Zwangerschap & Moederschap

Mega Shoplog Elisejoanne.nl Still

De afgelopen tijd leef ik als een klein kluizenaartje – héérlijk! – en dat betekende dat ik mijn lievelingshobby er nog eens heb bij gepakt genaamd online winkelen. Ik kocht babykleding bij Zara, H&M en Hema, voor mijzelf een aantal nieuwe items bij Loavies, scoorde ik super leuke items voor de babykamer en wist ik de nieuwste collectie van Catrice & Essence al binnen te halen. Al dit laat ik zien in deze heerlijk uitgebreide, ‘gezellige’ shoplog waar alles aan bod komt. Het is veel! En hij bevat echt leuke items al zeg ik ‘t zelf. Kijk je mee?

Alle producten in deze video zijn zelf gekocht :).

De Maxi Cosi ‘zak’ is van Koeka en komt uit de webshop IKenIK.nl.
?c=8397&m=319096&a=145803&t=pi - Mega Shoplog! Make-up - Fashion - Baby Winter 2016 De wasmand is van het merk 3Sprouts en heb ik gekocht bij de webshop grasonderjevoeten.nl. Leuk merk is dit, zeker een aanrader om even naar te loeren. Vooral de versies met het hertje vind ik fantastisch! De Essence All That Greys Collectie is al online gekomen.

Klik hier om je te abonneren op mijn kanaal en bedankt voor het kijken!

Liefs,

Elise Joanne

 

Ik zag deze TAG voorbij komen op de blog van Bibian en Manon, maar hij is gemaakt door Betty. Af en toe vul ik weer eens een populaire TAG in en deze vond ik, nu ik in mijn 37e zwangerschapsweek zit (ik ben vandaag 36 weken en 5 dagen), toch wel toepasselijk. De tijd gaat snel namelijk en wij zijn er bijna! Even kletsen over onze wens, verwachtingen en de zwangerschapstest. Even een keertje geen video waarin ik klets over de babbie (zoals Boris hem ook wel noemt), maar lekker een gewoon artikel. Lees je mee?

DSC_3845

1. Had je al lang een kinderwens voordat je zwanger werd?

Ja, ik heb eigenlijk altijd wel moeder willen worden. Niet het typische ‘zodra het kan dan gaan we ervoor’ – achtige wens maar meer de; ‘na een aantal jaren huwelijk zullen we eens kijken hoe of wat’. Ik heb namelijk nooit het het antwoord MOEDER! gegeven op de vraag wat ik zou willen worden als ik groot ben, dat niet. Maar ja, het hoort zeker bij wat ik voor mijzelf voor ogen had als ik ouder werd. Het verlangen werd vorig jaar zo groot en nu ben ik alweer 8 maanden zwanger.

2. Had je van tevoren verwachtingen over je zwangerschap?

Lastig! Vanwege mijn knieën hadden wij de verwachting dat het lichamelijk sneller zwaar voor mij zou worden en dat blijkt ook inderdaad wel zo te zijn; het extra gewicht wat ik heb is echt wennen voor mijn lijf om met zich mee te dragen. Gelukkig houden mijn knietjes zich nog redelijk goed! Verder.. tja.. ik kon mij in alle eerlijkheid niet echt voorstellen hoe het zou zijn om een kindje te mogen dragen. Geen idee hoe het zou voelen om moeder te mogen worden. Plopjes, schopjes, hormonen etc; allemaal even vreemd voor mij. Ik stond er dus wel vrij blanco in! Wel had ik fantasietjes over een dikke buik waar ik liefkozend over zou aaien en Boris die tegen de Pinda zou praten. En dat is uitgekomen!

Baby Week 20 Elisejoanne.nl - Zwangerschap

3. Wat ging er door je heen toen je een positieve zwangerschapstest in handen kreeg?

Oh jongens toch.. Ik schrok mij helemaal wild! Ja, wij waren al enkele maandjes bezig maar toch.. een positieve test? Ik had het niet durven dromen. Ik was namelijk best angstig (geheel zonder reden) dat ik geen kindje zou kunnen krijgen, dat er iets ‘mis’ was met mij. Het weekend voordat ik de test deed zat ik er mentaal eventjes doorheen; twijfel, angst en een beetje wanhoop sloeg toe.. wat nou als ik nooit een kindje zou mogen krijgen? Die dag was ik zéér emotioneel en lichamelijk behoorlijk ziekkig. Wat bleek? Toen was de innesteling gaande! Maar je snapt dus dat toen ik die test zag ik helemaal van de kaart was; ik viel op mijn knieën en met trillende handen de test onder elke lamp vastgehouden om te checken of ik wel écht een plusje zag. En dat bleek zo te zijn.

Bekendmaking geslacht elisejoanne.nl Still

4. Had je een voorkeur voor een zoon of een dochter?

‘Voorkeur’ is altijd zo’n naar woord vind ik want beide geslachten is welkom in dit huis. Maar toch kan ik mij voorstellen dat iemand ‘voorkeur’ zou hebben. Boris had misschien meer de neiging naar een jongetje maar dat vind ik niet vreemd; meisjes zijn een beetje spannend want dat zijn ‘mini-elise-popjes’.. aldus Boris. Ikzelf had een voorgevoel voor een meisje, enorm sterk. Maar was dat ook mijn voorkeur? Toen ik zó begon te geloven dat het een meisje zou worden neeg ik wel veel meer naar de maillotjes, jurkjes en meer zachte kleuren voor in de babykamer, dat zeker. Maar of dat voorkeur was? Neh. Nu wij weten dat het een jongetje is vind ik dat fantastisch; het voelt goed en ik denk dat dit heel erg bij ons past. Starten met een zoon. Klinkt goed! En ja, stiekem ‘hoop’ ik, dat als wij een tweede mogen krijgen, dit een meisje mag zijn; eentje van elk. Maar een tweede jongetje lijkt mij ook prachtig; een jongens-mama, hoe tof :).

IMG_2239

5. Had je van tevoren al een duidelijk idee over welke babyspulletjes je wilde hebben? Wat heb je daar uiteindelijk van gekocht?

Oef.. Ik wilde gewoon los gaan op leuke babykleertjes, dat was het enige wat ik écht wilde! De vrijheid om de garderobe van dochterlief of zoonlief nog leuker en groter te maken dan die van de ouders bij elkaar. Verder waren er geen specifieke items van merken die ik wilde. Ook omdat wij niet wisten wat er was en welk merk ‘beter’ is. Ik wilde wel een mooie en goede kinderwagen! De eerste keuze viel op een Joolz maar na hem in het echt te hebben gezien vond ik hem minder mooi.. Toen ik de Mutsy kinderwagens zag was ik meteen verkocht; net even iets klassieker dan de Joolz en dat past perfect bij ons! En lekker in een unisex kleur want dat vonden wij praktischer en mooier. Uiteindelijk hebben wij de babykamer die wij wilde; een hele mooie ruimte die met zorg en aandacht is ingericht voor Pinda. Een kamer waar wij graag zijn en waar ik ons kindje echt ‘zie’ liggen.

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 36

6. Hoe vind je het om een steeds dikkere buik te krijgen?

LEUK! Oooooh, ik vind het héérlijk om zo lekker rond en zacht te zijn, haha! Mensen die het nu echt kunnen zien; er is geen twijfel over mogelijk dat ik zwanger ben. Fijn! Die fase van ‘ben je nou aangekomen of ben je nou zwanger’ is gelukkig allang voorbij, ik ben reusachtig, haha. Al zag je het vanwege mijn figuur sowieso best snel gelukkig. Het enige wat ik lastig vind is dat de buik ‘in de weg zit’.. Bukken, omrollen in bed, opstaan, schoenen uit doen etc; ik vind het al vanaf week 17 katslastig! Ja, echt. Ik ben het ook gewoon niet gewend om daar wat te hebben dus ik denk dat het ook daar aan ligt. En het is geen zachte massa meer, het is een stevige ronde buik. Van achteren lijk ik nog steeds niet zwanger, haha. En tja, dat je die paar kilo’s ziet aan mijn koppie vind ik niet gek. Uh, volgens mij is dat bij elke vrouw!

7. Had/heb je twijfels en onzekerheden tijdens deze zwangerschap?

Ja. Maar dat lag niet aan Pinda maar aan mij; ik ben een neuroot die het liefst alles in de hand heeft. En dat had ik nu een keertje niet. Ik ga ook om de 2 weken naar de verloskundige toe; vind ik prettiger dan telkens wéken wachten.

image7 (5)

8. Doe je iets om je voor te bereiden op de bevalling?

Ja, een bezoekje aan de voorlichtingsavonden van ons ziekenhuis en onze verloskundigepraktijk zijn inmiddels geweest, alsmede de borstvoedingscursus én wij hebben de bevallingscursus ‘Samen Bevallen’ gevolgd; 8 avonden om je voor te bereiden op de laatste weken, de bevalling en de tijd erna. En ja, samen met Boris; wij doen alles samen in deze zwangerschap, behalve dat ik het kindje in mijn eentje draag ;). Sommige mensen vinden het onprettig of zelfs overdreven (say what now?) om zoveel te willen weten. Ik word daar rustig van en volgens mij is het ‘belangrijkste dat ík mij het meest relaxed voel bij wat ik doe.

9. Waar kijk je heel erg naar uit als je baby er straks is?

Hoe ziet hij eruit? Hoe zal het zijn? Hoe zal hij ruiken? De eerste keer knuffelen, de eerste keer borstvoeding, de eerste keer in bad, de eerste keer zelf de luier aandoen etc. ALLES! Spannend..

image4 (2)

Hormonen

10. Valt de zwangerschap je tot nu toe mee of tegen?

Mee én tegen. Soort van. Ik had niet echt verwachtingen dus dan neem je alles zoals het komt, lekker makkelijk. Maar ik vind zwanger zijn best pittig. De misselijkheid, de maagzuur, de krampen, de ongemakken etc. Het is niet makkelijk vind ik, dat zeker niet. Wellicht voor sommige vrouwen wel maar af en toe vond ik het behoorlijk vermoeiend. Maar aan de andere kant; als het daar nou bij blijft.. Ik mag best zeggen dat mijn zwangerschap niet loeizwaar is geweest en ik heb ook echt heerlijk genoten van heel veel dingen, zelfs van de minder leuke symptomen. Het is meer dat ik ‘zwanger zijn’ geen wandelingetje in het park vind. Ook omdat het mentaal gewoon behoorlijk veel van je vraagt. Maar ik heb echt een zwangerschap uit het boekje gehad (met dus alle leuke en minder leuke kanten) en uiteindelijk ging wel alles vrij voorbeeldig. Over de gezondheid van Pinda hebben wij gelukkig geen dag hoeven twijfelen, alles werd al snel duidelijk helemaal okay te zijn. Ja, ik zou het zeker weer opnieuw willen doen als dat ons gegeven is!

Zo, dat waren de vragen en mijn antwoorden! Vind jij hem leuk om over te nemen? Gerust doen! De TAG is dus gemaakt door Betty; even haar erbij vermelden!

Liefs,

Elise Joanne

Er zijn weer twee weken voorbij gevlogen (ja, ook ik vind dat nu écht) en het is tijd geworden om de vluchttas klaar te zetten. Zelfs al beval je niet in het ziekenhuis maar is het je wens thuis deze daad te verrichten, dan is het alsnog handig een tas te pakken. Ik klets je bij over hoe het nu gaat en laat de inhoud zien van mijn koffertje voor de bevalling. En eigenlijk is dat best een persoonlijk iets kwam ik achter! Ook laat ik het pakje zien wat Pinda waarschijnlijk voor de eerste keer aan gaat hebben, dat was bijzonder om uit te zoeken. Kijk je mee naar Zwangerschapsdagboek Week 35 – De ‘Vluchttas’?

Voor de volgende video – en dit is sowieso de één na laatste update van mij met een bolle buik achter de camera! – wil ik graag weer een Question & Answers video opnemen. De vorige keer was rond de 20 weken en er kwamen zóveel vragen dat het mij leuk leek om het gewoon weer te doen, maar nu het wellicht wat meer te hebben over (toekomstig) moederschap. Heb jij een vraag? Stel die dan gerust hieronder. Waarvoor dank!

Je kan je hier abonneren op mijn kanaal en bedankt voor het kijken!

Het lijstje wat er in mijn vluchttas gaat/zit:

♥Kleding voor mij tijdens bevalling
♥Kleding voor mij ná bevalling
♥Dik paar sokken
♥VoedingsBH
♥Grote onderbroeken
♥Tandenborstel/Tandpasta (zelfde voor Boris)
♥Deo (zelfde voor Boris)
♥Shampoo/conditioner
♥Labello (droge lippen door puffen
♥Créme handen/gezicht
♥Make-up reiniger
♥Mascara/lippenstift etc (indien gewenst)
♥Eten (Zelfde voor boris) – koekreep oid
♥Schoon T-Shirt Boris
♥Detro Energy
♥Kleertjes voor Pinda maat 50 (ziplock zakje)
♥Kleertjes voor Pinda maat 56 (ziplock zakje)
♥Jasje Pinda
♥Maxi Cosi
♥Dekentje/Wrapper
♥Elastiekje voor het haar
♥Kleingeld rolstoel
♥Verzekering/rijbewijs/identificatie/ponskaartje (laatste indien nodig)
♥Camera & Telefoon
♥Opladers voor camera & telefoon
♥Extra SD kaartje
♥Zoogcompressen
♥Tepelcrème (je kan maar beter de situatie voor zijn)
♥Brillendoekjes
♥Slippers
♥Badjas
♥Kraamverband
♥Borstel/kam

♥Buikfoto week 36

Buikfoto Elisejoanne.nl Week 36

Liefs,

Elise Joanne

Sunseeree KoalaBeautyMama #2

Mijn eigen bevalling begint er nu echt aan te komen en dat betekent dus dat ik lekker doorga met de rubriek ‘Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen’ die echt goed valt, enorm tof. Want het is wat om als je vrouw je persoonlijke bevallingsverhaal te delen, en ik ben elke vrouw enorm dankbaar. Vandaar is het mijn eer om het woord te geven aan de prachtige blogger Sunseeree van KoalaBeautyMama, die moeder is van twee schoonheden van kinderen. Ze vertelt over haar eerste bevalling. Kijk je mee?

Ik heb nog nooit samengewerkt met andere bloggers/personen behalve dan enkele recepten van mijn lieve (beste vriendin) Sanne. Daarom telkens een andere dame aan het woord in deze nieuwe rubriek die één keer in de twee weken online zal komen. Alles met mate natuurlijk! Het doel? Mij goed voorbereiden! Maar is dat eigenlijk wel mogelijk..? Of dat nou zo is of niet, het blijft leuk om bevallingsverhalen te lezen van anderen! En elk verhaal is weer anders. Daarom héél véél verschillende verhalen om juist die diversiteit goed weer te geven. 

Sunseeree van KoalaBeautyMama

De bevalling.. Iets waar ik snel aan moest denken, zodra ik wist dat ik zwanger was. What go’s in, must come out right?! O god, ik werd eerlijk gezegd wel een beetje zenuwachtig door de gedachte, want hoe moet een hele baby nou door dat gat heen? Ja, natuurlijk moet dat wel lukken. Daar is een vrouwenlichaam ten slotte voor gemaakt toch? Ik probeerde mezelf niet druk te maken en mijn gedachtes een beetje op nul te zetten.

Normaal gesproken ben ik een control freak. Echter heb je met een bevalling weinig controle. Je kan je het wel voorstellen en enigszins voorbereiden, maar als het moment daar is, dan is het go with the flow. Bij ons eerste kindje dacht ik dat het fijn was om in bad te bevallen. In Breda hadden ze een prachtige grote kamer met een gigantisch bad. Ja, daar zag ik mezelf al in liggen. Blijkbaar zou het voor de baby een prettige overgang zijn door het warme water. Daarnaast zou het warme water mij helpen te ontspannen en zou ik minder kans hebben tot uitscheuren. Nou, perfect! Doen we..

M

Ik weet niet meer echt waarom, maar ik koos ervoor om zonder pijnbestrijding te bevallen. In dat bad dus. Als ik dat wel wilde, moest ik naar een andere afdeling en ergens (besef ik nu pas), vond ik die kamer gewoon heel mooi. Stom he.. Anyway, mijn voorweeën begonnen die dag rond 04:30 uur ‘s ochtends. De verloskundige kwam het in de middag even checken, maar zij zei dat het gerust nog een tijd of zelfs dagen kon duren. Die avond zat ik rond 19:00 uur aan tafel te janken van de pijn. Dit was niet leuk. De aanstaande vader zat me radeloos aan te staren. Tja, wat moet je dan he? De pijn was niet te doen. Op het randje van ons bed zat ik de weeën weg te puffen. Uiteindelijk mocht ik rond 02:30 uur naar het ziekenhuis naar het geboortecentrum. Lees: een helse rit om middennacht met mega buikpijn over hobbels heen rijden. Eenmaal aangekomen was die stomme band van de rolstoel lek. Wat gedoe. Eenmaal in de kamer, mocht deze walvis zich uitkleden en in het “heerlijke” bad zitten. Nou, verschrikkelijk! Niet aan te raden. Ik had het koud, gleed de hele tijd weg, had geen grip in het water en wist gewoon geen houding aan te nemen. Ondertussen zag je soms wat bloedpropjes en weet ik veel wat het was ronddrijven. Best smerig, niet leuk en ik wilde eruit. Ik mocht op bed gaan liggen.

Ik was de hele dag en nacht al op en van mijn energie was weinig over. In bed voelde ik ontzettend veel pijn en kon ik niet helder nadenken. Volgens mij was het al te laat voor pijnbestrijding en besloot ik gewoon door te zetten. De hele bevalling hield ik mijn ogen dicht en keerde ik in mijn eigen wereld. Blijkbaar zag dit er grappig uit, want door een kiertje zag ik Mike (de papa) stiekem lachen. Wacht maar, ik krijg jou nog wel dacht ik. Er kwam maar geen einde aan. Ik dacht: dit doe ik dus NOOIT MEER! Sorry Ayumi, jij zal nooit een broertje of zusje krijgen.

Opeens ging mijn lichaam haar eigen gang en voelde ik druk naar beneden. Ik schreeuwde, riep om hulp, vroeg om god (terwijl ik niet gelovig ben) en schelde erop los. Ik moest mijn eigen benen vasthouden en proberen te persen. Nou, dit ging voor geen meter. De verloskundige heeft mij uiteindelijk op een baarkruk gezet en daar ben ik bevallen. Het was prettig, omdat ik de druk meehad vanwege de natuurlijk zithouding. De weeën voelde ik, maar het luchtte ontzettend op dat ik mee mocht persen. Van onderen voelde het alsof het in de fik stond. Ik was bang om krachtig te persen vanwege het uitscheuren. Ik kon niet meer. De verloskundige dreigde mij terug op bed te zetten en in te knippen of ik moest nu mijn best gaan doen met persen. Hell no! Mijn laatste kracht haalde ik letterlijk uit mijn tenen en opeens was de pijn weg.

Ik deed mijn ogen open en volgde een strengel waar aan het uiteinde een baby aan vastzat. EEN BABY! Dat had ik net eruit geperst! Ongelooflijk. Onze dochter Ayumi is op 25-08-2012 geboren om 07:07 uur in kamer 7. Toevallig is 7 ook ons geluksgetal.

Ik was zo uitgeput en eerlijk gezegd best geschrokken van alles, dat ik weinig kon uitbrengen. Ik ben terug op bed gaan liggen en de trotse kersverse vader mocht de navelstreng doorknippen. Hij mocht haar ook als eerste vasthouden. Niet dat ik haar niet wilde vasthouden, maar ik besefte nog niet echt wat er allemaal gebeurd was. Zonder aankondiging zag ik in een flits dat ik een spuit in mijn been kreeg en ik moest zachtjes meepersen voor de placenta. Ik hoefde de placenta niet perse te zien, maar hij werd toch uitgebreid voor mijn neus gedemonstreerd door de verpleegkundige. Een groot paars ding waar ons kindje in gewoond had. Het idee was mooi hoor, maar het zag er gewoon vies uit.

Sunseeree KoalaBeautyMama #3

Eenmaal bijgekomen hield ik met trots onze dochter vast en hapte ze eigenlijk gelijk naar mijn borst voor melk. Heel schattig om te zien. Het voelde heel natuurlijk. Helaas kon ik achteraf niet zelfstandig plassen en heb ik voor 2 weken een katheter moeten dragen. Mijn blaas was zwaar uitgerekt en moest herstellen. De bevalling was alles behalve wat ik ervan verwacht had. Heel cliché, het was het allemaal waard geweest! Elke bevalling is weer anders. Zo was ik bij de eerste dag en nacht bezig met bevallen terwijl ik ons zoontje binnen 3 minuten eruit had geperst. Ons tweede kindje heb ik ZELF uit mij getrokken en op mijn borst gelegd. Bizar toch?

Wat een prachtig en bijzonder verhaal Sunseeree, bedankt voor het delen daarvan! Volgende keer het woord aan de – in mijn ogen – moeder der moeders; de lieve Betty.

Tot over twee weken!

Liefs,

Elise Joanne

Babykamer Roomtour Elisejoanne.nl #2

Jaaaa, dé zwangerschapsvideo der video’s (naast de bekendmaking van het geslacht natuurlijk!), het showen van de babykamer van Pinda! Vorige week was ik een hele ochtend bezig dit kamertje, waar Boris en ik 7 maanden over hebben gedaan, in volle glorie goed in beeld te krijgen. In de video neem ik je mee langs elk facet en meubelstuk en in dit artikel laat ik ook nog enkele sfeerbeelden zien. Kijk je mee?

Ik probeer bij heel veel items te vertellen waar het vandaan komt, maar mocht er iets tussen zitten waarbij ik het niet vertel en je wilt wel weten waar het vandaan komt? Laat het mij weten in de comments!

Onder de video kan je sfeerbeelden vinden en natuurlijk buikfoto’s. Ik was bij het opnemen van de video 33,5 week en ben bij het publiceren van deze video 34,5 week. Het jurkje wat ik aan heb komt van Loavies en de lipstick is M.A.C Faux.

Omdat de video helemaal gaat over de babykamer hier even een kort stukje hoe het mij/ons is! Pinda doet het geweldig, niks nieuws onder de zon gelukkig. Afgelopen week weer controle gehad en Pinda is ingedaald, hoezee! Ik krijg dus wat meer lucht (letterlijk) maar er is ook een druk op mijn bekken komen te liggen, best heftig. Hij beweegt er ook niet bepaald minder om; volgens mij is de binnenkant van mijn baarmoeder bont en blauw! Sterk zoontje, gelukkig maar. De nachten blijven wisselend, af en toe zit er een goede bij maar over het algemeen is het niet fantastisch meer te noemen. Dit zo hoogstwaarschijnlijk zo blijven. De kilo’s stabiliseren zich (gelukkig!) maar de vochtophoping neemt toe. Oh en ik waggel. Ik waggel echt héél erg! 

Je kan je hier abonneren op mijn kanaal. Bedankt voor het kijken!

♥Buikfoto’s Week 33

DSC_7926

Zijaanzicht na Belly Paint – 33 weken en 6 dagen.

♥Sfeerfoto’s Babykamer

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

DSC_0220

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

Babykamer Elisejoanne.nl

DSC_0172

Babykamer Elisejoanne.nl

Wil jij nog meehelpen aan het steunen van een goed doel? Bekijk dan de video in dit artikel! Meer hoef je niet te doen.

Liefs,

Elise Joanne

Mijn eigen bevalling begint er nu echt aan te komen en dat betekent dus dat ik lekker doorga met de rubriek ‘Goede Voorbereiding: Bevallingsverhalen’ die echt goed valt, enorm tof. Want het is wat om als je vrouw je persoonlijke bevallingsverhaal te delen, en ik ben elke vrouw enorm dankbaar. Vandaar is het mijn eer om het woord te geven aan Saskia van Twinkelbella die uiteindelijk een geplande keizersnede kreeg. Kijk je mee?

Ik heb nog nooit samengewerkt met andere bloggers/personen behalve dan enkele recepten van mijn lieve (beste vriendin) Sanne. Daarom telkens een andere dame aan het woord in deze nieuwe rubriek die één keer in de twee weken online zal komen. Alles met mate natuurlijk! Het doel? Mij goed voorbereiden! Maar is dat eigenlijk wel mogelijk..? Of dat nou zo is of niet, het blijft leuk om bevallingsverhalen te lezen van anderen! En elk verhaal is weer anders. Daarom héél véél verschillende verhalen om juist die diversiteit goed weer te geven. 

Bevalling

Zodra ik onze eerste zwangerschap van mijn zoontje bekend had gemaakt kwam mijn zus met een boekje over de bevalling. Mijn zus had zelf drie bevallingen meegemaakt en vertelde veel aan dit boekje gehad te hebben. Ik heb het boekje aangenomen en ergens neergelegd, maar stiekem had ik er geen interesse voor. Eerder had ik al zo veel narigheid gehoord over bloederige bevallingen dat ik er zo neutraal mogelijk in wilde stappen. Ik zou het allemaal wel zien wat mij stond te gebeuren!

Rond de 35 weken zwangerschap kwamen we erachter dat mijn zoon in een stuitligging lag. Ik had eerder al het vermoeden door de bewegingen in mijn buik, en nu werd het vermoeden dan ook bevestigd. We moesten nog een aantal weken wachten want mijn zoontje zou nog uit zichzelf kunnen draaien. Maar dat gebeurde niet. Een stuitbevalling was geen optie, dus werd er gekozen voor een geplande keizersnede. Deze keizersnede stond gepland voor 11 oktober 2011. Mijn man en ik leefden naar deze datum toe en hadden helemaal niet bedacht dat het ook heel anders zou kunnen gaan.

Op 2 oktober 2011 had ik een enorme nesteldrang. De hele dag liep ik met een emmertje sop in de ene hand, en een stofdoek in de andere hand. Mijn man heeft mij een aantal keren moeten tegenhouden want echt alles wilde ik onderwerpen aan een schoonmaakbeurt. In de avond zijn we nog wezen bbq-en, want het was die dag erg mooi weer. Tijdens het eten voelde ik mij al een beetje raar, maar zelf dacht ik dat het vast door de moeheid zou komen.

Om uit te rusten gingen mijn man en ik vroeg naar bed. Buikpijn had ik de hele dag al een beetje maar ik linkte dit niet aan een bevalling. Totdat ik rond 23.00 uur echte krampen kreeg. Mijn man werd er wakker van en kreeg er een vermoeden van dat ik weeën zou hebben. Zelf wist ik totaal niet wat ik aan weeën kon verwachten en was ik bang dat het oefenweeën zouden zijn en dat er helemaal niets aan de hand was. Op gegeven moment werd het zo heftig dat mijn man niet meer wilde wachten en het ziekenhuis heeft gebeld. We mochten direct komen en binnen twintig minuten stonden we in het ziekenhuis.

Vanaf dat moment ging het heel snel. Ik werd aan de CTG gelegd en er werd een echo gemaakt. Ik had 5 cm ontsluiting en zat in een flinke weeënstorm. De baby kwam eraan! De artsen en benodigd personeel werden opgepiept en voordat ik het wist lag ik op de OK voor een spoedkeizersnede. Opeens was het moment daar dat ik mijn baby hoorde huilen en hij voor mij werd gehouden. Daar was hij dan! Mijn zoontje werd meegenomen door de kinderarts en helemaal nagekeken. Daarna kon ik mijn zoontje heel even zien en aan hem ruiken. Dat ruiken klinkt raar, maar ik kon hem niet vasthouden omdat ondertussen mijn buik werd dichtgenaaid. Ik weet dus nog heel goed dat ik mijn neus tegen die van hem drukte. Al snel moest ik door naar de verkoeverkamer. Dat vond ik best moeilijk. Ik lag maar op een kamer midden in de nacht te wachten tot de verdoving uitgewerkt was, terwijl mijn man en kind ergens anders waren in het grote ziekenhuis.

Ik denk dat ongeveer na een uur ik naar de kamer werd gebracht waar mijn man en zoontje waren. Daar werd mijn zoontje aan de borst gelegd en kon ik hem eindelijk goed bekijken. De keizersnede is ontzettend snel gegaan. Gelukkig zijn er veel foto’s gemaakt en heb ik alles goed terug kunnen bekijken.

——————————————————————————————————————–

Wanneer ik de verhalen lees van moeders die een keizersnede hebben gehad en naar aanleiding van de wens van Kelly die zij onlangs opschreef, hoop ik dat ik toch echt een vaginale bevalling mag krijgen. Een keizersnede is een serieuze operatie. Natuurlijk maakt het uiteindelijk niet uit; zolang het maar gezond en veilig ter wereld mag komen. Tot nu toe ligt Pinda in ieder geval goed en ik spreek hem streng toe dat hij niet meer mag gaan draaien! (Inmiddels is hij ingedaald)

Bedankt voor het delen van je verhaal Saskia! Volgende week het woord aan de prachtige Sunseeree. 

Klik hier om mee te werken aan een prachtig goed doel van Unicef – het doneren van vaccins waar het nodig is!

Liefs,

Elise Joanne

Vanmiddag komt er een tweede artikel online.

Mama Swap met Kelly Caresse #2 - Elisejoanne.nl

Toen ik bekend maakte op mijn trouwdag zwanger te zijn van ons eerste kindje was ik niet de enige in blogland die op deze magische dag aankondigde een kindje te mogen ontvangen – en wel voor de tweede keer! – want gewaardeerde collega en lieve vriendin Kelly Caresse ook! Kelly en ik kennen elkaar onderhand al meerdere jaren en en nu wij beide zwanger zijn is de band nog hechter geworden. Ik heb ook veel aan haar advies! Vorig jaar deden wij een ‘Christmas Swap’ en nu wilde wij elkaar een Mommy-box geven; allemaal cadeautjes voor elkaars Pinda’s! Ik laat in de video van vandaag de box zien die ik van Kelly kreeg afgelopen week.

Wat een verschil he, hoe Kelly er ik eruit zien (nee, ik doel niet op de bolle buiken, haha) in vergelijking met vorig jaar? Bijzonder! Echt een aanrader om die video te kijken, ik ben daar best een guppekoppie! De items die ik Kelly heb gegeven kan je vandaag zien natuurlijk op haar site in de unboxing die Kelly online heeft gezet! Ik weet nog steeds niet, nu ik dit schrijf, wat ze precies van mijn box vind, dus ik ben héél benieuwd, haha!

Kelly loopt 10 dagen op mij vooruit en is onderhand 35 weken zwanger en ik ben 33,5 week. Kelly is moeder van haar eerste dochter Lana en zij verwacht samen met haar man Jannick hun tweede meisje. Op haar blog kan je allerlei moederschap- en zwangerschapgerelateerde artikelen vinden maar ook recepten, vlogs, interieur, OOTD en gedachtespinsels. Onderhand kent menig persoon Kelly wel, dat kan bijna niet anders!

Je kan hier je abonneren op mijn kanaal en hier kan je klikken voor het kanaal van Kelly op Youtube.

Bedankt voor het kijken!

Lieve Kelly; bedankt voor alle leuke items! 

Liefs,

Elise Joanne