Zwangerschap & Moederschap

avw - Op autovakantie met een Baby!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Opel.

DSC 0009 800x530 1 - Op autovakantie met een Baby!

Ik schreef een aantal maanden geleden een artikel waarbij ik jullie om hulp vroeg. Boris en ik wilde namelijk op vakantie met Fos die dan tegen de 6 maanden zou lopen. Ik vroeg mij af welke vakanties geschikt zouden zijn en ik vroeg jullie om tips voor onze autotrip. Onze vakantie is inmiddels voorbij maar het leek mij dan om mijn ervaring en tips te delen! Wij zijn op autovakantie gegaan naar Frankrijk, naar onze locatie was het zo’n 8 uur rijden.

Ik kreeg veel te horen van bezoekers – en andere mensen in mijn omgeving – dat op vakantie gaan met een baby van onder een jaar goed te doen moest zijn. Dat geloofde ik ook wel; ze slapen nog relatief veel en zolang ze bij papa en mama zijn en eten krijgen dan is het allemaal wel prima.

Fos is wel echt een ritme kind dus ik was even bang dat een vakantie – en sowieso de reis – dat zou verstoren en Fos daar slecht tegen zou kunnen. Wij hadden besloten om de heenreis vroeg in de ochtend te laten beginnen en te rijden wanneer Fos normaal ook zou slapen. Dit ging redelijk goed; Fos sliep in het begin – in de vroege uurtjes – nog erg veel en in die tijd hebben wij goed doorgereden om de meeste kilometers al te maken. Zodra hij wakker werd besloten wij – onze zoon kennende – ook echt uit de auto te stappen en lange pauzes te nemen. Ik denk ook dat dat de sleutel is; toegeven aan je kind en beseffen dat een reis met een baby of kind simpelweg langer duurt. Ook hij/zij moet even een frisse neus halen en uit zijn zitje worden verlost.

Op de heenweg hebben wij dan ook meer stops gemaakt dan wij met zijn tweetjes zouden hebben gedaan. Laat het los dat je minder snel op plek van bestemming bent. En laat ook los dat je kindje even niet in zijn ritme zal zitten zoals gebruikelijk, jij bent immers ook uit jouw ritme. Dan geef je een keertje een voeding eerder of verschoon je sneller een luier, misschien geef je hem meer dan één soepstengel. Prima! Gewoon doen, zo maak je je reis aangenamer voor allemaal.

Ik merkte wel dat dit inderdaad een lange dag was. Fos is een zeer bewegelijk kind en als hij lekker zijn gang kan gaan dan wordt hij ook moe en slaapt ook vrij veel in de middag. Logisch; hij moet bijtanken alvorens weer als een duracell-konijntje het leven door te gaan. In de macxi-cosi kreeg hij natuurlijk weinig beweging en kon hij daardoor zichzelf ook niet moe maken. Juist daarom waren wij heel blij dat wij met de Opel Mokka konden gaan omdat deze auto echt veel ruimer is dan wat wij gewend waren. Ons eigen koekblikje zorgt voor weinig beenruimte en mogelijkheid om je even in de auto te moeten vermaken, wat ook wij weleens moesten; het weer was niet altijd geweldig namelijk. Sowieso waren de ochtenden behoorlijk fris dus menig keer hebben wij in de auto zelf – die wel warm was – even zijn luier verschoond. De ruimte was er gelukkig ook!

DSC 0439 800x530 - Op autovakantie met een Baby!

DSC 0529 800x530 800x530 - Op autovakantie met een Baby!

En die ruimte hadden wij nodig; met een baby op vakantie zorgt voor veel spullen! Ach ja, je kan natuurlijk keuzes maken en besluiten heel veel niet mee te nemen maar door het gebruik van de Opel Mokka hadden wij wel die mogelijkheid om toch vertrouwde spullen mee te nemen. Wij zaten in een huisje die van alle luxe en babyspullen voorzien was – voor campingnormen – maar wij hebben ook er voor gekozen Fos zijn eigen grote wandelwagen mee te nemen, zijn speelkleed en speeltjes. Dat had niet gekund met onze eigen auto. Ik ben daar heel blij mee geweest, het is toch fijn om in een vreemde omgeving met je baby (wat toch best spannend is!) je eigen spullen te hebben.

De heenreis verliep dus zo soepel als dat mogelijk is met een bewegelijk en druk mannetje op een 800 km autoreis. Maar toch kon het beter vond ik, daarom hebben wij ook besloten de terugreis anders aan te pakken en te kiezen voor ‘snel naar naar huis’. Wij hebben toen Fos wakker gemaakt in het midden van de nacht, een fles gegeven zoals wij om 7 uur altijd doen en zijn gaan rijden. Dat ging erg goed! Hij sliep vanaf 3 uur in de nacht en werd wakker op het gebruikelijke tijdstip van 7 uur. Pas rond half 8 had hij de behoefte om eruit te willen dus strekten wij de benen, gaven hem weer een flesje, verschoonden zijn luier – namen het er even van – en reden weer door. En toen waren wij thuis! Wij maakten op deze manier maar één stop.

IMG 8637 800x600 - Op autovakantie met een Baby!

Beide manieren waren prima; zijn ritme respecteren en rijden als hij slaapt en pauze nemen als hij wakker is – de reis is immers ook je vakantie, neem het er van. Of je besluit even tegen een minder goede nacht te kunnen – je haalt het wel in op vakantie – en gaat in de nacht rijden. Kijk naar je kindje, naar zijn of haar behoeften en handel. Ik heb ook besloten lekker het los te laten, wij waren immers niet thuis. Niet persé op de klok te gaan maar naar aanleiding van situaties en behoeften. En weet je, dat maakt de reis en heel je vakantie een stukje relaxter. Boris zong geregeld; ‘Let it go…’. En hij en Elsa hebben gelijk.

Wij zijn ook op vakantie geweest met een auto die ik echt heel prettig vond. Ik was ook niet graag op vakantie gegaan met onze Hector. Voor een reis van 800 kilometer voelde ik mij daar niet prettig bij. Voelde ik mij dan wel ‘prettig’ en  – voornamelijk – veilig met de Opel Mokka? Ja, heel erg. Alleen al vanwege het feit dat het een stevige, robuuste en hoge auto is. Hij rijdt ontzettend soepel en is werkelijk van elk gemak voorzien. Voor jezelf is dat al prettig, al helemaal als je met je kind(eren) en al je babyspullen op vakantie gaat. Ik heb er zéér graag in gereden en hoop dit snel te herhalen. Ik voelde mij ook echt heel veilig – en dat is het allerbelangrijkste denk ik wanneer je je kind vervoert – omdat er een SOS-knop in de auto zit. Daar kan je bij elk noodgeval op drukken en je krijgt meteen iemand aan de lijn die ook, indien gewenst, noodtroepen in kan schakelen. Maar ook als je een ongeluk krijgt en jij niet meer reageert wordt er een nooddienst opgeroepen met een responstijd van onder de 10 minuten.

DSC 0138 800x530 - Op autovakantie met een Baby!

En dan heb je ook nog mijn favoriet; Wi-fi in de auto en de Opel On-Star! Ik denk dat ik die dienst wel 10 keer heb gebeld, alleen al om te checken wie je aan de lijn krijgt en hoe de gesprekken verlopen. Nou, prettig kan ik je vertellen! Van een route naar de dichtstbijzijnde Supermarché, tankstation, weer-update of check van de oliepijl; alles kan, alles mag. Je wordt enorm vriendelijk te woord gestaan, duidelijk en verstaanbaar, en je hebt super snel je antwoord. En schroom niet om dat ook te doen, het zijn normale vragen voor ze en zijn er om je reis – welke dan ook! – gemakkelijker te maken. Ideaal, absoluut.

Volgend jaar willen wij misschien twee weken naar Italië en die reis is langer en intensiever. Fos is dan ook 1,5 jaar – geen typische ‘baby’ meer – dus weer een tripje met de Opel Mokka zie ik dan wel zitten kan ik je vertellen, kom maar door!

Heeft iemand nog kind-vriendelijke campinglocaties voor ons voor Italië? Voor je het weet is het alweer tijd om te boeken!

Liefs,

Elise Joanne

 

Fos 1 800x461 - 8 Maanden Oud: Baby-update met Fos!

Vandaag heb ik een video samen met… Fos! Afgelopen week werd hij 8 maanden en het leuk mij leuk om een simpele update te geven met hem erbij. Hij komt niet vaak voor op Youtube dus wellicht is het leuk dat jullie hem weer zien. Het is namelijk zo’n geweldig leuk kind! Kijk je mee?

Het artikel over hapjes kan je hier vinden, het artikel over slapen kan je hier vinden.

Bedankt voor het kijken!

Liefs,

Elise Joanne

avw - Samen staan wij sterk

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Pampers.

DSC 0324 800x530 - Samen staan wij sterk

Soms, ongewild, dan overkomt het mij; de gedachte dat ik Fos ooit zou kunnen verliezen. Ik kan die gedachte niet altijd uitschakelen, ineens bekruipt mij dan het afschuwelijke gevoel dat mijn kind kwetsbaar is en hem iets kan overkomen. Sinds mijn zwangerschap, sinds het moment dat ik Fos in mijn armen kreeg, ben ik vrij emotioneel. Dat zorgt er dus ook voor dat mijn gedachten alle kanten op gaan en ik ineens als de dood ben dat hem iets kan gebeuren. Dat beneemt mij meteen de adem en de tranen schieten in mijn ogen. Want hij is het állerbelangrijkste in dit leven, hij maakt mij een beter mens en vrouw. Zonder hem ben ik Elise niet meer, zonder hem is er geen reden om adem te halen.

Fos is een geschenk, een wonder. Fos is mijn wereld, mijn ziel, mijn hart, mijn leven. Zonder hem bestaat er geen wereld, niet eentje waar ik deel van uit wil maken. De wetenschap dat er moeders zoals jij en ik, die in deze wereld afscheid moeten nemen van hun dierbaarste bezit terwijl daar iets tegen te doen is? Hartverscheurend. Alleen al het tikken van deze woorden zorgt er bij mij voor dat ik een brok in mijn keel krijg. Want er is niets erger dan je kind te moeten verliezen, om machteloos te staan terwijl een ziekte je kind van jou afneemt.

Maar dit hoeft niet. Jij en ik kunnen hier iets tegen doen met een simpele handeling, een simpele aankoop, een simpele like op social media. Jouw baby kan namelijk iets bijzonders. Jouw baby kan je aan het schaterlachen maken, je laten huilen van geluk, je de grootste tranen bezorgen, je de meeste kopzorgen opleveren en je hart sneller laten kloppen van liefde. Maar jouw baby kan nog meer, namelijk het kostbare leven redden van andere baby’s. Want één pak Pampers of baby-doekjes van Pampers met het UNICEF logo kopen, betekent ook één levensreddend vaccin. Het doel van Pampers in samenwerking met UNICEF is om tetanus bij moeders en pasgeboren baby’s wereldwijd diezelfde wereld uit te helpen. Elke 11 minuten sterft er een pasgeboren baby aan tetanus. Elke 11 minuten.. Elke 11 minuten moet een moeder afscheid nemen van haar wonder, haar grootste wens, haar allermooiste cadeau.

Ik help mee. Jij ook?

Ja? Fijn! Dan kan door deze twee opties:

♥Bekijk de bovenstaande video. Naast dat het écht een mooie video is om te bekijken kost het je maar een minuut. Voor elke view, share of like van deze Pampers’ speciale campagne video, doneert Pampers 1 levensreddend vaccin*.

♥Koop een pak Pampers-luiers of babydoekjes met het UNICEF logo want voor elke verkocht pak, doneert Pampers 1 levensreddend vaccin*.

Er zijn onderhand al 300 miljoen gedoneerde vaccins en daarmee zijn al 100 miljoen moeders en pasgeboren baby’s beschermd tegen deze dodelijke ziekte. Deze campagne heeft bijgedragen aan de eliminatie van tetanus in 19 van de risicolanden. Laten wij er samen voor zorgen dat dit nog meer mag worden, laten wij de handen ineen slaan en met een simpele klik of aankoop nog meer levens redden. Want elk leven is het waard om gered te worden!

Kijk voor meer informatie op de Pampers Facebook pagina of op andere social media kanalen via de hashtag #PampersUnicef.

Liefs,

Elise Joanne

Om 15:00 een tweede artikel.

*Bij elke aankoop van een verpakking met het logo van UNICEF doneert Procter & Gamble € 0,078 aan UNICEF voor de strijd tegen tetanus bij pasgeborenen. Dit bedrag staat gelijk aan de kosten voor één tetanus vaccin of ondersteunt de levering van de vaccins. UNICEF ondersteunt geen specifieke merken of producten. Voor meer informatie kunt u terecht op http://www.pampers.nl of http://www.unicef.nl

DSCN2811 800x600 - De Clichés van het Moederschap

Wanneer je zwanger bent en je dan eindelijk na 9 hele lange maanden je kindje mag vasthouden, heb je waarschijnlijk elk mogelijke cliché al gehoord. ‘Moederschap is het mooiste wat er is!’, of ‘geniet er nu maar van want strakjes heb je nóóit meer tijd voor jezelf’. Van die dingen die je leest op internet, in boeken, op blogs, fora en die menig andere moeder naar je hoofd slingert zodra de eerste plasdruppel op het staafje is beland. Maar welke zijn ook echt waar? Is mijn leven een wandelende gewaarwording van clichés geworden?

‘Moederschap is het mooist wat er is!’

Ja, dat kan ik beamen. Het is (was?) ook het zwaarste wat er is maar ook absoluut het allermooiste. Niet iedereen ervaart dit meteen vanaf de allereerste seconde, in alle eerlijkheid ervoer ik de eerste maanden ook niet bepaald als rozengeur en maneschijn. Daar was bij mij – ondanks adoratie van mijn kind – absoluut even tijd voor nodig. Ik moest ook wennen aan mijn rol als moeder en ik moest ook Fos leren kennen. Het was ook gewoon best pittig maar ik kan nu zeker beamen dat ‘het moederschap’ mooier is dan wat dan ook in deze wereld. Mijn liefde voor Fos en de rol die ik er niet alleen bij ben gaan nemen maar die ik eigenlijk adem en leef, is niet meer los te maken van mijn identiteit. Nee, mijn Twitter profiel begint niet met ‘Mama van Fos!’, maar ik ben wel altijd als allereerste moeder. Ja, zo ervaar ik dat wel. En nee, dat vind ik niet beklemmend of verstikkend. Niet meer in ieder geval, in de eerste paar weken vond ik het verantwoordelijkheidsgevoel soms als een zwaard van Damocles over mij heen hangen. Ik vond het soms ook echt best wel eng en spannend. Het is niet niks verantwoordelijk te zijn voor een klein mensenleven die compleet afhankelijk is van jou.

IMG 0446 640x480 1 e1476443091528 - De Clichés van het Moederschap

‘Het is anders met je eigen kind’

Even een waarheid? Ik heb helemaal niks met kinderen. Nul, noppes, nada. Ik vond (vind..) ze vaak zeurderig, egoïstisch en slecht opgevoed. Als er met kinderen gespeeld moest worden dan wees ik altijd naar Boris; ‘ga maar naar Ome Boris toe daar, die wil wel met je spelen, ik ben even druk’. Zo gaat dat in alle eerlijkheid nog steeds wel eens hoor.. Ik heb gewoon ontzettend weinig met kinderen, zo simpel is het. Maar mij werd wel verteld dat dit anders is met je eigen kind. Is dat ook zo voor mij? ABSOLUUT! Als je mij volgt op Snapchat zie je heel veel filmpjes van mijn dagen en beelden van Fos voorbij komen. En je kan maar één ding zeggen na het zien van die beelden; ik heb het allerleukste, allermooiste kind ter wereld! Nee, echt, mijn kind is fantastisch schattig, lief, aandoenlijk, sterk, slim, knap en prachtig.

‘Geniet nu maar van je rust, daar kom je de eerste 16 jaar niet aan te hoor als ‘ie er eenmaal is’. 

Ach, het is ook maar hoeveel moeite je daarvoor wil doen, om tijd vrij te maken voor jezelf en tijd met je partner. Ja, de eerste drie maanden ademde ik Fos maar nu ga het al een stuk makkelijker. Nu ik dit tik ligt Fos te slapen en kan ik mijn eigen gang gaan. Natuurlijk is het veel minder dan voorheen maar ik kom ook echt wel toe aan een kopje thee en een aflevering van PLL voor mijzelf. Wellicht niet elke dag maar dat hoeft ook niet. En wij maken ook tijd voor elkaar vrij; Opa en Oma willen nog wel eens in de avond oppassen (op een slapende en comateuze baby) zodat wij onze huwelijksdag kunnen vieren of iets anders waarbij wij echt even een moment voor ons zelf willen creëren. In december blijft Fos voor het eerst een nachtje slapen bij Opa en Oma zodat wij naar de musical The Lion King kunnen (rib uit mijn lijf maar het hopelijk helemaal waard) en meteen een hotelletje kunnen pakken, nog voor ons vierjarig jubileum. Spannend vind ik dat maar ook nodig voor ons als stel. En Fos is dan ook al 10 maanden, die gewend is aan zijn grootouders en er ook nog eens enorm van geniet om bij hun te zijn. En ik geniet ervan bij mijn man te zijn. Win win.

Elisejoanne.nl Moederschap en Onzekerheid - De Clichés van het Moederschap

‘Je leven zal nooit meer hetzelfde zijn’. 

True. Mijn leven is absoluut niet meer hetzelfde en zal dat ook nooit meer zijn. Dat zou ook niet kunnen en ook niet goed zijn als dat wel zo was. Zelfs als Fos uit huis gaat over 16+ jaar dan is mijn leven nooit meer zoals voor zijn geboorte want ik ben en blijf altijd zijn moeder. Maar nee, dat zie ik niet als iets negatiefs. Het was wel wennen zoals ik zei maar omdat ik nu gewend ben en het moederschap mij ook goed af gaat (als je zoiets al kan zeggen trouwens) vind ik dat geen probleem. Fos is een aanwinst, het missende puzzelstukje, een genot om te hebben. Hij is ons kínd namelijk, ons bloed ons leven.

‘De tijd gaat razendsnel’

Mijn hemel, JA! Fos is al 7 maanden jongens.. 7 maanden! Hij begint te tijgeren verdorie, waar is de tijd heengegaan dat maat 50 nog te groot zat en ik elke nacht 300 keer wakker werd van lekkende tieten? Gelukkig voorbij moet ik zeggen maar af en toe bekijken wij de foto’s van mini-fosje en dan moet ik wel een traantje laten. Het was wellicht een moeilijke tijd maar ook een héle bijzondere, een hele magische periode. Zo’n klein hummeltje dat op je ligt te slapen.. Dat was ook zo enorm fijn! Nu doet hij dan namelijk niet meer, haha. Het enige wat hij nu wil is bewegen-bewegen-bewegen. Met alle gevlogen van dien want hij heeft mijn lompheid en zit onder de blauwe plekjes van alle manoeuvres die hij uit haalt maar die niet willen slagen.

DSC 4977 800x530 - De Clichés van het Moederschap

Ach, ik vind het heerlijk om moeder te zijn. Ik vind het ook heerlijk als Fos naar de gastouder gaat en ik kan werken. Ik ben een wandelende moeder-monster geworden maar ergens ook weer niet. Vriendinnetje Sanne zegt; jij bent Elise gebleven en daar ben ik heel blij mee. En ik denk dat dat ook zo is, ik ben ook gewoon mijzelf gebleven. Alleen, Fos staat nu in alles op nummer 1 en ik kan minder makkelijk spontaan doen of even mijn eigen gang gaan. Dat is een prijs die ik zonde moeite betaal. En hé, je krijgt er zoveel voor terug ;).

In welke clichés herken jij je heel goed en in welke absoluut niet?

Liefs,

Elise Joanne

 

IMG 8866 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Hoera, Fos is alweer zeven maand oud! Ik heb geen update geschreven over ons toen Fos zes maanden werd want ik had al deels zijn ritme qua eten en slapen behandeld in twee artikelen. Ik vond het dus nu wel leuk even een stukje te schrijven over hoe het met hem gaat. Fos gaat namelijk nu een paar weekjes naar de gastouder toe en er staat een ziekenhuis bezoekje in de planning.

Fos is geboren als blij ei, als je mij volgt op Snapchat dan zie je best veel van mijn dagelijkse leven met hem voorbij komen. Ik krijg ook veel lieve en leuke reacties als ik Fos toon en ik snap wel waarom; hij is gewoon zo vrolijk! Ik ben idolaat van mijn eigen kind, zoveel is duidelijk.

Onderhand begint Fos al kruipbewegingen te maken en zal het niet lang duren voordat hij het ene knietje voor de andere zet. Ik denk ergens dat hij het hele tijgeren gaat overslaan gezien zijn bewegingen. Fos is vrij snel in zijn lichamelijke ontwikkeling en zelf denk ik dat hij het nieuwe jaar gewoon inloopt want staan en stappen gaat hem ook al zeer goed af. En als hij babbelt, ‘mama’ zegt (of iets dat daarop lijkt en ik vind alles daarop lijken) dan kan ik er niet over uit hoe mooi, knap, slim en geweldig mijn zoon is. Mama eigen toch?

Natuurlijk is het niet elke dag rozengeur en maneschijn, hij en ik hebben niet altijd goede dagen. Soms heeft hij enorme schijt aan zijn ritme en besluit hij de dag om te gooien. Prima, hij haalt zijn slaap op een ander dagdeel wel weer in. En ik besef mij dat ik daar geluk mee heb; Fos slaapt namelijk elke dag evenveel alleen soms verdeeld over meer of minder momenten – maar hij slaapt wel.

De nachten gaan dus ook nog steeds erg goed. Rond half 7 gaat meneer naar bed en hij wordt wakker rond 7 uur ‘s ochtends. Soms wel eens eerder maar gelukkig ook wel eens later. Nu hij ook andere dingen mag en kan eten vind ik het ook leuk daar mee te ‘spelen’ zoals ander broodbeleg (smeerkaas is de bom!) en magere yoghurt als toetje. Tussendoor krijgt hij een flesje water om op te sabbelen en ook dat gaat erg goed. Ik denk dat het tijd is voor een tuitbekertje voor ’em, een volgende stap. Ik hoor voor en nadelen van een tuitbeker maar ben wel van plan dit te gaan proberen.

IMG 8833 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Zijn kamertje is inmiddels omgedraaid want meneer kan zich al dusdanig optillen en omdraaien dat hij de gordijnen opentrok én het licht aanklikte. Dat eerste is ergens heel grappig en zijn reactie van schrik op het tweede ook (dat zie ik op de babyfoon) maar ook niet bepaald veilig.. Dus wij hebben de boel omgedraaid!

Onderhand is Fossel 9+ kilo en alweer 73 centimeter. Een hele lange knul met een bijbehorend gewicht, echt een binkie! Mensen op straat schatten hem vaak ook wat ouder en dat snap ik ook wel, hij is niet meer de kleinste en hij kijkt gewoon erg helder uit zijn doppies. Zijn koppie lijkt nog steeds evenveel op zijn vader als op de dag van de geboorte, ik ben benieuwd wanneer ik iets ga herkennen van mijzelf. Ik hoor bezoekers wel eens zeggen dat ze vinden dat zijn neus of lippen op mij lijkt. Ik snap dat omdat je alleen mij goed ziet maar als je Boris ernaast zou zetten.. Echt een kloon van zijn vader.

Dit is ook de derde week dat ik Fos breng naar de gastouder. Door omstandigheden eventjes geen Oma als oppas deze week maar twee keer naar Melissa. En dat gaat heel goed! Gelukkig maar want je kind naar een vreemde wegbrengen is niet makkelijk. Nodig, maar niet makkelijk. Maar eigenlijk had ik meteen na de eerste dag al geen zorgen; Melissa is fantastisch, geduldig en heel lief. En het meest belangrijke? Ze luistert naar mij en dus naar Fos. Fos is namelijk ontzettend makkelijk en als je gewoon handelt zoals ‘moet’ of anders goed naar hem kijkt om te bepalen wat hij nodig heeft dan heb je een leuke dag. Het principe 2 uur wakker – slapen – 2 uur wakker – slapen etc. is een wet bij Fos en als men zich daar gewoon aan houdt.. En tussendoor geef je hem eten en hij is tevreden. Heerlijk kind!

DSC 0200 800x530 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Nu heb ik ook meer tijd om ongestoord te werken en jongens, ik werk gewoon graag. Ik ben het allerliefste in deze wereld moeder maar ik heb het nodig om af en toe ongestoord iets anders te kunnen doen. Toen ik van de zomer 7 dagen luiers verschoonde was ik stiekem ook toe aan even iets anders en ik merk dat het mij enorm goed doet om mijn hoofd buiten de deur te gooien. Ik ben ook gewoon dol op mijn werk en doe dat gewoon zo graag dat ik er bijna verdrietig van werd dat ik er zo weinig mee bezig kon zijn. Ik leverde goed werk af (al zeg ik het zelf?) alleen ik kon er niet altijd met mijn volle aandacht bij zijn en dat werkt gewoon echt verschrikkelijk. Ook mijn site is mijn kindje en dat ik daar nu weer een deel van mijn zaligheid in kwijt kan ís ook gewoon zalig. En ja, ik geloof oprecht dat het spelen en delen met andere kinderen Fos goed doet. Hij heeft het naar zijn zin bij Melissa en als ik hem ophaal dan zit hij aan tafel te spelen en te lachen. Dat zegt mij dat wij goed handelen met deze keuze. En als hij dan klapt met zijn handjes als hij mij ziet.. Púre liefde!

Ja, ik mis hem als hij weg is en ja ik ga met lichte tred en liefdevolle stappen hem als de rambam ophalen zodra die klok vijf uur slaat. Maar in de tussentijd geniet ik ook van ‘mijn eigen ding’ weer kunnen doen.

DSC 0214 800x530 - Hoera - Fos is 7 maanden! Hoe gaat het met ons?

Morgen gaan wij met Fos naar het ziekenhuis voor een heupecho. Dat vind ik oprecht spannend ook al zijn er heel veel kinderen bij wie hetzelfde moet gebeuren. Fos heeft niet in stuit gelegen of bekneld gezeten bij de geboorte dus het is geen standaard afspraak; bij ons laatste CB gesprek wilde de arts toch even zeker weten of zijn heupjes wel goed zijn. Mijn ratio zegt dat het wel goed komt en na een flinke huilbui van spanning heb ik besloten ook die ratio te laten gelden. Er is niks aan de hand, wij weten snel genoeg of er iets is en zo ja, dan zijn de mogelijkheden vrij simpel om hem te helpen. Ze zijn niet leuk maar ze zijn er wel.

Het is genieten met onze kleine man, zelfs als hij niest in mijn gezicht en mij verkouden maakt. ‘Gedeelde smart is halve smart mama!’ – zal hij hebben gedacht.

Hoe wij het zo hebben kunnen treffen met ons kind weet ik niet maar dankbaar ben ik daarvoor wel.

Liefs,

Elise Joanne

IMG 8243 800x600 e1472405764431 - Het leed dat 'Ontzwangeren' heet

Negen maanden lang draag je je kindje. Dat is prachtig, geweldig, overweldigend, emotioneel, spannend en fantastisch. Je kan er ook behoorlijk ziek van worden, het kan zijn dat je tot ver in je zesde maand zwangerschapsmisselijkheid ervaart, je bij het minste of geringste moet huilen, chagrijnig bent, grote wallen creëert, pukkels krijgt, wellicht zelfs vette haren ontwikkelt en enorme pijn in je bekken moet ervaren. Maar hoe zit het eigenlijk ná die 9 maanden? Hoe zit het eigenlijk met het fenomeen ‘ontzwangeren’?

Begin augustus schreef ik dit artikel al, ik had het er toen uitgebreid over op Snapchat omdat ik – zichtbaar – steeds meer last had van dit fenomeen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik in vrijwel alle boeken het hoofdstuk over ontzwangeren oversloeg. Eerst maar eens de zwangerschap doorkomen, de groei van je ongeboren baby bijhouden en daarna lezen over dé prestatie die je moet leveren bij de bevalling. Zodra je bent bevallen denk je niet aan ontzwangeren, je denkt eerder aan groeistandaarden voor je kindje, hoe je goed moet aanleggen, welk maandverband handig is na een bevalling, welke BH’s handig zijn bij voedingen, welke flessen geschikt zijn voor baby’s met krampjes, welke fases je kindje doormaakt in het begin en welke sprongen daarbij horen. Genoeg te lezen over je baby en de eerste praktische aspecten van een zwangerschap, bevalling en het moederschap. Je hebt amper tijd om na te denken over jezelf en hoe jij je wellicht voelt of kan gaan voelen nadat je eindelijk je baby in je armen mag ontvangen.

Ontzwangeren was ook een term waar ik mijn vraagtekens bij zette. Stiekem vond ik het hele ontzwangeren een beetje overdreven, het zou toch best meevallen? De ergste hormonen gieren door je lijf tijdens de zwangerschap, toch ook niet 9 maanden daarna? Ben je mal, onnodige bedoening! Helaas is de werkelijkheid anders. Hoewel dit proces bij iedereen anders is, ontzwangert iedere vrouw. Het hele ‘9 maanden op, 9 maanden af’ is niet iets wat je licht moet nemen heb ik ondervonden nu ik midden in mijn proces zit. Ja, het is officieel, ik ben aan het ontzwangeren. Verdorie.

De eerste maanden merkte ik alleen dat mijn lichaam hiermee ‘bezig’ was omdat je na de bevalling nogal snel moe, emotioneel en licht geïrriteerd bent. Naast de roze wolk ben je vaak moe door de nachten en de stress om je kindje. Logisch, je wilt alleen het allerbeste! Daarnaast is je lichaam aan het herstellen, zij heeft de grootste prestatie ooit moeten leveren. Mijn lichaam had even moeite daar van bij te komen, zo simpel is het. De eerste maanden gingen dus voorbij zonder dat ik ook maar enige seconde nadacht over dit vreemde concept.

En toen ineens, na een aantal momenten/gedragingen/situaties besefte ik mij ineens dat het wel kon liggen aan – jawel – dat hele ontzwangeren. Wat bedoel ik dan precies? Nou, ik merkte het een tijdje geleden dat ik nog niet mijzelf ben. Ja, ik ben een emotioneel beestje maar niet óvergevoelig en óveremotioneel. Vroeger wel, nu niet meer. Sneller gekwetst, geprikkeld, beledigd en over het algemeen gevoeliger en ja, ook meer onzeker. Op sommige momenten ben ik ineens weer dat onzeker moeder-monstertje van een paar maanden geleden. Dat ben ik helemaal niet meer! En soms steekt het de kop op. Wanneer ik heel erg last heb van mijn hormonen bijvoorbeeld. Huilen bij reclames en films over kinderen, dat deed ik toch alleen in mijn zwangerschap?

Dat komt gelukkig met vlagen maar ik merk het wel heel erg, Boris ook. Daarnaast heb ik last van ‘warme’ momenten. Wakker worden en bijna baden in het zweet, alsof ik in de overgang ben. Opvliegers ook, meerdere keren per dag. Ineens kan het mij bevliegen en komt er stoom uit mijn oren en lijkt het alsof ik in brand sta.

Ook kan ik ineens, out of the blue, heel geprikkeld reageren. Kribbig zijn, en een stuk bozer uit de hoek komen dan ik eigenlijk wilde. Ik kan dan heel irrationeel zijn en Boris weet soms even niet waar hij het dan zoeken moet.

Vermoeidheid, ook zo’n dingetje. Echte vermoeidheid alsof ik dus opnieuw zwanger ben. Ik weet heel zeker dat ik dat niet ben dus daar kan het niet aan liggen. Ik slaap erg goed in de nachten, zeker nu ik eerder naar bed kan omdat Fos al vroeg slaapt de hele avond en nacht. Ook al zijn de ochtenden altijd vroeg (ook dat valt vaak mee) heb ik niet te klagen maar ik ben geregeld kápot overdag en heb de neiging een dutje te doen. Soms doe ik dat dus ook gewoon, zeker als het nog maar dinsdag is en het weekend nog lang niet in zicht.

Oh en hoofdpijn! Daar had ik ook last van tijdens de zwangerschap, juist door die gierende hormonen. Toen mocht ik er niks voor nemen, nu gelukkig wel. Gelukkig is het dan te doen maar leuk is anders.

En een vettere huid, helaas.. Die pukkels op mijn rug waar ik tijdens de eerste maanden last van had? Jep, ze zijn weer terug! Ook af en toe in mijn gezicht en ik heb nóóit pukkels.

Vorige week wilde Fos zijn groente niet eten. Wortel is vaak geen moeite, hij is er niet dol op maar hij eet het wel. Fijn, hij lust het wellicht niet allemaal maar eet wat de pot schaft. Nu al een kind om van te houden. Dat deed ik al en ook niet een beetje maar je snapt ‘t. Hij had last van zijn sprong, in plaats van mijn blije en vrolijke zoontje had ik een sip kindje dat even niet lekker in zijn vel zat. Dat mag, dat kan maar vandaag was het ons allebei even teveel. En na de tweede huilbui bij het tweede hapje werd het mij even helemaal te veel. Ik barstte in huilen uit. Hartstochtelijk snikken, als een malle. In paniek belde ik Boris op omdat het niet ging en hij kwam meteen naar huis. Fijn een vent die niet twijfelt aan je tranen en het hem niet uitmaakt wie of wat het veroorzaakt, hij komt gewoon. (Hij was bij vrienden trouwens, dat scheelt ook).

Uiteindelijk was er verder niks aan de hand, ik gaf Fos een keertje fruit in plaats van groente (een mengsel met groenten erin, hij proefde het alleen niet, haha), zag zijn vader en begon te lachen. En na een nacht goed slapen had hij de volgende dag alweer minder last van zijn sprong. Fijn. Opluchting. Dus eigenlijk was er niks aan de hand en ondanks dat ik dat wist merkte ik dat ik niet mijzelf ben. Niet alleen door deze situatie maar ook door andere – grote/kleine – voorbeelden.

Waarom dit artikel? Ik schrijf vaker artikelen naar aanleiding van ervaringen. Vaak pak ik een algemeen iets en zet het naar mijn hand, ik maak het dan persoonlijk. Ontzwangeren gebeurt bij iedere vrouw, je ontkomt er niet aan. Bij de een is dat wellicht wat heftiger dan bij de ander (net zoals een zwangerschap heel anders wordt ervaren) maar het is zeker iets om rekening mee te houden. Het is een heel proces om het kindje sterker en groter te maken in je baarmoeder en heel je lichaam is zwanger en vertoont dergelijke tekenen. Logisch ook dat je lichaam daarna tijd nodig heeft om weer terug te gaan naar originele staat. Lichamelijk én mentaal.

Blijkbaar is het adagium ‘9 maanden op en 9 maanden af’ zo gek nog niet en snap ik nu eigenlijk pas wat daarmee bedoeld wordt. Ik moest mijzelf de tijd geven om te ontzwangeren (het begint wel een vervelend woord te worden om op te schrijven) en dat mag ook. Ik heb het wellicht onderschat nu ik er midden in zit. En het is ook een handig excuus om te gebruiken als je weer eens oncontroleerbaar huilt omdat je man niet doorheeft dat je een nieuw shirtje draagt. Ofzo. Eigenlijk voelt het alsof je opnieuw zwanger bent zonder alle leuke facetten die daar bij kunnen komen kijken. Ik merk dus dat ik er nu in volle hevigheid middenin zit en ben benieuwd wanneer het weer minder zal worden.

Het merendeel van dit artikel schreef ik dus al 6 weken geleden en nu merk ik dat ik het alweer beter gaat gelukkig. Misschien ook omdat ik door heb dat ik in dit proces zit en probeer er grip op te krijgen waar ik kan. Ik hoop snel weer mijzelf te zijn en in alle eerlijkheid, af en toe herken ik mijzelf ook niet. Als die verrekte opvliegers binnenkort minder worden ben ik al een stuk gelukkiger!

Liefs,

Elise Joanne

avw - Je Baby en Doorslapen - Tips & Mijn Ervaring

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Pampers.

Bedje Fos Elisejoanne.nl - Je Baby en Doorslapen - Tips & Mijn Ervaring

Ik schreef vorige week over Fos zijn eerste hapjes, hoe ik deze maakte, wanneer ik ze gaf en hoeveel precies. Een soort praktische handleiding met tips en mijn persoonlijke ervaring. Toen schreef ik al dat er een soort vervolg zou komen maar dan over de avonden en de nachten, tips om ervoor te zorgen dat je baby door kan slapen en hoe je op termijn de avondfles eraf krijgt. Vandaag heb ik het precies daarover!

Ik kreeg de vraag om dit artikel te schrijven omdat Fos al sinds drie maanden doorslaapt. Toen hij vijf maanden was hebben wij langzaamaan gewerkt naar ook de avondfles eraf. Beide zijn zeer geslaagde ‘projecten’ en net zoals bij het hapjes-artikel heb ik menig boek gelezen en dingen geprobeerd. Ik hoop dus dat dit artikel wellicht handig is voor sommige moeders die mij volgen. Deze tips zijn algemeen of juist heel persoonlijk. Wellicht heb je er iets aan, misschien ook helemaal niet. Van mij zal je sowieso nooit horen wat ‘moet’, ik weet dat immers ook niet. Maar er was vraag naar hoe wij het deden en ik deel graag mijn gedachtegang en ervaring. Pas het toe, pas het niet toe, de keuze is aan jou.

Allereerst wil ik zeggen dat een baby niet hoeft door te slapen, zeker niet als hij er niet aan toe is. Jij kan dat wel willen maar wie zegt dat de baby dat ook wil? Of zelfs kan? Het is belangrijk te onthouden dat je niet iets rigoureus moet afdwingen, zeker niet onder een bepaalde leeftijd. Wij zijn dus overgegaan op het niet meer voeden in de nachten vanaf 3 maanden maar ook omdat wij dachten dat Fos dat aankon. Je kind is natuurlijk geen robot en zal het niet elke nacht hetzelfde gaan wellicht. Ritme verandering – of een grote aanpassing – heeft vaak tijd nodig.

In het boek ‘Buskruit met Muisjes’ staan veel tips die wij hebben omgebogen en aangepast naar behoeften van Fos. Dat is in ieder geval een aanrader om te lezen.

Doorslapen

Wij begonnen dit proces toen in het weekend want dan kan je bijslapen wanneer het niet helemaal gaat zoals je wilt of verwacht, absoluut een aanrader om te doen! Fos werd altijd één keer wakker in de nacht, zo rond een uurtje of drie, vier. Ik vond altijd wel tijdens dit proces dat als Fos honger had – en dat hoor je aan zijn huilen – dat ik hem niet hongerig in bed zou laten liggen. Dat vond ik onnodig, simpel als dat. Ik ga hem niet weigeren waar hij echt behoefte aan heeft. Maar dat typische honger-huiltje bleef uit. Dat was voor ons bevestiging één dat wat wij deden goed was. Normaal kreeg Fos zo’n 90 CC in die tijd in de nacht als hij wakker werd. Je kan besluiten een paar dagen 60 CC te geven , daarna 30 CC om uiteindelijk over te stappen op een vinger en een aai over de bol. Misschien uiteindelijk helemaal niet meer in te gaan op wakker momenten. Fos krijgt flesvoeding dus aan de hoeveelheden heb je natuurlijk niks als je borstvoeding geeft. Daar kan en wil ik dan ook niks zinnigs over zeggen want die ervaring heb ik niet. Het bovenstaande handelen blijft wel hetzelfde.

Het waren 10 best pittige dagen. Zijn slaapkamer grenst aan die van ons, elke scheet hoor ik. Voordelig voor de veiligheid, niet voor mijn nachtrust. Een enkele nacht vond Fos het niet zo leuk en ja, hebben wij hem laten huilen. Nee, niet het hartverscheurende huilen maar wel hem laten zeur-huilen. Tanden op elkaar en doorzetten. Onze grens was altijd 10 minuten lang, daarna weer naar hem toe. Was hij langer dan een minuut stil alvorens weer te ‘huilen’? Dan ging de tijd opnieuw tellen.

Als je baby 6 uur redt (en wanneer dat gebeurt spring je een gat in de lucht, haha) dan ga je dat langzaam met tien minuten per keer, rekken tot 7 uur. Dit laatste is wel afhankelijk van je baby/kindje en zijn voorkeur hoor, je hebt er namelijk ook vroege vogels bij zitten en hun dag start gewoon altijd eerder. Op dag 10 kwam bij ons de verlossing, hij werd uit zichzelf om half 7 wakker. Tranen van geluk, haha. Heel snel daarna zal hij op 7 uur en dit is eigenlijk altijd zo gebleven.

Je moet ons geval niet vergeten dat de eerste 10 weken bij ons héél zwaar waren. Ik had erg veel pijn nog, elke dag weer en toen Fos zijn reflux erbij kwam deden wij geen oog dicht. Ik sliep elke nacht op amper 2 uur slaap en Boris moest daarna ook nog gewoon werken. Toen wij dus een beter slapende, beter etende en gelukkiger kind kregen die geen pijn meer had, was dat voor ons aanleiding om meteen een ritme in onze ritmeloze leven te krijgen en hebben wij ook de nachten meteen meegenomen in dit proces. Ik sindsdien elke dag zó blij dat wij dat hebben gedaan, het gaat namelijk fantastisch met ons! Ik ben stiekem enorm trots op hoe ik het doe als moeder, hoe ik mijn kind aanvoel en hoe ik gewoon weet te handelen bij een sprong, nood of verandering. Ik ben niet meer zo onzeker als in het begin, ‘ik snap’ ‘t gewoon!

Avondfles eraf

Wanneer je kindje lekker de nacht doorslaapt dan wil je misschien ook de avondfles eraf halen. Vaak, als je een fles eraf haalt, dan is deze avondfles de eerste die eraf gaat. Misschien is de papfles na het avondprakje iets voor jou? Wij geven dat niet, Fos krijgt in de ochtend een papfles.

Waar ik ook mee zat was de luier, die moest het immers ook zo’n 12 uur volhouden! En dat is een lange tijd, poeh. In Fos zijn geval moet een luier het dus zeker wel 12 uur volhouden, hij slaapt van half 7 tot en met 7 uur/ half 8. En daarvoor twijfelde ik niet welk merk ik moest pakken. Pampers. Ik ben ontzettend tevreden over Pampers en jongens, ik wil nooit meer iets anders totdat Fos zindelijk wordt. Ik hoor veel moeders sowieso Pampers gebruiken voor de nachten tegen doorlekken.

Goede luiers zijn echt net zo belangrijk als weten welke stap je wanneer kan uitoefenen in het proces van doorslapen. Als je kindje wakker wordt omdat hij ‘nat’ is dan heb je alsnog een probleem. Uk moet een schone luier, een schone romper en een schone slaapzak. Wellicht ook nog een flesje want meneer is wel héél erg wakker gemaakt door dit proces.

Welke luier gebruik je dan? Ik zou voor de nachten kiezen voor de nieuwe Pampers Baby-Dry luier, deze luier ligt vanaf 5 september in de winkels en zij werken geweldig voor deze lange nachten. In deze vernieuwde versie heeft Pampers 3 absorberende banen gestopt die ervoor zorgen dat het vocht gelijkmatig verdeeld wordt over de luier zelf, en je niet een ‘hang’ plekje van plas krijgt. Ik merk dit dus ook bij Fos na een nacht lang slapen, de luier voelt niet typisch zwaar aan, heeft niet één geconcentreerde plasvlek en zijn billen zijn droog. Dat laatste komt door het extra toplaagje dat is toegevoegd aan de luier waardoor de plas sneller wordt geabsorbeerd en weg blijft van de baby’s huid. Sowieso zit de luier comfortabel om zijn billen en buikje en heeft hij er geen last van tijdens de nacht. Geen afdrukken in zijn huidje of rode striemen. Ze voelen ook erg zacht aan en nergens schuurt het langs zijn huid.

Pampers Baby Dry Elisejoanne.nl - Je Baby en Doorslapen - Tips & Mijn Ervaring

Ook ik heb de test gedaan! Ik heb 220 ml water gepakt en een kleurtje gegeven om te kijken hoe de ‘plas’ beweegt en waar het uiteindelijk beland in de luier. En jongens, 220 ml is véél dus ik ben wat enthousiast te werk gegaan. Je ziet dat de plas in de drie banen wordt geleid en het evenredig verdeeld wordt over heel de luier. Geen ‘hang’ luier dus of een grote plasplek. De luier is droog, mijn vingers zijn niet nat en ál het vocht is weggeborgen, veilig achter het laagje en in de absorberende micro parels.

Op een gegeven moment had ik door dat Fos zijn ritme overdag weer aan het veranderen was (hij was 5+ maand), hij sliep minder lang op het ene moment en langer op het andere. Dat is vaak een teken voor mij om weer aan de slag te gaan. En toen besloot ik ook de avondlfes meteen weg te halen want als je dat doet krijg je vaak een ander slaapritme overdag. Dan maar meteen beide aanpakken want het één zorgt voor een natuurlijk verloop van het andere.

Je kan besluiten de avondfles telkens iets te vervroegen. Elke dag smokkel je een kwartiertje eraf en je verspreid dit over een aantal weken. Op een gegeven moment zit er te weinig tijd tussen de voeding na het avondeten en de avondfles en op dat moment besluit je de avondles eraf te halen. In ons geval werkte dit averechts, Fos had dit namelijk door en waardeerde dit geflikflooi met zijn tijden niet bepaald. Dus dan maar ‘cold turkey’; gewoon in één keer eraf halen. Niet meer wakker maken, gewoon door laten slapen. En mocht Uk dan wakker worden in de nacht dan handel je zoals je ook bij het doorslapen zou doen; eerst 60 CC dan 30 CC etc. Kijk altijd wel of een knuffel voldoende is, ga niet meteen een fles maken, dat is misschien helemaal niet nodig.

Hoe verliep het bij ons? Fos sliep bij nacht 1 van ‘project avondfles’ door tot de volgende ochtend kwart over 7, mijn mond viel open van verbazing! Dit ging dus heel soepel en zonder gedoe. Hoera!

Hopelijk heb je een aantal tips kunnen halen uit dit artikel! Mocht je nog verder vragen hebben dan hoor ik het zeker graag en veel succes!

Liefs,

Elise Joanne