IMG 5694 4032x3024 1024x768 - Een beetje jaren '70 op je hoofd!

Ik pak vrijwel altijd dezelfde brillen erbij, ik weet wat mij staat maar ook wat ik zelf echt mooi vind. Er zijn genoeg brillen waarvan een ander denkt; ‘dat is ‘m!’ en waarbij ik zelf niet dezelfde warme gevoelens heb. Maar soms is het goed buiten je comfortzone te kijken, alleen al om een ander te inspireren. En wellicht doe ik dat vandaag!

(meer…)

Fotodagboek Vakantiepark Dierenbos & Beekse Bergen!

Afgelopen weekend zijn wij, met zijn viertjes, voor de eerste keer een weekendje met zijn allen. We reden naar beneden, naar Brabant en zaten van vrijdag tot en met maandag in een houten huisje op het vakantiepark genaamd Dierenbos. Geitjes aaien, bowlen met de kleuter, wandelen met Hazel, uitgebreide ontbijtjes en een tripje Beekse Bergen. Kijk je mee?

(meer…)

shutterstock 250745014 5679x3786 1024x683 - Vol Verwachting: Louise's verhaal - Deel 10

Vandaag het tiende deel van Louise, ze is begonnen met het fertiliteitstraject. Ze moet zichzelf injecteren en na aanvankelijke spanning blijkt dit gelukkig mee te vallen. Er is een mooi eitje zichtbaar en volgens de dokter is het tijd om het ‘gezellig te maken’. En dat doen ze en dan is het afwachten. Tevens richt Louise zich tot de moeders die urine hebben ingeleverd voor Moeders voor Moeders. Lees je mee?

(meer…)

IMG 3273 2316x3088 768x1024 - Zo, wat speelt er allemaal in huize Elise Joanne?

Ik vond het wel weer tijd voor een update hier op de site. Ik besef mij namelijk dat niet iedereen mij volgt op Instagram, en daar deel ik natuurlijk veel van onze dagelijkse perikelen. Voor Hazel is onderhand een dag gepland voor haar medische ingreep, staat Boris aan de vooravond van zijn reis naar Chicago (en vlieg ik hem bijna achterna naar New York!) en zijn wij bezig na te denken over de echte verhuizing. Lees je mee?

Hazel

We tobben wat af met ons prachtige meisje, Hazel heeft het flink te verduren gehad het afgelopen jaar. Oorontsteking na oorontsteking en ze loopt permanent met een snotneus rond. En van snotneuzen komt hoesten en van hoesten komt spugen. Vooral in de avonden en nachten is het voor ons allen geen pretje, zeker voor haar niet. We zijn nu bijna driekwart jaar verder en het is tijd om te handelen. Twee dagen na haar eerste verjaardag, op 19 juni, zal zij een kleine operatie ondergaan. Haar neusamandelen worden verwijderd en ze krijgt buisjes. Operatie is een groot woord, het is een medische ingreep. Eentje die tien minuten duurt maar dat maakt het er voor ons niet minder spannend op.

Want het is ook niet niks, ondanks dat het aan de lopende band gebeurd. Ze is nog maar een klein jaar en je baby onder narcose helpen wil niemand. Maar wij denken, en hopen uit alle macht, dat dit voor beterschap zorgt. Alleen al een klein minder ziekte en zorg zou fijn zijn, een verademing. De afgelopen weken waren zwaarder dan de weken daarvoor, niet alleen de nachten waren gebroken maar wij ook. Je huishouden runnen, werken, studeren, zorgen voor twee kinderen – waarvan één dus vrij constant ziek – en amper slapen eist zijn tol. Ook in dit huis. Zoals ik al schreef op Instagram; de reden dat het hier wat stiller is, is omdat ik niet meer weet hoe ik alle ballen hoog moet houden. Ik hoop dat er rustig vaarwater aan mag komen, dat wanneer de verhuizing voorbij is, Boris is afgestudeerd en Hazel eenmaal geholpen is dat het allemaal kalmer wordt.

Chicago & New York

Aankomend weekend is het dan zover; Boris reist voor zijn studie naar Chicago! Geweldig voor hem, ik gun het hem ook uit alle macht. Minder voor mij want ik sta er even alleen voor. Weer een bal die ik er extra bij krijg om hoog te houden. Dat vind ik wel spannend, zeker omdat ik de nachten met Hazel alleen moet doen. Alle momenten van zorg, eetmomenten, verzorgingsmomenten, opvoedmomenten en ga zo maar door komen op mijn bordje. Boris en ik werken erg goed als team, hij doet het een en ik doe het ander. We wisselen taken ook, al naar gelang onze eigen planning en energieniveau, af. Aankomende week dus even niet, ik ben team mama én papa. Ik probeer dus deze week ook alle campagnes af te krijgen die nog op de planning staan voor de kortere termijn en vooruit te werken voor de site zodat ik mijn focus bij de kinderen kan hebben.

De week erna is het dan voor mij zo ver, ik vlieg Boris achterna en wij ontmoeten elkaar in New York! Aan het einde van zijn studiereis vliegt hij naar La Guardia en haalt mij op in JFK. Dan spenderen wij vijf dagen in deze enorme stad, voor ons beide de eerste keer. Ik vroeg in dit artikel al tips maar mocht je nog dringend iets willen delen hoor ik dat natuurlijk erg graag! De New York Pass, de metrocard en de ESTA zijn allemaal binnen. Het hotel is geboekt, de KLM-app gedownload en de planning zijn – deels – gemaakt.

Het is ook de eerste keer dat ik de kinderen dus meerdere dagen aan een ander toevertrouw, dat ik ze ‘achterlaat’. De ene dag kan ik niet wachten om de koffer in te pakken en de volgende dag vraag ik mij in vredesnaam af waarom ik ga. Ik wil de kinderen helemaal niet missen! Maar we doen het toch, ik heb alle vertrouwen in de familieleden die passen op hun de kinderen, zij voelen zich ook enorm thuis bij hun. Dit is een enorm mooie kans om een graag gewilde reis dan eindelijk te maken dus we doen het ook gewoon. Of het bevalt en we ooit nog eens een korte verder(e) reis zonder kinderen alleen gaan maken weet ik niet, ik ben benieuwd hoe het bevalt. De komende jaren gok ik van niet dus hier maar dubbel van genieten!

Verhuizen

Qua verhuizen is alles nu een beetje rustig. Aan onze kant is alles geregeld, hypotheek is rond, verzekeringen zijn aangepast etc. Ook de kopers hebben alles al rond, dat was erg snel geregeld. Super fijn!

We hebben besloten om een verhuisbedrijf in te huren, dat wilde Boris graag. Vorige keren hebben wij telkens vrienden gevraagd maar we hebben nu gewoon teveel spullen, haha. En we hebben nu twee kinderen dus het is wel zo fijn als alles snel en goed gebeurd, dan kan ik aan de slag, zodra de spullen over zijn, om er een thuis van te maken voor ze.

Op 10 juli krijgen wij de sleutel en op 12 juli vertrekken wij op vakantie. Die stond immers al gepland. Het is maar een weekje, daarna zal de klusjesman en de schilder het huis anderhalve week over nemen om onze plannen te verwerken. In onze slaapkamer, op de tweede verdieping, gaat de muur eruit en zal er een kast om de wasruimte worden gemaakt. Tevens zal er een nieuwe vloer komen en een inbouwkast voor onze kleding. In Fos zijn kamer gaat de inbouwkast er juist uit en zal er ook een nieuwe vloer moeten komen te liggen, ook dat wordt uit handen genomen door de klusjesman. In de tussentijd ga ik het huis inpakken! De schilder gaat bijna alle muren verven, ik heb nog niet alle kleuren voor hem duidelijk dus daar moet ik maar eens serieus over na gaan denken. De kleuren voor de woonkamer zijn al wel duidelijk, nu alle slaapkamers nog. Een deel van de nieuwe meubelen zijn al besteld, die zullen op de tweede dag na de verhuizing worden geleverd. Ik kan niet wachten! We gaan begin augustus daadwerkelijk over, het eerste weekend van augustus slapen wij als het goed is in het nieuwe huis.

In dit artikel liet ik al een sneak peek van de keuken/woonkamer zien qua meubilair en kleuren. Op mijn ‘Hatsa‘ bord kan je mijn inspiratie vinden, alsmede op Pinterest. Mocht je benieuwd zijn kan je daar spieken! Fos krijgt bijvoorbeeld een ‘jungle’ kamer, ik ben druk bezig allerlei spulletjes uit de zoeken.

Studies

Het duurt nog even voordat wij in rustiger vaarwater zitten maar er komen ook leuke dingen aan. Druk, maar leuk! Wanneer Boris zijn master in de pocket heeft (nog twee maandjes!) dan zal dat sowieso wat ademruimte geven. Dat zal ook goed gevierd worden want ik ben zó trots op hem. Mijn eigen studie is leuk, ik ben blij dat ik er aan begonnen ben, maar ik merk ook dat ik het bijna te druk heb. Als ik van te voren had geweten dat het zo slecht zou blijven gaan met Hazel en met de aankomende verhuizing, dan was ik pas in het najaar begonnen. Het is zoals het is, ik probeer er ook van te genieten maar ook mijn verstand op nul te zetten en gewoon door te bikkelen. Dat is niet zoals ik het voor mij zag toen ik begin dit jaar startte maar er komen nou eenmaal onvoorziene dingen op je pad. En tja, dat nieuwe huis hebben wij toch echt zelf gekocht. Dat is ons niet zomaar overkomen, dat was een bewuste beslissing natuurlijk.

Dat was ‘m! Een verslagje van hoe het met ons is, dat geeft een beetje een beeld waar wij nu mee bezig zijn en wat er allemaal gaande is. Hoe is het met jullie?

Liefs,

Elise Joanne

Mijn Bevallingsverhaal van Hazel

Er zijn genoeg meisjes die, van jongs af aan, meteen zeggen; ‘moeder!’ zodra je ze de vraag stelt wat ze willen worden later. Ik niet, ik riep de eerste jaren van mijn leven ‘kapper!’ en later ‘advocaat, zoals papa!’. Nu Moederdag er aan komt en de mailtjes met cadeautips en suggesties je om de oren slaan, stelde ik mijzelf die vraag. Wilde ik altijd al moeder worden?

(meer…)