepaard met veel frustratie, stress en emotie. Menig traan is gelaten. Je wilt het állerbeste voor je kind en op een gegeven moment – wellicht door hormonen en vermoeidheid – ga je je afvragen of jij als moeder wel het allerbeste bent voor je kindje. Ik zal vast niet de enige zijn die zich dat af heeft gevraagd? Die zich dat nog steeds soms afvraagt? Toch..? Want is je best doen écht goed genoeg?

Weet wel dat ik dus niet van Fos iets ‘wil’ of dat hij niet mag huilen van mij. Hij mag zeker wel huilen, dat is zijn manier van communiceren nu en dat is prima. En hij is simpelweg de allermooiste, allerliefste baby óók als hij huilt. Het gaat mij voornamelijk om de momenten van pijn door bijvoorbeeld krampjes wat ik niet weg kan halen, dát vind ik enorm lastig. 

Ik heb de afgelopen maanden veel comments, reacties, twitterberichtjes, Snapchats en e-mails gekregen met verhalen die vergelijkbaar waren, allemaal verzonden om mij een hart onder de riem te steken. Elke dag ben ik dankbaar voor al die berichten want onderschat niet; ze helpen. Het voelt soms alsof je er alleen voor staat als ouders, of wij/ik de enige zijn bij wie het soms zó hartgrondig fout gaat. Maar ging het eigenlijk wel ‘fout’? Of is dit eigenlijk gewoon heel normaal? Ik voel mij elke dag wel een loedermoeder, iemand die maar wat aanrommelt, al dan niet met de beste intenties. Maar ‘gelukkig’ is het zo dat dit bij veel meer moeders/vaders/ouders gebeurt en dit eigenlijk normaal is de eerste tijd. Of je moet een bizar magisch moedermonster zijn maar daar lopen er maar enkele van rond.

Want bij vrijwel niemand gaat het meteen de eerste keer perfect. Ik doel hier niet op het genieten en het ervaren van een roze wolk in de eerste weken. Ik geniet namelijk ondanks de onzekerheid énorm en ondanks dat het zwaar is ben ik dol en dolgelukkig! Maar welk kind hapt er in één keer de allereerste keer meteen na de geboorte aan en drinkt zich kilo’s in de rondte? Welke kind huilt er vanaf dag één amper en jij hebt elk huiltje meteen door? Geen enkel kind slaapt meteen door, er is geen baby ter wereld die in plaats van huilend, lachend zijn krampjes opvangt. Want hoe goed je ook bent, wat voor geboren moeder iemand ook blijkt te zijn, vrijwel iedereen heeft wel moeite met íets in de eerste paar maanden. En dat is – helaas voor een ieder die alle moeilijke momenten door moet maken – troostend. Gedeelde smart.. Dat krijg ik althans te horen en ik herhaal het op de dagen van onzekerheid maar als een mantra.

Het gevoel van falen is een gemene deler zo blijkt. Want is het falen? Ik denk dat als je het gevoel van falen op een gegeven moment, in welke fase van het moederschap dan ook, ervaart, dat dat een teken is dat je alleen maar het beste wilt voor je kind en alleen maar het beste eist van jezelf als moeder. Hoewel dat ontzettend slopend is is dat eigenlijk een prachtig teken, een teken van intense liefde voor hem of haar.

Zoals Boris het altijd prachtig gekscherend kan zeggen; Het is net als met pannenkoeken bakken, de eerste verkloot je altijd.

Liefs,

Elise Joanne